SUMMARYProprioceptive mechanisms ap

SUMMARY
Proprioceptive mechanisms appear to play a role in stabilizing the joints and may serve as a means for interplay between the static stabilizers and the dynamic
muscle restraints. The purpose of this study was to compare the joint position sense and ankle balance pattern between trained gymnasts and healthy nongymnasts.
We evaluated the proprioceptive ability of the ankle with four different tests (one-leg-standing test, a single-limb-hopping test, an active angle-reproduction
test, and passive angle-reproduction test). Ankle proprioception was measured in 40 subjects who were assigned to two experimental groups: Group 1 (n=20),
control group, and group 2 (n = 20), teenage female gymnasts. Joint position sense was actively measured with a Cybex NORMTM isokinetic dynamometer and
passively with a proprioception testing device. A Mann-Whitney U test was used to compare the mean values of the gymnastic ankles with the control ankle. Results
revealed statistically significant differences (p

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สรุปกลไก proprioceptive ปรากฏบทบาทใน stabilizing ข้อต่อ และอาจใช้เป็นวิธีการที่ล้อระหว่าง stabilizers สแตติกและไดนามิกกล้ามเนื้อ restraints วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือการ เปรียบเทียบตำแหน่งร่วมความรู้สึกและข้อเท้าดุลรูปแบบระหว่างฝึก gymnasts และ nongymnasts เพื่อสุขภาพเราประเมินความสามารถของข้อเท้า proprioceptive มีสี่อื่นทดสอบ (ทดสอบหนึ่งขายืน การทดสอบเดี่ยวขาชม มุมทำการใช้งานทดสอบ และทดสอบซ้ำมุมแฝง) ข้อเท้า proprioception ถูกวัดในหัวข้อ 40 ที่กำหนดให้กับกลุ่มทดลองที่ 2: กลุ่ม 1 (n = 20),2 กลุ่ม และกลุ่มควบคุม (n = 20), gymnasts วัยรุ่นหญิง ตำแหน่งร่วมรู้สึกถูกวัดอย่างแข็งขันกับ dynamometer isokinetic เป็นตุ้น NORMTM และpassively กับ proprioception การทดสอบอุปกรณ์ การทดสอบมานน์วิทนีย์ U ที่ใช้เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของเท้าหายใจเช่นกับข้อเท้าควบคุม ผลลัพธ์เปิดเผยความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) ระหว่างการฝึกหายใจเช่นกลุ่มและกลุ่มควบคุมที่ฝึกฝน เราพบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติไม่ความแตกต่างระหว่างข้อเท้าหลัก และ nondominant ในกลุ่มของอาสาสมัครและ gymnasts ในการทดสอบทั้งหมด ผลการศึกษานี้แนะนำที่การเพิ่มกล้ามเนื้อเสียง อบรมมีอิทธิพลข้อเท้าตำแหน่งร่วมความรู้สึกและความสมดุลแม้ว่าผลของเราไม่extrapolated เพื่อความสมดุลระหว่างการหายใจเช่นกิจวัตรซับซ้อน พวกเขาแนะนำว่า กายภาพบำบัดประเมินรวมตำแหน่งร่วม active และ passiveและงานดุล one-legged ยืน เดี่ยวขาเข้าทดสอบหลักสูตร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สรุปกลไก Proprioceptive ปรากฏมีบทบาทสำคัญในการรักษาเสถียรภาพข้อต่อและอาจใช้เป็นวิธีการสำหรับการปฏิสัมพันธ์ระหว่างความคงตัวแบบคงที่และแบบไดนามิกพันธนาการของกล้ามเนื้อ วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความรู้สึกตำแหน่งร่วมกันและรูปแบบสมดุลข้อเท้าระหว่างยิมนาสติกฝึกอบรมและ nongymnasts มีสุขภาพดี. เราประเมินความสามารถ proprioceptive ของข้อเท้าที่มีสี่การทดสอบที่แตกต่างกัน (หนึ่งขายืนการทดสอบการทดสอบเดียวขากระโดด เป็นมุมที่ใช้งานการทำสำเนาการทดสอบและการทดสอบมุมสืบพันธุ์เรื่อยๆ ) proprioception ข้อเท้าวัดใน 40 เรื่องที่ได้รับมอบหมายให้ทั้งสองกลุ่มทดลองกลุ่มที่ 1 (n = 20) กลุ่มควบคุมและกลุ่มที่ 2 (n = 20), ยิมนาสติกหญิงวัยรุ่น ความรู้สึกร่วมกันตำแหน่งที่วัดอย่างแข็งขันกับ Cybex NORMTM พลังงาน isokinetic และอดทนกับอุปกรณ์ทดสอบproprioception การทดสอบ Mann-Whitney U ถูกใช้ในการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของข้อเท้ายิมนาสติกที่มีการควบคุมที่ข้อเท้า ผลการศึกษาพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p <0.05) ระหว่างกลุ่มบริหารการฝึกอบรมและกลุ่มควบคุมได้รับการฝึกฝน เราพบว่าไม่มีนัยสำคัญทางสถิติความแตกต่างระหว่างข้อเท้าโดดเด่นและ nondominant ในกลุ่มของอาสาสมัครและยิมนาสติกในการทดสอบทั้งหมด ผลที่ได้จากการศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่านอกเหนือจากการเพิ่มขึ้นของกล้ามเนื้อการฝึกอบรมมีอิทธิพลเชิงบวกเกี่ยวกับความรู้สึกที่ตำแหน่งที่ข้อเท้าและความสมดุลแม้ว่าผลของเราไม่สามารถคาดเดาเพื่อความสมดุลของความสามารถในระหว่างขั้นตอนการบริหารที่ซับซ้อนพวกเขาแสดงให้เห็นว่าการประเมินการรักษาทางกายภาพรวมถึงตำแหน่งร่วมงานและ passive เช่นเดียวกับขายืนงานสมดุลเดียวขากระโดดทดสอบแน่นอน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สรุป
proprioceptive กลไกปรากฏมีบทบาทในการรักษาเสถียรภาพของข้อต่อ และอาจใช้หมายถึงความต่างระหว่างความคงตัวแบบคงที่และแบบไดนามิกของกล้ามเนื้อมัดไว้

