Mangroves are one of the most carbo

Mangroves are one of the most carbon-rich tropical ecosystems. Two fast-growing mangrove species of the genus Sonneratia, the native S. caseolaris and non-native S. apetala, have been widely used for mangrove reforestation in China; however their ability to sequester carbon is still unclear. The present study aimed to estimate the growth, carbon accumulation in biomass and carbon sequestration in sediments of these two species, in both mixed (50% S. caseolaris; 50% S. apetala) and monoculture plantations, in the intertidal zones of Shenzhen Bay, Guangdong Province, China. Twenty-five months of observation showed strong competition between the two species in the mixed plantation, with the native S. caseolaris outcompeting the non-native S. apetala due to a faster growth rate. Although S. caseolaris in the mixed plantation had lower carbon storage in biomass than in monoculture, carbon accumulation in sediment was higher in the mixed plantation. Thus, the relative advantage of the mixed plantation was in sequestering more carbon in sediment, as opposed to high carbon accumulation to biomass. These results indicated that the mixed plantation could be a good option for mangrove restoration and carbon sequestration of sediment. However, the two and a half years of this study may not indicate long-term trends, so more research on long-term species performance is essential for successful mangrove reforestation. © 2012 Elsevier B.V.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โกรฟส์เป็นหนึ่งของระบบนิเวศเขตร้อนของริชคาร์บอนมากที่สุด สองเร็วเลนพันธุ์สกุล Sonneratia, caseolaris S. ภาษาและถิ่น S. apetala ได้ถูกใช้สำหรับการปลูกป่าชายเลนในประเทศจีน อย่างไรก็ตาม ความสามารถในการ sequester คาร์บอนจะยังคงชัดเจน การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินการเจริญเติบโต สะสมคาร์บอนในชีวมวลและคาร์บอน sequestration ในตะกอนพันธุ์สอง ทั้งผสม (50% S. caseolaris; 50% S. apetala) และเรื่อง สวน ในโซน intertidal ของเบย์เซินเจิ้น Guangdong Province, China ยี่สิบห้าเดือนของการสังเกตพบว่าแข่งขันระหว่างสองสายพันธุ์ในสวนผสม กับเจ้าได้ caseolaris outcompeting apetala S. ถิ่นเนื่องจากอัตราการเจริญเติบโตเร็ว แม้ว่า S. caseolaris ในสวนผสมมีล่างเก็บคาร์บอนในชีวมวลกว่าในเรื่อง สะสมคาร์บอนในตะกอนได้สูงในสวนผสม ดังนั้น ประโยชน์ญาติของสวนผสมอยู่ในแนวเพิ่มเติมคาร์บอนในตะกอน เมื่อเทียบกับคาร์บอนสูงสะสมการชีวมวล ผลลัพธ์เหล่านี้ระบุว่า สวนผสมอาจเป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับ sequestration บูรณะและคาร์บอนของป่าชายเลนของตะกอน อย่างไรก็ตาม สอง และครึ่งปีการศึกษานี้อาจระบุแนวโน้มระยะยาว เพื่อวิจัยเพิ่มเติมในระยะยาวชนิดประสิทธิภาพเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการปลูกป่าชายเลนที่ประสบความสำเร็จ © 2012 Elsevier b.v

