2. A conversation starter:You: This

2. A conversation starter:

You: This is John Doe from Acme. Is this a good time to talk?
Prospect: Yes [or No]
You: Okay, I'll be brief. I'm calling because retail firms hire us to increase walk-in customers with curbside advertising. How are you currently enticing customers into your store?
With the sales pitch, you're lucky if you get to the end of the pitch before the prospect hangs up. More importantly, you have no idea whether what you said (your pitch) made any sense to the prospect. A prospect who really DOES need your offering may hang up, or say "not interested" simply because they didn't "get" what you were talking about.

By contrast, the conversation starter simply states in brief how you help your customers (from customer's viewpoint) and then invites a dialog. Because you're not overflowing the prospect with information, you can now discover the prospect's needs and whether your offering is a good match.

The same thing is true with sales emails. There are two ways to write them:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.เริ่มต้นการสนทนา:คุณ: อยู่ John Doe จาก Acme นี่คือช่วงเวลาดีในการพูดคุยลูกค้า: ใช่ [หรือไม่]คุณ: โอเค ฉันจะย่อ ผมเรียกเนื่องจากบริษัทค้าปลีกจ้างเราเพิ่มลูกค้า walk-in ด้วยโฆษณาเยื้อง ท่านกำลังล่อลวงลูกค้าเข้าร้านของคุณพร้อมขาย คุณโชคดีถ้าคุณได้รับการสิ้นสุดของระยะห่างก่อนโน้มแฮงค์ขึ้น สำคัญ มีความคิดว่าสิ่งที่คุณพูด (สนามของคุณ) ทำให้รู้สึกใด ๆ กับลูกค้า ลูกค้าที่ต้องการเสนอขายของคุณอาจวางสาย หรือบอกว่า "ไม่สนใจ" เพียง เพราะพวกเขาไม่ได้ "รับ" สิ่งที่คุณกำลังพูดถึงโดยคมชัด สตาร์ทเตอร์สนทนาเพียงรัฐสังเขปวิธีการช่วยให้ลูกค้าของคุณ (จากมุมมองของลูกค้า) แล้ว เชิญโต้ตอบ เนื่องจากคุณไม่ได้กำลังล้นโน้มข้อมูล คุณสามารถขณะนี้พบความต้องการของลูกค้าและเสนอเป็นการแข่งขันที่ดีสิ่งเดียวเป็นจริงกับอีเมลขาย มีสองวิธีในการเขียน:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2. เริ่มต้นการสนทนา: คุณ: นี่คือจอห์นโดจาก Acme นี่คือช่วงเวลาที่ดีที่จะพูดคุย? Prospect: ใช่ [หรือ No] คุณ: เอาล่ะฉันจะเป็นช่วงสั้น ๆ ฉันโทรเพราะ บริษัท ค้าปลีกจ้างเราเพื่อเพิ่มลูกค้าเดินในที่มีการโฆษณาเยื้อง คุณเป็นอย่างไรขณะล่อลวงลูกค้าเข้าไปในร้านของคุณหรือไม่ด้วย pitch ขายคุณโชคดีถ้าคุณได้รับการสิ้นสุดของสนามก่อนที่จะมีโอกาสแฮงค์ขึ้น ที่สำคัญคุณมีความคิดว่าสิ่งที่คุณพูด (สนามของคุณ) ทำให้ความรู้สึกใด ๆ ที่ให้โอกาสไม่มี โอกาสที่จริงๆไม่จำเป็นต้องเสนอของคุณอาจแขวนขึ้นหรือพูดว่า "ไม่สนใจ" เพียงเพราะพวกเขาไม่ได้ "รับ" สิ่งที่คุณกำลังพูดคุยเกี่ยวกับ. โดยคมชัดเริ่มต้นการสนทนาเพียงระบุในช่วงสั้น ๆ วิธีการที่คุณช่วยให้ลูกค้าของคุณ (จาก มุมมองของลูกค้า) และจากนั้นเชิญโต้ตอบ เพราะคุณไม่ได้ล้นโอกาสที่มีข้อมูลขณะนี้คุณสามารถค้นพบความต้องการของลูกค้าและไม่ว่าข้อเสนอของคุณเป็นคู่ที่ดี. สิ่งเดียวที่เป็นจริงกับอีเมลขาย มีสองวิธีที่จะเขียนพวกเขาคือ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2 . การสนทนาเริ่มต้น :คุณ : นี้คือ John Doe จากจุดสูงสุด . นี่เป็นเวลาที่ดีที่จะพูดลูกค้า : ค่ะ [ หรือไม่ ]คุณ : โอเค ฉันจะสรุปสั้นๆ ฉันโทรมาเพราะ บริษัท ค้าปลีกจ้างเราเพื่อเพิ่มลูกค้าด้วยประสบการณ์ในการโฆษณา . ว่าขณะนี้คุณกำลังล่อลวงลูกค้าเข้ามาในร้านของคุณกับการขาย คุณจะโชคดีถ้าคุณได้รับไปยังจุดสิ้นสุดของสนามก่อนที่โอกาสวางสาย ที่สำคัญ คุณมีความคิดว่าสิ่งที่คุณกล่าวว่า ( เสียง ) ทำให้รู้สึกใด ๆที่จะโน้ม ลูกค้าที่ไม่ต้องเสนอของคุณอาจวางสาย หรือพูดว่า " ฉันไม่สนใจ " เพียงเพราะพวกเขาไม่ " ได้ " ในสิ่งที่คุณกำลังพูดถึงโดยคมชัด , การสนทนาเริ่มต้นเพียงรัฐในบทสรุปว่าคุณช่วยให้ลูกค้าของคุณ ( จากมุมมองของลูกค้า ) และเชิญชวนให้โต้ตอบ เพราะคุณไม่ล้น โอกาส กับข้อมูลที่คุณสามารถค้นพบความต้องการของลูกค้าหรือไม่ และเสนอของคุณเหมาะก็เหมือนกันกับอีเมล์ที่ขาย มีสองวิธีที่จะเขียนพวกเขา :