Counseling 101 ColumnA Problem-Solv

Counseling 101 Column
A Problem-Solving Model for Improving Student Achievement
Problem solving is an alternative to assessments and diagnostic categories as a means to identify students who need special services.

By Andrea Canter

The implementation of the No Child Left Behind Act (NCLB) has prompted renewed efforts to hold schools and students accountable for meeting high academic standards. At the same time, Congress has been debating the reauthorization of the Individuals With Disabilities Education Act (IDEA), which has heightened concerns that NCLB will indeed “leave behind” many students who have disabilities or other barriers to learning. This convergence of efforts to address the needs of at-risk students while simultaneously implementing high academic standards has focused attention on a number of proposals and pilot projects that are generally referred to as problem-solving models. A more specific approach to addressing academic difficulties, response to intervention (RTI), has often been proposed as a component of problem solving.

What Is Problem Solving?

A problem-solving model is a systematic approach that reviews student strengths and weaknesses, identifies evidence-based instructional interventions, frequently collects data to monitor student progress, and evaluates the effectiveness of interventions implemented with the student. Problem solving is a model that first solves student difficulties within general education classrooms. If problem-solving interventions are not successful in general education classrooms, the cycle of selecting intervention strategies and collecting data is repeated with the help of a building-level or grade-level intervention assistance or problem-solving team. Rather than relying primarily on test scores (e.g., from an IQ or math test), the student’s response to general education interventions becomes the primary determinant of his or her need for special education evaluation and services (Marston, 2002; Reschly & Tilly, 1999).

Why Is a New Approach Needed?

Although much of the early implementation of problem-solving models has involved elementary schools, problem solving also has significant potential to improve outcomes for secondary school students. Therefore, it is important for secondary school administrators to understand the basic concepts of problem solving and consider how components of this model could mesh with the needs of their schools and students. Because Congress will likely include RTI options in its reauthorization of special education law and regulations regarding learning disabilities, it is also important for school personnel to be familiar with the pros and cons of the problem-solving model.

Student outcomes. Regardless of state or federal mandates, schools need to change the way they address academic problems. More than 25 years of special education legislation and funding have failed to demonstrate either the cost effectiveness or the validity of aligning instruction to diagnostic classifications (Fletcher et al., 2002; Reschly & Tilly, 1999; Ysseldyke & Marston, 1999). Placement in special education programs has not guaranteed significant academic gains or better life outcomes for students with disabilities. Time-consuming assessments that are intended to differentiate students with disabilities from those with low achievement have not resulted in better instruction for struggling students.

Dilemma of learning disabilities. The learning disabilities (LD) classification has proven especially problematic. Researchers and policymakers representing diverse philosophies regarding disability are generally in agreement that the current process needs revision (Fletcher et al., 2002). Traditionally, if a student with LD is to be served in special education, an evaluation using individual intelligence tests and norm-referenced achievement tests is required to document an ability/achievement discrepancy. This model has been criticized for the following reasons:

A reliance on intelligence tests in general and with students from ethnic and linguistic minority populations in particular
A focus on within-child deficiencies that often ignore quality of instruction and environmental factors
The limited applicability of norm-referenced information to actual classroom teaching
The burgeoning identification of students as disabled
The resulting allocation of personnel to responsibilities (classification) that are significantly removed from direct service to students (Ysseldyke & Marston, 1999).
Wait to fail. A major flaw in the current system of identifying student needs is what has been dubbed the wait to fail approach in which students are not considered eligible for support until their skills are widely discrepant from expectations. This runs counter to years of research demonstrating the importance of early intervention (President’s Commission on Excellence in Special Education, 2002). Thus, a number of students fail to receive any remedial services until they reach the intermediate grades or middle school, by which time they often exhibit motivational problems and behavioral problems as well as academic deficits.

For other students, although problems are noted when they are in the early grades, referral is delayed until they fail graduation or high school standards tests, increasing the probability that they will drop out. Their school records often indicate that teachers and parents expressed concern for these students in the early grades, which sometimes resulted in referral for assessments, but did not result in qualification for special education or other services.

Call for evidence-based programs. One of the major tenets of NCLB is the implementation of scientifically based interventions to improve student performance. The traditional models used by most schools today lack such scientifically based evidence. There are, however, many programs and instructional strategies that have demonstrated positive outcomes for diverse student populations and needs (National Reading Panel, 2000). It is clear that schools need systemic approaches to identify and resolve student achievement problems and access proven instructional strategies.

How It Works

Although problem-solving steps can be described in several stages, the steps essentially reflect the scientific method of defining and describing a problem (e.g., Ted does not comprehend grade-level reading material); generating potential solutions (e.g., Ted might respond well to direct instruction in comprehension strategies); and implementing, monitoring, and evaluating the effectiveness of the selected intervention.

Problem-solving models have been implemented in many versions at local and state levels to reflect the unique features and needs of individual schools. However, all problem-solving models share the following components:

Screening and assessment that is focused on student skills rather than classification
Measuring response to instruction rather than relying on norm-referenced comparisons
Using evidence-based strategies within general education classrooms
Developing a collaborative partnership among general and special educators for consultation and team decision making.
Three-tiered model. One common problem-solving model is the three-tiered model. In this model, tier one includes problem-solving strategies directed by the teacher within the general education classrooms. Tier two includes problem-solving efforts at a team level in which grade-level staff members or a team of various school personnel collaborate to develop an intervention plan that is still within the general education curriculum. Tier three involves referral to a special education team for additional problem solving and, potentially, a special education assessment (Office of Special Education Programs, 2002).

