I went downstairs and found my moth

I went downstairs and found my mother in the kitchen. I hugged her tight and said, “Sorry mom” She kissed the top of my head and returned the hug. “I’m just so tired mom” I sighed. She nodded, but she didn’t say anything. It felt nice and comforting to be in her arms. “I love you” I said. “I love you too baby and we are all going to miss you” she said with sadness in her eyes. “I’ll call frequently” I said and kissed her cheek. I helped her to make lunch when the doorbell rang. I peeked out of one of the windows and saw his car. “Who is it?” my mother asked. “Him and I don’t want to see him” I said. “I’ll tell him that you aren’t home” my mother said. “Thanks mom” I said and went upstairs to my room. I peeked through my window and made sure his car was gone before I went downstairs again. “Does he know that you are leaving the country?” she suddenly asked. I shook my head. “It’s your choice, but tell him at least” she said. I didn’t want to tell him, because he didn’t deserve to know anything about me after what he had done. I spent the evening with my family. We played a few party games like we used to when we were children. It was lovely and I enjoyed it a lot. It was late before we knew it. My parents and Adrian gave me group hug before I went to bed. I couldn't fall asleep that night, because I was nervous about leaving Barcelona tomorrow morning. I eventually dozed off sometime after midnight.
.
[Next Morning-Aeropuerto de Barcelona El Prat]
My parents and Adrian dropped me at the airport. I kissed them goodbye and we gave each other one last group hug before I went to check-in. I sat in the plane and the stewardess announced that we had to turn off all electronic devices. I grabbed my phone and decided to text him. I felt like this was the humane thing to do. "I'm leaving Barcelona for an internship for half a year. Please don't try to contact me. Good luck in Chile" I hit the send button and switched my phone off. I closed my eyes as the plane took off.▶Listen to One Wish by Ray J◀
[Neymar's POV]
I thought I was going through hell when she had been with Marc, when she wasn't mine, but that had been NOTHING compared to what I was going through now. My immune system gave up on me because of the high alcohol consumption and I hadn’t eaten properly either. It took a toll on my health. I had a high fever, but I tried to contact her nonetheless. She dodged my calls and she wasn't at home whenever I visited. I talked to her parents though and told them the truth. What did I have to lose anyways? I already lost her. I broke down in tears in front of them even, because I couldn't take this heartache anymore. They felt bad for me, I could see it in their eyes. Her mother comforted me and told me that she would talk with Olive. That gave me a little hope, but it was ripped out of my heart without mercy when I received her text message today morning. She was leaving! How could she leave me like this? How could she be so heartless? I know I probably deserved this