Robertsonian translocations are the

Robertsonian translocations are the most common chromosomal rearrangements in humans, with an incidence of approximately 1/1000 individuals(Therman et al. 1989). They arise through exchanges between the short arms of acrocentric chromosomes: 13, 14, 15, 21, and 22. Exchanges within these five chromosomes may form ten nonhomologous Robertsonian translocations, but their distribution is highly nonrandom with the predominance of rob(13;14) (75 %) and rob(14;21) (10%)(Thermanetal.1989).Thesetwo,most common

The molecular mechanisms leading to mcROBs formation are still not well known, except the observation that they mainly arise during oogenesis (Shaffer 2002). It is possible that sequences found on chromosomes 13, 14, and 21 mediate homologous recombination resulting in these translocations. Moreover, it was postulated that the order of sequences in 14p are in opposite orientation than topography of homologous sequences in 13p and 21p

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Robertsonian translocations rearrangements ของโครโมโซมที่พบบ่อยที่สุดในมนุษย์ กับการเกิดประมาณ 1/1000 คน (Therman et al. 1989) ได้ พวกเขาเกิดขึ้นผ่านการแลกเปลี่ยนระหว่าง acrocentric chromosomes แขนสั้น: 13, 14, 15, 21 และ 22 แลกเปลี่ยนภายใน chromosomes ห้าเหล่านี้อาจเป็นสิบ nonhomologous Robertsonian translocations แต่แจกของเป็น nonrandom สูงกับเด่น rob(13;14) (75%) และ rob(14;21) (10%)(Thermanetal.1989) Thesetwo ทั่วไปกลไกระดับโมเลกุลที่นำไปสู่การก่อตัวของ mcROBs จะยังคงไม่รู้จัก ยกเว้นสังเกตว่า พวกเขาส่วนใหญ่เกิดขึ้นในระหว่างการสร้างไข่ (Shaffer 2002) มันเป็นไปได้ว่า ลำดับที่พบบน chromosomes 13, 14 และ 21 บรรเทา homologous recombination ที่เกิดใน translocations เหล่านี้ นอกจากนี้ มันเป็น postulated ว่า ลำดับของลำดับใน 14p อยู่ในแนวตรงกันข้ามกว่าโปก homologous ลำดับ 13p และ p 21

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Robertsonian translocations เป็น rearrangements โครโมโซมที่พบมากที่สุดในคนที่มีอุบัติการณ์ประมาณ 1/1000 บุคคล (Therman et al. 1989) พวกเขาเกิดขึ้นผ่านการแลกเปลี่ยนระหว่างแขนสั้นของโครโมโซม acrocentric: 13, 14, 15, 21, 22 และแลกเปลี่ยนภายในเหล่านี้ห้าโครโมโซมอาจสิบ nonhomologous Robertsonian translocations แต่กระจายของพวกเขาเป็นอย่างสูงที่มีอำนาจเหนือกว่า nonrandom ของปล้น (13; 14 ) (75%) และปล้น (14; 21) (10%) (Thermanetal.1989) .Thesetwo, ที่พบมากที่สุดกลไกระดับโมเลกุลที่นำไปสู่การก่อตัวmcROBs ยังคงไม่เป็นที่รู้จักดียกเว้นการสังเกตว่าพวกเขาส่วนใหญ่เกิดขึ้นในระหว่าง oogenesis (Shaffer 2002) เป็นไปได้ว่าลำดับที่พบบนโครโมโซม 13, 14, 21 และเป็นสื่อกลางในการรวมตัวกันคล้ายคลึงกันส่งผลให้ translocations เหล่านี้ นอกจากนี้ยังได้รับการกล่าวอ้างว่าคำสั่งของลำดับใน 14P อยู่ในทิศทางตรงข้ามกว่าภูมิประเทศของลำดับคล้ายคลึงกันใน 13P และ 21p

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

robertsonian โยกย้ายเป็น rearrangements โครโมโซมที่พบบ่อยที่สุดในมนุษย์ มีอุบัติการณ์ประมาณ 1 / 1000 บุคคล ( therman et al . 1989 ) พวกเขาเกิดขึ้นผ่านการแลกเปลี่ยนระหว่างแขนสั้นของโครโมโซมอะโครเซนตริก : 13 , 14 , 15 , 21 , 22 การแลกเปลี่ยนภายในโครโมโซมเหล่านี้ห้าอาจเป็นสิบ nonhomologous โยกย้าย robertsonian ,แต่การกระจายของพวกเขาเป็นอย่างสูงที่ nonrandom ที่มีความเด่นของร็อบ ( 13 ; 14 ) ( 75% ) และร็อบ ( 14 ; 21 ) ( 10 % ) ( thermanetal . 1989 ) ประสิทธิภาพพบมากที่สุด

mcrobs กลไกระดับโมเลกุลที่นำไปสู่การพัฒนายังไม่รู้จักกันดี นอกจากสังเกตว่าพวกเขาส่วนใหญ่เกิดขึ้นในระหว่าง คาบอมบ้าแดง ( Shaffer 2002 ) เป็นไปได้ว่า ลำดับที่พบบนโครโมโซม 13 , 1421 การไกล่เกลี่ยและเปรียบเทียบผลโยกย้ายเหล่านี้ นอกจากนี้ที่ถูกกล่าวอ้างว่าคำสั่งของลำดับใน 14p ในทิศทางตรงข้ามมากกว่าภูมิประเทศของโฮโมโลกัส 13p 21p
และลำดับใน