Legal and ethical issues in school

Legal and ethical issues in school counselor supervision - Special issue: legal and ethical issues in school counseling
Barbara Herlihy
Today's school counselors deal routinely with complicated situations in which students have acute counseling needs, including cases of severe depression and suicidal ideation, pregnancy, substance abuse, school violence, and child abuse (Page, Pietrzak, & Sutton, 2001). To respond adequately to these needs, counselors must have both strong clinical skills and a keen awareness of the legal and ethical ramifications of any actions they may take or fail to take. These mandates are particularly challenging when school counselors are isolated in their settings or are so burdened with clerical and administrative tasks that they are unable to adequately address the counseling needs of the students they serve. School counselors in these situations may feel stressed and overworked and may be experiencing professional burnout. As a consequence, they can become unsure of their abilities and effectiveness and may experience erosion in their skills and competence (Crutchfield & Borders, 1997). This process runs counter to their ethical responsibility to maintain and increase their competence (American Counseling Association [ACA] 1995, Section C.2.) When school counselors fail to practice competently, this can become a legal problem as well as an ethical issue, because a malpractice lawsuit could result.
Supervision can be an effective means of assisting school counselors to maintain and enhance their competence. Supervision can provide opportunities for continuing clinical-skill development, ongoing consultation regarding legal and ethical issues, and a professional support system that can mitigate against stress and burnout. According to Remley and Herlihy (2001), two types of supervision are generally discussed in the literature: clinical supervision and administrative supervision. Supervision that focuses on the development of counseling skills is known as clinical supervision. Within the counseling profession in general, clinical supervision has come to be recognized as essential to the continuing professional development of practitioners. The primary purpose of clinical supervision is to enhance the competence and increase the counseling skills of the counselor who is being supervised. Unfortunately, however, this is the type of supervision that school counselors are least likely to receive.
A second and more readily available type is administrative supervision, which is usually provided by the building principal or other administrator and is focused on compliance with school requirements and accountability (Crutchfield & Hipps, 1998). Administrative supervision occurs when a direct-line administrator provides direction to a counselor who is an employee. Administrative supervisors usually have direct control and authority over the counselors they supervise (Remley & Herlihy, 2001). Administrative supervisors face somewhat different legal issues than do clinical supervisors, because the purposes of administrative supervision are different and the law treats the two types of supervision differently (Remley & Herlihy).
In this article, we first describe the current status of school counselor supervision. This provides a context in which ethical and legal issues encountered in supervision of school counselors are examined. Although clinical supervision is the primary focus of our discussion, we also address ethical and legal issues that commonly arise in administrative supervision.
Current Status of School Counselor Supervision
As we have noted, although administrative supervision is widely available, the need for clinical supervision in school counseling has gone largely unmet. In a recent national survey, Page et al. (2001) found that only 13% of school counselors were currently receiving individual clinical supervision and only 10% were receiving group clinical supervision. Nonetheless, there is empirical support for the efficacy of clinical supervision for school counselors. Positive results have been reported, including enhanced effectiveness and accountability, improved counseling skills, encouragement of professional development, and increased confidence and job comfort (Agnew, Vaught, Getz, & Fortune, 2000; Benshoff & Paisley, 1996; Borders, 1991; Crutchfield & Borders, 1997).