for hurting her and breaking her trust into a million pieces. But now my heart was shattered into a million pieces and each piece stabbed into my flesh like a needle. I broke down in tears once again. It seemed like the usual ritual these days, crying seemed like my new hobby. I felt so weak and the fever got worse, so worse that I passed out. Marcela found me unconscious and took care of me. I cried in her arms and told her everything. She was truly shocked that I had kept this secret from her, since I usually shared all my troubles with her. She knew about Olive and me, but I had never told her about the blackmailing. Marcela scolded me really badly and I didn't blame her. "What do I do now?" I cried in her arms once again. "Give her some time and space. The wounds are fresh so don't pour salt into them, let them heal first" she advised. "I can't! I need her" I yelled. "Neymar you are a mess and you are sick! You even missed the game against Chile. Go to Brazil for a week, be with your family and get better" she said.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉันไปด้านล่าง และพบแม่ในห้องครัว Hugged เธอแน่น และกล่าว ว่า "ขอแม่" เธอรั้งบนหัวของฉัน และส่งกลับฮัก "ฉันก็เหนื่อยคุณแม่" ผมถอนหายใจ เธอพยักหน้า แต่เธอไม่พูดอะไร มันรู้สึกดี และพบอยู่ในอ้อมแขนของเธอ "ฉันรักคุณ" ฉันกล่าวว่า "ฉันรักคุณเกิน เด็กและเราทั้งหมดจะคิดถึง" เธอกล่าว ด้วยความโศกเศร้าในดวงตาของเธอ "จะโทรบ่อย" ผมกล่าว และรั้งแก้ม ฉันช่วยเธอเพื่อให้อาหารเมื่อกริ่งบ้านที่รัง Peeked ออกจากหน้าต่าง และเห็นรถของเขา "ใครเป็น" แม่ถาม "เขาและฉันไม่ต้องการเห็นเขา" ฉันกล่าวว่า "ฉันจะบอกเขาว่า คุณไม่ได้บ้าน" แม่ของฉัน "ขอบคุณแม่" ผมพูด และไปชั้นบนค่ะ ฉัน peeked ผ่านหน้าต่างของฉัน และทำรถของเขาได้หายไปก่อนที่ฉันไปด้านล่างอีก "ไม่รู้หรือว่า คุณจะออกนอกประเทศ" เธอก็ถาม ผมจับหัวของฉัน "เป็นทางเลือกของคุณ แต่บอกน้อย" เธอกล่าว ไม่อยากจะบอก เพราะเขาไม่สมควรจะรู้อะไรเกี่ยวกับฉันหลังจากที่ท่านได้ทำอะไร ผมใช้เวลาช่วงเย็นกับครอบครัว เราเล่นไม่กี่เกมอื่น ๆ เช่นเราใช้เมื่อเราถูกเด็ก ดี และฉันชอบมันมาก ช้าก่อนที่เรารู้ได้ เอเดรียนที่และพ่อแม่ของฉันให้ฉันกลุ่มฮักก่อนนอน ฉันไม่สามารถนอนหลับคืน เนื่องจากผมประสาทเกี่ยวกับบาร์เซโลนาออกพรุ่งนี้เช้าไป ผมก็ dozed ปิดหลังเที่ยงคืนบางครั้ง.[หน้าบาร์เซโลนาเดลแอเช้าเอลซื่อบื้อ]พ่อแม่ของฉันและเอเดรียนที่ทิ้งฉันที่สนามบิน ไอคิสด์อะลาพวกเขา และเราให้กันกลุ่มหนึ่งสุดท้ายกอดก่อนผมไปเช็คอิน ฉันนั่งในเครื่องบิน และพนักงานต้อนรับที่ประกาศว่า เรามีการปิดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมด ผมคว้าโทรศัพท์ของฉัน และตัดสินข้อความเขา ผมรู้สึกเช่นนี้เป็นสิ่งจรจัดจะทำ "ออกบาเซโลน่าสำหรับการฝึกงานสำหรับครึ่งปี กรุณาอย่าพยายามติดต่อ โชคดีในชิลี"ฉันกดปุ่มส่ง และปิดโทรศัพท์ของฉัน ฉันปิดตาเป็นเครื่องบินเอา off.