This dull murmuring, had a hard-to-

This dull murmuring, had a hard-to-suppress sorrow.

This time, he was clearly informed that he was insignificant in her heart.

All those great efforts he made in wooing her, seemed absurd and laughable.

Nangong Liuyun’s heart was unprecedentedly tranquil, like the tranquility before the approach of a tempest.

Nangong Liuyun indifferently looked at Su Luo’s delicate, refined and exquisite features, in the next moment, he turned and left.

His pace was fast and urgent.

His rear view was determined and firm.

Seeing Nangong Liuyun’s determined leaving back, Su Luo stared blankly, afterwards, she foolishly watched as his figure became indistinct.

He actually walked away? Just like that, leaving her behind here?

Su Luo’s heart suddenly welled up with a kind of indescribable feeling of being wronged.

Moreover, her heart had a faint and very bad premonition.

“Nangong Liuyun, you stop there.”

She yelled loudly towards his back, Su Luo had an urge to impulsively tell him everything.

Su Luo told herself: As long as he stops, she will tell him.

However, Nangong Liuyun didn’t stop his footsteps the slightest bit, his pace became even faster.

How could he stop, also, how could he dare to stop?

He clearly knew his own temperament, if he didn’t go right now, he didn’t know what excessive things he would do to her.

Nangong Liuyun’s walking away figure, in an instant, had vanished, only leaving Su Luo alone, standing inside the wide hall.

The ice-cold night wind, in a flash, poured in. Su Luo only felt her back hair tremble from the cold. Her entire body felt chilled.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Murmuring นี้น่าเบื่อ มีความเศร้าโศกการปราบปรามอย่างหนักเวลานี้ เขาได้อย่างชัดเจนทราบว่า เขาก็ไม่มีนัยสำคัญในหัวใจของเธอความพยายามดีเหล่านั้นที่เขาทำใน wooing เธอ ดูเหมือนไร้สาระ และ laughableหัวใจ Nangong Liuyun unprecedentedly อันเงียบสงบ เช่นความเงียบสงบของครั้นก่อนได้Nangong Liuyun indifferently มอง Su Luo ละเอียดอ่อน และคุณลักษณะที่สวยงาม ในช่วงเวลาถัดไป เขาเปิด และด้านซ้ายก้าวของเขาถูกเร่งด่วน และรวดเร็วมุมมองด้านหลังของเขาถูกกำหนด และบริษัทเห็น Nangong Liuyun กำหนดออกกลับ Su Luo จ้อง blankly หลังจากนั้น เธอโง่ดูเหมือนเป็นรูปเขาก็ไม่ชัดเขาได้เดินทางไปยัง แบบของ ทิ้งเธอที่นี่Su Luo หัวใจก็ welled ขึ้นกับชนิดของการถ่ายทอดความรู้สึกของท่านถูกนอกจากนี้ หัวใจของเธอมีลางสังหรณ์ที่จาง ๆ และเลวร้ายมาก"Nangong Liuyun คุณหยุดมี"เธอตะโกนเสียงดังไปทางหลัง Su Luo มีการกระตุ้นที่จะ impulsively บอกเขาทุกอย่างSu Luo บอกตัวเอง: ตราบใดที่เขาหยุด เธอจะบอกเขาอย่างไรก็ตาม Nangong Liuyun ไม่หยุดก้าวเขานิด ก้าวของเขากลายเป็นได้เร็วขึ้นวิธีที่เขาสามารถหยุด ยัง วิธีสามารถเขากล้าจะหยุดเขาชัดเจนรู้อารมณ์ของตัวเอง ถ้าไม่ได้ไปอยู่ เขาไม่ทราบสิ่งใดมากเกินไปเขาจะทำเพื่อเธอNangong Liuyun เดินเก็บรูป ในทันที มีศาสดา เท่า ออกจาก Su Luo ลำพัง ยืนอยู่ภายในบริเวณกว้างลมกลางคืนฉ่ำ ในแฟลช เทลงใน Su Luo เท่านั้นรู้สึกว่าผมของเธอกลับสั่นจากความเย็น เธอทั้งร่างกายรู้สึกเย็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นี้บ่นหมองคล้ำมีความเศร้าโศก. ที่ยากต่อการปราบปรามครั้งนี้เขาได้รับแจ้งอย่างชัดเจนว่าเขาเป็นคนที่ไม่มีนัยสำคัญในหัวใจของเธอ. ทุกความพยายามที่ยอดเยี่ยมที่เขาทำในการแสวงหาของเธอดูเหมือนไร้สาระและน่าหัวเราะ. หัวใจ Nangong Liuyun เป็นที่เงียบสงบไม่เคยมี, ชอบความเงียบสงบก่อนที่วิธีการของพายุได้. Nangong Liuyun เอาใจใส่มองที่ละเอียดอ่อนคุณสมบัติกลั่นและประณีตซู Luo ของในช่วงเวลาถัดไปเขาหันซ้ายและ. ก้าวของเขาได้อย่างรวดเร็วและเร่งด่วน. มุมมองด้านหลังของเขาถูกกำหนดและ บริษัท . เห็น Nangong Liuyun ของกำหนดออกหลังซู Luo จ้อง blankly หลังจากนั้นเธอโง่เขลาดูเป็นรูปของเขากลายเป็นไม่ชัด. อันที่จริงเขาเดินออกไป? เช่นเดียวกับที่ปล่อยให้เธออยู่เบื้องหลังที่นี่? หัวใจซู Luo ของจู่ ๆ ซึมขึ้นกับชนิดของความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้จากการถูกอธรรมได้. นอกจากนี้หัวใจของเธอมีลางสังหรณ์ลมและไม่ดีมาก. "Nangong Liuyun คุณหยุดเพียงแค่นั้น." เธอตะโกนเสียงดังต่อ หลังของเขาซู Luo มีการกระตุ้นให้คึกบอกเขาทุกอย่าง. ซู Luo บอกตัวเอง:. ตราบใดที่เขาจะหยุดเธอจะบอกเขาแต่ Nangong Liuyun ไม่หยุดรอยเท้าของเขานิดก้าวของเขากลายเป็นได้เร็วยิ่งขึ้นวิธีการที่เขาสามารถหยุดยังได้อย่างไรที่เขากล้าที่จะหยุด? เขารู้ดีว่าอารมณ์ของเขาเองถ้าเขาไม่ได้ไปตอนนี้เขาไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่มากเกินไปเขาจะทำกับเธอ. เดินออกไปร่าง Nangong Liuyun ของ ในทันทีได้หายไปเพียงออกจากซู Luo คนเดียวที่ยืนอยู่ภายในห้องโถงกว้าง. ลมคืนเย็นในแฟลชเทใน. ซู Luo เพียงรู้สึกสั่นผมของเธอกลับมาจากความหนาวเย็น ทั้งร่างกายเธอรู้สึกเย็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

