Tea is an aromatic beverage commonl

Tea is an aromatic beverage commonly prepared by pouring hot or boiling water over cured leaves of the Camellia sinensis, an evergreenshrub native to Asia. After water, it is the most widely consumed beverage in the world. Some teas, like Darjeeling and Chinese greens, have a cooling, slightly bitter, and astringent flavour, while others have vastly different profiles that include sweet, nutty, floral, or grassy notes.
Tea originated in China as a medicinal drink. It came to the West via Portuguese priests and merchants, introduced to it there during the 16th century. Drinking tea became fashionable among Britons during the 17th century, who introduced the plant to their possessions in India to bypass a Chinese monopoly.
The phrase herbal tea usually refers to infusions of fruit or herbs made without the tea plant, such as steeps of rosehip, chamomile, orrooibos. These are also known as tisanes or herbal infusions to distinguish them from "tea" as it is commonly construed.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชาเป็นเครื่องดื่มหอมมักเตรียม โดยเทน้ำเดือด หรือน้ำร้อนผ่านใบไม้หายชา evergreenshrub เป็นเอเชีย หลังจากน้ำ เป็นเครื่องดื่มที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมากที่สุดในโลก ชาบาง เช่นสีเขียวของจีนและดาร์จีลิ่ง มีรสเย็น เล็กน้อย และ astringent ในขณะที่คนอื่นมีโพรไฟล์ต่าง ๆ สำคัญ ๆ ซึ่งรวมหมายเหตุหวาน หลงใหล ดอกไม้ หรือหญ้าชาที่กำเนิดในประเทศจีนเป็นเครื่องดื่มสมุนไพร มันมาถึงทิศตะวันตกผ่านทางพระสงฆ์โปรตุเกสและร้านค้า แนะนำจะมีในช่วงศตวรรษ 16 ดื่มชากลายเป็นแฟชั่นในหมู่ซึ่งดึกระหว่างศตวรรษที่ 17 ที่นำพืชไปทรัพย์สินของพวกเขาในอินเดียเพื่อหลีกเลี่ยงการผูกขาดจีน ยาชงสมุนไพรวลีมักจะอ้างถึง infusions ผลไม้ หรือสมุนไพรทำ โดยโรงงานชา เช่นสวยและน่าพักของโร ดอก orrooibos เหล่านี้เรียกอีกอย่างว่า tisanes หรือ infusions สมุนไพรจะแตกต่างจาก "ชา" เป็นอยู่โดยทั่วไปตีความ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชาเป็นเครื่องดื่มที่มีกลิ่นหอมที่เตรียมไว้โดยทั่วไปเทน้ำร้อนหรือเดือดใบหายจาก Camellia sinensis, evergreenshrub พื้นเมืองไปยังเอเชีย หลังจากที่น้ำก็เป็นเครื่องดื่มที่บริโภคกันอย่างแพร่หลายมากที่สุดในโลก ชาบางชนิดเช่นดาร์จีลิงและสีเขียวของจีนมีการระบายความร้อนขมเล็กน้อยและรสฝาดขณะที่คนอื่นมีโปรไฟล์ที่แตกต่างกันอย่างมากมายที่มีหวานบ๊อง, ดอกไม้, หรือบันทึกหญ้า.
ชามาในประเทศจีนเป็นเครื่องดื่มสมุนไพร มันมาไปทางทิศตะวันตกผ่านทางพระสงฆ์โปรตุเกสและพ่อค้าแนะนำให้รู้จักกับมันที่นั่นในช่วงศตวรรษที่ 16 การดื่มชากลายเป็นแฟชั่นในหมู่ชาวอังกฤษในช่วงศตวรรษที่ 17 ที่นำพืชที่จะดินแดนของพวกเขาในอินเดียที่จะหลีกเลี่ยงการผูกขาดจีน.
วลีชาสมุนไพรมักจะหมายถึงเงินทุนของผลไม้หรือสมุนไพรที่ทำไม่ปลูกพืชชาเช่น steeps ของโรสฮิป ดอกคาโมไมล์, orrooibos เหล่านี้เป็นที่รู้จักกันเป็นชาสมุนไพรหรือ infusions สมุนไพรแตกต่างจาก "ชา" ตามที่มีการตีความกันทั่วไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชาเป็นเครื่องดื่มที่หอมจัดเตรียมโดยเทน้ำเดือดมากกว่าหายร้อน หรือใบของต้นชา , evergreenshrub พื้นเมืองของเอเชีย หลังจากน้ำ เป็นเครื่องดื่มบริโภคอย่างกว้างขวางมากที่สุดในโลก ชาดาร์จีลิง และผักบางอย่าง เช่น จีน มีความเย็น ขมเล็กน้อย และรสฝาด ในขณะที่คนอื่น ๆ มีโปรไฟล์ที่แตกต่างกันอย่างมากมายรวมถึงบ๊อง , น่ารักดอกไม้ หรือ หญ้าหมายเหตุ .
ชามาในประเทศจีนเป็นเครื่องดื่มสมุนไพร ต่อมาทางทิศตะวันตกผ่านโปรตุเกส นักบวชและพ่อค้าแนะนำ ก็มีในศตวรรษที่ 16 การดื่มชาเป็นแฟชั่นในหมู่ชาวอังกฤษช่วงศตวรรษที่ 17 ที่แนะนำพืชเงินทองในประเทศอินเดียเพื่อเลี่ยงการผูกขาดที่จีน
คำที่มักหมายถึงชาสมุนไพร infusions ของผลไม้หรือสมุนไพรไม่มีพืชชา เช่น steeps ของโรสฮิป , ดอกคาโมไมล์ , orrooibos . เหล่านี้เป็นที่รู้จักกันเป็นทิซานหรือสมุนไพร infusions ที่จะแยกพวกเขาจาก " ชา " เป็นปกติ




ตีความ .