▶Listen หนึ่งปรารถนาโดย Ray J◀[ของ Neymar POV]I thought I was going through hell when she had been with Marc, when she wasn't mine, but that had been NOTHING compared to what I was going through now. My immune system gave up on me because of the high alcohol consumption and I hadn’t eaten properly either. It took a toll on my health. I had a high fever, but I tried to contact her nonetheless. She dodged my calls and she wasn't at home whenever I visited. I talked to her parents though and told them the truth. What did I have to lose anyways? I already lost her. I broke down in tears in front of them even, because I couldn't take this heartache anymore. They felt bad for me, I could see it in their eyes. Her mother comforted me and told me that she would talk with Olive. That gave me a little hope, but it was ripped out of my heart without mercy when I received her text message today morning. She was leaving! How could she leave me like this? How could she be so heartless? I know I probably deserved this for hurting her and breaking her trust into a million pieces. But now my heart was shattered into a million pieces and each piece stabbed into my flesh like a needle. I broke down in tears once again. It seemed like the usual ritual these days, crying seemed like my new hobby. I felt so weak and the fever got worse, so worse that I passed out. Marcela found me unconscious and took care of me. I cried in her arms and told her everything. She was truly shocked that I had kept this secret from her, since I usually shared all my troubles with her. She knew about Olive and me, but I had never told her about the blackmailing. Marcela scolded me really badly and I didn't blame her. "What do I do now?" I cried in her arms once again. "Give her some time and space. The wounds are fresh so don't pour salt into them, let them heal first" she advised. "I can't! I need her" I yelled. "Neymar you are a mess and you are sick! You even missed the game against Chile. Go to Brazil for a week, be with your family and get better" she said.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันเดินลงมาชั้นล่างและพบว่าแม่ของฉันอยู่ในห้องครัว ฉันกอดเธอแน่นและกล่าวว่า "แม่ขอโทษ" เธอจูบด้านบนของหัวของฉันและกลับมากอด "ฉันเพียงเพื่อให้แม่เหนื่อย" ผมถอนหายใจ เธอพยักหน้า แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร มันให้ความรู้สึกที่ดีและความสุขสบายที่จะอยู่ในอ้อมแขนของเธอ "ผมรักคุณ" ผมพูด "ผมรักคุณเด็กเกินไปและเราทุกคนจะคิดถึงคุณ" เธอกล่าวด้วยความโศกเศร้าในดวงตาของเธอ "ผมจะโทรหาบ่อย ๆ " ผมพูดและจูบแก้มของเธอ ฉันช่วยเธอที่จะทำให้อาหารกลางวันเมื่อออดดังขึ้น ฉันแอบมองออกมาจากหน้าต่างและเห็นรถของเขา "ใครมันคืออะไร?" แม่ของฉันถาม "เขาและฉันไม่ต้องการที่จะเห็นเขา" ผมพูด "ฉันจะบอกเขาว่าคุณไม่ได้อยู่ที่บ้าน" แม่ของฉันบอกว่า "ขอบคุณแม่" ผมพูดและเดินขึ้นบันไดไปที่ห้องของฉัน ฉันแอบมองผ่านหน้าต่างของฉันและทำให้แน่ใจว่ารถของเขาก็หายไปก่อนที่ผมจะลงมาชั้นล่างอีกครั้ง "เขารู้ว่าคุณจะเดินทางออกนอกประเทศ?" เธอถามอย่างกระทันหัน ผมสั่นหัวของฉัน "มันเป็นทางเลือกของคุณ แต่บอกเขาอย่างน้อย" เธอกล่าว ฉันไม่ต้องการที่จะบอกเขาเพราะเขาไม่สมควรที่จะรู้อะไรเกี่ยวกับฉันหลังจากสิ่งที่เขาทำ ผมใช้เวลาช่วงเย็นกับครอบครัวของฉัน เราเล่นเกมของบุคคลที่น้อยเช่นที่เราใช้ในเมื่อเราเป็นเด็ก มันเป็นที่น่ารักและผมสนุกกับมันมาก มันเป็นช่วงปลายเดือนก่อนที่เราจะรู้ว่ามัน พ่อแม่ของเอเดรียของฉันให้ฉันกอดกลุ่มก่อนที่ผมจะเดินไปที่เตียง ฉันไม่สามารถนอนหลับได้ในคืนนั้นเพราะผมเป็นกังวลเกี่ยวกับการออกพรุ่งนี้เช้าบาร์เซโลนา ในที่สุดผม dozed ออกบางครั้งหลังเที่ยงคืน.
.
