personality disorders (Table 1). Mo

personality disorders (Table 1). Moreover, confirming the
results of Betan et al. (19), we found that clinicians of
different therapeutic approaches produced similar data,
suggesting that these results are not artifacts of their
theoretical preferences and that patient interpersonal
patterns are quite robust in evoking emotional responses
from therapists employing different technical styles. This
demonstrates that if clinicians have and recognize countertransference
feelings, they can use them to inform themselves
about their patients’ interpersonal patterns (1, 17).
Another aim of this study was to investigate the relationship
between therapist response and patient level of
personality functioning. Our results are consistent with
those of Dahl et al. (30), suggesting that therapists feel
more helpless, inadequate, and disorganized with lowfunctioning
patients.
Turning to the more specific and nuancedfindings of our
study, patients with cluster B personality disorders seem to
elicit more mixed and negative responses in their therapists
than do patients with cluster A and C disorders. Our results
further support previous findings that cluster B patients
evoke more negative and difficult-to-manage emotions in
their therapists (11, 12, 19, 20, 22, 23, 31, 32). Among cluster
B disorders, borderline patients seem to arouse stronger
and more heterogeneous reactions in clinicians, who tend
to feel overwhelmed with high levels of anxiety, tension,
and concern. Clinicians treating borderline patients report
feeling incompetent or inadequate and experiencing a sense
of confusion and frustration in sessions. They report
apprehension about failing to help these patients, and they
experience guilt when they see these patients distressed or
deteriorating (Table 2). This heterogeneity among therapists’
emotional responses could reflect the contradictory
self and other representations that characterize borderline
patients (2, 11).
Such intense feelings in work with borderline patients
could lead therapists to perform in an erratic manner. For
example, therapists could have difficulties in setting and
maintaining boundaries or, conversely, could set extensive

