「…..you are the first person to say

「…..you are the first person to say such a thing」

That was the first time she had heard that since she was born….

After hearing the words of Kazuya, the girl produced a smile and she blushed slightly. For a different reason than the one before.

「By the way, what is your name?」

「Forgive my impoliteness. I am Kazuya Nagato, I’m serving as the leader of the adventuring party known as Parabellum」

「Nagato…..Kazuya? That’s an unusual name」

「Really? I don’t know much about that…. By the way, is it ok for you to be gone this long? I’m not certain, but if you have a maid or a servant looking after you, won’t they be worried?」

Since Phyllis said that she was escorting a noble, Kazuya made an educated guess that she would be accompanied by a maid.

「Huh? I —」

The girl tried to say something, but she closed her mouth suddenly.

「Oh? Did you say something?」

「I want to stay here. Besides, that guy in the carriage, once he falls asleep it’s extremely difficult to wake him up. So isn’t it ok if i stay out a little longer?」

「Umm」

…..this girl must have spent a long time inside of the carriage, she probably wants a change of pace.

Kazuya thought so and decided to allow the girl to stay outside.

Kazuya moved himself and the girl to the banks of a small lake, away from their previous position.

The full moon shone beams of light that are reflected off of the surface of the water.

「…..Beautiful….」

The girl was sitting with her eyes shining across the lake. It looked almost like a painting.

「It should be okay here」

「Yes」

There were 2 tree stumps on the edge of the lake, Kazuya sat down on one whilst the girl sat down on the other.

「…..now that I think about it. I never got your name, what should I call you?」

「Well…..it’s….uh…it’s…」

「Is something wrong?」

When Kazuya asks the girl for her name, she begins to panic for some reason.

「My name……..Iris. Please call me Iris.」

「Ok, Iris」

When Kazuya called the girl by her name, a vibrant smile appeared on the girls face as she seemed to be overcome with emotion.

「Well then, would you like to hear some stories?」

「Please」

Then, Kazuya began to read classic fairy tales from his previous world. Iris seemed completely engrossed in the stories.

「The stories onii-san tells me are interesting」

Seeing Iris’ smiling face made Kazuya happy, as he was the one who made her smile.

「……shall we go back soon?」

「Can’t I stay a little more, don’t you want me here?」

「Isn’t your body getting cold?」

「….then…..if I do this, it’s ok…」

Saying so, Iris descended from her tree stump. Walked over to Kazuya and sat on his knees embracing him.

…..this child is far too defenseless.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

