Using carriages, the distance betwe

Using carriages, the distance between Brook Town and the Neutral Commercial City; Fhu-ren, was six days of travel.

They moved before sunrise and prepared to camp before sunset. This has already repeated for three days. Hajime and his party were three days away from Fhu-ren. Only half the travel distance remained. So far no incidents had occurred during their journey. Even though Hajime and his party were in charge of the rear, it was truly peaceful.

Even today, nothing special happened as they prepared to camp. Regarding meals, the adventurers were eating by themselves. They had to eat while minding their surroundings, that’s why, as escorts they couldn’t settle down when eating together. It also seemed to be the rule to eat on their own. Additionally, when on a mission, the adventurers only eat cruel, simple meals. In a way, preparing tasty meals would only increase their luggage, and would disturb them in emergency situations. Because of that, it became a theory that after they’ve arrived at a town they would eat tasty meals until their stomachs were full, as their reward.

That story was something Hajime and his party heard from the adventurers when they ate meals on the second day. Hajime and his party had prepared warm bread soaked in luxurious mock stew to eat.

“Gah—, good! It is truly delicious~, just as expected of Shia-chan! Mou, I don’t care if you’re a demi-human anymore, so will you be my wife?”

“Gluck gluck, gulp, puhah, bastard, don’t just run your mouth! Shia-chan is my wife!”

“Hah, just what is a small dirty pig-like man like you trying to say? Know your place. By the way Shia-chan, how about a meal with me after we arrive at the town? Of course, it’ll be my treat.”

“Th-Then, I’ll take Yue-chan! Yue-chan, have a meal with me!”

“Yue-chan’s spoon… … Haa, haa.”

The adventurers kept eating the mock stew made by Shia, saying it was delicious. On the first day, these guys were eating dried meat with things similar to camping goods when, Hajime and his party started to cook next to them, using ingredients and tableware taken out from “Treasure Box”, just as usual. The adventurers were attracted by the delicious drifting aromas. Looking around, they saw Hajime and his party eating the hot meal while blowing on it, nearby. It became a situation where all of the other adventurers stared at them with blood-shot eyes and drooling mouths. Shia who felt that they were truly pitiful proposed to share their meals, resulting in the current situation.

In the beginning, even in front of these starving dogs, Hajime continued to calmly eat his meal. Naturally, he didn’t intend to share at all. However, because Shia took over the job of preparing the meals when they camp, he had to rely on her to make delicious meals. It was not like Hajime and Yue were incapable of cooking anything, but the taste would be flat. Hajime was only capable of making manly dishes while Yue was inexperienced, being a former noble. That’s why, it was not an easy thing for Hajime to refuse Shia’s, who was able to cook delicious meals, proposal to share.

From then on, although at first the adventurers that crowded like hyena during meals were grateful, they started to get carried away and jokingly tried to persuade Shia and Yue.

Toward the adventurers who made such a ruckus, Hajime silently used “Pressure”. Although their bodies should have been warmed up by the hot mock stew, the adventurers immediately felt the chill and could only stand still with pale expressions. Hajime swallowed the meat inside his mouth and glanced at the mock stew while slowly letting out a whisper. Even so his voice could be clearly heard by everyone.

“So? Having filled your belly, who’s the guy that wants to be thrown?”

“””””I am sorry for getting carried away.”””””

The adventurers apologized while prostrating in splendid harmony and synchronization. Although these guys were senior and veteran adventurers compared to Hajime, they had no dignity at all. Even though there was also the “Pressure” that Hajime used, it wasn’t like they would go against Hajime, because they knew what happened in Brook town.

“Mou, Hajime-san. Since it’s finally time for a meal, a little ruckus is fine. A-Also, no matter what they say, I-I am Hajime-san’s, you know?”

