- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
Think Green: education and environm
Think Green: education and environmental awareness
by Tracey Burns and Roxanne Kovacs
Directorate for Education and Skills
The environment is a hot topic in the press and classrooms across the world and much has been said about the need for action to protect our planet. If current trends in climate change continue, temperatures could increase between 3 and 6 degrees Celsius by 2050. Such large temperature increases would lead to water shortages for billions of people, reduce agricultural yields, increase malnutrition related deaths by millions and lead to the extinction of a large part of animal species.
Education plays a crucial role in raising awareness of environmental challenges and shaping the attitudes and behaviours that can make a difference. A recently released Trends Shaping Education Spotlight looks at the role of education in both preparing and providing our citizens with the skills needed for a sustainable and productive future.
A first step in addressing the issue is raising awareness. Many classrooms already discuss important issues like recycling or sustainable consumption. However we need to do much more – results from the last PISA test that looked specifically at environmental science show that on average across the OECD, only 19% of students performed at the highest level of proficiency. Students at this proficiency level were aware of environmental issues and understood their complexity, which suggests that they have an adequate understanding of the challenges that climate change presents.
Some countries do better than others: in Canada, Finland and Japan for example, more than 30% of students performed at the highest level of proficiency. However more must be done to improve the level of the poorest performers. On average across the OECD, 16% of students performed at the lowest proficiency level and in countries like Italy, Mexico and Turkey more than 20% of students perform at the lowest proficiency level. These students were unable to answer questions about basic environmental phenomena. They were also much more likely to be overly optimistic about environmental issues and much less aware of the dramatic consequences of inaction.
So, what can be done? The performance of students in environmental science is closely related to performance in traditional science courses (such as physics, biology and chemistry). Better science education in general can thus be combined with specialised courses in order to increase student proficiency in environmental science. The next cycle of PISA (in 2015) will again focus on science issues and will be an opportunity to verify which countries have taken the lead on the topic and which are falling behind.
The need for green skills extends beyond basic education. Vocational education programmes are important in preparing students to be flexible and adaptable to changing standards and requirements. In fact, countries already struggle to provide workers with the right skillset. For example, German and Spanish authorities have signalled a lack in skilled photovoltaic workers to install and maintain solar electrical systems. Such skill shortages are a major impediment to the growth in these green industries. They also make the move to a green economy slower and more expensive than it could be.
For basic education as well as vocational education and training, policy measures such as work-based learning and the provision of better career guidance can be powerful tools to strengthen the link between skills development and the green-growth agenda of countries.
Universities also play an important role. In 2011, 220,000 students received university degrees in “green” subjects (for example, environmental protection and physical sciences (climactic research, meteorology)) across the OECD. This constitutes a 62% increase in “green graduates” since 1998, which is comparable to growth rates in fields like mathematics and statistics.
Even though it is important that individuals have the right technical skills and scientific knowledge to go green, this alone will not be enough. In order to act effectively, individuals need to be willing to trade off immediate gains (taking the car instead of less convenient public transport, for example, or turning the air conditioning up to maximum on hot days) for long-term sustainability. Making these choices requires critical thinkers who can connect their daily decisions to long-term consequences, not just for themselves, but for society as a whole. Our schools and universities must play their part in preparing us for this challenge.
by Tracey Burns and Roxanne Kovacs
Directorate for Education and Skills
The environment is a hot topic in the press and classrooms across the world and much has been said about the need for action to protect our planet. If current trends in climate change continue, temperatures could increase between 3 and 6 degrees Celsius by 2050. Such large temperature increases would lead to water shortages for billions of people, reduce agricultural yields, increase malnutrition related deaths by millions and lead to the extinction of a large part of animal species.
Education plays a crucial role in raising awareness of environmental challenges and shaping the attitudes and behaviours that can make a difference. A recently released Trends Shaping Education Spotlight looks at the role of education in both preparing and providing our citizens with the skills needed for a sustainable and productive future.
A first step in addressing the issue is raising awareness. Many classrooms already discuss important issues like recycling or sustainable consumption. However we need to do much more – results from the last PISA test that looked specifically at environmental science show that on average across the OECD, only 19% of students performed at the highest level of proficiency. Students at this proficiency level were aware of environmental issues and understood their complexity, which suggests that they have an adequate understanding of the challenges that climate change presents.