Response to intervention. A growing body of research and public policy discussion has focused on problem-solving models that include evaluating a student’s RTI as an alternative to the IQ-achievement discrepancy approach to identifying learning disabilities (Gresham, 2002). RTI refers to specific procedures that align with the steps of problem solving:

Implementing evidence-based interventions
Frequently measuring a student’s progress to determine whether the intervention is effective
Evaluating the quality of the instructional strategy
Evaluating the fidelity of its implementation. (For example, did the intervention work? Was it scientifically based? Was it implemented as planned?)
Although there is considerable debate about replacing traditional eligibility procedures with RTI approaches (Vaughn & Fuchs, 2003), there is promising evidence that RTI can systematically improve the effectiveness of instruction for struggling students and provide school teams with evidence-based procedures that measures a student’s progress and his or her need for special services.

New roles for personnel. An important component of problem-solving models is the allocation (or realignment) of personnel who are knowledgeable about the applications of research to classroom practice. Whereas traditional models often limit the availability of certain personnel—for example, school psychologists—to prevention and early intervention activities (e.g., classroom consultation), problem-solving models generally enhance the roles of these service providers through a systemic process that is built upon general education consultation. Problem solving shifts the emphasis from identifying disabilities to implementing earlier interventions that have the potential to reduce referral and placement in special education.

Outcomes of Problem Solving and RTI

Anticipated benefits of problem-solving models, particularly those using RTI procedures, include emphasizing scientifically proven instructional methods, the early identification and remediation of achievement difficulties, more functional and frequent measurement of student progress, a r