“I never cared about that.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใช้นับ ระยะห่างระหว่างเมืองบรู๊คและเมืองพาณิชย์กลาง ฟู่ทราเร็น เป็นวันที่ หกของการเดินทางพวกเขาย้ายไปเที่ยว และเตรียมที่จะตั้งแคมป์อาทิตย์ แล้วนี้มีซ้ำกัน 3 วัน Hajime และพรรคของเขาได้สามวันจากฟู่ทราเรน เดินเพียงครึ่งยังคง จนเหตุการณ์ไม่ได้เกิดขึ้นระหว่างการเดินทาง แม้ว่า Hajime และพรรคของเขาได้รับผิดชอบหลัง ได้เงียบสงบอย่างแท้จริงแม้วันนี้ ไม่มีอะไรพิเศษเกิดขึ้นกับพวกเขาเตรียมที่จะตั้งแคมป์ เกี่ยวกับอาหาร adventurers จะถูกกิน โดยตัวเอง พวกเขากินในขณะที่ดูแลสิ่งแวดล้อม คือเหตุผล เป็นคุ้มกันพวกเขาไม่สามารถชำระหนี้เมื่อรับประทานอาหารร่วมกัน มันดูเหมือนเป็น กฎในตน นอกจากนี้ ในภารกิจ adventurers ที่เฉพาะกินอาหารที่โหดร้าย เรื่อง วิธี เตรียมอาหารอร่อยเท่านั้นจะเพิ่มกระเป๋าเดินทาง และจะรบกวนพวกเขาในสถานการณ์ฉุกเฉิน เนื่องจากว่า มันได้กลายเป็นทฤษฎีที่ว่า หลังจากที่พวกเขาได้มาถึงเมือง พวกเขาจะกินอาหารอร่อยจน stomachs ของพวกเขาได้เต็ม เป็นรางวัลของพวกเขาเรื่องราวที่เป็นสิ่ง Hajime และพรรคของเขาได้ยินจาก adventurers ที่เมื่อกินอาหารในวันสอง Hajime และพรรคของเขาได้เตรียมอุ่นขนมปังในแกงจำลองหรูหรากินที่เปี่ยมล้นไปด้วย" Gah —, ดี ก็อร่อยอย่างแท้จริง ~, เพียงตามที่คาดไว้ของฮฺจัง Mou ฉันไม่ดูแลถ้าคุณสีมนุษย์อีกต่อไป ดังนั้นคุณจะภรรยาของฉัน? "" Gluck gluck, gulp, puhah ลูก ครึ่ง ไม่เพียงเรียกใช้ปากของคุณ ฮฺจันเป็นภรรยาของฉัน"ไร เพียงคืออะไรคนเหมือนหมูสกปรกเล็กอย่างคุณจะบอก ทราบสถานที่ของคุณ โดยวิธีฮฺจัน วิธีการเกี่ยวกับอาหารกับฉันหลังจากที่เรามาถึงเมือง แน่นอน มันจะรักษาฉัน""ครั้งนั้น ฉันจะใช้ยูจัง ยูจัง มีกับฉัน! ""หยูจานช้อน...... ฮา ฮา"Adventurers จะเก็บกินแกงจำลองที่ทำ โดยฮฺ พูดก็อร่อย ในวันแรก guys เหล่านี้ถูกกินเนื้อแห้งคล้ายกับสินค้าค่ายเมื่อ Hajime และพรรคของเขาเริ่มต้นการปรุงอาหารถัดจากพวกเขา โดยใช้ส่วนผสมและถ้วยชามที่นำออกมาจาก "กล่องสมบัติ" เพียงตามปกติ Adventurers จะถูกดึงดูด ด้วยกลิ่นลอยอร่อย รอบคอบ พวกเขาเห็น Hajime และพรรคของเขากินอาหารร้อนขณะพัดมัน ใกล้ ๆ มันเป็นสถานการณ์ที่ adventurers อื่น ๆ ทั้งหมดจ้องไปที่พวกเขายิงเลือดตาและปากที่น้ำลายไหล ฮฺที่รู้สึกว่า พวกเขาน่าสงสารอย่างแท้จริงร่วมรับประทานอาหาร การนำเสนอในสถานการณ์ปัจจุบันในการเริ่มต้น แม้หน้าหมาพวกนี้ starving, Hajime ต่อการกินอาหารของเขาเบา ๆ ธรรมชาติ เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะใช้ร่วมกันทั้งหมด อย่างไรก็ตาม เนื่องจากฮฺเอางานของเตรียมอาหารเมื่อพวกเขาตั้งแคมป์ เขาได้พึ่งเธอทำอาหารอร่อย ไม่เหมือน Hajime และยิวก็ไม่สามารถทำอาหารอะไร แต่รสชาติจะแบนได้ Hajime สามารถทำให้อาหารลูกผู้ชายในขณะที่ยิวเป็นมือใหม่ ถูกตระกูลอดีตเท่านั้น จึง มันไม่ได้เป็นเรื่องง่ายสำหรับ Hajime จะปฏิเสธฮฺของ ผู้ปรุงอาหาร ข้อเสนอร่วมจากนั้น แม้ว่าในตอนแรก adventurers ที่แออัดเช่นวงศ์ไฮยีน่าในระหว่างมื้ออาหารได้ขอบคุณ พวกเขาเริ่มได้ดำเนินการเก็บ และเล่นพยายามชักจูงฮฺและยิวต่อ adventurers ที่ทำเช่น ruckus, Hajime ใช้ "ความดัน" อยู่เบื้องหลัง แม้ว่าร่างกายควรได้รับ warmed ขึ้น โดยจำลองแกงร้อน adventurers ในทันทีรู้สึกเย็น กเท่านั้นสามารถยืนยัง ด้วยนิพจน์ซีด Hajime กลืนกินเนื้อภายในปากของเขา และ glanced ที่แกงจำลองขณะให้ช้าออกเป็น whisper แต่ เสียงของเขาอาจจะชัดเจนได้ยินทุกคน"ดังนั้น มีการกรอกข้อมูลของคุณท้อง ใครคือคนที่ต้องไป"" "ฉันขอรับเพลิน" ""Adventurers จะอุ้มขณะ prostrating ในตรงและความกลมกลืนสวยงาม แม้ว่าคนเหล่านี้ได้เปรียบเทียบกับ Hajime adventurers อาวุโส และทหารผ่านศึก พวกเขามีศักดิ์ศรีไม่มีเลย แม้ว่ายังมี "ความดัน" ที่ใช้ Hajime มันไม่ได้เหมือนพวกเขาจะไปกับ Hajime เนื่องจากพวกเขารู้สิ่งที่เกิดขึ้นในเมืองบรู๊ค"Mou, Hajime ซัง เนื่องจากเป็นเวลาสุดท้ายสำหรับอาหาร ruckus น้อยได้ดี A-ยัง ไม่ว่าสิ่งที่เขาพูด ฉัน-ฉัน Hajime-ซาน คุณรู้หรือไม่ ""ไม่ต้องห่วงที่"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การใช้รถระยะห่างระหว่างห้วยเมืองและเมืองพาณิชย์ Neutral; Fhu-Ren เป็นวันที่หกของการเดินทาง. พวกเขาย้ายก่อนพระอาทิตย์ขึ้นและเตรียมที่จะค่ายก่อนพระอาทิตย์ตกดิน นี้ได้ซ้ำแล้วเป็นเวลาสามวัน ฮาจิเมะและพรรคพวกของเขาสามวันออกไปจาก Fhu-เรเน เพียงครึ่งหนึ่งของระยะการเดินทางยังคงอยู่ เพื่อให้ห่างไกลเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ได้เกิดขึ้นในระหว่างการเดินทางของพวกเขา แม้ว่าฮาจิเมะและพรรคพวกของเขาอยู่ในความดูแลของด้านหลังมันเป็นความสงบสุขอย่างแท้จริง. แม้วันนี้ไม่มีอะไรพิเศษที่เกิดขึ้นขณะที่พวกเขาเตรียมที่จะเข้าค่าย เกี่ยวกับอาหาร, การผจญภัยที่ถูกกินด้วยตัวเอง พวกเขาจะต้องกินในขณะที่สภาพแวดล้อมของพวกเขารังเกียจที่ว่าทำไมเป็นพี่เลี้ยงพวกเขาไม่สามารถปักหลักเมื่อรับประทานอาหารร่วมกัน นอกจากนี้ยังดูเหมือนจะเป็นกฎที่จะกินของตัวเอง นอกจากนี้เมื่อในภารกิจผจญภัยที่โหดร้ายกินเฉพาะอาหารที่เรียบง่าย ในวิธีที่เตรียมอาหารอร่อยเท่านั้นที่จะเพิ่มกระเป๋าเดินทางของพวกเขาและจะรบกวนพวกเขาในสถานการณ์ฉุกเฉิน เพราะการที่มันจะกลายเป็นทฤษฎีที่ว่าหลังจากที่พวกเขาได้มาถึงเมืองที่พวกเขาจะได้กินอาหารอร่อยจนท้องของพวกเขาได้เต็มรูปแบบเช่นเดียวกับรางวัลของพวกเขา. เรื่องนั่นคือสิ่งที่ฮาจิเมะและบุคคลที่เขาได้ยินมาจากนักผจญภัยที่พวกเขากินอาหารบน วันที่สอง ฮาจิเมะและบุคคลที่เขาได้เตรียมขนมปังอุ่นแช่ในสตูว์จำลองหรูหราที่จะกิน. "Gah- ดี! มันอร่อยอย่างแท้จริง ~ เช่นเดียวกับที่คาดหวังของชิจัง! หมูผมไม่สนใจว่าคุณจะเป็นเดมี่ของมนุษย์อีกต่อไปดังนั้นคุณจะเป็นภรรยาของฉัน " "กลุคกลุคอึก, puhah, ลูกครึ่ง, ไม่เพียงแค่ใช้ปากของคุณ! ชิจังเป็นภรรยาของฉัน! " "ฮะเพียงสิ่งที่เป็นคนเหมือนหมูสกปรกเล็ก ๆ เช่นคุณกำลังพยายามที่จะพูด? รู้สถานที่ของคุณ โดยวิธีชิจังวิธีการเกี่ยวกับการรับประทานอาหารกับผมหลังจากที่เรามาถึงที่เมือง? แน่นอนมันจะรักษาของฉัน. " "Th-แล้วฉันจะพายูจัง! ยูจังรับประทานอาหารกับฉัน! " "ช้อนยูจัง ... ... Haa, ฮะฮ่า." นักผจญภัยเก็บไว้กินสตูว์จำลองที่ทำโดยชิบอกว่าอร่อย ในวันแรกที่คนเหล่านี้กำลังรับประทานเนื้อแห้งกับสิ่งที่คล้ายกับสินค้าตั้งแคมป์เมื่อฮาจิเมะและพรรคพวกของเขาเริ่มที่จะปรุงอาหารไปให้พวกเขาใช้บนโต๊ะอาหารส่วนผสมและนำออกมาจาก "กล่องสมบัติ" เพียงตามปกติ นักผจญภัยที่ถูกดึงดูดโดยกลิ่นหอมลอยอร่อย มองไปรอบ ๆ พวกเขาเห็นฮาจิเมะและบุคคลที่เขากินอาหารร้อนในขณะที่เป่ามันอยู่บริเวณใกล้เคียง มันก็กลายเป็นสถานการณ์ที่ทั้งหมดของนักผจญภัยอื่น ๆ ที่จ้องมองมาที่พวกเขาด้วยสายตาเลือดยิงและปากน้ำลายไหล ชิที่รู้สึกว่าพวกเขาเป็นที่น่าสงสารอย่างแท้จริงที่นำเสนอในการแบ่งปันอาหารของพวกเขาส่งผลให้สถานการณ์ปัจจุบัน. ในการเริ่มต้นแม้จะอยู่ในด้านหน้าของสุนัขที่หิวโหยเหล่านี้ฮาจิเมะยังคงใจเย็นกินอาหารของเขา ธรรมชาติเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะร่วมกันที่ทุกคน แต่เนื่องจากชิเข้ามาทำงานของการเตรียมอาหารเมื่อพวกเขาค่ายที่เขาจะต้องพึ่งพาของเธอที่จะทำให้อาหารอร่อย มันไม่ได้เหมือนฮาจิเมะและยูมีความสามารถในการทำอาหารอะไร แต่รสชาติจะแบน ฮาจิเมะเป็นเพียงความสามารถในการทำอาหารในขณะที่แมนยูเป็นประสบการณ์เป็นอดีตขุนนาง นั่นเป็นเหตุผลที่มันไม่ได้เป็นสิ่งที่ง่ายสำหรับฮาจิเมะที่จะปฏิเสธชิใครก็สามารถที่จะปรุงอาหารอร่อยข้อเสนอที่จะแบ่งปัน. จากนั้นถึงแม้จะเป็นครั้งแรกที่นักผจญภัยที่อัดแน่นเหมือนหมาในระหว่างมื้ออาหารรู้สึกขอบคุณที่พวกเขาเริ่มที่จะได้ดำเนินการ ออกไปและพยายามที่จะชักชวนให้ติดตลกชิและยู. ต่อนักผจญภัยที่สร้างความสับสนวุ่นวายเช่นฮาจิเมะใช้เงียบ "ความกดดัน" แม้ว่าร่างกายของพวกเขาควรจะได้รับความอบอุ่นขึ้นโดยสตูร้อนเยาะเย้ย, ผจญภัยทันทีรู้สึกเย็นและสามารถยืนอยู่กับการแสดงออกอ่อน ฮาจิเมะกลืนกินเนื้อในปากของเขาและเหลือบมองไปที่สตูว์จำลองขณะที่ช้าให้ออกกระซิบ ดังนั้นแม้เสียงของเขาอาจจะได้ยินอย่างชัดเจนโดยทุกคน. "ดังนั้น? หลังจากอิ่มท้องของคุณที่เป็นผู้ชายที่ต้องการที่จะถูกโยน? " " "" "" ฉันขอโทษสำหรับการเริ่มดำเนินการไป. "" "" " ผจญภัยในขณะที่พินอบพิเทาขอโทษในความสามัคคีที่สวยงามและการประสาน แม้ว่าคนเหล่านี้เป็นผู้บริหารระดับสูงและนักผจญภัยที่มีประสบการณ์เมื่อเทียบกับฮาจิเมะพวกเขามีศักดิ์ศรีที่ไม่ทั้งหมด ถึงแม้ว่าจะมีก็เป็น "ความกดดัน" ฮาจิเมะที่ใช้ก็ไม่ได้เหมือนที่พวกเขาจะไปกับฮาจิเมะเพราะพวกเขารู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในเมืองบรูค. "หมู, ฮาจิเมะซัง เนื่องจากเป็นครั้งสุดท้ายสำหรับการรับประทานอาหาร, ความสับสนวุ่นวายเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นเรื่องปกติ -นอกจากนี้ไม่ว่าสิ่งที่พวกเขากล่าวว่าครั้งที่สอง am ฮาจิเมะซังของคุณรู้หรือไม่ " "ผมไม่เคยได้รับการดูแลเกี่ยวกับที่."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การใช้รถม้า ระยะทางระหว่างเมืองบรูค และเมืองการค้าที่เป็นกลาง ; FHU เรน หกวันของการเดินทาง