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บุคลิกภาพผิดปกติ (ตารางที่ 1) นอกจากนี้ ยืนยันการผลของ Betan et al. (19), เราพบว่า clinicians ของวิธีรักษาโรคต่าง ๆ ผลิตข้อมูลคล้ายกันแนะนำว่า ผลลัพธ์เหล่านี้จะไม่สิ่งประดิษฐ์ของพวกเขาทฤษฎีลักษณะและผู้ป่วยที่มนุษยสัมพันธ์รูปแบบค่อนข้างแข็งแกร่งใน evoking ตอบสนองทางอารมณ์จากนักบำบัดที่ใช้ลักษณะทางเทคนิคที่แตกต่างกัน นี้แสดงให้เห็นถึงที่ถ้ามี clinicians และรู้จัก countertransferenceความรู้สึก พวกเขาสามารถใช้เพื่อแจ้งให้ทราบเองเกี่ยวกับผู้ป่วยของมนุษยสัมพันธ์รูปแบบ (1, 17)จุดมุ่งหมายอื่นของการศึกษานี้คือการ ตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างการตอบสนองต่อการบำบัดโรคและระดับที่ผู้ป่วยบุคลิกภาพการทำงาน ผลของเราจะสอดคล้องกับที่ของเล็นดาห์ล et al. (30), แนะนำการบำบัดรู้สึกเพิ่มเติมกำพร้า ไม่เพียงพอ และโล้เป็นพายกับ lowfunctioningผู้ป่วยเปลี่ยนไปมากและ nuancedfindings ของเราการศึกษา ผู้ป่วยที่ มีโรคบุคลิกภาพคลัสเตอร์ B ดูเหมือนบอกมากผสม และลบการตอบสนองในการบำบัดกว่าทำผู้ป่วยที่ มีโรคคลัสเตอร์ A และ C ผลของเราเพิ่มเติม สนับสนุนก่อนหน้านี้พบผู้ป่วยที่คลัสเตอร์ Bเรามอบให้เพิ่มเติมลบ และยากที่จะจัดการอารมณ์ในนักบำบัด (11, 12, 19, 20, 22, 23, 31, 32) ในคลัสเตอร์B ผิดปกติ ผู้ป่วยที่เส้นขอบดูเหมือนกระตุ้นแข็งแกร่งและปฏิกิริยาแตกต่างกันมากใน clinicians ที่มีแนวโน้มใจจมกับความวิตกกังวล ความตึง ระดับสูงและกังวล รักษารายงานผู้ป่วยที่เส้นขอบ cliniciansความรู้สึกไร้ความสามารถ หรือไม่เพียงพอ และประสบกับความรู้สึกสับสนและอึดอัดใจในเซสชัน พวกเขารายงานมีความเข้าใจเกี่ยวกับการช่วยเหลือผู้ป่วยเหล่านี้ และพวกเขาพบความผิดก็ดูผู้ป่วยเหล่านี้เป็นทุกข์ หรือกำลังทรุดลง (ตารางที่ 2) Heterogeneity นี้ระหว่างการบำบัดการตอบสนองทางอารมณ์อาจสะท้อนถึงการขัดแย้งตนเองและอื่น ๆ ที่ใช้แทนที่ลักษณะของเส้นขอบผู้ป่วย (2, 11)เช่นความรู้สึกที่รุนแรงในการทำงานกับผู้ป่วยที่เส้นขอบสามารถนำนักบำบัดเพื่อดำเนินการในลักษณะความผิด สำหรับตัวอย่าง นักบำบัดอาจมีปัญหาในการตั้งค่า และรักษาขอบเขต หรือ ในทางกลับกัน สามารถตั้งค่าอย่างละเอียด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บุคลิกภาพผิดปกติ (ตารางที่ 1) นอกจากนี้ยังยืนยัน
ผลการ Betan และคณะ (19) เราพบว่าแพทย์ของ
วิธีการรักษาที่แตกต่างกันผลิตข้อมูลที่คล้ายกัน
บอกว่าผลลัพธ์เหล่านี้ไม่ได้สิ่งประดิษฐ์ของพวกเขา
ตั้งค่าทางทฤษฎีและการที่บุคคลผู้ป่วย
รูปแบบที่มีประสิทธิภาพมากในความรู้สึกตอบสนองทางอารมณ์
จากนักบำบัดที่ใช้รูปแบบทางเทคนิคที่แตกต่างกัน นี้
แสดงให้เห็นว่าถ้ามีแพทย์และรับรู้ Countertransference
ความรู้สึกของพวกเขาสามารถใช้พวกเขาที่จะแจ้งให้ตัวเอง
เกี่ยวกับรูปแบบการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ป่วยของพวกเขา '(1, 17).
จุดมุ่งหมายของการศึกษาครั้งนี้อีกประการหนึ่งคือเพื่อศึกษาความสัมพันธ์
ระหว่างการตอบสนองต่อการบำบัดโรคและระดับของผู้ป่วย
การทำงานบุคลิกภาพ ผลของเรามีความสอดคล้องกับ
บรรดาของดาห์ลและคณะ (30) ชี้ให้เห็นว่านักบำบัดที่รู้สึก
หมดหนทางมากขึ้นไม่เพียงพอและไม่เป็นระเบียบด้วย lowfunctioning
ผู้ป่วย.
เปิดให้เฉพาะเจาะจงมากขึ้นและ nuancedfindings ของเรา
การศึกษาผู้ป่วยที่มีความผิดปกติของบุคลิกภาพของกลุ่ม B ดูเหมือนจะ
ล้วงเอาการตอบสนองที่หลากหลายมากขึ้นและลบในนักบำบัดของพวกเขา
กว่าผู้ป่วย กับกลุ่ม C และความผิดปกติ ผลการ
ส่งเสริมสนับสนุนผลการวิจัยก่อนหน้านี้ที่กลุ่มผู้ป่วย B
ทำให้เกิดอารมณ์เชิงลบมากขึ้นและยากต่อการจัดการในการ
บำบัดของพวกเขา (11, 12, 19, 20, 22, 23, 31, 32) ในบรรดากลุ่ม
ความผิดปกติ B, ผู้ป่วยชายแดนดูเหมือนจะกระตุ้นความแข็งแรง
และปฏิกิริยาต่างกันมากขึ้นในการแพทย์ที่มีแนวโน้ม
ที่จะรู้สึกว่ามีระดับสูงของความวิตกกังวลความตึงเครียด
และความกังวล แพทย์รักษาผู้ป่วยที่เส้นเขตแดนรายงาน
ความรู้สึกไร้ความสามารถหรือไม่เพียงพอและประสบความรู้สึก
ของความสับสนและความยุ่งยากในการประชุม พวกเขารายงาน
ความเข้าใจเกี่ยวกับความล้มเหลวที่จะช่วยให้ผู้ป่วยเหล่านี้และพวกเขา
ได้สัมผัสกับความรู้สึกผิดเมื่อพวกเขาเห็นผู้ป่วยเหล่านี้มีความสุขหรือ
ทวีความรุนแรงขึ้น (ตารางที่ 2) ความแตกต่างในหมู่นักบำบัดที่นี่
ตอบสนองทางอารมณ์สามารถสะท้อนให้เห็นถึงความขัดแย้ง
ในตัวเองและการแสดงอื่น ๆ ที่เป็นลักษณะเส้นเขตแดน
ผู้ป่วย (2, 11).
ความรู้สึกที่รุนแรงดังกล่าวในการทำงานกับผู้ป่วยชายแดน
อาจนำไปบำบัดที่จะดำเนินการในลักษณะที่ผิดปกติ สำหรับ
ตัวอย่างเช่นนักบำบัดจะมีความยากลำบากในการตั้งค่าและ
รักษาเขตแดนหรือตรงกันข้ามสามารถตั้งกว้างขวาง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โรคบุคลิกภาพผิดปกติ ( ตารางที่ 1 ) นอกจากนี้ ยืนยัน
ผล betan et al . ( 19 ) เราพบว่า แพทย์ในแนวทางการรักษาที่แตกต่างกันที่ผลิตข้อมูล

