Wednesday morning at five o'clock a

Wednesday morning at five o'clock as the day begins
Silently closing her bedroom door
Leaving the note that she hoped would say more
She goes downstairs to the kitchen clutching her hankerchief
Quietly turning the backdoor key
Stepping outside she is free

She (We gave her most of our lives)
Is leaving (Sacraficed most of our lives)
Home (We gave her everything money could buy)
She's leaving home after living alone
For so many years (Bye bye)

Father snores as his wife gets into her dressing gown
Picks up the letter that's lying there
Standing alone at the top of the stairs
She breaks down and cries to her husband "Daddy our baby's gone
Why would she treat us so thoughtlessly?
How could she do this to me?"

She (We never thought of ourselves)
Is leaving (Never a thought for ourselves)
Home (We struggled hard all our lives to get by)
She's leaving home after living alone
For so many years (Bye bye)

Friday morning at nine o'clock she is far away
Waiting to keep the appointment she made
Meeting a man from the motor trade

She (What did we do that was wrong)
Is having (We didn't know it was wrong)
Fun (Fun is the one thing that money can't buy)
Something inside that was always denied
For so many years (Bye bye)

She's leaving home
Bye bye

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วันพุธเช้าที่ห้าโมงเป็นวันเริ่มต้นอย่าปิดประตูห้องนอนของเธอออกจากบันทึกย่อที่เธอหวังจะบอกว่า เพิ่มเติมเธอไปที่ชั้นล่างห้องครัวที่กำ hankerchief ของเธอเปิดคีย์แบ็คอย่างเงียบ ๆก้าวนอกเธอไม่เธอ (เราให้เธอทั้งชีวิต)ออก (Sacraficed ที่สุดของชีวิต)บ้าน (เราให้เธอทุกอย่างเงินไม่ซื้อ)เธอจะออกจากบ้านหลังจากอยู่คนเดียวหลายปี (บ๊ายบาย)พ่อ snores เป็นภรรยาของเขาได้รับในชุดแต่งกายของเธอเลือกตัวอักษรที่มีอยู่มียืนอยู่คนเดียวที่ด้านบนของบันไดเธอแบ่ง และทุกคนได้ยินสามี "พ่อเด็กของเราของไปทำไมต้องเธอรักษาเราดังนั้น thoughtlesslyว่าเธอไม่นี้กับฉัน"เธอ (เราไม่เคยคิดเอง)ออก (ไม่คิดสำหรับตัวเอง)บ้าน (เราต่อสู้อย่างหนักชีวิตของเราไปด้วย)เธอจะออกจากบ้านหลังจากอยู่คนเดียวหลายปี (บ๊ายบาย)วันศุกร์เช้าเก้าโมงเธออยู่ไกลรอให้เธอทำการนัดหมายประชุมมนุษย์จากการค้ารถยนต์เธอ (ไม่ได้เราทำอะไรที่ไม่ถูกต้อง)มี (เราไม่รู้ว่า มันผิด)สนุก (สนุกเป็นสิ่งหนึ่งที่เงินไม่สามารถซื้อ)สิ่งภายในที่ถูกปฏิเสธเสมอหลายปี (บ๊ายบาย)เธอออกจากบ้านบ๊ายบาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เช้าวันพุธที่ 05:00 เป็นวันที่เริ่ม
เงียบปิดประตูห้องนอนของเธอ
ออกจากทราบว่าเธอหวังว่าจะพูดมากขึ้น
เธอเดินไปที่ห้องครัวชั้นล่างกำ hankerchief เธอ
อย่างเงียบ ๆ เปลี่ยนคีย์ลับๆ
ก้าวออกไปข้างนอกเธอเป็นอิสระเธอ (เราได้ให้เธอมากที่สุด ของชีวิตของเรา) คือออก (Sacraficed ที่สุดของชีวิตของเรา) บ้าน (เราได้ให้เงินทุกอย่างที่เธอสามารถซื้อ) เธอออกจากบ้านหลังจากใช้ชีวิตอยู่คนเดียวเป็นเวลาหลายปีดังนั้น (Bye Bye) พ่อ snores ฐานะภรรยาของเขาได้รับในชุดแต่งกายของเธอคัดสรรขึ้น จดหมายที่โกหกมีที่ยืนอยู่คนเดียวที่ด้านบนของบันไดเธอหยุดพักลงและร้องไห้กับสามีของเธอ "พ่อลูกของเราหายไปทำไมเธอจะปฏิบัติต่อเราดังนั้นลอยๆ? วิธีที่เธอจะทำเช่นนี้กับผมหรือเปล่า " เธอ (เราไม่เคยคิดว่าตัวเอง) คือออก (ไม่เคยคิดว่าสำหรับตัวเอง) บ้าน (เราพยายามอย่างหนักทุกชีวิตของเราจะได้รับโดย) เธอออกจากบ้านหลังจากใช้ชีวิตอยู่คนเดียวเป็นเวลาหลายปีดังนั้น (Bye Bye) เช้าวันศุกร์ที่ 09:00 เธออยู่ไกลออกไปรอที่จะให้ เธอได้รับการแต่งตั้งประชุมคนจากการค้ามอเตอร์เธอ (สิ่งที่เราไม่ทำอย่างนั้นเป็นเรื่องที่ผิด) จะมี (เราไม่ได้รู้ว่ามันเป็นเรื่องที่ผิด) สนุก (Fun เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เงินไม่สามารถซื้อ) บางสิ่งบางอย่างที่เป็นอยู่ภายใน ปฏิเสธเสมอเป็นเวลาหลายปีดังนั้น (Bye Bye) เธอออกจากบ้านBye Bye