One reason clinical supervision has been a neglected issue in school counseling may be a perception that school counselors do not have the same level of need for supervision as do clinical mental health counselors. School administrators, in particular, may continue to perceive the school counselor's role as being focused primarily on such activities as academic advising, scheduling, psychoeducation, and group guidance. School administrators may see clinical supervision as a less-than-useful reason for taking school counselors away from their time spent in such direct service to students (Crutchfield & B

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Legal and ethical issues in school counselor supervision - Special issue: legal and ethical issues in school counselingBarbara Herlihy Today's school counselors deal routinely with complicated situations in which students have acute counseling needs, including cases of severe depression and suicidal ideation, pregnancy, substance abuse, school violence, and child abuse (Page, Pietrzak, & Sutton, 2001). To respond adequately to these needs, counselors must have both strong clinical skills and a keen awareness of the legal and ethical ramifications of any actions they may take or fail to take. These mandates are particularly challenging when school counselors are isolated in their settings or are so burdened with clerical and administrative tasks that they are unable to adequately address the counseling needs of the students they serve. School counselors in these situations may feel stressed and overworked and may be experiencing professional burnout. As a consequence, they can become unsure of their abilities and effectiveness and may experience erosion in their skills and competence (Crutchfield & Borders, 1997). This process runs counter to their ethical responsibility to maintain and increase their competence (American Counseling Association [ACA] 1995, Section C.2.) When school counselors fail to practice competently, this can become a legal problem as well as an ethical issue, because a malpractice lawsuit could result.Supervision can be an effective means of assisting school counselors to maintain and enhance their competence. Supervision can provide opportunities for continuing clinical-skill development, ongoing consultation regarding legal and ethical issues, and a professional support system that can mitigate against stress and burnout. According to Remley and Herlihy (2001), two types of supervision are generally discussed in the literature: clinical supervision and administrative supervision. Supervision that focuses on the development of counseling skills is known as clinical supervision. Within the counseling profession in general, clinical supervision has come to be recognized as essential to the continuing professional development of practitioners. The primary purpose of clinical supervision is to enhance the competence and increase the counseling skills of the counselor who is being supervised. Unfortunately, however, this is the type of supervision that school counselors are least likely to receive.