「...คุณเป็นคนแรกว่า thing」 ดังกล่าวที่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินมาว่าตั้งแต่เธอเกิด...หลังจากได้ยินคำพูดของเซะ สาวยิ้ม และเธอขวยเขินเล็กน้อยด้วย สำหรับเหตุผลที่แตกต่างกว่าก่อน「By ทาง ชื่อ? ร้านอาหาร「Forgive impoliteness ของฉัน Nagato เซะ ฉัน:ให้บริการเป็นผู้นำของพรรค adventuring ที่เรียกว่า Parabellum」「Nagato ... เซะ ที่มี name」 ที่ผิดปกติ「Really ผมไม่ทราบมากเกี่ยวกับที่... โดยวิธีการ จึงตกลงให้คุณหายไปนานนี้ ผมไม่แน่นอน แต่ถ้าคุณมีแม่บ้านหรือข้าราชการที่ดูแลคุณ พวกเขาจะกังวล? ร้านอาหารตั้งแต่สาธินีกล่าวว่า เธอถูกพาตัวโนเบิล เซะทำการเดาว่า เธอจะมาพร้อมกับแม่บ้าน「Huh ฉัน — ร้านอาหารหญิงสาวพยายามพูดอะไรบางอย่าง แต่เธอปิดปากของเธอทันที「Oh คุณพูดอะไรบางอย่าง? ร้านอาหาร「I ต้องการเข้าพักที่นี่ นอกจากนี้ คนนั้นในการขนส่ง เมื่อเขาเผลอหลับ ก็ยากมากที่จะปลุกเขา ดังนั้นไม่จะตกลงถ้าพักเพิ่มอีกหน่อย? ร้านอาหาร「um」... สาว.this ต้องใช้เวลานานในการขนส่ง เธออาจจะต้องมีการเปลี่ยนแปลงเซะคิดได้ และตัดสินใจให้หญิงสาวให้อยู่นอกเซะย้ายตัวเองและหญิงสาวกับฝั่งทะเลสาบขนาดเล็ก ออกจากตำแหน่งก่อนหน้านี้พระจันทร์เต็มดวงส่องลำแสงของแสงที่สะท้อนจากผิวน้ำ「….. สวย...ร้านอาหารสาวนั่งเล่นอยู่กับดวงตาของเธอส่องข้ามทะเลสาบ มันดูเกือบเหมือนเป็นภาพวาด「It ควร here」 ไร「Yes」มีตอไม้ 2 ขอบของทะเลสาบ เซะนั่งลงในขณะที่หญิงสาวนั่งลงอีก「...หลังจากที่ฉันคิดเกี่ยวกับมัน ผมไม่เคยมีชื่อของคุณ สิ่งควรฉันเรียกคุณ? ร้านอาหาร「Well...เป็นร้านอาหาร.uh .it「Is สิ่งที่ผิดปกติ? ร้านอาหารเมื่อเซะขอหญิงสาวชื่อของเธอ เธอเริ่มวิตกด้วยเหตุผลบางอย่างชื่อ 「My ... ไอริส กรุณาติดต่อไอริส. ร้านอาหาร「Ok, Iris」เมื่อเซะเรียกหญิงสาว โดยชื่อของเธอ รอยยิ้มสดใสปรากฏบนใบหน้าหญิงเธอดูเหมือนจะเอาชนะด้วย「Well แล้ว คุณต้องการฟังเรื่องราวบางอย่าง? ร้านอาหาร「Please」แล้ว เซะเริ่มอ่านนิทานคลาสสิกจากโลกของเขาก่อนหน้านี้ ไอริสประจักษ์มุ่งมั่นเรื่องราวทั้งหมดเรื่องราวของ 「The onii ซังบอกคือ interesting」เห็นของไอริสยิ้มหน้าทำเซะมีความสุข เขาเป็นคนหนึ่งที่ทำให้เธอยิ้ม「...จะไปกลับเร็ว ๆ ? ร้านอาหาร「Can't อยู่เล็กน้อยที่เติม ไม่คุณต้องการให้ฉันนี่? ร้านอาหาร「Isn't ร่างกายของคุณได้รับเย็น? ร้านอาหาร「... แล้ว...ถ้าทำ ก็ ok...ร้านอาหารพูดได้ ไอริสสืบเชื้อสายจากเธอตอไม้ เดินผ่านไปเซะ และนั่งคุกเข่าลงกอดเขา... เด็ก.this อยู่ไกลเกินไปพึ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