Some countries do better than others: in Canada, Finland and Japan for example, more than 30% of students performed at the highest level of proficiency. However more must be done to improve the level of the poorest performers. On average across the OECD, 16% of students performed at the lowest proficiency level and in countries like Italy, Mexico and Turkey more than 20% of students perform at the lowest proficiency level. These students were unable to answer questions about basic environmental phenomena. They were also much more likely to be overly optimistic about environmental issues and much less aware of the dramatic consequences of inaction.
So, what can be done? The performance of students in environmental science is closely related to performance in traditional science courses (such as physics, biology and chemistry). Better science education in general can thus be combined with specialised courses in order to increase student proficiency in environmental science. The next cycle of PISA (in 2015) will again focus on science issues and will be an opportunity to verify which countries have taken the lead on the topic and which are falling behind.
The need for green skills extends beyond basic education. Vocational education programmes are important in preparing students to be flexible and adaptable to changing standards and requirements. In fact, countries already struggle to provide workers with the right skillset. For example, German and Spanish authorities have signalled a lack in skilled photovoltaic workers to install and maintain solar electrical systems. Such skill shortages are a major impediment to the growth in these green industries. They also make the move to a green economy slower and more expensive than it could be.
For basic education as well as vocational education and training, policy measures such as work-based learning and the provision of better career guidance can be powerful tools to strengthen the link between skills development and the green-growth agenda of countries.
Universities also play an important role. In 2011, 220,000 students received university degrees in “green” subjects (for example, environmental protection and physical sciences (climactic research, meteorology)) across the OECD. This constitutes a 62% increase in “green graduates” since 1998, which is comparable to growth rates in fields like mathematics and statistics.
Even though it is important that individuals have the right technical skills and scientific knowledge to go green, this alone will not be enough. In order to act effectively, individuals need to be willing to trade off immediate gains (taking the car instead of less convenient public transport, for example, or turning the air conditioning up to maximum on hot days) for long-term sustainability. Making these choices requires critical thinkers who can connect their daily decisions to long-term consequences, not just for themselves, but for society as a whole. Our schools and universities must play their part in preparing us for this challenge.
0/5000
Think Green: education and environmental awareness
by Tracey Burns and Roxanne Kovacs
Directorate for Education and Skills
The environment is a hot topic in the press and classrooms across the world and much has been said about the need for action to protect our planet. If current trends in climate change continue, temperatures could increase between 3 and 6 degrees Celsius by 2050. Such large temperature increases would lead to water shortages for billions of people, reduce agricultural yields, increase malnutrition related deaths by millions and lead to the extinction of a large part of animal species.
Education plays a crucial role in raising awareness of environmental challenges and shaping the attitudes and behaviours that can make a difference. A recently released Trends Shaping Education Spotlight looks at the role of education in both preparing and providing our citizens with the skills needed for a sustainable and productive future.
A first step in addressing the issue is raising awareness. Many classrooms already discuss important issues like recycling or sustainable consumption. However we need to do much more – results from the last PISA test that looked specifically at environmental science show that on average across the OECD, only 19% of students performed at the highest level of proficiency. Students at this proficiency level were aware of environmental issues and understood their complexity, which suggests that they have an adequate understanding of the challenges that climate change presents.
Some countries do better than others: in Canada, Finland and Japan for example, more than 30% of students performed at the highest level of proficiency. However more must be done to improve the level of the poorest performers. On average across the OECD, 16% of students performed at the lowest proficiency level and in countries like Italy, Mexico and Turkey more than 20% of students perform at the lowest proficiency level. These students were unable to answer questions about basic environmental phenomena. They were also much more likely to be overly optimistic about environmental issues and much less aware of the dramatic consequences of inaction.
So, what can be done? The performance of students in environmental science is closely related to performance in traditional science courses (such as physics, biology and chemistry). Better science education in general can thus be combined with specialised courses in order to increase student proficiency in environmental science. The next cycle of PISA (in 2015) will again focus on science issues and will be an opportunity to verify which countries have taken the lead on the topic and which are falling behind.
The need for green skills extends beyond basic education. Vocational education programmes are important in preparing students to be flexible and adaptable to changing standards and requirements. In fact, countries already struggle to provide workers with the right skillset. For example, German and Spanish authorities have signalled a lack in skilled photovoltaic workers to install and maintain solar electrical systems. Such skill shortages are a major impediment to the growth in these green industries. They also make the move to a green economy slower and more expensive than it could be.