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ให้คำปรึกษาคอลัมน์ 101รูปแบบการแก้ปัญหาในการปรับปรุงผลสัมฤทธิ์ของนักเรียนการแก้ปัญหาเป็นทางเลือกการประเมินและวินิจฉัยประเภทเพื่อระบุนักเรียนที่ต้องการบริการพิเศษโดย Andrea Canterนำของไม่มีลูกซ้ายหลังพระราชบัญญัติ (NCLB) ได้ให้ความพยายามที่ต่ออายุจะถือโรงเรียนและนักเรียนรับผิดชอบในการประชุมวิชาการมาตรฐานสูง ในเวลาเดียวกัน รัฐสภาได้รับการโต้วาที reauthorization ของบุคคลกับความพิการศึกษาพระราชบัญญัติ (ความคิด), ซึ่งมีแถลงการณ์ข้อสงสัยที่ NCLB แน่นอนจะ "ทิ้ง" นักเรียนหลายคนที่มีความพิการหรืออุปสรรคอื่น ๆ ให้เรียนรู้ นี้บรรจบกันของความพยายามในการความต้องการของนักเรียนที่มีความเสี่ยงในขณะพร้อมปฏิบัติตามมาตรฐานทางวิชาการสูงมีมุ่งความสนใจข้อเสนอและโครงการนำร่องที่มีรูปแบบอ้างอิงโดยทั่วไปจะเป็นปัญหา วิธีการเฉพาะเจาะจงมากขึ้นเพื่อแก้ปัญหาความยากลำบากทางวิชาการ การแทรกแซง (RTI), ได้มักจะถูกเสนอเป็นส่วนประกอบของการแก้ปัญหาอะไรคือปัญหารูปแบบการแก้ปัญหาเป็นวิธีการระบบที่ทานนักศึกษาจุดแข็งและจุดอ่อน ระบุตามหลักฐานงานวิจัยสอน มักรวบรวมข้อมูลเพื่อติดตามความก้าวหน้าของนักเรียน และประเมินประสิทธิผลของมาตรการดำเนินการกับนักเรียน การแก้ปัญหาเป็นรูปแบบที่แรก แก้ปัญหานักเรียนภายในห้องเรียนวิชาการศึกษาทั่วไป ถ้ามาตรการแก้ปัญหาไม่ประสบความสำเร็จ โดยทั่วไปห้องเรียนศึกษา รอบการเลือกกลยุทธ์การแทรกแซงและเก็บรวบรวมข้อมูลมีซ้ำช่วยแทรกแซงอาคารระดับ หรือเกรดระดับความช่วยเหลือหรือแก้ปัญหาทีมงาน แทนที่จะอาศัยเป็นหลักในการทดสอบคะแนน จากการ IQ หรือคณิตศาสตร์ทดสอบ), ตอบสนองของนักเรียนงานการศึกษาทั่วไปกลายเป็น ดีเทอร์มิแนนต์หลักของเขา หรือเธอต้องการประเมินผลการศึกษาพิเศษและบริการ (มารสตัน 2002 Reschly & Tilly, 1999)ทำไมเป็นการจำเป็นวิธีการแบบใหม่แม้ว่ามากของช่วงต้นของการแก้ปัญหาแบบจำลองได้เกี่ยวข้องกับโรงเรียนประถมศึกษา การแก้ปัญหามีศักยภาพสำคัญในการปรับปรุงผลลัพธ์สำหรับนักเรียนมัธยม ดังนั้น จึงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผู้ดูแลมัธยมศึกษาเข้าใจแนวคิดพื้นฐานของการแก้ปัญหา และพิจารณาว่าส่วนประกอบของรูปแบบนี้สามารถประกบกับความต้องการของโรงเรียนและนักเรียนของพวกเขา เนื่องจากสภามีแนวโน้มจะรวมตัวเลือก RTI ใน reauthorization ของกฎหมายการศึกษาพิเศษและระเบียบพิการทางการเรียน เป็นสิ่งสำคัญสำหรับบุคลากรในโรงเรียนเพื่อให้คุ้นเคยกับ pros และ cons ของรูปแบบการแก้ปัญหานักศึกษาผลการ รัฐหรือรัฐบาลกลางเอกสาร โรงเรียนต้องการเปลี่ยนวิธีที่พวกเขาจัดการกับปัญหาที่ศึกษา กว่า 25 ปีของการบังคับใช้กฎหมายการศึกษาพิเศษและการจัดหาเงินทุนมีไม่สามารถแสดงต้นทุนประสิทธิผลหรือมีผลบังคับใช้ของการจัดตำแหน่งคำสั่งวินิจฉัยการจัดประเภท (เฟล็ทเชอร์และ al., 2002 Reschly และ Tilly, 1999 Ysseldyke & มารสตัน 1999) ตำแหน่งในโปรแกรมการศึกษาพิเศษมีไม่รับประกันกำไรสำคัญวิชาการหรือผลลัพธ์ของชีวิตที่ดีกว่าสำหรับนักเรียนพิการ ประเมินเวลาที่มุ่งให้นักเรียน มีความพิการแตกต่างจากผู้ที่มีผลสัมฤทธิ์ต่ำ มีผลคำสั่งที่ดีสำหรับนักเรียนที่ดิ้นรนลำบากใจของพิการทางการเรียน การจัดประเภทพิการทางการเรียน (LD) ได้พิสูจน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหา นักวิจัยและผู้กำหนดนโยบายในการแสดงหลากหลายปรัชญาเกี่ยวกับความพิการได้โดยทั่วไปตกลงว่า กระบวนการปัจจุบันต้องปรับปรุง (เฟล็ทเชอร์และ al., 2002) ประเพณี ถ้านักเรียน มี LD จะให้บริการในการศึกษาพิเศษ การประเมินที่ใช้ทดสอบปัญญาละและทดสอบความสำเร็จอ้างอิงปกติจะต้องเอกสารมีความขัดแย้งความสามารถ/ความสำเร็จ รุ่นนี้ได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ด้วยเหตุผลต่อไปนี้:พึ่งปัญญาทดสอบการทั่วไป และนักเรียนจากประชากรชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์ และภาษาศาสตร์โดยเฉพาะอย่างยิ่งเน้นทรงภายในเด็กที่มักจะไม่สนใจคุณภาพของการเรียนการสอนและปัจจัยแวดล้อมความเกี่ยวข้องของจำกัดของข้อมูลที่อ้างอิงปกติจะสอนห้องเรียนจริงรหัสลัทธิของนักเรียนที่ปิดใช้งานการปันส่วนผลของบุคลากรที่รับผิดชอบ (จัดประเภท) ที่ถูกลบอย่างมีนัยสำคัญจากบริการโดยตรงแก่นักเรียน (Ysseldyke & มารสตัน 1999)รอไม่ ปัญหาหลักในระบบปัจจุบันการระบุความต้องการนักศึกษาเป็นอะไรมีพากย์รอล้มวิธีการที่นักเรียนเป็นสิทธิได้รับการสนับสนุนจนทักษะของพวกเขา discrepant อย่างกว้างขวางจากความคาดหวัง นี้ทำเคาน์เตอร์ปีวิจัยเห็นความสำคัญของการแทรกแซงก่อน (ของประธานกรรมาธิการความเป็นเลิศในการศึกษาพิเศษ 2002) ดังนั้น จำนวนนักเรียนไม่สามารถรับบริการเยียวยาใด ๆ จนกว่าจะถึงระดับกลางหรือกลางโรงเรียน ตามเวลาที่พวกเขามักจะแสดงปัญหาหัด และปัญหาพฤติกรรม รวมทั้งการขาดดุลการคลังศึกษาสำหรับนักเรียนอื่น ๆ แม้ว่าปัญหาที่ไว้เมื่ออยู่ในระดับเริ่มต้น อ้างอิงล่าช้าจนกระทั่งพวกเขาไม่ได้ศึกษาหรือมัธยมมาตรฐานทดสอบ เพิ่มความเป็นไปได้ที่พวกเขาจะปล่อยออก บันทึกโรงเรียนมักจะบ่งชี้ว่า ครูและผู้ปกครองแสดงความกังวลเกี่ยวกับการศึกษาในระดับเริ่มต้น ซึ่งบางครั้งส่งผลให้อ้างอิงการประเมิน แต่ผลไม่ในคุณสมบัติสำหรับการศึกษาพิเศษหรือบริการอื่นเรียกโปรแกรมโดยใช้หลักฐาน Tenets สำคัญของ NCLB หนึ่งได้ปฏิบัติการแทรกแซงตามวิทยาศาสตร์เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานของนักเรียน รูปแบบดั้งเดิมที่ใช้ โดยโรงเรียนส่วนใหญ่ในปัจจุบันขาดหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ตามดังกล่าว มี แต่ โปรแกรมและกลยุทธ์การจัดการเรียนการสอนที่มีแสดงผลบวกสำหรับประชากรนักเรียนที่มีความหลากหลายและความต้องการ (ชาติอ่านแผง 2000) ชัดเจนว่า โรงเรียนต้องการวิธีระบบเพื่อระบุ และแก้ไขปัญหาผลสัมฤทธิ์นักเรียน และเข้าถึงกลยุทธ์การจัดการเรียนการสอนที่พิสูจน์ได้วิธีการทำงานแม้ว่าขั้นตอนการแก้ปัญหาสามารถอธิบายในหลายขั้นตอน ขั้นตอนหลักสะท้อนวิธีการทางวิทยาศาสตร์ของการกำหนด และอธิบายปัญหา (เช่น เท็ดไม่เข้าใจวัสดุการอ่านระดับชั้นการศึกษา); สร้างวิธีแก้ไขปัญหาที่อาจเกิดขึ้น (เช่น เท็ดอาจตอบสนองคำสั่งโดยตรงในความเข้าใจกลยุทธ์); และนำ ติดตาม และประเมินประสิทธิผลของการแทรกแซงเลือกมีการใช้รูปแบบการแก้ปัญหาในหลาย ๆ รุ่นในระดับรัฐ และท้องถิ่นเพื่อสะท้อนถึงลักษณะเฉพาะและความต้องการของแต่ละโรงเรียน อย่างไรก็ตาม รูปแบบการแก้ปัญหาทั้งหมดใช้คอมโพเนนต์ต่อไปนี้:คัดกรองและการประเมินผลที่เน้นในทักษะการเรียนมากกว่าประเภทวัดการตอบสนองต่อคำสั่ง มากกว่าที่อาศัยการเปรียบเทียบอ้างอิงปกติใช้กลยุทธ์ตามหลักฐานภายในห้องเรียนวิชาการศึกษาทั่วไปพัฒนาความร่วมมือร่วมกันในหมู่นักการศึกษาทั่วไป และพิเศษสำหรับให้คำปรึกษาและทีมงานตัดสินใจแบบจำลองชั้นที่ 3 หนึ่งจำลองการแก้ปัญหาทั่วไปเป็นแบบสามชั้น ในรุ่นนี้ ระดับหนึ่งรวมถึงกลยุทธ์การแก้ปัญหาโดยครูผู้สอนในห้องเรียนวิชาการศึกษาทั่วไป ระดับ 2 มีความพยายามแก้ปัญหาในระดับทีมในพนักงานระดับชั้นการศึกษาใดสมาชิกหรือทีมงานของบุคลากรต่าง ๆ ทำงานร่วมกันเพื่อพัฒนาแผนการแทรกแซงที่ยังคงภายในหลักสูตรศึกษาทั่วไป ระดับที่สามเกี่ยวข้องกับการแนะนำทีมงานการศึกษาพิเศษสำหรับการแก้ปัญหาเพิ่มเติมและ อาจ การศึกษาพิเศษมีการประเมิน (สำนักงานการศึกษาพิเศษโปรแกรมต่าง ๆ 2002)ตอบสนองการแทรกแซง ร่างกายเจริญเติบโตของสนทนาวิจัยและนโยบายสาธารณะได้เน้นการแก้ปัญหารุ่นซึ่งรวมถึงการประเมินของนักเรียน RTI เป็นทางเลือกในความขัดแย้ง IQ-ความสำเร็จ วิธีการระบุความพิการเรียน (เกรแชม 2002) RTI หมายถึงกระบวนการที่สอดคล้องกับขั้นตอนของการแก้ปัญหา:นำหลักฐานตามมาตรามักจะวัดความก้าวหน้าของนักเรียนเพื่อตรวจสอบว่าการแทรกแซงมีประสิทธิภาพประเมินคุณภาพของกลยุทธ์การเรียนการสอนประเมินคุณภาพการดำเนินงาน (ตัวอย่าง ไม่แทรกแซงการทำงานอย่างไร มันน่าขึ้น ได้จะดำเนินการตามแผนหรือไม่)แม้จะมีการอภิปรายมากเกี่ยวกับแทนขั้นตอนสิทธิดั้งเดิมด้วยวิธี RTI (Vaughn และ Fuchs, 2003), มีสัญญาหลักฐานว่า RTI