Learner Perspective: “When I starte

Learner Perspective: “When I started learning
English I needed to practice my English, so my
youngest sister and I agreed to speak in English to each
other everyday. It was great for developing our fluency;
however, our accuracy was very weak as we did not
have anybody correcting our
errors, addressing our word
choices, or helping us with
tenses. It sounded like we
spoke English, but it was kind
of speaking English in an Indonesian
way (English words
were used, but the way we
carried it out was like we spoke in Indonesian). I
developed bad language habits without realizing I had
them because I was never reminded or corrected. I agree
that a language expresses culture, and this was what I
did not really grasp. It was proven by my failures in
understanding and communicating with native speakers.
I knew and understood that I had problems with
English. It was not only the pronunciation issues, but it
was a complex problem.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มุมมองผู้เรียน: "เมื่อผมเริ่มเรียนรู้ภาษาอังกฤษฉันจำเป็นต้องฝึกภาษาอังกฤษ ดังนั้นฉันอายุน้อยที่สุดน้องสาวและฉันตกลงที่จะพูดภาษาอังกฤษแต่ละทุกวันอื่น ๆ มันเป็นที่ดีสำหรับการพัฒนาของเราแคล่วอย่างไรก็ตาม ความถูกต้องของเราอ่อนมากเราไม่มีใครแก้ไขของเราข้อผิดพลาด การกำหนดคำของเราตัวเลือก หรือช่วยเราด้วยกาล ได้แต่เพียงแห่งเช่นเราพูดภาษาอังกฤษ แต่มันถูกดีการพูดภาษาอังกฤษที่อินโดนีเซียวิธีการ (คำภาษาอังกฤษใช้ แต่ทางเรามีออกก็เหมือนเราพูดในอินโดนีเซีย) ฉันพัฒนานิสัยภาษาไม่ดีโดยไม่รู้ถึงผมพวกเขาเนื่องจากฉันไม่เคยนึกถึง หรือแก้ไข ฉันเห็นด้วยว่า ภาษาแสดงวัฒนธรรม และนี้เป็นฉันใดไม่ไม่จริง ๆ เข้าใจ มันเป็นพิสูจน์ความล้มเหลวของฉันในทำความเข้าใจ และสื่อสารกับเจ้าของภาษาฉันรู้ และเข้าใจว่า ผมมีปัญหาอังกฤษ มันไม่เพียงแต่ปัญหาการออกเสียง แต่มีปัญหาซับซ้อน"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรียนมุมมอง: "เมื่อฉันเริ่มเรียนรู้ภาษาอังกฤษฉันต้องการที่จะฝึกภาษาอังกฤษของฉันดังนั้นฉันน้องสาวคนสุดท้องและผมเห็นด้วยที่จะพูดภาษาอังกฤษให้กับแต่ละอื่นๆ ในชีวิตประจำวัน มันเป็นที่ดีสำหรับการพัฒนาความคล่องแคล่วของเราแต่ความถูกต้องของเราอ่อนแอมากในขณะที่เราไม่ได้มีใครที่เราแก้ไขข้อผิดพลาดอยู่คำพูดของเราเลือกหรือช่วยเราด้วยกาล มันฟังเหมือนที่เราพูดภาษาอังกฤษแต่มันก็เป็นชนิดของการพูดภาษาอังกฤษในอินโดนีเซียวิธี(คำภาษาอังกฤษที่ถูกนำมาใช้แต่วิธีที่เราดำเนินการออกเป็นเหมือนเราได้พูดคุยในอินโดนีเซีย) ผมพัฒนานิสัยภาษาที่ไม่ดีโดยไม่ทราบว่าผมมีพวกเขาเพราะผมก็ไม่เคยได้รับการเตือนหรือแก้ไข ผมเห็นว่าเป็นภาษาที่แสดงออกถึงวัฒนธรรมและนี่คือสิ่งที่ฉันไม่เข้าใจจริงๆ มันได้รับการพิสูจน์จากความล้มเหลวของฉันในการทำความเข้าใจและการสื่อสารกับเจ้าของภาษา. ผมรู้และเข้าใจว่าผมมีปัญหากับภาษาอังกฤษ มันไม่ได้เป็นเพียงปัญหาการออกเสียง แต่มันเป็นปัญหาที่ซับซ้อน. "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มุมมองของผู้เรียน : " เมื่อฉันเริ่มเรียนภาษาอังกฤษ อยากฝึกภาษาอังกฤษ

น้องสาวคนสุดท้องของฉันดังนั้นฉันและฉันตกลงที่จะพูดในภาษาอังกฤษแต่ละ
อื่น ๆทุกวัน มันเยี่ยมมากสำหรับการพัฒนาความสามารถของเรา ;
แต่ความถูกต้องของเราอ่อนแอมาก เราไม่ได้มีใครแก้ไขข้อผิดพลาดของเรา


เลือกคำที่อยู่เรา หรือช่วยเราด้วย
กาล ฟังดูเหมือนเรา
พูดภาษาอังกฤษแต่มันเป็นชนิดของการพูดภาษาอังกฤษในวิธี

( ภาษาไทยคำภาษาอังกฤษ
ถูกใช้ แต่ทางเรา
ถือมันออกมาเหมือนที่เราพูดในภาษาอังกฤษ ) ผม
พัฒนานิสัย ภาษาไม่ดี โดยไม่รู้ว่าผม
พวกเขาเพราะผมไม่เคยเตือนหรือแก้ไข ผมเห็นด้วย
ที่ภาษาแสดงวัฒนธรรม และนี้คือสิ่งที่ฉัน
ไม่ได้จริงๆเข้าใจ มันได้รับการพิสูจน์โดยความล้มเหลวของฉัน
เข้าใจและสื่อสารกับเจ้าของภาษา
ฉันรู้และเข้าใจ ว่า ผมมีปัญหากับ
ภาษาอังกฤษ มันไม่เพียง แต่ปัญหาการออกเสียง แต่มัน

" เป็นปัญหาที่ซับซ้อน