For basic education as well as vocational education and training, policy measures such as work-based learning and the provision of better career guidance can be powerful tools to strengthen the link between skills development and the green-growth agenda of countries.
Universities also play an important role. In 2011, 220,000 students received university degrees in “green” subjects (for example, environmental protection and physical sciences (climactic research, meteorology)) across the OECD. This constitutes a 62% increase in “green graduates” since 1998, which is comparable to growth rates in fields like mathematics and statistics.
Even though it is important that individuals have the right technical skills and scientific knowledge to go green, this alone will not be enough. In order to act effectively, individuals need to be willing to trade off immediate gains (taking the car instead of less convenient public transport, for example, or turning the air conditioning up to maximum on hot days) for long-term sustainability. Making these choices requires critical thinkers who can connect their daily decisions to long-term consequences, not just for themselves, but for society as a whole. Our schools and universities must play their part in preparing us for this challenge.
by Tracey Burns and Roxanne Kovacs
Directorate for Education and Skills
The environment is a hot topic in the press and classrooms across the world and much has been said about the need for action to protect our planet. If current trends in climate change continue, temperatures could increase between 3 and 6 degrees Celsius by 2050. Such large temperature increases would lead to water shortages for billions of people, reduce agricultural yields, increase malnutrition related deaths by millions and lead to the extinction of a large part of animal species.
Education plays a crucial role in raising awareness of environmental challenges and shaping the attitudes and behaviours that can make a difference. A recently released Trends Shaping Education Spotlight looks at the role of education in both preparing and providing our citizens with the skills needed for a sustainable and productive future.
A first step in addressing the issue is raising awareness. Many classrooms already discuss important issues like recycling or sustainable consumption. However we need to do much more – results from the last PISA test that looked specifically at environmental science show that on average across the OECD, only 19% of students performed at the highest level of proficiency. Students at this proficiency level were aware of environmental issues and understood their complexity, which suggests that they have an adequate understanding of the challenges that climate change presents.
Some countries do better than others: in Canada, Finland and Japan for example, more than 30% of students performed at the highest level of proficiency. However more must be done to improve the level of the poorest performers. On average across the OECD, 16% of students performed at the lowest proficiency level and in countries like Italy, Mexico and Turkey more than 20% of students perform at the lowest proficiency level. These students were unable to answer questions about basic environmental phenomena. They were also much more likely to be overly optimistic about environmental issues and much less aware of the dramatic consequences of inaction.
So, what can be done? The performance of students in environmental science is closely related to performance in traditional science courses (such as physics, biology and chemistry). Better science education in general can thus be combined with specialised courses in order to increase student proficiency in environmental science. The next cycle of PISA (in 2015) will again focus on science issues and will be an opportunity to verify which countries have taken the lead on the topic and which are falling behind.
The need for green skills extends beyond basic education. Vocational education programmes are important in preparing students to be flexible and adaptable to changing standards and requirements. In fact, countries already struggle to provide workers with the right skillset. For example, German and Spanish authorities have signalled a lack in skilled photovoltaic workers to install and maintain solar electrical systems. Such skill shortages are a major impediment to the growth in these green industries. They also make the move to a green economy slower and more expensive than it could be.
For basic education as well as vocational education and training, policy measures such as work-based learning and the provision of better career guidance can be powerful tools to strengthen the link between skills development and the green-growth agenda of countries.
Universities also play an important role. In 2011, 220,000 students received university degrees in “green” subjects (for example, environmental protection and physical sciences (climactic research, meteorology)) across the OECD. This constitutes a 62% increase in “green graduates” since 1998, which is comparable to growth rates in fields like mathematics and statistics.
Even though it is important that individuals have the right technical skills and scientific knowledge to go green, this alone will not be enough. In order to act effectively, individuals need to be willing to trade off immediate gains (taking the car instead of less convenient public transport, for example, or turning the air conditioning up to maximum on hot days) for long-term sustainability. Making these choices requires critical thinkers who can connect their daily decisions to long-term consequences, not just for themselves, but for society as a whole. Our schools and universities must play their part in preparing us for this challenge.
การแปล กรุณารอสักครู่..
Think Green: education and environmental awareness
by Tracey Burns and Roxanne Kovacs
Directorate for Education and Skills
The environment is a hot topic in the press and classrooms across the world and much has been said about the need for action to protect our planet. If current trends in climate change continue, temperatures could increase between 3 and 6 degrees Celsius by 2050. Such large temperature increases would lead to water shortages for billions of people, reduce agricultural yields, increase malnutrition related deaths by millions and lead to the extinction of a large part of animal species.