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ป่าโกงกางเป็นส่วนหนึ่งของระบบนิเวศมากที่สุดในเขตร้อนชื้นที่อุดมด้วยคาร์บอน สองที่เติบโตอย่างรวดเร็วชนิดของพืชและสัตว์ป่าชายเลน Sonneratia, caseolaris เอพื้นเมืองและไม่ใช่เจ้าของภาษาเอส apetala ได้ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางสำหรับการปลูกป่าโกงกางในประเทศจีน แต่ความสามารถในการยึดทรัพย์คาร์บอนยังไม่ชัดเจน การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินการเจริญเติบโตของการสะสมคาร์บอนในมวลชีวภาพและปริมาณคาร์บอนสะสมในตะกอนของทั้งสองสายพันธุ์ทั้งในผสม (50% caseolaris S. ; 50% S apetala) และสวนพืชเชิงเดี่ยวในโซน intertidal ของเซินเจิ้นเบย์ มณฑลกวางตุ้งประเทศจีน ยี่สิบห้าเดือนของการสังเกตพบว่ามีการแข่งขันที่รุนแรงระหว่างสองชนิดในสวนผสมกับชาวเอส caseolaris outcompeting เอ apetala ที่ไม่ใช่เจ้าของภาษาเนื่องจากอัตราการเจริญเติบโตได้เร็วขึ้น แม้ว่า caseolaris เอสในสวนผสมมีการจัดเก็บคาร์บอนที่ต่ำกว่าในชีวมวลกว่าในเชิงเดี่ยวการสะสมคาร์บอนในตะกอนดินสูงในสวนผสม ดังนั้นประโยชน์ของญาติของสวนผสมอยู่ใน sequestering คาร์บอนมากขึ้นในตะกอนเมื่อเทียบกับการสะสมคาร์บอนสูงเพื่อชีวมวล ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าสวนผสมที่อาจจะเป็นตัวเลือกที่ดีเพื่อการฟื้นฟูป่าชายเลนและกักเก็บคาร์บอนของตะกอน แต่สองปีครึ่งของการศึกษานี้อาจจะไม่ได้บ่งบอกถึงแนวโน้มในระยะยาวเพื่อการวิจัยเพิ่มเติมเกี่ยวกับประสิทธิภาพการทำงานของสปีชีส์ในระยะยาวเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการปลูกป่าโกงกางที่ประสบความสำเร็จ © 2012 เอลส์ BV

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ป่าชายเลนเป็นหนึ่งในที่สุดที่อุดมไปด้วยคาร์บอนเขตร้อนระบบนิเวศวิทยา สองตลาดพันธุ์ไม้ป่าชายเลนในจีนัสตัวเลือก , S และ S . apetala ภาษาพื้นเมือง ต้นลำพู ได้ถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในการปลูกป่าชายเลนในประเทศจีน อย่างไรก็ตาม ความสามารถของพวกเขาที่จะโดดเดี่ยวคาร์บอนยังไม่ชัดเจน การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินการเจริญเติบโตการสะสมคาร์บอนในมวลชีวภาพ และปริมาณการสะสมคาร์บอนในดินตะกอนของทั้งสองชนิด ทั้งแบบผสม ( 50 % S . ต้นลำพู ; 50 % apetala ) และการปลูกในพื้นที่ป่าโกงกางของเซินเจิ้นเบย์ , มณฑลกวางตุ้ง , จีน ยี่สิบห้าเดือนของการสังเกตพบการแข่งขันที่รุนแรงระหว่างสองชนิดในแปลงปลูกผสมกับเจ้าของภาษา .outcompeting ต้นลำพูที่ไม่ใช่ S . apetala เนื่องจากอัตราการเจริญเติบโตได้เร็วขึ้น แม้ว่าสหรัฐอเมริกาต้นลำพูในสวนป่าผสมได้ลดคาร์บอนในมวลชีวภาพมากกว่าในการจัดเก็บ การสะสมคาร์บอนในดินตะกอนมีค่าสูงกว่าในแปลงปลูกผสม ดังนั้น ประโยชน์ของญาติของสวนป่าผสมอยู่ในคาร์บอน sequestering เพิ่มเติมในตะกอนตรงข้ามกับการสะสมคาร์บอนสูงปริมาณมวลชีวภาพ ผลการทดลองนี้ชี้ให้เห็นว่า สวนป่าผสมอาจจะมีตัวเลือกที่ดีสำหรับการฟื้นฟูป่าชายเลนและการกักเก็บคาร์บอนในดินตะกอน อย่างไรก็ตาม สองและครึ่งปีของการศึกษานี้อาจบ่งชี้ถึงแนวโน้มระยะยาว ดังนั้นการวิจัยเพิ่มเติมเกี่ยวกับการแสดงชนิดในระยะยาวเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับปลูกป่าโกงกางที่ประสบความสำเร็จ สงวนลิขสิทธิ์ 2012 สามารถนำเสนอ