ย้ายก่อนพระอาทิตย์ขึ้น และเตรียมไปค่ายก่อนพระอาทิตย์ตก นี้ได้อีก 3 วัน ฮาจิเมะและพรรคของเขา จำนวน 3 วัน จาก FHU เรน เพียงครึ่งหนึ่งของระยะทางที่เดินทางอยู่ ดังนั้นไกลไม่มีเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในระหว่างการเดินทางของพวกเขาแม้ว่าฮาจิเมะและพรรคของเขาในค่าใช้จ่ายของด้านหลัง มันสงบอย่างแท้จริง

วันนี้ไม่มีอะไรพิเศษเกิดขึ้นขณะที่พวกเขาเตรียมค่าย เกี่ยวกับอาหาร , นักผจญภัยกำลังรับประทานด้วยตนเอง พวกเขาต้องกินขณะดูสภาพแวดล้อมของพวกเขา นั่นเป็นเหตุผลที่เป็นพี่เลี้ยงของพวกเขาไม่สามารถปักหลักเมื่อรับประทานร่วมกัน มันยังดูเหมือนจะเป็นกฎที่จะกินด้วยตัวเอง นอกจากนี้เมื่อปฏิบัติภารกิจ นักผจญภัย กินแต่อาหารง่าย ๆที่โหดร้าย . ในทาง , เตรียมอาหารอร่อย จะเพิ่ม สัมภาระ และรบกวนพวกเขาในสถานการณ์ฉุกเฉิน เพราะมันกลายเป็นทฤษฎีที่หลังจากที่พวกเขามาถึงที่เมืองพวกเขาจะกินอาหารอร่อยจนท้องพวกเขาเต็ม

