Everything is going along quite wel

Everything is going along quite well for the crew. They carve the mounds or "furrows" of the waves with the wind at their back. They make their way into uncharted territory.

One tip for reading this poem: conditions change really fast. It only took a stanza for the sailors to decide that the albatross was really a bad luck charm instead of a good one. Here, it only takes a stanza for the weather to turn from delightful to dreadful.
In short, they lose the good breeze at their backs, and without a breeze to fill the sails, the ship can't move. Suddenly, the "silence" of the uncharted waters sounds very ominous.

The sun is small and "blood-red": it looks very far away. The sky has a strange fiery color, but their main problem is a lack of water. If they don't find some kind of land (or, heck, ice), they will all die of thirst.

There's no wind. Literally. Not even a tiny gust. The ocean looks like glass, and the scene is so motionless that it could be a painting.

Without any water, even the "boards" – the wood planks of the ship – start to dry up and "shrink." So…thirsty!

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทุกอย่างจะไปได้ค่อนข้างดีสำหรับลูกเรือ พวกเขาแกะกองหรือ "สวย" ของคลื่นลมที่หลัง พวกเขาทำทางของพวกเขาในคลาสสิกหนึ่งคำแนะนำเกี่ยวกับการอ่านบทกวีนี้: เงื่อนไขการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจริง ๆ มันเพียงเอาบทสำหรับลูกเรือตัดสินใจว่า อัลบาทรอสที่ถูกจริง ๆ มีเสน่ห์โชคไม่ดีแทนที ที่นี่ เพียงใช้บทสำหรับสภาพอากาศเพื่อเปิดจากงามเฉือน dreadfulในระยะสั้น พวกเขาสูญเสียลมดีที่หลัง และไม่ มีลมเต็มใบเรือ เรือไม่สามารถย้าย ทันใดนั้น "ความเงียบ" ของน้ำไม่จดที่แผนที่เสียงดคิลมากดวงอาทิตย์มีขนาดเล็ก และ "เลือดแดง": มันไกลมาก ท้องฟ้ามีสีเร่าร้อนแปลก แต่ปัญหาหลักของพวกเขาคือ การขาดน้ำ ถ้าพวกเขาไม่พบบางชนิดของดิน (หรือ heck น้ำแข็ง), พวกเขาจะตายทั้งหมดของความกระหายมีลมไม่มี อย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็นสายเล็ก ๆ มหาสมุทรมีลักษณะเหมือนแก้ว และฉากคือไม่เคลื่อนที่อาจมีภาพวาดไม่ มีน้ำ แม้แต่ "บอร์ด" –ไม้ไม้ของเรือ – เริ่มแห้ง และ "หด" ดังนั้น... กระหาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทุกอย่างเป็นไปตามค่อนข้างดีสำหรับลูกเรือ พวกเขาแกะสลักกองหรือ "ร่อง" ของคลื่นลมที่ด้านหลังของพวกเขา พวกเขาทำทางของพวกเขาเข้าไปในดินแดนที่ไม่คุ้นเคย. หนึ่งปลายสำหรับการอ่านบทกวีนี้: เงื่อนไขที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจริงๆ มันแค่บทสำหรับลูกเรือที่จะตัดสินใจว่าอัลบาทรอจริงๆเสน่ห์โชคร้ายแทนการหนึ่งที่ดี นี่มันใช้เวลาเพียงฉันท์สำหรับสภาพอากาศที่จะเปิดจากรื่นรมย์น่ากลัว. ในระยะสั้นพวกเขาสูญเสียไปกับสายลมดีที่หลังของพวกเขาและไม่ง่ายที่จะกรอกใบเรือให้เรือไม่สามารถเคลื่อนย้าย ทันใดนั้น "ความเงียบ" ของน่านน้ำเสียงเป็นลางไม่ดีมาก. ดวงอาทิตย์มีขนาดเล็กและ "เลือดสีแดง": มันก็ดูอยู่ห่างไกลมาก ท้องฟ้ามีสีคะนองแปลก แต่ปัญหาหลักของพวกเขาคือการขาดน้ำ หากพวกเขาไม่พบชนิดของแผ่นดินบางคน (หรือห่า, ไอศ) พวกเขาทั้งหมดจะตายจากความกระหาย. ไม่มีลม อย่างแท้จริง ไม่ได้มีลมกระโชกแรงเล็ก ๆ ทะเลมีลักษณะเหมือนแก้วและสถานที่เกิดเหตุเพื่อให้นิ่งว่ามันอาจจะเป็นภาพวาด. ไม่มีน้ำใด ๆ แม้แต่ "บอร์ด" - แผ่นไม้ของเรือ - ". หดตัวลง" เริ่มที่จะแห้งและ ดังนั้น ... กระหาย!