Nangong Liuyun’s charming eyes look

Nangong Liuyun’s charming eyes looked at Su Luo, and the bright radiance in the depths of his eyes dimmed for a split second.

Every time a magical beast wave occurred, although it was dangerous, it was still a rare, hard to come by opportunity.

If it was in the past, he would naturally go onwards and explore. However, the one next to him was Su Luo who had no spiritual power. He could guarantee his own safety if he had to withdraw, but he could not say that she would certainly come out unscathed.

Su Luo had on a completely carefree expression. With her clear eyes that could vividly see everything, she casually glanced at him. “You can go, don’t worry about me.”

After saying that, a trace of loneliness suddenly flashed through her heart.

Even though Liu Ruohua was hateful, what she had said was right. With her current strength, she didn’t even have the qualification to stand by his side.

He and the Jade Lake’s holy maiden were the ones in their own world. Their strengths were appropriately equivalent and their identities were compatible. And she, seemed to be an disregarded tiny insignificant existence that could only look up towards them from an extremely low point of view in their presence.

This kind of feeling was extremely unpleasant.

A trace of sympathy flashed through Nangong Liuyun’s clear and intelligent eyes. He rubbed her little head. “How can I not care about you. What nonsense.”

After finished speaking, he turned his head and smiled towards the Jade Lake’s holy maiden. “Be careful. No matter what, a mere treasure is not as important as your life.”

He said it in a warm and gentle tone of voice, completely unlike the ice-cold cruel way he uses with others.

“Thank you for the warning.” Jade Lake’s holy maiden’s pure eyes were touching and her faint laugh was like a cool breeze gently passing by; without any startling ripples or extremely varying emotions.

As light as water, her gaze gently landed on Su Luo’s face, yet a terrifying piercing cold feeling suddenly went down Su Luo’s back?

Is this woman…really as she’s portrayed herself: like lifeless water? Without sorrow or joy, and free from mortal vulgarity?

A hint of suspicion flashed through the depths of Su Luo’s heart as her heart sensed a sort of bad premonition.