[ถัดไปเช้า-Aeropuerto de Barcelona El Prat]
พ่อแม่ของฉันและเอเดรียลดลงผมที่สนามบิน ฉันจูบลาพวกเขาและเราได้ให้กันและกันกอดกลุ่มสุดท้ายก่อนที่ผมจะไปเช็คอิน ฉันนั่งอยู่ในเครื่องบินและแอร์โฮสเตสประกาศว่าเราต้องปิดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมด ผมคว้าโทรศัพท์ของฉันและตัดสินใจที่จะส่งข้อความให้เขา ผมรู้สึกเช่นนี้เป็นสิ่งที่ต้องทำอย่างมีมนุษยธรรม "ฉันออกจากบาร์เซโลนาสำหรับการฝึกงานสำหรับครึ่งปี. กรุณาอย่าพยายามที่จะติดต่อฉัน. ขอให้โชคดีในชิลี" ผมกดปุ่มส่งและเปลี่ยนโทรศัพท์ของฉันออก ฉันปิดตาของฉันเป็นเครื่องบินได้เอาออก. ▶ฟังหนึ่งที่ต้องการโดยเรย์เจ◀
[POV Neymar ของ]
ผมคิดว่าผมกำลังจะผ่านนรกเมื่อเธอได้รับกับมาร์คเมื่อเธอไม่ได้ฉัน แต่ที่ได้รับไม่มีอะไรเทียบ กับสิ่งที่ฉันกำลังจะผ่านในขณะนี้ ระบบภูมิคุ้มกันของฉันให้ขึ้นกับฉันเพราะการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สูงและผมไม่ได้กินอย่างถูกต้องอย่างใดอย่างหนึ่ง มันต้องใช้เวลาโทรในสุขภาพของฉัน ฉันมีไข้สูง แต่ผมพยายามที่จะติดต่อกับเธอ แต่อย่างไรก็ตาม เธอหลบสายของฉันและเธอไม่ได้อยู่ที่บ้านเมื่อใดก็ตามที่ผมเข้าเยี่ยมชม ผมได้คุยกับพ่อแม่ของเธอและแม้ว่าพวกเขาบอกความจริง สิ่งที่ผมต้องสูญเสีย anyways? ฉันแล้วเธอหายไป ฉันยากจนลงไปในน้ำในด้านหน้าของพวกเขาได้เพราะผมไม่สามารถใช้ความโศกเศร้านี้อีกต่อไป พวกเขารู้สึกไม่ดีสำหรับฉันฉันจะได้เห็นมันในสายตาของพวกเขา แม่ของเธอสบายใจผมและบอกผมว่าเธอจะพูดคุยกับโอลีฟ ที่ให้ฉันหวังเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่มันก็ถูกฉีกออกมาจากหัวใจของฉันโดยไม่ต้องเมตตาเมื่อฉันได้รับข้อความของเธอในช่วงเช้าวันนี้ เธอกำลังจะออก! วิธีที่เธอจะทิ้งฉันเช่นนี้? ว่าเธออาจจะใจร้ายเพื่อ? ฉันรู้ว่าฉันอาจจะสมควรได้รับนี้ทำร้ายเธอและทำลายความไว้วางใจของเธอเป็นล้านชิ้น แต่ตอนนี้หัวใจของฉันถูกทำลายเป็นล้านชิ้นและแต่ละชิ้นแทงเข้าไปในเนื้อของฉันเหมือนเข็ม ฉันยากจนลงไปในน้ำอีกครั้ง มันดูเหมือนปกติพิธีกรรมวันนี้ร้องไห้ลำบากเช่นงานอดิเรกใหม่ของฉัน ฉันรู้สึกอ่อนแอมากและไข้แย่ลงดังนั้นเลวร้ายที่ผมเดินออกไป Marcela พบฉันหมดสติและเอาดูแลฉัน ฉันร้องไห้ในอ้อมแขนของเธอและบอกทุกอย่างของเธอ เธอก็ต้องตกใจอย่างแท้จริงที่ฉันได้เก็บเป็นความลับนี้จากเธอเพราะฉันมักจะใช้ร่วมกันทุกปัญหาของฉันกับเธอ เธอรู้เกี่ยวกับมะกอกและฉัน แต่ฉันไม่เคยบอกเธอเกี่ยวกับแบล็กเมล์ Marcela