สามารถระบบการปรับปรุงประสิทธิภาพของการสอนสำหรับนักเรียนที่ดิ้นรน และทีมโรงเรียนมีขั้นตอนตามหลักฐานที่วัดความก้าวหน้าของนักเรียนและเขา หรือเธอต้องการบริการพิเศษบทบาทใหม่สำหรับบุคลากร ส่วนประกอบสำคัญของการแก้ปัญหาแบบจำลองเป็นการปันส่วน (หรือกล้ามเนื้อมาก) ของบุคลากรที่มีความรู้เกี่ยวกับงานวิจัยชั้นเรียนฝึก การ ในขณะที่รูปแบบดั้งเดิมมักจะจำกัดความพร้อมของบุคลากรบางตัวเช่น โรงเรียนนักจิตวิทยา — ป้องกันและกิจกรรมแทรกแซงก่อน (เช่น ห้องเรียนปรึกษา), รูปแบบการแก้ปัญหาโดยทั่วไปเพิ่มบทบาทของผู้ให้บริการเหล่านี้ผ่านกระบวนการระบบที่สร้างขึ้นให้คำปรึกษาการศึกษาทั่วไป ปัญหากะเน้นระบุความพิการเพื่อดำเนินงานวิจัยก่อนหน้านี้ที่มีศักยภาพในการลดการอ้างอิงและตำแหน่งในการศึกษาพิเศษผลของการแก้ปัญหาและการ RTIคาดว่าประโยชน์ของการแก้ปัญหา รุ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่ใช้วิธี RTI รวมเน้นวิธีการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์พิสูจน์ ช่วงรหัส และดำเนินการแก้ไขปัญหาสำเร็จ ขึ้นบ่อย และทำงานวัดของนักเรียนระหว่าง r เป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ให้คำปรึกษา 101 คอลัมน์
การแก้ปัญหาแบบสำหรับการปรับปรุงผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา
การแก้ปัญหาคือทางเลือกในการประเมินผลและประเภทการวินิจฉัยเป็นวิธีการระบุนักเรียนที่ต้องการบริการพิเศษ. โดย Andrea วิ่งการดำเนินการไม่มีลูกหลังจากพระราชบัญญัติ (NCLB) ได้รับแจ้ง ความพยายามที่จะถือการต่ออายุโรงเรียนและนักเรียนมีความรับผิดชอบสำหรับการประชุมมาตรฐานการศึกษาสูง ในขณะเดียวกันการมีเพศสัมพันธ์ได้รับการโต้วาที reauthorization ของบุคคลที่พิการพระราชบัญญัติการศึกษา (IDEA) ซึ่งได้ความกังวลว่า NCLB ก็จะ "ทิ้ง" นักเรียนจำนวนมากที่มีความบกพร่องหรืออุปสรรคอื่น ๆ เพื่อการเรียนรู้ การบรรจบกันของความพยายามนี้เพื่อตอบสนองความต้องการของนักเรียนที่มีความเสี่ยงในขณะเดียวกันการดำเนินการมาตรฐานการศึกษาสูงได้มุ่งเน้นความสนใจกับจำนวนของข้อเสนอและโครงการนำร่องที่จะเรียกโดยทั่วไปว่าเป็นรูปแบบการแก้ปัญหา วิธีการที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้นเพื่อที่อยู่ความยากลำบากทางวิชาการการตอบสนองต่อการแทรกแซง (RTI) มักจะได้รับการเสนอชื่อเป็นส่วนประกอบของการแก้ปัญหา. อะไรคือการแก้ปัญหา? รูปแบบการแก้ปัญหาเป็นวิธีการที่เป็นระบบที่ความคิดเห็นจุดแข็งและจุดอ่อนของนักเรียนระบุหลักฐาน การแทรกแซงการเรียนการสอนชั่นมักจะเก็บรวบรวมข้อมูลเพื่อติดตามความคืบหน้าของนักเรียนและประเมินประสิทธิผลของการแทรกแซงการดำเนินการกับนักเรียน การแก้ปัญหาคือรูปแบบแรกที่แก้ยากลำบากของนักเรียนที่อยู่ในห้องเรียนการศึกษาทั่วไป ถ้าการแทรกแซงการแก้ปัญหาไม่ได้ประสบความสำเร็จในห้องเรียนการศึกษาทั่วไปวงจรของการเลือกกลยุทธ์การแทรกแซงและการเก็บรวบรวมข้อมูลที่จะถูกทำซ้ำด้วยความช่วยเหลือของความช่วยเหลือแทรกแซงอาคารระดับหรือระดับชั้นหรือทีมการแก้ปัญหา แทนที่จะอาศัยหลักในคะแนนการทดสอบ (เช่นจากการทดสอบไอคิวหรือคณิตศาสตร์) การตอบสนองของนักเรียนที่จะแทรกแซงการศึกษาทั่วไปจะกลายเป็นปัจจัยหลักของความต้องการของเขาหรือเธอสำหรับการประเมินผลการศึกษาพิเศษและบริการ (มาร์สตัน, 2002; Reschly และทิลลี, 1999 ). ทำไมเป็นวิธีการใหม่ที่จำเป็น? แม้ว่ามากของการดำเนินงานในช่วงต้นของรูปแบบการแก้ปัญหาได้มีส่วนร่วมในโรงเรียนประถมศึกษา, การแก้ปัญหานอกจากนี้ยังมีศักยภาพที่สำคัญเพื่อปรับปรุงผลสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา ดังนั้นจึงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาที่จะเข้าใจแนวคิดพื้นฐานของการแก้ปัญหาและพิจารณาว่าองค์ประกอบของรูปแบบนี้อาจตาข่ายกับความต้องการของโรงเรียนและนักเรียนของพวกเขา เพราะการมีเพศสัมพันธ์มีแนวโน้มที่จะรวมตัวเลือก RTI ใน reauthorization ของกฎหมายการศึกษาพิเศษและกฎระเบียบที่เกี่ยวกับการบกพร่องทางการเรียนรู้ก็ยังเป็นสิ่งสำคัญสำหรับบุคลากรของโรงเรียนที่จะคุ้นเคยกับข้อดีและข้อเสียของรูปแบบการแก้ปัญหา. ผลงานของนักเรียน