แนะนำว่าคล้ายกันผลลัพธ์เหล่านี้ไม่ได้เป็นสิ่งประดิษฐ์ของความต้องการของทฤษฎี
และรูปแบบบุคคล
คนไข้มีประสิทธิภาพมากใน evoking อารมณ์ตอบสนอง
จาก therapists ใช้ลักษณะทางเทคนิคที่แตกต่างกันนี้แสดงให้เห็นว่า ถ้าแพทย์ได้

countertransference และจำความรู้สึกที่พวกเขาสามารถใช้พวกเขาที่จะแจ้งให้ตัวเอง
เกี่ยวกับผู้ป่วยของพวกเขามีรูปแบบ ( 1 , 17 ) .
อีกจุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างระดับการตอบสนองบำบัดผู้ป่วย

การทำงานของบุคลิกภาพ ผลของเราสอดคล้องกับ
ของดาห์ล et al . ( 30 )แนะนำให้บำบัดรู้สึก
หมดหนทางมากขึ้นเพียงพอและเป็นระเบียบ มีผู้ป่วย lowfunctioning
.
หันไป nuancedfindings เพิ่มเติมที่เฉพาะเจาะจงและการศึกษาของเรา
, ผู้ป่วยกลุ่ม B บุคลิกภาพความผิดปกติดูเหมือน
กระตุ้นผสมมากขึ้นและลบการตอบสนองในหน้าที่ของพวกเขา
มากกว่าผู้ป่วยกลุ่ม A และ C disorders
ผลของเราเพิ่มเติมข้อมูลก่อนหน้านี้ที่สนับสนุนกลุ่ม B ผู้ป่วย
ระลึกถึงลบมากขึ้นยากที่จะจัดการอารมณ์ใน
therapists ( 11 , 12 , 19 , 20 , 22 , 23 , 31 , 32 ) ระหว่างกลุ่มผู้ป่วย :
b ความผิดปกติของเส้นเขตแดนที่ดูเหมือนจะกระตุ้นปฏิกิริยาวิวิธพันธุ์มากขึ้นและแข็งแกร่ง

( ที่มักจะรู้สึกจมกับระดับความวิตกกังวลและความกังวล , ความตึงเครียด ,
.แพทย์รักษาชายแดนรายงานผู้ป่วย
รู้สึกไร้ความสามารถ หรือไม่ และประสบความรู้สึก
ของความสับสนและเสียงในช่วง พวกเขารายงาน
ความหวาดหวั่นเกี่ยวกับความล้มเหลวที่จะช่วยให้ผู้ป่วยเหล่านี้และพวกเขา
ความผิดประสบการณ์เมื่อพวกเขาเห็นผู้ป่วยเหล่านี้เป็นทุกข์หรือ
ทวี ( ตารางที่ 2 ) ระหว่างนี้สามารถบำบัดอารมณ์การตอบสนองสะท้อน '

ขัดแย้งตนเองและตัวแทนอื่น ๆที่ลักษณะผู้ป่วยเส้นเขตแดน
( 2 , 11 ) .
เช่นความรู้สึกในการทำงานกับเส้นเขตแดนที่รุนแรงผู้ป่วย
อาจนำ therapists แสดงในลักษณะคุ้มดีคุ้มร้าย
ตัวอย่างสำหรับ therapists อาจจะมีความยากลำบากในการตั้งค่าและ
รักษาเขตแดน หรือในทางกลับกัน สามารถตั้งค่าอย่างละเอียด