เป็นรางวัลของพวกเขาเรื่องราวบางอย่างที่ฮาจิเมะและพรรคของเขาได้ยินจากนักผจญภัยเมื่อพวกเขากินอาหารในวันที่สอง ฮาจิเมะและพรรคของเขาได้เตรียมอุ่นขนมปังแช่ในสตูว์เยาะเย้ยหรูกิน

" อ้าก - ดี ! มันอร่อยจริงๆ ~ แค่คาดหวังของชิจัง MOU , ฉันไม่ดูแลถ้าคุณเป็นครึ่งมนุษย์อีกต่อไป ดังนั้น คุณจะเป็นภรรยาผมไหม "

" กลุค กลัค กรึ๊บ puhah แกอย่าเรียกปาก ! ชิจังเป็นภรรยาของฉัน "

" เฮ้อ แค่อะไรเล็กๆ สกปรกหมูชอบผู้ชายที่เหมือนคุณพยายามจะพูดอะไร ? รู้สถานที่ของคุณ ว่าแต่ชิจัง แล้วมื้อเย็นกับฉันหลังจากที่พวกเรามาถึงที่เมือง แน่นอน ฉันเลี้ยงเอง " . .

" แล้วฉันก็พายูเอะจัง ! ยูเอะจัง ทานข้าวกับผม "

" เย่ชาน . . . . . . ฮ่า ฮ่า ช้อน ,

"นักผจญภัยเอาแต่กินสตูว์ที่ทำโดยล้อเลียนชิ , บอกว่ามันอร่อย ในวันแรก พวกนี้กินเนื้อแห้งกับสิ่งที่คล้ายกับสินค้า camping เมื่อฮาจิเมะและพรรคของเขาเริ่มทำถัดจากพวกเขาใช้ส่วนผสมและบนโต๊ะอาหารที่เอาออกจากกล่องสมบัติ เหมือนปกติ นักผจญภัยถูกดึงดูดโดยอร่อยลอยกลิ่นหอม . มองไปรอบ ๆพวกเขาเห็นฮาจิเมะและพรรคของเขา กินอาหารร้อน ในขณะที่เป่ามัน ใกล้เคียง มันเป็นสถานการณ์ที่ทั้งหมดของนักผจญภัยคนอื่นๆจ้องพวกเขาด้วยสายตายิงเลือดและน้ำลายปาก ชิ ที่รู้สึกว่าพวกเขาอย่างแท้จริงน่าสงสารขอแบ่งปันอาหาร ส่งผลให้สถานการณ์ปัจจุบัน

ตอนแรก แม้ในหน้าเหล่านี้สุนัขหิวฮาจิเมะยังใจเย็นกินอาหารของเขา ธรรมชาติ เขาไม่ได้คิดจะใช้เลย แต่เพราะไชอารับช่วงงานของการเตรียมอาหารเมื่อพวกเขาค่าย เขาต้องพึ่งพาเธอทำอาหารอร่อย มันไม่เหมือนฮาจิเมะและยุยไม่สามารถทำอาหารอะไร แต่รสชาติจะแบน ฮาจิเมะเป็นเพียงความสามารถในการทําอาหารที่เข้มแข็งในขณะที่เยว่เป็นมือใหม่เป็นอดีตขุนนาง นั่นคือเหตุผลที่ มันไม่ได้เป็นสิ่งที่ง่ายสำหรับฮาจิเมะปฏิเสธชิ ที่สามารถทำอาหารได้อร่อย ข้อเสนอที่จะแบ่งปัน

จากนั้น แม้ว่าในตอนแรกนักผจญภัยที่แออัด เช่น ไฮยีนา ระหว่างมื้อ รู้สึกขอบคุณ พวกเขาเริ่มดําเนินการไปและเล่นพยายามชักชวน ชิ และ เย่

ไปผจญภัยที่ทำเสียงดังน่ารำคาญฮาจิเมะอย่างเงียบ ๆใช้ " ความดัน " ถึงแม้ว่าร่างกายของพวกเขาควรจะถูกอุ่นโดยสตูล้อร้อน , นักผจญภัยทันทีรู้สึกหนาวและได้แต่ยืนนิ่งด้วยสีหน้าซีดๆ ฮาจิเมะกลืนเนื้อในปากของเขาและมองที่สตูเยาะเย้ยขณะที่ค่อยๆปล่อยออกมากระซิบ ดังนั้นแม้เสียงของเขาจะได้ยินทุกคน

" งั้นเหรอ ? มีเติมท้องของคุณใครคือคนที่อยากถูกโยน ? "

""""" ขอโทษที่ถูกแบกออกไป """""

นักผจญภัยขอโทษในขณะที่สิกลมกลืน สวยงาม และประสาน แม้ว่าคนเหล่านี้เคยเป็นรุ่นพี่ตัวเก๋านักผจญภัยเทียบกับฮาจิเมะ ไม่มีศักดิ์ศรีเลย แม้ว่ายังมี " ความดัน " ฮาจิเมะใช้ มันไม่เหมือนพวกเขาจะต่อต้าน ฮาจิเมะเพราะพวกเขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในลำธารเมือง

" MOU ฮาจิเมะซัง เพราะมันถึงเวลาสำหรับอาหาร , เรื่องเล็ก ๆน้อย ๆเป็นดี a-also ไม่ว่าพวกเขาจะพูดยังไง ผมจะของฮาจิเมะซัง คุณรู้มั้ย ? "

" ผมไม่เคยแคร์”