โดยไม่คำนึงถึงเอกสารที่รัฐหรือรัฐบาลกลาง, โรงเรียนจำเป็นต้องเปลี่ยนวิธีที่พวกเขาแก้ไขปัญหาทางวิชาการ กว่า 25 ปีของการออกกฎหมายการศึกษาพิเศษและเงินทุนจะยังไม่ได้แสดงให้เห็นถึงทั้งลดค่าใช้จ่ายหรือความถูกต้องของการจัดตำแหน่งการเรียนการสอนเพื่อการจำแนกประเภทการวินิจฉัย (เฟลทเชอร์และคณะ, 2002;. Reschly และทิลลี, 1999; Ysseldyke และมาร์สตัน, 1999) ตำแหน่งในโปรแกรมการศึกษาพิเศษยังไม่ได้รับประกันกำไรอย่างมีนัยสำคัญทางวิชาการหรือดีกว่าผลที่ชีวิตสำหรับนักเรียนที่มีความพิการ การประเมินผลที่ใช้เวลาที่มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความแตกต่างให้นักเรียนที่มีความพิการจากผู้ที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำยังไม่ได้ส่งผลให้การเรียนการสอนที่ดีกว่าสำหรับการดิ้นรนนักเรียน. Dilemma ของบกพร่องทางการเรียนรู้ บกพร่องทางการเรียนรู้ (LD) จำแนกได้พิสูจน์แล้วว่ามีปัญหาโดยเฉพาะอย่างยิ่ง นักวิจัยและผู้กำหนดนโยบายที่เป็นตัวแทนของความพิการที่หลากหลายเกี่ยวกับปรัชญาโดยทั่วไปมักจะอยู่ในข้อตกลงว่ากระบวนการในปัจจุบันความต้องการการแก้ไข (ธนู et al., 2002) ตามเนื้อผ้าหากนักเรียนที่มี LD คือการให้บริการในด้านการศึกษาพิเศษ, การประเมินผลการทดสอบโดยใช้ปัญญาของแต่ละบุคคลและบรรทัดฐานอ้างอิงการทดสอบความสำเร็จจำเป็นต้องมีการจัดทำเอกสารความสามารถ / ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแตกต่าง รุ่นนี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ด้วยเหตุผลต่อไปนี้: ความเชื่อมั่นในการทดสอบความฉลาดทั่วไปและกับนักเรียนจากเชื้อชาติและประชากรชนกลุ่มน้อยทางภาษาโดยเฉพาะอย่างยิ่งมุ่งเน้นไปที่ข้อบกพร่องภายในเด็กที่มักจะไม่สนใจคุณภาพของการเรียนการสอนและปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมที่ จำกัด ของการบังคับใช้ norm- ข้อมูลอ้างอิงเพื่อการเรียนการสอนในห้องเรียนที่เกิดขึ้นจริงประจำตัวประชาชนที่กำลังขยายตัวของนักเรียนเป็นปิดการใช้งานการจัดสรรผลของบุคลากรที่รับผิดชอบ (จำแนกประเภท) ที่จะถูกลบออกอย่างมีนัยสำคัญจากการให้บริการโดยตรงให้กับนักเรียน (Ysseldyke และมาร์สตัน, 1999). รอที่จะล้มเหลว ข้อบกพร่องที่สำคัญในระบบปัจจุบันในการระบุความต้องการของนักเรียนเป็นสิ่งที่ได้รับการขนานนามว่ารอที่จะล้มเหลววิธีการในการที่นักเรียนจะไม่ถือว่ามีสิทธิ์ได้รับการสนับสนุนจนทักษะของพวกเขามีอยู่อย่างแพร่หลายไม่ตรงกันจากการคาดการณ์ นี้วิ่งสวนทางกับปีของการวิจัยแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการแทรกแซง (ประธานของคณะกรรมาธิการในความเป็นเลิศในการศึกษาพิเศษ 2002) ดังนั้นจำนวนนักเรียนล้มเหลวที่จะได้รับบริการแก้ไขใด ๆ จนกว่าจะถึงเกรดกลางหรือโรงเรียนมัธยมตามเวลาที่พวกเขามักจะมีปัญหาการสร้างแรงบันดาลใจและปัญหาพฤติกรรมเช่นเดียวกับการขาดดุลทางวิชาการ. สำหรับนักเรียนคนอื่น ๆ ถึงแม้ว่าปัญหาจะสังเกตเห็นเมื่อพวกเขาอยู่ ในระดับต้นอ้างอิงล่าช้าจนพวกเขาล้มเหลวที่สำเร็จการศึกษาหรือการทดสอบมาตรฐานโรงเรียนมัธยมที่เพิ่มขึ้นน่าจะเป็นว่าพวกเขาจะเลื่อนออก ประวัติโรงเรียนของพวกเขามักจะแสดงให้เห็นว่าครูและผู้ปกครองแสดงความกังวลสำหรับนักเรียนเหล่านี้ในเกรดต้นซึ่งบางครั้งส่งผลให้การอ้างอิงสำหรับการประเมิน แต่ไม่ได้ผลในการรับรองสำหรับการศึกษาพิเศษหรือบริการอื่น ๆ . สอบถามโปรแกรมตามหลักฐาน หนึ่งในหลักคำสอนสำคัญของ NCLB คือการดำเนินการของการแทรกแซงตามทางวิทยาศาสตร์ในการปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานของนักเรียน รูปแบบดั้งเดิมที่ใช้โดยโรงเรียนส่วนใหญ่ในวันนี้เช่นขาดหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ อย่างไรก็ตามยังมีหลายโปรแกรมและกลยุทธ์การเรียนการสอนที่ได้แสดงให้เห็นผลในเชิงบวกสำหรับประชากรนักเรียนที่มีความหลากหลายและความต้องการ (แผงอ่านแห่งชาติ, 