ชนิดสอง และงานควบคุมดูแล ซึ่งมักจะมีผู้ดูแลหลัก หรืออาคาร และมุ่งเน้นในการปฏิบัติตามข้อกำหนดของโรงเรียนและรับผิดชอบ (Crutchfield & Hipps, 1998) ดูแลควบคุมเกิดขึ้นเมื่อผู้ดูแลสายตรงให้ทิศทางกับที่ปรึกษาที่เป็นพนักงาน บริหารหัวหน้างานมักจะมีควบคุมโดยตรงและผู้ผ่านการปรึกษา บัญชา (Remley & Herlihy, 2001) หัวหน้างานดูแลหน้าประเด็นทางกฎหมายที่แตกต่างกว่าหัวหน้างานทางคลินิก เนื่องจากวัตถุประสงค์ในการกำกับดูแลแตกต่างกัน และกฎหมายถือว่าควบคุมสองชนิดแตกต่างกัน (Remley และ Herlihy)ในบทความนี้ เราก่อนอธิบายสถานะปัจจุบันของโรงเรียนปรึกษาดูแล บริบทที่ปัญหาด้านจริยธรรม และกฎหมายในการกำกับดูแลของโรงเรียนที่มีการตรวจสอบให้คำปรึกษาต่าง ๆ แม้ว่าการดูแลทางคลินิกเป็นโฟกัสหลักของการสนทนาของเรา เรายังแก้ไขปัญหาด้านจริยธรรม และกฎหมายที่เกิดขึ้นทั่วไปในการควบคุมดูแลสถานะปัจจุบันของโรงเรียนปรึกษาดูแลAs we have noted, although administrative supervision is widely available, the need for clinical supervision in school counseling has gone largely unmet. In a recent national survey, Page et al. (2001) found that only 13% of school counselors were currently receiving individual clinical supervision and only 10% were receiving group clinical supervision. Nonetheless, there is empirical support for the efficacy of clinical supervision for school counselors. Positive results have been reported, including enhanced effectiveness and accountability, improved counseling skills, encouragement of professional development, and increased confidence and job comfort (Agnew, Vaught, Getz, & Fortune, 2000; Benshoff & Paisley, 1996; Borders, 1991; Crutchfield & Borders, 1997).One reason clinical supervision has been a neglected issue in school counseling may be a perception that school counselors do not have the same level of need for supervision as do clinical mental health counselors. School administrators, in particular, may continue to perceive the school counselor's role as being focused primarily on such activities as academic advising, scheduling, psychoeducation, and group guidance. School administrators may see clinical supervision as a less-than-useful reason for taking school counselors away from their time spent in such direct service to students (Crutchfield & B

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประเด็นทางกฎหมายและจริยธรรมในการกำกับดูแลให้คำปรึกษาโรงเรียน - ปัญหาพิเศษ: กฎหมายและจริยธรรมในการให้คำปรึกษาโรงเรียนบาร์บาร่าเฮอร์ลิฮีสถานการณ์ข้อตกลงในวันนี้ที่ปรึกษาโรงเรียนเป็นประจำมีความซับซ้อนในการที่นักเรียนมีความต้องการการให้คำปรึกษาแบบเฉียบพลันรวมทั้งกรณีของภาวะซึมเศร้าอย่างรุนแรงและคิดฆ่าตัวตายตั้งครรภ์ใช้สารเสพติดความรุนแรงในโรงเรียนและการล่วงละเมิดเด็ก (หน้า Pietrzak และซัตตัน, 2001) เพียงพอที่จะตอบสนองความต้องการเหล่านี้ที่ปรึกษาจะต้องมีทั้งทักษะทางคลินิกที่แข็งแกร่งและการรับรู้ที่กระตือรือร้นของเครือข่ายกฎหมายและจริยธรรมของการกระทำใด ๆ ที่พวกเขาอาจต้องใช้เวลาหรือล้มเหลวที่จะใช้ เอกสารเหล่านี้เป็นความท้าทายอย่างยิ่งเมื่อปรึกษาโรงเรียนจะแยกในการตั้งค่าของพวกเขาหรือเป็นภาระให้กับงานธุรการและการบริหารที่พวกเขาไม่สามารถที่จะเพียงพอตอบสนองความต้องการการให้คำปรึกษาของนักเรียนที่ใช้บริการ ที่ปรึกษาของโรงเรียนที่อยู่ในสถานการณ์เหล่านี้อาจจะรู้สึกเครียดและทำงานหนักเกินไปและอาจจะประสบความเหนื่อยหน่ายมืออาชีพ เป็นผลให้พวกเขาสามารถกลายเป็นไม่แน่ใจในความสามารถและประสิทธิภาพของพวกเขาและอาจพบการกัดเซาะในทักษะและความสามารถของพวกเขา (Crutchfield และพรมแดน 1997) กระบวนการนี้จะทำงานสวนทางกับความรับผิดชอบทางจริยธรรมของพวกเขาเพื่อรักษาและเพิ่มความสามารถของพวกเขา (สมาคมอเมริกันการให้คำปรึกษา [ACA] 1995 มาตรา C.2.) เมื่อปรึกษาโรงเรียนล้มเหลวที่จะปฏิบัติ competently