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เช้าวันพุธตอน ห้า โมง เป็นวันเริ่มต้นอย่างเงียบๆของเธอ ประตูห้องนอนปิด

ทิ้งโน้ตที่เธอหวังจะพูดเพิ่มเติม
เธอลงไปข้างล่างในครัวคว้าเร็วเธอเปลี่ยนคีย์

อย่างลับๆก้าวออกไปข้างนอกเธอฟรี

เธอ ( เราให้มากที่สุดของชีวิตของเรา )
( sacraficed จะไป ที่สุดของชีวิตของเรา )
( บ้านเราให้เงินเธอทุกเรื่องจะซื้อ )
เธอออกจากบ้านหลังจากอยู่คนเดียว
มานานหลายปี ( บ๊ายบาย )

พ่อนอนกรนเป็นภรรยาของเขาเข้าไปในเสื้อคลุมของเธอ
หยิบจดหมายที่วางอยู่ตรงนั้น
ยืนอยู่คนเดียวที่ด้านบนของบันได
เธอหยุดพักลงและร้องไห้กับสามีของเธอ " พ่อลูกที่จากไป
ทำไม เธอปฏิบัติกับเราดังนั้นฉัน ?
ทำไมเธอทำแบบนี้กับฉัน ?

เธอ ( เราไม่เคยคิดว่าตัวเอง )
ออกจาก ( ไม่เคยคิดว่าสำหรับตัวเอง )
( เราพยายามอย่างหนักชีวิตของเราทั้งหมดที่จะได้รับเธอออกจากบ้านด้วย )

หลังจากอยู่คนเดียวมาหลายปี ( บ๊ายบาย )

วันศุกร์เช้า เก้าโมง เธออยู่ไกล
รอเก็บนัดเธอทำ
เจอผู้ชายจาก ค้า

เธอมอเตอร์ ( สิ่งที่เราทำมันผิด )
มี ( เราไม่รู้ว่ามันผิด )
สนุก ( สนุกเป็นสิ่งหนึ่งที่เงินซื้อไม่ได้ )

อะไรข้างในที่มักจะถูกปฏิเสธมาหลายปี ( บ๊ายบาย )

เธอออกจากบ้าน



บ๊ายบาย