Education plays a crucial role in raising awareness of environmental challenges and shaping the attitudes and behaviours that can make a difference. A recently released Trends Shaping Education Spotlight looks at the role of education in both preparing and providing our citizens with the skills needed for a sustainable and productive future.
A first step in addressing the issue is raising awareness. Many classrooms already discuss important issues like recycling or sustainable consumption. However we need to do much more – results from the last PISA test that looked specifically at environmental science show that on average across the OECD, only 19% of students performed at the highest level of proficiency. Students at this proficiency level were aware of environmental issues and understood their complexity, which suggests that they have an adequate understanding of the challenges that climate change presents.
Some countries do better than others: in Canada, Finland and Japan for example, more than 30% of students performed at the highest level of proficiency. However more must be done to improve the level of the poorest performers. On average across the OECD, 16% of students performed at the lowest proficiency level and in countries like Italy, Mexico and Turkey more than 20% of students perform at the lowest proficiency level. These students were unable to answer questions about basic environmental phenomena. They were also much more likely to be overly optimistic about environmental issues and much less aware of the dramatic consequences of inaction.
So, what can be done? The performance of students in environmental science is closely related to performance in traditional science courses (such as physics, biology and chemistry). Better science education in general can thus be combined with specialised courses in order to increase student proficiency in environmental science. The next cycle of PISA (in 2015) will again focus on science issues and will be an opportunity to verify which countries have taken the lead on the topic and which are falling behind.
The need for green skills extends beyond basic education. Vocational education programmes are important in preparing students to be flexible and adaptable to changing standards and requirements. In fact, countries already struggle to provide workers with the right skillset. For example, German and Spanish authorities have signalled a lack in skilled photovoltaic workers to install and maintain solar electrical systems. Such skill shortages are a major impediment to the growth in these green industries. They also make the move to a green economy slower and more expensive than it could be.
For basic education as well as vocational education and training, policy measures such as work-based learning and the provision of better career guidance can be powerful tools to strengthen the link between skills development and the green-growth agenda of countries.
Universities also play an important role. In 2011, 220,000 students received university degrees in “green” subjects (for example, environmental protection and physical sciences (climactic research, meteorology)) across the OECD. This constitutes a 62% increase in “green graduates” since 1998, which is comparable to growth rates in fields like mathematics and statistics.
Even though it is important that individuals have the right technical skills and scientific knowledge to go green, this alone will not be enough. In order to act effectively, individuals need to be willing to trade off immediate gains (taking the car instead of less convenient public transport, for example, or turning the air conditioning up to maximum on hot days) for long-term sustainability. Making these choices requires critical thinkers who can connect their daily decisions to long-term consequences, not just for themselves, but for society as a whole. Our schools and universities must play their part in preparing us for this challenge.
by Tracey Burns and Roxanne Kovacs
Directorate for Education and Skills
The environment is a hot topic in the press and classrooms across the world and much has been said about the need for action to protect our planet. If current trends in climate change continue, temperatures could increase between 3 and 6 degrees Celsius by 2050. Such large temperature increases would lead to water shortages for billions of people, reduce agricultural yields, increase malnutrition related deaths by millions and lead to the extinction of a large part of animal species.
Education plays a crucial role in raising awareness of environmental challenges and shaping the attitudes and behaviours that can make a difference. A recently released Trends Shaping Education Spotlight looks at the role of education in both preparing and providing our citizens with the skills needed for a sustainable and productive future.
A first step in addressing the issue is raising awareness. Many classrooms already discuss important issues like recycling or sustainable consumption. However we need to do much more – results from the last PISA test that looked specifically at environmental science show that on average across the OECD, only 19% of students performed at the highest level of proficiency. Students at this proficiency level were aware of environmental issues and understood their complexity, which suggests that they have an adequate understanding of the challenges that climate change presents.
Some countries do better than others: in Canada, Finland and Japan for example, more than 30% of students performed at the highest level of proficiency. However more must be done to improve the level of the poorest performers. On average across the OECD, 16% of students performed at the lowest proficiency level and in countries like Italy, Mexico and Turkey more than 20% of students perform at the lowest proficiency level. These students were unable to answer questions about basic environmental phenomena. They were also much more likely to be overly optimistic about environmental issues and much less aware of the dramatic consequences of inaction.