2000) เป็นที่ชัดเจนว่าโรงเรียนต้องวิธีการระบบการระบุและแก้ไขปัญหาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและการเข้าถึงการพิสูจน์แล้วว่ากลยุทธ์การเรียนการสอน. ทำงานอย่างไรแม้ว่าขั้นตอนการแก้ปัญหาสามารถอธิบายในหลายขั้นตอนขั้นตอนหลักสะท้อนให้เห็นถึงวิธีการทางวิทยาศาสตร์ในการกำหนดและอธิบายปัญหา ( เช่นเท็ดไม่เข้าใจเนื้อหาการอ่านระดับชั้น); การสร้างโซลูชั่นที่มีศักยภาพ (เช่นเท็ดอาจตอบสนองดีต่อการเรียนการสอนโดยตรงในกลยุทธ์ความเข้าใจ); และการดำเนินการตรวจสอบและประเมินประสิทธิภาพของการแทรกแซงที่เลือก. รูปแบบการแก้ปัญหาที่ได้รับการดำเนินการในหลายรุ่นในระดับท้องถิ่นและรัฐที่จะสะท้อนให้เห็นถึงคุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์และความต้องการของแต่ละโรงเรียน อย่างไรก็ตามทุกรุ่นการแก้ปัญหาร่วมกันองค์ประกอบต่อไปนี้: การคัดกรองและการประเมินผลที่มุ่งเน้นไปที่ทักษะของนักเรียนมากกว่าการจัดหมวดหมู่การวัดการตอบสนองต่อการเรียนการสอนมากกว่าอาศัยการเปรียบเทียบบรรทัดฐานอ้างอิงการใช้กลยุทธ์ตามหลักฐานภายในห้องเรียนการศึกษาทั่วไปการพัฒนาความเป็นหุ้นส่วนความร่วมมือระหว่าง การศึกษาทั่วไปและพิเศษสำหรับการให้คำปรึกษาและทีมงานในการตัดสินใจ. รูปแบบสามชั้น หนึ่งในรูปแบบการแก้ปัญหาที่พบบ่อยเป็นรุ่นที่สามฉัตร ในรูปแบบนี้ชั้นหนึ่งรวมถึงกลยุทธ์การแก้ปัญหากำกับการแสดงโดยครูในห้องเรียนการศึกษาทั่วไป เงินกองทุนชั้นที่สองรวมถึงความพยายามในการแก้ปัญหาในระดับทีมในการที่สมาชิกในทีมระดับชั้นหรือทีมงานของบุคลากรในโรงเรียนต่างๆทำงานร่วมกันเพื่อพัฒนาแผนการแทรกแซงที่ยังคงอยู่ในหลักสูตรการศึกษาทั่วไป เงินกองทุนชั้นที่สามเกี่ยวข้องกับการแนะนำผลิตภัณฑ์ให้กับทีมงานการศึกษาพิเศษสำหรับการแก้ปัญหาเพิ่มเติมและอาจประเมินการศึกษาพิเศษ (สำนักงานของโปรแกรมการศึกษาพิเศษ, 2002). การตอบสนองต่อการแทรกแซง ร่างกายเจริญเติบโตของการวิจัยและการอภิปรายนโยบายสาธารณะได้มุ่งเน้นไปที่รูปแบบการแก้ปัญหาที่มีการประเมิน RTI ของนักเรียนเป็นทางเลือกวิธีการแตกต่าง IQ-ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนการระบุบกพร่องทางการเรียนรู้ (เกรสแฮม 2002) RTI หมายถึงวิธีการเฉพาะที่สอดคล้องกับขั้นตอนของการแก้ปัญหา: การดำเนินการแทรกแซงตามหลักฐานที่พบบ่อยการวัดความก้าวหน้าของนักเรียนเพื่อตรวจสอบว่ามีการแทรกแซงที่มีประสิทธิภาพการประเมินคุณภาพของการเรียนการสอนกลยุทธ์การประเมินความจงรักภักดีของการดำเนินงานของ (ตัวอย่างเช่นได้ทำงานแทรกแซงหรือไม่มันเป็นตามทางวิทยาศาสตร์? มันเป็นตามที่วางแผนไว้?) ถึงแม้จะมีการถกเถียงกันเกี่ยวกับการเปลี่ยนวิธีการแบบดั้งเดิมที่มีสิทธิ์ด้วยวิธี RTI (จอห์นและฟิวค์ 2003) มีหลักฐานสัญญาว่า RTI สามารถระบบ ปรับปรุงประสิทธิภาพของการเรียนการสอนสำหรับนักเรียนดิ้นรนและให้ทีมโรงเรียนด้วยวิธีการตามหลักฐานที่ใช้วัดความก้าวหน้าของนักเรียนและความต้องการของเขาหรือเธอสำหรับการให้บริการพิเศษ. บทบาทใหม่สำหรับบุคลากร องค์ประกอบที่สำคัญของรูปแบบการแก้ปัญหาคือการจัดสรร (หรือองค์กร) ของบุคลากรที่มีความรู้เกี่ยวกับการใช้งานของการวิจัยเพื่อการปฏิบัติในห้องเรียน ในขณะที่รูปแบบดั้งเดิมมักจะ จำกัด พร้อมของบุคลากรบางอย่างเช่นโรงเรียนนักจิตวิทยาเพื่อการป้องกันและกิจกรรมการแทรกแซงต้น (เช่นการให้คำปรึกษาในห้องเรียน), การแก้ปัญหารุ่นทั่วไปเสริมสร้างบทบาทของผู้ให้บริการเหล่านี้ผ่านกระบวนการที่เป็นระบบที่ถูกสร้างขึ้นบน การศึกษาทั่วไปให้คำปรึกษา การแก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงจากการเน้นการระบุพิการที่จะดำเนินการแทรกแซงก่อนหน้านี้ที่มีศักยภาพที่จะลดการส่งต่อและการจัดวางในการศึกษาพิเศษ. ผลของการแก้ปัญหาและ RTI ที่คาดว่าจะได้รับประโยชน์จากรูปแบบการแก้ปัญหาโดยเฉพาะผู้ที่ใช้วิธีการ RTI รวมถึงการเรียนการสอนที่เน้นการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ วิธีการตัวแรกและการฟื้นฟูของปัญหาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนการวัดการทำงานมากขึ้นและบ่อยครั้งของความก้าวหน้าของนักเรียน, AR