นี้สามารถกลายเป็นปัญหาทางกฎหมายเช่นเดียวกับปัญหาจริยธรรม เพราะคดีทุจริตต่อหน้าที่อาจส่งผล. การกำกับดูแลอาจจะเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพของการให้ความช่วยเหลือให้คำปรึกษาโรงเรียนเพื่อรักษาและเพิ่มความสามารถของพวกเขา การกำกับดูแลสามารถให้โอกาสในการพัฒนาทักษะทางคลินิกอย่างต่อเนื่องให้คำปรึกษาอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับปัญหาทางกฎหมายและจริยธรรมและระบบสนับสนุนที่มืออาชีพที่สามารถลดกับความเครียดและความเหนื่อยหน่าย ตามที่ Remley และเฮอร์ลิฮี (2001) ทั้งสองประเภทของการกำกับดูแลโดยทั่วไปที่จะกล่าวถึงในวรรณคดี: การกำกับดูแลทางคลินิกและการกำกับดูแลการบริหาร การกำกับดูแลที่มุ่งเน้นในการพัฒนาทักษะการให้คำปรึกษาเป็นที่รู้จักกันการกำกับดูแลทางคลินิก ในอาชีพการให้คำปรึกษาโดยทั่วไปการกำกับดูแลทางคลินิกได้มาเป็นที่ยอมรับว่าเป็นสิ่งจำเป็นในการพัฒนาอาชีพอย่างต่อเนื่องของผู้ปฏิบัติงาน วัตถุประสงค์หลักของการกำกับดูแลทางคลินิกคือการเพิ่มความสามารถและเพิ่มการให้คำปรึกษาทักษะการให้คำปรึกษาที่มีการดูแล แต่อย่างไรก็ตามนี้เป็นประเภทของการกำกับดูแลที่ปรึกษาโรงเรียนมีแนวโน้มน้อยที่สุดที่จะได้รับ. เป็นครั้งที่สองและอื่น ๆ ชนิดที่หาได้ง่ายคือการกำกับดูแลการบริหารที่ให้บริการตามปกติแล้วโดยหลักอาคารหรือผู้ดูแลอื่น ๆ และมุ่งเน้นไปที่การปฏิบัติตามข้อกำหนดของโรงเรียนและ ความรับผิดชอบ (Crutchfield และ Hipps, 1998) การกำกับดูแลการบริหารเกิดขึ้นเมื่อผู้ดูแลระบบสายตรงให้ทิศทางที่จะให้คำปรึกษาที่เป็นพนักงาน ผู้บังคับบัญชาการบริหารมักจะมีการควบคุมโดยตรงและสิทธิอำนาจเหนือให้คำปรึกษาที่พวกเขากำกับดูแล (Remley และ Herlihy, 2001) ผู้บังคับบัญชาการบริหารเผชิญค่อนข้างประเด็นทางกฎหมายที่แตกต่างกันกว่าผู้บังคับบัญชาทางคลินิกเพราะวัตถุประสงค์ของการกำกับดูแลการบริหารที่แตกต่างกันและกฎหมายถือว่าทั้งสองประเภทของการกำกับดูแลที่แตกต่างกัน (Remley และเฮอร์ลิฮี). ในบทความนี้เราจะอธิบายถึงสถานะปัจจุบันของการกำกับดูแลที่ปรึกษาโรงเรียน . นี้จะให้บริบทที่ปัญหาจริยธรรมและกฎหมายที่พบในการกำกับดูแลของที่ปรึกษาโรงเรียนมีการตรวจสอบ แม้ว่าการกำกับดูแลทางคลินิกเป็นหลักสำคัญของการสนทนาของเราเรายังแก้ไขปัญหาจริยธรรมและกฎหมายที่มักเกิดขึ้นในการกำกับดูแลการบริหาร. สถานะปัจจุบันของโรงเรียนให้คำปรึกษาการกำกับดูแลในขณะที่เราได้ตั้งข้อสังเกตถึงแม้ว่าการกำกับดูแลการบริหารสามารถใช้ได้อย่างกว้างขวางที่จำเป็นสำหรับการกำกับดูแลทางคลินิกในโรงเรียนการให้คำปรึกษาได้หายไปส่วนใหญ่กระทํา ในการสำรวจแห่งชาติที่ผ่านมาหน้า et al, (2001) พบว่ามีเพียง 13% ของที่ปรึกษาโรงเรียนได้รับในขณะนี้ได้รับการดูแลทางคลินิกของแต่ละบุคคลและเพียง 10% ได้รับการดูแลทางคลินิกกลุ่ม อย่างไรก็ตามมีการสนับสนุนสำหรับการทดลองประสิทธิภาพของการกำกับดูแลทางคลินิกสำหรับที่ปรึกษาโรงเรียน ผลบวกที่ได้รับรายงานรวมถึงประสิทธิภาพที่เพิ่มขึ้นและความรับผิดชอบทักษะการให้คำปรึกษาที่ดีขึ้น, การส่งเสริมการพัฒนาอาชีพและความเชื่อมั่นที่เพิ่มขึ้นและความสะดวกสบายในการทำงาน (Agnew, วาชท์, เก็ตซ์และฟอร์จูน 2000; Benshoff และลาย 1996; พรมแดน 1991; Crutchfield และพรมแดน 1997). หนึ่งในการกำกับดูแลทางคลินิกเหตุผลที่มีปัญหาในการให้คำปรึกษาที่ถูกทอดทิ้งโรงเรียนอาจจะเป็นที่ปรึกษาการรับรู้ว่าโรงเรียนไม่ได้ในระดับเดียวกันของความจำเป็นในการดูแลเช่นเดียวกับการให้คำปรึกษาด้านสุขภาพจิตทางคลินิก ผู้บริหารโรงเรียนโดยเฉพาะอย่างยิ่งอาจจะยังคงรับรู้บทบาทของที่ปรึกษาของโรงเรียนที่ถูกเน้นหลักในกิจกรรมต่าง ๆ เช่นการให้คำปรึกษาทางวิชาการการตั้งเวลา, สุขภาพจิตและคำแนะนำกลุ่ม ผู้บริหารโรงเรียนอาจจะเห็นการกำกับดูแลทางคลินิกเป็นเหตุผลที่น้อยกว่าที่มีประโยชน์สำหรับการปรึกษาโรงเรียนออกไปจากเวลาของพวกเขาใช้เวลาในการให้บริการดังกล่าวโดยตรงให้กับนักเรียน (Crutchfield & B