So, what can be done? The performance of students in environmental science is closely related to performance in traditional science courses (such as physics, biology and chemistry). Better science education in general can thus be combined with specialised courses in order to increase student proficiency in environmental science. The next cycle of PISA (in 2015) will again focus on science issues and will be an opportunity to verify which countries have taken the lead on the topic and which are falling behind.
The need for green skills extends beyond basic education. Vocational education programmes are important in preparing students to be flexible and adaptable to changing standards and requirements. In fact, countries already struggle to provide workers with the right skillset. For example, German and Spanish authorities have signalled a lack in skilled photovoltaic workers to install and maintain solar electrical systems. Such skill shortages are a major impediment to the growth in these green industries. They also make the move to a green economy slower and more expensive than it could be.
For basic education as well as vocational education and training, policy measures such as work-based learning and the provision of better career guidance can be powerful tools to strengthen the link between skills development and the green-growth agenda of countries.
Universities also play an important role. In 2011, 220,000 students received university degrees in “green” subjects (for example, environmental protection and physical sciences (climactic research, meteorology)) across the OECD. This constitutes a 62% increase in “green graduates” since 1998, which is comparable to growth rates in fields like mathematics and statistics.
Even though it is important that individuals have the right technical skills and scientific knowledge to go green, this alone will not be enough. In order to act effectively, individuals need to be willing to trade off immediate gains (taking the car instead of less convenient public transport, for example, or turning the air conditioning up to maximum on hot days) for long-term sustainability. Making these choices requires critical thinkers who can connect their daily decisions to long-term consequences, not just for themselves, but for society as a whole. Our schools and universities must play their part in preparing us for this challenge.
การแปล กรุณารอสักครู่..
คิดว่าสีเขียว : การศึกษาและความตระหนักทางด้านสิ่งแวดล้อม
โดย Tracey เบิร์น และ แซน โควากส์
คณะกรรมการเพื่อการศึกษา และทักษะ
สิ่งแวดล้อมเป็นหัวข้อร้อนในกดและห้องเรียนทั่วโลกและมากได้รับการกล่าวเกี่ยวกับความต้องการการปกป้องโลกเรา . ถ้าแนวโน้มของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อ อุณหภูมิจะเพิ่มขึ้นระหว่าง 3 และ 6 องศาเซลเซียส ภายในปี 2050ขนาดใหญ่เช่นการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิจะนำไปสู่การขาดแคลนน้ำสำหรับคนนับล้าน ลดผลผลิตทางการเกษตร เพิ่มคนเสียชีวิตนับล้านและนำไปสู่การสูญพันธุ์ของขนาดใหญ่ส่วนหนึ่งของสายพันธุ์สัตว์
จบเล่นบทบาทสําคัญในการเพิ่มความตระหนักของความท้าทายด้านสิ่งแวดล้อมและการสร้างทัศนคติและพฤติกรรมที่สามารถสร้างความแตกต่างที่ออกเมื่อเร็ว ๆนี้แนวโน้มรูปร่างเด่นการศึกษาดูบทบาทของการศึกษาในการเตรียม และให้ประชาชนของเรามีทักษะที่จำเป็นสำหรับอนาคตที่ยั่งยืนและมีประสิทธิภาพ
เป็นขั้นตอนแรกในการแก้ไขปัญหานี้คือการเพิ่มความตระหนัก ห้องเรียนแล้วหลายเรื่องที่สำคัญ เช่น การรีไซเคิลหรือการบริโภคที่ยั่งยืนอย่างไรก็ตามเราต้องการผลลัพธ์มาก–เพิ่มเติมจากปิซาการทดสอบครั้งสุดท้ายที่ดูเฉพาะวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมแสดงให้เห็นว่าโดยเฉลี่ยในโออีซีดี เพียง 19% ของนักเรียนในระดับ สูงสุด ของถิ่น นักเรียนระดับความสามารถนี้ได้ตระหนักถึงปัญหาสิ่งแวดล้อม และเข้าใจความซับซ้อนของพวกเขาซึ่งแสดงให้เห็นว่าพวกเขามีเพียงพอเข้าใจความท้าทายที่การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ของขวัญ
บางประเทศทำที่ดีกว่าคนอื่น ๆในแคนาดา ประเทศฟินแลนด์ และประเทศญี่ปุ่น ตัวอย่างเช่น มากกว่า 30% ของนักเรียนในระดับ สูงสุด ของถิ่น เพิ่มเติม แต่ต้องทำเพื่อปรับปรุงระดับของนักแสดงที่ยากจนที่สุด . เฉลี่ย ข้าม โออีซีดี16% ของนักเรียนระดับความสามารถต่ำที่สุดในประเทศ เช่น อิตาลี เม็กซิโก และตุรกีมากกว่า 20% ของนักเรียนแสดงระดับความสามารถต่ำที่สุด คนเหล่านี้ไม่สามารถที่จะตอบคำถามเกี่ยวกับปรากฏการณ์ทางสิ่งแวดล้อมเบื้องต้นพวกเขามีมากมีแนวโน้มที่จะเป็นในแง่ดีเกินไปเกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อม และน้อยมากที่ตระหนักถึงผลที่น่าทึ่งของความเฉื่อยชา .