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การแก้ปัญหาการให้คำปรึกษา 101 คอลัมน์รูปแบบการปรับปรุงการแก้ปัญหาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน
นักเรียนเป็นทางเลือกหนึ่งและประเภทการประเมินวินิจฉัยเป็นวิธีการระบุนักเรียนที่ต้องการบริการพิเศษ

โดย Andrea แคนเตอร์

การดําเนินการของเด็กทิ้งไว้ข้างหลังไม่มีพระราชบัญญัติ ( NCLB ) ได้แจ้งการต่ออายุความพยายามที่จะถือโรงเรียนและนักเรียนที่รับผิดชอบ สำหรับการประชุมมาตรฐานทางวิชาการสูงในเวลาเดียวกัน , รัฐสภาได้รับการสนับสนุน reauthorization ของบุคคลที่มีความพิการพระราชบัญญัติการศึกษา ( คิด ) ซึ่งมีความกังวลว่า NCLB จะ " ทิ้ง " นักเรียนหลายคนที่พิการหรืออุปสรรคอื่น ๆ เพื่อการเรียนรู้นี้ที่บรรจบกันของความพยายามที่จะตอบสนองความต้องการของนักเรียนกลุ่มเสี่ยง ขณะเดียวกันการใช้มาตรฐานการศึกษาที่สูง ได้มุ่งเน้นความสนใจเกี่ยวกับจำนวนของข้อเสนอและโครงการนำร่องที่เรียกโดยทั่วไปว่า รูปแบบการแก้ปัญหา วิธีการที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้นเพื่อแก้ไขปัญหาด้านการตอบสนองต่อการแทรกแซง ( RTI )มักจะได้รับการเสนอเป็นส่วนประกอบของการแก้ปัญหา .

มีปัญหาอะไรแก้ ?

แบบแก้ปัญหาเป็นวิธีที่เป็นระบบที่รีวิวและจุดอ่อนจุดแข็งของนักเรียน ระบุหลักฐานการแทรกแซงการบ่อยรวบรวมข้อมูลเพื่อตรวจสอบความก้าวหน้าของนักเรียน และประเมินประสิทธิผลของการแทรกแซงที่ใช้กับนักเรียนการแก้ปัญหาคือรูปแบบแรกที่แก้ปัญหานักเรียนภายในห้องเรียนการศึกษาทั่วไป ถ้าแทรกแซงการแก้ปัญหาไม่ประสบความสำเร็จในชั้นเรียนการศึกษาทั่วไป วงจรของการเลือกกลยุทธ์การแทรกแซงและการเก็บข้อมูลซ้ำด้วยความช่วยเหลือของอาคารระดับเกรดระดับการแทรกแซงหรือทีมช่วยเหลือในการแก้ไขปัญหาแทนที่จะใช้หลักในคะแนนการทดสอบ ( เช่นจาก IQ หรือทดสอบคณิตศาสตร์ ) , นักเรียนตอบสนองต่อการแทรกแซงการศึกษาทั่วไปกลายเป็นตัวกำหนดหลักของความต้องการของเขาหรือเธอสำหรับการประเมินผลการศึกษาพิเศษและบริการ ( Marston , 2002 ; reschly & Tilly , 1999 ) .

ทำไมเป็นวิธีการใหม่ที่จำเป็น ?

ถึงแม้ว่ามากของการเริ่มต้นของรูปแบบการแก้ปัญหาได้เกี่ยวข้องกับโรงเรียนประถม การแก้ปัญหาก็มีศักยภาพที่สำคัญเพื่อปรับปรุงผลลัพธ์สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษา ดังนั้นมันเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผู้บริหารโรงเรียนมัธยมเพื่อให้เข้าใจแนวคิดพื้นฐานของการแก้ไขปัญหา และพิจารณาว่าองค์ประกอบของรูปแบบนี้สามารถประกบกับความต้องการของโรงเรียนและนักเรียน เพราะสภาอาจจะรวมถึงตัวปัจจุบันใน reauthorization กฎหมายการศึกษาพิเศษและข้อบังคับเกี่ยวกับการเรียนรู้พิการยังเป็นสิ่งสำคัญสำหรับบุคลากรที่จะคุ้นเคยกับข้อดีและข้อเสียของรูปแบบการแก้ปัญหา

ผลนักเรียน . ไม่ว่าเอกสารรัฐหรือรัฐบาลกลาง โรงเรียนต้องเปลี่ยนวิธีที่พวกเขาจัดการกับปัญหาด้านวิชาการ