ดุฉันจริงๆไม่ดีและฉันไม่โทษเธอ "ฉันจะทำอย่างไรตอนนี้หรือไม่" ฉันร้องไห้ในอ้อมแขนของเธออีกครั้ง "ให้เธอบางเวลาและพื้นที่. บาดแผลจะสดจึงไม่เทเกลือลงในพวกเขาให้พวกเขารักษาครั้งแรก" ที่เธอได้รับคำแนะนำ "ฉันไม่สามารถฉันต้องการเธอ" ฉันตะโกน "เนย์มาร์คุณเป็นระเบียบและคุณป่วยคุณยังพลาดเกมกับชิลี. ไปที่บราซิลเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์จะได้อยู่กับครอบครัวของคุณและได้รับดีกว่า" เธอกล่าว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมเดินลงมาชั้นล่างและพบแม่ของฉันในครัว ผมกอดเธอไว้แน่นและบอกว่า " ขอโทษแม่ " เธอจูบด้านบนของหัวของฉันและกลับมากอด " หนูเหนื่อย แม่ " ผมถอนใจ เธอพยักหน้า แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร มันรู้สึกดี และอบอุ่นอยู่ในอ้อมกอดของเธอ " ฉันชอบนาย " ฉันพูด " ฉันก็รักคุณเหมือนกัน ที่รัก และ เราทุกคนจะคิดถึง " เธอกล่าวพร้อมกับความเศร้าในแววตาของเธอ" ผมจะโทรหาบ่อย ๆ " ผมพูดแล้วจูบที่แก้มของเธอ ฉันช่วยเธอทำอาหารกลางวัน เมื่อเสียงออดดังขึ้น ฉันแอบมองจากหน้าต่างบานหนึ่ง และเห็นรถของเขา " มันเป็นใคร ? " แม่ของฉันถาม " เขาและฉันไม่ต้องการเจอเขา " ฉันพูด " ผมจะบอกเค้าว่าคุณไม่ได้อยู่บ้าน " แม่ของฉันพูด " ขอบคุณครับแม่ " ผมพูดและเดินขึ้นไปข้างบนห้องผมแอบมองทางหน้าต่างของฉันและทำให้แน่ใจว่า รถของเขาหายไปก่อนที่ฉันจะลงไปข้างล่างอีกครั้ง " เขารู้มั้ยว่าคุณจะออกจากประเทศ " แม่ก็ถาม ฉันสั่นหัวของฉัน " มันเป็นทางเลือกของคุณ แต่บอกเขาว่า อย่างน้อย " เธอกล่าว ฉันไม่ต้องการที่จะบอกเขา เพราะเขาก็ไม่สมควรที่จะรู้อะไรเกี่ยวกับฉัน หลังจากสิ่งที่เขาทำ ผมใช้เวลาตอนเย็นกับครอบครัวของฉันเราเล่นสองสามเกม เหมือนที่เราเคยทำเมื่อเราเป็นเด็ก มันน่ารักและฉันชอบมันมาก มันสายแล้ว ก่อนที่เราจะรู้ว่ามัน พ่อแม่และเอเดรียนให้มากอดกันก่อนเข้านอน ฉันนอนไม่หลับตอนกลางคืน เพราะฉันกังวลเกี่ยวกับไปบาร์เซโลน่าในวันพรุ่งนี้เช้า ในที่สุดฉันงีบหลับในช่วงหลัง เที่ยงคืน
.
[ เช้าวันต่อมาสนามบิน El Prat de Barcelona ]
พ่อแม่และเอเดรียนส่งผมที่สนามบิน ฉันจูบเขาลาและเราให้แต่ละอื่น ๆ อีกกลุ่ม กอดก่อนไปเช็คอิน ฉันนั่งอยู่ในเครื่องบิน และพนักงานประกาศว่า เราต้องปิดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมด ฉันคว้ามือถือของฉันและตัดสินใจที่จะส่งข้อความหาเขา ผมรู้สึกเหมือนมันเป็นสิ่งที่มีที่จะทำ . " ฉันกำลังจะไป บาร์เซโลนา ฝึกงานเป็นเวลาครึ่งปี