แล้วจะทำอะไรได้ ? การแสดงของนักศึกษาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด เพื่อประสิทธิภาพในการเรียนรู้วิทยาศาสตร์แบบดั้งเดิม ( เช่น ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา และเคมี )ที่ดีกว่าการศึกษาวิทยาศาสตร์ทั่วไป จึงสามารถถูกรวม ด้วยหลักสูตรพิเศษ เพื่อเพิ่มความสามารถของนักเรียนในสาขาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม รอบต่อไปของปิซา ( 2015 ) อีกครั้งจะมุ่งเน้นไปในเรื่องวิทยาศาสตร์ และจะเป็นโอกาสในการตรวจสอบ ซึ่งประเทศที่ได้นำเรื่อง ซึ่งตามหลังอยู่
ต้องใช้ทักษะสีเขียวเกินระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานโปรแกรมการศึกษาเป็นสิ่งสำคัญในการเตรียมนักเรียนที่จะยืดหยุ่นและปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลงมาตรฐานและข้อกำหนด ในความเป็นจริง ประเทศแล้วต่อสู้ให้คนงานมี skillset ที่ถูกต้อง ตัวอย่างเช่น เจ้าหน้าที่เยอรมันและสเปนมีสัญญาณการขาดแรงงานที่มีฝีมือในแผงเซลล์แสงอาทิตย์ติดตั้งและบำรุงรักษาระบบไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์การขาดแคลนทักษะดังกล่าวจะเป็นอุปสรรคที่สำคัญต่อการเจริญเติบโตในอุตสาหกรรมสีเขียวเหล่านี้ พวกเขายังให้ย้ายเป็นเศรษฐกิจสีเขียวช้าลงและมีราคาแพงกว่าที่ควร .
สำหรับการศึกษาขั้นพื้นฐานรวมทั้งการอาชีวศึกษาและการฝึกอบรมนโยบาย มาตรการต่างๆ เช่น งาน การเรียนรู้และการแนะแนวอาชีพที่ดีสามารถเป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพเพื่อเสริมสร้างความเชื่อมโยงระหว่างการพัฒนาทักษะและการเจริญเติบโตสีเขียววาระของประเทศ มหาวิทยาลัย
มีบทบาทสำคัญ ใน 2011 , 220 , 000 นักเรียนจบปริญญาในมหาวิทยาลัย " สีเขียว " วิชา ( ตัวอย่างเช่นการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและวิทยาศาสตร์กายภาพ ( อุตุนิยมวิทยาการวิจัย climactic ) ข้ามและ . นี้ถือเป็นการเพิ่มขึ้นร้อยละ 62 ใน " บัณฑิต " สีเขียวตั้งแต่ปี 1998 ซึ่งใกล้เคียงกับอัตราการเติบโตในสาขาอื่นๆ เช่น คณิตศาสตร์ และสถิติ
ถึงแม้ว่ามันเป็นสิ่งสำคัญที่บุคคลมีสิทธิด้านเทคนิคทักษะและความรู้ทางวิทยาศาสตร์ไปสีเขียว นี้เพียงอย่างเดียวจะไม่เพียงพอเพื่อแสดงภาพบุคคลที่ต้องการการค้ากำไรได้ทันที ( ใช้รถแทนน้อยสะดวกการขนส่งสาธารณะเช่น หรือเปิดแอร์ขึ้นสูงสุดในวันที่ร้อน ) เพื่อความยั่งยืนในระยะยาว การเลือกเหล่านี้ต้องมีนักคิดที่สามารถเชื่อมต่อการตัดสินใจสำคัญของพวกเขาทุกวันเพื่อผลระยะยาว ไม่ใช่แค่ตัวเองแต่สำหรับสังคมโดยรวม โรงเรียนและมหาวิทยาลัยของเราจะต้องเล่นเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขาในการเตรียมเราสำหรับความท้าทายนี้