Su Luo did not dare to say that her sixth sense was infallible, but it had never been wrong for all these years.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Nangong Liuyun ตามีเสน่ห์มองลู Su และเปล่งปลั่งสดใสในส่วนลึกของดวงตาของเขาหรี่สำหรับแยกที่สองทุกครั้งที่เกิดคลื่นสัตว์วิเศษ แม้ว่ามันอันตราย มันก็ยังหาได้ยาก ยาก โดยโอกาสนี้หากเป็นในอดีต เขาจะตามไปเป็นต้นไป และชม อย่างไรก็ตาม หนึ่งถัดจากเขาถูกลู Su ที่มีอำนาจทางจิตวิญญาณ เขาไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยของเขาเองถ้าเขาถอน แต่เขาไม่สามารถพูดว่า เธอจะแน่นอนออกมาปราศจากอันตรายSu ลูได้ในนิพจน์อย่างไร้กังวล ตาเธอใสสดใสเห็นทุกอย่าง เธอข้าง glanced ที่เขา "คุณสามารถไป ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉัน. "หลังจากว่า ที่ การสืบค้นกลับความเหงาก็ประกายผ่านหัวใจของเธอถึงแม้ว่า Liu Ruohua แสดงความเกลียดชัง สิ่งที่เธอได้กล่าวว่า ถูกต้อง ด้วยความแรงของเธอปัจจุบัน เธอไม่ได้มีคุณสมบัติที่จะยืนอยู่คนในโลกส่วนตัวเขาและหญิงสาวบริสุทธิ์ของทะเลสาบหยกได้ จุดแข็งของตนได้อย่างเหมาะสมเทียบเท่า และตัวตนของพวกเขามีกัน และเธอ ดูเหมือนจะมีนัยสำคัญเล็ก ๆ disregarded ที่ไม่เพียงค้นหาต่อพวกเขาจากต่ำมากมองในปัจจุบันของตนความรู้สึกแบบนี้ได้ไม่มากการสืบค้นกลับเห็นใจประกายผ่านสายตา Nangong Liuyun ใส และฉลาด เขาลูบหัวของเธอเล็กน้อย "วิธีสามารถฉันไม่ดูแลคุณ เหลวไหลอะไร"หลังจากเสร็จสิ้นการพูด เขาเปิดหัว และยิ้มต่อหญิงสาวบริสุทธิ์ของทะเลสาบหยก "ระวัง ไม่ว่าอะไร สมบัติเพียงไม่สำคัญเท่าชีวิต"เขากล่าวว่า มันในโทนสีอบอุ่น และนุ่มนวลของเสียง อย่างสมบูรณ์ซึ่งแตกต่างจากวิธีการโหดร้ายเย็นเขาใช้กับคนอื่น"ขอบคุณสำหรับคำเตือน" หยกทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์นามบริสุทธิ์ตาได้สัมผัส และเสียงหัวเราะของเธอจางเป็นเหมือนสายลมเย็นเบา ๆ ผ่าน โดยไม่มีให้เกิดระลอกคลื่นที่น่าประทับใจหรืออารมณ์ที่แตกต่างกันมากเบาน้ำ สายตาของเธอเบา ๆ ที่ดินบนใบหน้า Su ลู ยังมีกลัวเจาะความรู้สึกเย็นทันทีลงไปหลัง Su ลูมีผู้หญิงคนนี้...จริง ๆ เธอมีเซ็กส์ตัวเอง: ชอบน้ำตาย ไม่ มีความโศกเศร้าหรือความสุข และอิสระจากการดูหมิ่นมนุษย์คำแนะนำสงสัยประกายผ่านความลึกของ Su ลูหัวใจขณะที่หัวใจของเธอรู้สึกของลางสังหรณ์ไม่ดีSu ลูไม่กล้าบอกว่า เธอรู้สึกหกผิดพลาด แต่มันไม่เคยถูกต้องทุกปีเหล่านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดวงตาที่มีเสน่ห์ Nangong Liuyun มองที่ซู Luo และความสดชื่นสดใสในระดับความลึกของดวงตาของเขาเป็นสีทึบสำหรับแยกที่สอง. ทุกครั้งที่คลื่นสัตว์วิเศษที่เกิดขึ้นแม้ว่ามันจะเป็นอันตรายมันก็ยังเป็นของหายากยากที่จะมาด้วยโอกาสถ้ามันเป็นในอดีตที่ผ่านมาเขาจะไปตามธรรมชาติเป็นต้นไปและสำรวจ แต่หนึ่งต่อไปกับเขาเป็นซู Luo ที่ไม่มีพลังทางจิตวิญญาณ เขาสามารถรับประกันความปลอดภัยของตัวเองถ้าเขาต้องถอนตัว แต่เขาไม่สามารถพูดว่าเธอจะแน่นอนออกมาได้รับบาดเจ็บ. ซู Luo มีในการแสดงออกที่ไม่ห่วงอย่างสมบูรณ์ ด้วยดวงตาที่ชัดเจนเต็มตาเธอว่าจะได้เห็นทุกอย่างที่เธอตั้งใจเหลือบมองไปที่เขา "คุณสามารถไปไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉัน." หลังจากที่บอกว่ามีร่องรอยของความเหงากึกประกายผ่านหัวใจของเธอ. แม้ว่าหลิว Ruohua เป็นความเกลียดชังสิ่งที่เธอได้กล่าวว่าถูกต้อง ที่มีความแข็งแรงในปัจจุบันของเธอเธอไม่ได้มีคุณสมบัติที่จะยืนเคียงข้างเขา. เขาและหญิงสาวบริสุทธิ์หยกทะเลสาบเป็นคนในโลกของตัวเอง จุดแข็งของพวกเขาเทียบเท่าเหมาะสมและตัวตนของพวกเขาเข้ากันได้ และเธอก็ดูเหมือนจะเป็นการดำรงอยู่ที่ไม่มีนัยสำคัญไม่ใส่ใจเล็ก ๆ ที่จะสามารถมองขึ้นไปทางพวกเขาจากจุดที่ต่ำมากของมุมมองในการปรากฏตัวของพวกเขา. ชนิดของความรู้สึกนี้ไม่เป็นที่พอใจมาก. ร่องรอยของความเห็นอกเห็นใจประกายผ่าน Nangong Liuyun ตาที่ชัดเจนและมีความคิดสร้างสรรค์ เขาลูบหัวเล็ก ๆ ของเธอ "ฉันจะไม่สนใจเกี่ยวกับคุณ สิ่งที่ไร้สาระ. " หลังจากที่พูดเสร็จเขาก็หันหัวของเขาและยิ้มที่มีต่อหญิงสาวบริสุทธิ์หยกทะเลสาบ "ระวัง. ไม่ว่าสิ่งที่เป็นสมบัติเพียงคือไม่สำคัญเท่าชีวิตของคุณ. " เขาบอกว่ามันในโทนอบอุ่นและอ่อนโยนของเสียงสมบูรณ์แตกต่างจากวิธีที่โหดร้ายเย็นเขาใช้กับคนอื่น ๆ . " ขอบคุณสำหรับคำเตือน. "หยก ทะเลสาบหญิงสาวบริสุทธิ์ตาบริสุทธิ์ถูกสัมผัสและหัวเราะลมเธอเป็นเหมือนสายลมเย็นเบา ๆ ผ่าน; . โดยไม่ต้องระลอกที่น่าตกใจใด ๆ หรืออารมณ์ความรู้สึกที่แตกต่างกันอย่างมากในฐานะที่เป็นแสงน้ำจ้องมองเธอเบา ๆ ลงบนใบหน้าของซู Luo ของยังเจาะความรู้สึกเย็นที่น่ากลัวอย่างกระทันหันลงไปกลับซู Luo หรือไม่คือผู้หญิงคนนี้จริงๆ ... ขณะที่เธอเป็นภาพตัวเอง: เหมือนน้ำไม่มีชีวิต? โดยไม่ต้องเศร้าโศกหรือความยินดีและเป็นอิสระจากคำหยาบต้องตาย? คำใบ้ของความสงสัยประกายผ่านลึกของหัวใจของซู Luo ในฐานะที่เป็นหัวใจของเธอรู้สึกว่าการจัดเรียงของลางสังหรณ์ไม่ดี. ซู Luo ไม่กล้าที่จะบอกว่าสัมผัสที่หกของเธอเป็นความผิด แต่มันก็มี ไม่เคยไม่ถูกต้องสำหรับทุกปีเหล่านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ก็นังก๊อก liuyun เสน่ห์ดวงตามองซู หลัว และเปล่งประกายสดใสในส่วนลึกของดวงตาสีจางเสี้ยววินาทีทุกครั้งที่คลื่นสัตว์มหัศจรรย์ที่เกิดขึ้น แต่มันก็อันตราย มันยังหายาก , ยากที่จะมาด้วยโอกาสถ้าเป็นสมัยก่อน เขาย่อมไปเป็นต้นไปและสำรวจ อย่างไรก็ตาม อีกที่หนึ่งคือ ซู ลู ผู้ไม่มีพลังทางจิตวิญญาณ . เขาสามารถรับประกันความปลอดภัยของเขาเองถ้าเขาต้องถอนตัวออกไป แต่เขาก็ไม่ได้บอกว่าจะต้องออกมาอย่างปลอดภัยซู หลัว มีสีหน้ากังวลทั้งหมด ตาของเธอที่สามารถเห็นทุกอย่างชัดเจนเต็มตา เธอได้เห็นเขา " นายไปเถอะ ไม่ต้องห่วงฉันหรอก "หลังจากที่พูด , ร่องรอยแห่งความเหงาก็แวบเข้ามาในใจของเธอแม้ว่าหลิว ruohua ก็น่าเกลียด สิ่งที่เธอพูดถูก ความแข็งแรงกับปัจจุบันของเธอ เธอไม่มีคุณสมบัติที่จะยืนเคียงข้างเขาเขาหยกทะเลสาบของโฮลี่เมเด้นและคนที่อยู่ในโลกของตัวเอง จุดแข็งของพวกเขาเทียบเท่าอย่างเหมาะสมและอัตลักษณ์ของพวกเขาเข้ากันได้ เธอดูเหมือนจะไม่สนใจเล็ก ๆที่อาจจะดูไม่สำคัญอยู่ที่มีต่อพวกเขาจากต่ำมาก มุมมองในการแสดงตนของพวกเขาความรู้สึกแบบนี้มันมากแน่ๆร่องรอยความเห็นใจแวบผ่านนังก๊อก liuyun ชัดเจนและฉลาดตา เขาลูบหัวเล็ก ๆน้อย ๆของเธอ " ฉันจะไม่สนใจคุณ ไร้สาระ”หลังจากพูดจบ เขาหันศีรษะของเขา และยิ้มกับหยกทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์สาว " ระวังหน่อย ไม่ว่ายังไง , สมบัติเพียงไม่สำคัญเท่าชีวิตของคุณ . "เขาพูดในโทนสีที่อบอุ่นและอ่อนโยนของเสียงต่างจากน้ำแข็งหนาวโหดร้ายที่เขาใช้กับคนอื่น ๆ" ขอบคุณสำหรับคำเตือน " หยกทะเลสาบของโฮลี่เมเด้นบริสุทธิ์สายตาสัมผัสและเสียงหัวเราะของเธอเป็นลมเหมือนสายลมเย็นเบาๆ ผ่าน โดยไม่ต้องใด ๆหรือมากตกใจระลอกที่อารมณ์เบาเหมือนน้ำ สายตาของนางเบา ๆลงบนใบหน้าของ ซู ลู ยังน่ากลัว ความรู้สึกเย็นเยียบก็ลงไปซูหลอ ?เป็นผู้หญิง . . . . . . . นี่เธอปรากฎตัว : ชอบตายน้ำ ไม่มีความทุกข์ หรือ ความสุข และ ฟรี จาก คนหยาบคาย ?คำใบ้ของความสงสัยแวบผ่านความลึกของหัวใจของซูหลัวเป็นหัวใจของเธอรู้สึกเหมือนสังหรณ์ไม่ดี .ซู หลัว ไม่กล้าที่จะพูดความรู้สึกที่หกของเธอแน่นอน แต่มันไม่เคยผิดมาตลอด