น่าเบื่อนี้บ่นได้ยากที่จะระงับทุกข์คราวนี้ เขาเห็นได้ชัดแจ้งว่าเขาไม่สำคัญในใจของเธอบรรดาความพยายามอย่างมากที่เขาทำให้ในการแสวงหาของเธอ ดูเหมือนไร้สาระ และน่าหัวเราะหัวใจของนังก๊อก liuyun จะสามารถเป็นเงียบสงบ เหมือนความสงบก่อนที่จะเข้าสู่ความวุ่นวายนังก๊อก liuyun ความไม่สนใจมอง ซู หลัว ละเอียดอ่อน ประณีต และคุณลักษณะชั้นเยี่ยม ในเวลาต่อมา เขาเหลียวซ้ายฝีเท้าอย่างรวดเร็วและเร่งด่วนมองด้านหลังของเขาแน่วแน่ และมั่นคงเห็นนังก๊อก liuyun กำหนดไปกลับ ซู ลูจ้องอย่างว่างเปล่า หลังจากนั้น เธอมัวแต่ดูรูปของเขากลายเป็นที่คลุมเครือเขาเดินออกไป เหมือนที่ทิ้งเธอไว้ที่นี่หัวใจของซูหลัวก็เต็มไปด้วยชนิดของความรู้สึกที่คลุมเครือของการรู้สึกผิดนอกจากนี้ หัวใจเธอ เป็นลม และมากไม่ดี นิมิต" นังก๊อก liuyun หยุดมี .เธอตะโกนเสียงดังไปยังด้านหลังของเขา ซู หลัว มีแรงกระตุ้นที่จะได้บอกเค้าทุกอย่างซูลู บอกตนเอง ตราบใดที่เขาหยุด หล่อนจะบอกเขาแต่นังก๊อก liuyun ไม่ได้หยุดฝีเท้าของเขาเลยซักนิด จังหวะของเขากลายเป็นเร็วขึ้นเขาหยุด แล้วเขาจะกล้าที่จะหยุด ?เขารู้ว่าอารมณ์ของเขาเอง ถ้าเขาไม่ไปตอนนี้ เขาไม่ได้รู้อะไรมากเกินไป สิ่งที่เขาจะทำเพื่อเธอก็นังก๊อก liuyun เดินรูปในทันที ได้หายตัวไป แล้วทิ้ง ซู ลู คนเดียวที่ยืนอยู่ภายในห้องโถงกว้างน้ำแข็งคืนลมเย็นๆ ในแฟลช เท . ซู หลัว เพียงรู้สึกว่าผมของเธอกลับสั่นจากความหนาว ร่างกายทั้งหมดของเธอรู้สึกเย็น