โดย Tracey เบิร์น และ แซน โควากส์
คณะกรรมการเพื่อการศึกษา และทักษะ
สิ่งแวดล้อมเป็นหัวข้อร้อนในกดและห้องเรียนทั่วโลกและมากได้รับการกล่าวเกี่ยวกับความต้องการการปกป้องโลกเรา . ถ้าแนวโน้มของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อ อุณหภูมิจะเพิ่มขึ้นระหว่าง 3 และ 6 องศาเซลเซียส ภายในปี 2050ขนาดใหญ่เช่นการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิจะนำไปสู่การขาดแคลนน้ำสำหรับคนนับล้าน ลดผลผลิตทางการเกษตร เพิ่มคนเสียชีวิตนับล้านและนำไปสู่การสูญพันธุ์ของขนาดใหญ่ส่วนหนึ่งของสายพันธุ์สัตว์
จบเล่นบทบาทสําคัญในการเพิ่มความตระหนักของความท้าทายด้านสิ่งแวดล้อมและการสร้างทัศนคติและพฤติกรรมที่สามารถสร้างความแตกต่างที่ออกเมื่อเร็ว ๆนี้แนวโน้มรูปร่างเด่นการศึกษาดูบทบาทของการศึกษาในการเตรียม และให้ประชาชนของเรามีทักษะที่จำเป็นสำหรับอนาคตที่ยั่งยืนและมีประสิทธิภาพ
เป็นขั้นตอนแรกในการแก้ไขปัญหานี้คือการเพิ่มความตระหนัก ห้องเรียนแล้วหลายเรื่องที่สำคัญ เช่น การรีไซเคิลหรือการบริโภคที่ยั่งยืนอย่างไรก็ตามเราต้องการผลลัพธ์มาก–เพิ่มเติมจากปิซาการทดสอบครั้งสุดท้ายที่ดูเฉพาะวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมแสดงให้เห็นว่าโดยเฉลี่ยในโออีซีดี เพียง 19% ของนักเรียนในระดับ สูงสุด ของถิ่น นักเรียนระดับความสามารถนี้ได้ตระหนักถึงปัญหาสิ่งแวดล้อม และเข้าใจความซับซ้อนของพวกเขาซึ่งแสดงให้เห็นว่าพวกเขามีเพียงพอเข้าใจความท้าทายที่การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ของขวัญ
บางประเทศทำที่ดีกว่าคนอื่น ๆในแคนาดา ประเทศฟินแลนด์ และประเทศญี่ปุ่น ตัวอย่างเช่น มากกว่า 30% ของนักเรียนในระดับ สูงสุด ของถิ่น เพิ่มเติม แต่ต้องทำเพื่อปรับปรุงระดับของนักแสดงที่ยากจนที่สุด . เฉลี่ย ข้าม โออีซีดี16% ของนักเรียนระดับความสามารถต่ำที่สุดในประเทศ เช่น อิตาลี เม็กซิโก และตุรกีมากกว่า 20% ของนักเรียนแสดงระดับความสามารถต่ำที่สุด คนเหล่านี้ไม่สามารถที่จะตอบคำถามเกี่ยวกับปรากฏการณ์ทางสิ่งแวดล้อมเบื้องต้นพวกเขามีมากมีแนวโน้มที่จะเป็นในแง่ดีเกินไปเกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อม และน้อยมากที่ตระหนักถึงผลที่น่าทึ่งของความเฉื่อยชา .
