เราอยู่บนโลกใบเดียวกัน โลกที่มีลักษณะค่อนข้างกลมสีน้ำเงินหากดูจากภายนอกโลก แต่โลกของฉันกับโลกของเธอก็คงไม่เหมือนกัน และไม่เหมือนกับโลกของใคร
ฉันรักการเดินทาง ชอบเดินทางไปยังสถานที่ที่ฉันไม่เคยไปมาก่อน เพราะฉันเชื่อว่าโลกของเรากว้างเท่ากับจำนวนพื้นที่ที่เราเคยสัมผัส มีผู้คนมากเท่ากับจำนวนคนที่เราได้รู้จัก ยิ่งเดินทาง โลกก็ยิ่งกว้าง ยิ่งหลากหลายและน่าอยู่ขึ้น
ทุกการเดินทางไม่เคยเหมือนเดิม ธรรมชาติยิ่งใหญ่และสวยงามเกินกว่าที่คนที่ไม่เคยเดินทางจะจินตนาการได้ เป็นความงามที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันโชคดีเหลือเกินที่ได้เกิดมาบนโลกใบนี้และโชคดีกว่าที่ได้ออกเดินทาง เป็นความงามที่ไม่อาจบรรจุได้หมดในรูปถ่ายใบเดียวหรือหลายรูปก็ตาม เราต้องเดินทางไปพบเจอเอง ยิ่งเดินทาง ยิ่งได้พบเห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็น ได้พบเจอผู้คนและวัฒนธรรมที่ต่างออกไป
ทุกคนคือคนแปลกหน้าสำหรับเรายามไม่รู้จักกัน มีคนแปลกหน้ามากมายที่เส้นทางชีวิตของพวกเขามาตัดกับเส้นทางชีวิตของเรา ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง บางคนก็กลายเป็นเพื่อน เป็นคนรู้จัก เป็นคนคุ้นเคย หรือกลายเป็นคนที่เคยคุ้น
แต่สำหรับคนแปลกหน้ามากหน้าหลายตาที่เราพบเจอระหว่างเดินทางนั้น ส่วนใหญ่แล้ว เราคงไม่มีโอกาสได้เจอกันอีก ผ่านพบ แต่ไม่ได้ผูกพัน เพราะบางคน เราเจอกันไม่ได้เพื่อรู้จักกัน แต่เพื่อรู้จักมิตรภาพของคนแปลกหน้า ซึ่งเกิดขึ้นบ่อยสุดแล้วขณะเดินทาง
มิตรภาพของคนแปลกหน้านี่เองทำให้ฉันค้นพบว่าจริงๆแล้วผู้คนส่วนใหญ่บนโลกนี้ล้วนน่ารักและเป็นมิตร เพียงแต่ในช่วงเวลาปกติ เราเลือกที่จะไม่สัมผัส เพราะไม่ได้ถูกบังคับให้พึ่งพาคนแปลกหน้า มิตรภาพของคนแปลกหน้าจึงเป็นมนต์เสน่ห์ของการเดินทาง ที่ทำให้การเดินทางแต่ละครั้งเปี่ยมไปด้วยความทรงจำที่แสนประทับใจ มีชีวิตและอมยิ้มได้