「 . . . . . คุณเป็นคนแรกที่พูดแบบนั้น」นั่นเป็นครั้งแรกที่เธอเคยได้ยินมาตั้งแต่เกิด . . . . . . .หลังจากได้ยินคำพูดของคาซึยะ เด็กสาวที่ยิ้ม เธอหน้าแดงเล็กน้อย สำหรับเหตุผลที่แตกต่างกันกว่าหนึ่งก่อนหน้านี้「ว่าแต่ นายชื่ออะไรล่ะ 」「อภัยไม่สุภาพกับคุณ ผม คาซุยะ นางาโตะ ผมรับใช้ในฐานะผู้นำของพรรคเป็น」 Parabellum การผจญภัย「นากาโตะ . . . . . คาซึยะ ? นั่นเป็น」ชื่อที่ผิดปกติ「จริงๆเหรอ ? ผมไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับเรื่องนั้น . . . ว่าแต่ มันโอเคสำหรับคุณที่จะหายไปนานอย่างนี้ ฉันไม่แน่ใจ , แต่ถ้าคุณมีแม่บ้านหรือคนรับใช้ดูแลคุณ , พวกเขาจะไม่เป็นห่วงแย่เหรอ 」ตั้งแต่ฟิลลิสบอกว่าเธอถูกคุมตัวขุนนาง คาซึยะทำเดาเอาว่าเธอจะพร้อม โดยแม่บ้าน「หือ ? ผม - 」หญิงสาวพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เธอปิดปากของเธอทันที「โอ ? คุณพูดอะไร ? 」「ฉันอยากอยู่ที่นี่ ผู้ชายคนนั้นอยู่ในรถม้า เมื่อหลับก็ยากที่จะปลุกเขาขึ้นมา ดังนั้นมันไม่โอเคถ้าฉันอยู่ต่ออีกสักหน่อย 」「」 .. . . . . ผู้หญิงคนนี้ต้องใช้เวลานานในรถม้า เธออาจจะอยากเปลี่ยนแนวบ้างคาซึยะคิดและตัดสินใจที่จะอนุญาตให้ผู้หญิงที่จะอยู่ข้างนอกคาซึยะย้ายตัวเองและหญิงสาวให้ธนาคารของทะเลสาบขนาดเล็ก ห่างจากตำแหน่งเดิมของพวกเขาพระจันทร์เต็มดวงคานของแสงที่สะท้อนออกจากพื้นผิวของน้ำ. . . . . . . . . . . . . 」「สวยงามผู้หญิงนั่งอยู่กับตาของเธอส่องประกายทั่วทะเลสาบ มันดูเกือบจะเหมือนภาพวาดเลย「ที่นี่」มันน่าจะโอเค「ครับ」มีต้นไม้ตอไม้บนขอบของทะเลสาบ คาซึยะ นั่งหนึ่งในขณะที่หญิงสาวนั่งลงบนอื่น ๆ「 . . . . . ตอนนี้ที่ผมคิดเกี่ยวกับมัน ผมไม่เคยได้รับชื่อของคุณ , ฉันควรจะเรียกคุณว่าอะไร ? 」「ดี. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 」「คืออะไร ? 」เมื่อคาซึยะถามเด็กหญิงชื่อของเธอ เธอเริ่มหวาดกลัวเพราะเหตุผลบางอย่าง「ชื่อของฉัน . . . . . ไอริส โปรดเรียกฉัน」 IRIS「โอเค ไอริส 」เมื่อคาซึยะเรียกเด็กผู้หญิงที่ชื่อของเธอ รอยยิ้มที่สดใสปรากฏบนใบหน้าสาวๆ ดูเหมือนเธอจะเอาชนะด้วยอารมณ์「แล้วคุณต้องการที่จะได้ยินเรื่องราวบางอย่าง ? 」「โปรด」แล้วคาซึยะเริ่มอ่านนิทานคลาสสิกจากโลกเดิมของเขา ไอริสดูสมบูรณ์หมกมุ่นอยู่ในเรื่อง「เรื่องโอนี่ซังบอกว่าจะ」น่าสนใจเห็นไอริส " ยิ้มให้คาซึยะมีความสุข เขาเป็นคนที่ทำให้เธอยิ้ม「 . . . . . . . เราจะกลับไปเร็วๆนี้ 」「ฉันไม่อยู่เล็กน้อย เธอไม่ต้องการฉันที่นี่ ? 」「ไม่ใช่ร่างกายหนาว 」「แล้ว . . . . . . . . . . . . ถ้าฉันทำแบบนี้ มันก็โอเค . . . . . . . 」พูด ไอริส สืบเชื้อสายมาจากโคนต้นไม้ของเธอ คาซึยะเดินไปนั่งบนเข่าของเขา กอดเขา. . . . . เด็กคนนี้คือไกลเกินไปที่ป้องกันตัวเองไม่ได้