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความรู้สึกตำแหน่งร่วมกันและรูปแบบดุลข้อเท้าระหว่างการฝึกอบรมและ nongymnasts
เล่นเพื่อสุขภาพเราประเมินความสามารถ proprioceptive ของข้อเท้ากับสี่การทดสอบที่แตกต่างกัน ( ขาข้างหนึ่งยืนแบบขาเดี่ยวกระโดดทดสอบการใช้งานมุมการสืบพันธุ์
ทดสอบและทดสอบเรื่อยๆ มุมซ้ำ ) ข้อเท้า proprioception วัดใน 40 คน ซึ่งแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 2 กลุ่มกลุ่มที่ 1 ( n = 20 ) ,
กลุ่มควบคุม และกลุ่มที่ 2 ( n = 20 ) พวกนักยิมนาสติกหญิงวัยรุ่นความรู้สึกตำแหน่งร่วมวัดอย่างแข็งขันกับ cybex normtm กล้ามเนื้อแรงและอดทนกับการให้
ทดสอบอุปกรณ์ . เป็น Mann Whitney U test ที่ใช้เปรียบเทียบค่าของข้อเท้ายิมนาสติกกับข้อเท้าที่ควบคุม ผลลัพธ์
เปิดเผยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( p < 0.05 ) ระหว่างกลุ่มที่ฝึกยิมนาสติกและกลุ่มควบคุมไม่ได้รับการฝึกมาเราไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่าง เด่น และ nondominant
ข้อเท้าในกลุ่มของอาสาสมัครและ gymnasts ในการทดสอบทั้งหมด ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า
นอกจากการเพิ่มกล้ามเนื้อเสียง , การฝึกอบรมที่กว้างขวาง มีบวก มีผลต่อความรู้สึกและความสมดุลตำแหน่งข้อเท้า แม้ว่าผลของเราไม่สามารถ
คาดยอดความสามารถในการปฏิบัติยิมนาสติกซับซ้อน พวกเขาแนะนำให้ประเมินทางกายภาพบำบัด รวมถึงใช้งานและ passive
ตำแหน่งร่วม เช่นเดียวกับ การยืนทรงตัวขาเดียวงานเดียว ขากระโดดทดสอบแน่นอน