แล้วจะทำอะไรได้ ? การแสดงของนักศึกษาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด เพื่อประสิทธิภาพในการเรียนรู้วิทยาศาสตร์แบบดั้งเดิม ( เช่น ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา และเคมี )ที่ดีกว่าการศึกษาวิทยาศาสตร์ทั่วไป จึงสามารถถูกรวม ด้วยหลักสูตรพิเศษ เพื่อเพิ่มความสามารถของนักเรียนในสาขาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม รอบต่อไปของปิซา ( 2015 ) อีกครั้งจะมุ่งเน้นไปในเรื่องวิทยาศาสตร์ และจะเป็นโอกาสในการตรวจสอบ ซึ่งประเทศที่ได้นำเรื่อง ซึ่งตามหลังอยู่
ต้องใช้ทักษะสีเขียวเกินระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานโปรแกรมการศึกษาเป็นสิ่งสำคัญในการเตรียมนักเรียนที่จะยืดหยุ่นและปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลงมาตรฐานและข้อกำหนด ในความเป็นจริง ประเทศแล้วต่อสู้ให้คนงานมี skillset ที่ถูกต้อง ตัวอย่างเช่น เจ้าหน้าที่เยอรมันและสเปนมีสัญญาณการขาดแรงงานที่มีฝีมือในแผงเซลล์แสงอาทิตย์ติดตั้งและบำรุงรักษาระบบไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์การขาดแคลนทักษะดังกล่าวจะเป็นอุปสรรคที่สำคัญต่อการเจริญเติบโตในอุตสาหกรรมสีเขียวเหล่านี้ พวกเขายังให้ย้ายเป็นเศรษฐกิจสีเขียวช้าลงและมีราคาแพงกว่าที่ควร .
สำหรับการศึกษาขั้นพื้นฐานรวมทั้งการอาชีวศึกษาและการฝึกอบรมนโยบาย มาตรการต่างๆ เช่น งาน การเรียนรู้และการแนะแนวอาชีพที่ดีสามารถเป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพเพื่อเสริมสร้างความเชื่อมโยงระหว่างการพัฒนาทักษะและการเจริญเติบโตสีเขียววาระของประเทศ มหาวิทยาลัย
มีบทบาทสำคัญ ใน 2011 , 220 , 000 นักเรียนจบปริญญาในมหาวิทยาลัย " สีเขียว " วิชา ( ตัวอย่างเช่นการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและวิทยาศาสตร์กายภาพ ( อุตุนิยมวิทยาการวิจัย climactic ) ข้ามและ . นี้ถือเป็นการเพิ่มขึ้นร้อยละ 62 ใน " บัณฑิต " สีเขียวตั้งแต่ปี 1998 ซึ่งใกล้เคียงกับอัตราการเติบโตในสาขาอื่นๆ เช่น คณิตศาสตร์ และสถิติ
ถึงแม้ว่ามันเป็นสิ่งสำคัญที่บุคคลมีสิทธิด้านเทคนิคทักษะและความรู้ทางวิทยาศาสตร์ไปสีเขียว นี้เพียงอย่างเดียวจะไม่เพียงพอเพื่อแสดงภาพบุคคลที่ต้องการการค้ากำไรได้ทันที ( ใช้รถแทนน้อยสะดวกการขนส่งสาธารณะเช่น หรือเปิดแอร์ขึ้นสูงสุดในวันที่ร้อน ) เพื่อความยั่งยืนในระยะยาว การเลือกเหล่านี้ต้องมีนักคิดที่สามารถเชื่อมต่อการตัดสินใจสำคัญของพวกเขาทุกวันเพื่อผลระยะยาว ไม่ใช่แค่ตัวเองแต่สำหรับสังคมโดยรวม โรงเรียนและมหาวิทยาลัยของเราจะต้องเล่นเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขาในการเตรียมเราสำหรับความท้าทายนี้
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- Staying in line with the branding guide,
- Probably you never even talked with this
- จริงๆแล้วความรู้สึกนั้นมันก็มีตลอดนั่นแห
- นี่คือความปลอดภัยของฉัน ฉันให้คุณไม่ได้
- Sometimes the pidgin becomes stable and
- The books is on my desk
- Important
- my mine
- และนำเสนอกิจกรรมต่างๆที่เกิดขึ้น ให้คนใน
- เดี๋ยวทักไปนะ
- it is not fixed but fluid
- เป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงในเชียงใหม่
- i try to find id
- ฉันได้เล่นน้ำทะเลกับพ่อ และน้องชาย และ ไ
- จริงๆแล้วความรู้สึกนั้นมันก็มีตลอดนั่นแห
- Good morning, Mr. Akimoto. This is Miku
- honored vanessa by inviting her to perfo
- ศูนย์พัฒนาโครงการปางอุ๋ง
- Boathouse – Health Benefits• Staff recei
- Generating behavior of AE events in the
- you can follow information in baanwoonka
- วันนี้คุณไม่มีเรียนหรอ
- หน่วยเงินตรา : เปโซ
- ฉันชอบผู้ชายที่ใจเย็น
