Microbial contamination of farm pro

Microbial contamination of farm produce has been identified as a source for foodborne disease outbreaks. The number of outbreaks related to contamination of produce has increased from 1973 to 1997 (Sivapalasingam, Friedman, Cohen, & Tauxe, 2004). Citing data from the Center for Disease Control and Prevention (CDC) on outbreaks associated with fresh produce commodities, the U.S. Food and Drug Administration (FDA) reported approximately 131 produce-related outbreaks from 1996 to 2010 (FDA, 2013a). The CDC reported that during 2012, several multistate foodborne illnesses associated with contaminated lettuce (CDC, 2012), organic spinach, and spring mix blend as well as cantaloupes resulted in hospitalizations and even deaths (CDC, 2013). In 1998, FDA proposed a set of agricultural production practices to reduce the risk of microbial contamination of fresh produce (FDA, 1998). These food safety practices, known as Good Agricultural Practices (GAPs), address farm workers' health and hygiene; the quality of agricultural water; the use of domesticated animals; potential contamination by wild animals; sanitation standards for equipment, tools, and buildings; and traceability/recall.

The Food Safety Modernization Act (FSMA) of 2011 has mandated the FDA to take preventive measures to ensure a safer food supply. The proposed food safety rules for fresh produce under FSMA (FDA, 2013b) would establish mandatory food safety guidelines for produce growers (Taylor, 2011). At the same time, private retailers such as supermarkets are increasingly implementing their own food safety standards that require their produce suppliers to provide evidence of their compliance with GAPs. Tobin, Thomson, LaBorde, and Bagdonis (2011) reported that in Pennsylvania, different supermarkets require various forms of evidence of GAP compliance from their produce suppliers. Examples of different forms of evidence include a written food safety plan for farm operations or third party-certification (TPC) verifying growers' compliance with on-farm food safety practices. Failing to provide evidence of GAP compliance to their produce buyers as a precondition of purchase may affect growers' market viability (Hatanaka, Bain, & Busch, 2005).

Despite the uncertainty in food safety policies, produce growers still need educational training and technical assistance on GAP skills—not only to document and implement GAPs on their farms (Eggers, Ackerlund, Thorne, & Butte, 2010)—but also to comply with current and future food safety policy requirements (Tobin, Thomson, LaBorde, & Radhakrishna, 2013). Responding to the growing concerns of food safety issues related to fresh produce and the growers' need to carry out food safety regulations to maintain market viability, Penn State Extension offered food safety workshops for these growers. These educational programs are intended to provide growers with the knowledge and skills needed to comply with and document GAPs, conduct a food safety self-inspection on their farms, and apply for a TPC.

Evaluations of these food safety workshops were carried out to ensure that the food safety programming was serving the participating produce growers' GAPs information needs. Tobin et al. (2013) indicated that evaluation is essential for Extension to ensure that on-farm food safety programming is addressing the different requirements and priorities of produce growers and their buyers. Systematic evaluation is valuable to indicate program strengths and limitations, as well as identify possibilities to improve programming (Radhakrishna & Relado, 2009). The evaluation findings can also be used to identify programming content that needs more attention (Chapman-Novakofski et al., 2004). The purpose of the study reported here was to assess the impact of the on-farm food safety workshops offered by Penn State Extension for participating growers.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปนเปื้อนจุลินทรีย์ของฟาร์มผลิตมีการระบุเป็นการแพร่กระจายโรค foodborne จำนวนระบาดที่เกี่ยวข้องกับการปนเปื้อนของผลิตได้เพิ่มขึ้นจาก 1973 ถึงปี 1997 (Sivapalasingam ฟรีดแมน โคเฮน & Tauxe, 2004) อ้างข้อมูลจากศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคและการป้องกัน (CDC) ในการแพร่ระบาดที่เกี่ยวข้องกับสินค้าโภคภัณฑ์สด สหรัฐอเมริกาอาหารและยา (FDA) รายงานประมาณ 131 ที่เกี่ยวข้องกับการผลิตแพร่ระบาดจาก 1996 ถึง 2553 (FDA, 2013a) CDC รายงานว่า 2012, multistate foodborne หลายโรคเกี่ยวข้องกับผักกาดหอมปนเปื้อน (CDC, 2012), ผักโขมอินทรีย์ และสปริงมาเป็น cantaloupes ทำให้เกิด hospitalizations และแม้เสียชีวิต (CDC, 2013) ในปี 1998, FDA นำเสนอชุดของแนวทางการเกษตรเพื่อลดความเสี่ยงจากการปนเปื้อนจุลินทรีย์ของผลิตผลสด (FDA, 1998) ปฏิบัติความปลอดภัยเหล่านี้อาหาร เรียกว่าเกษตรวิธีปฏิบัติที่ดี (ช่องว่าง), ที่อยู่ฟาร์มแรงงานสุขภาพและอนามัย คุณภาพน้ำทางการเกษตร การใช้สัตว์บ้าน ปนเปื้อนที่อาจเกิดขึ้น โดยสัตว์ป่า มาตรฐานสุขาภิบาลอุปกรณ์ เครื่องมือ และ อาคาร และติดตามผล/เรียกคืนThe Food Safety Modernization Act (FSMA) of 2011 has mandated the FDA to take preventive measures to ensure a safer food supply. The proposed food safety rules for fresh produce under FSMA (FDA, 2013b) would establish mandatory food safety guidelines for produce growers (Taylor, 2011). At the same time, private retailers such as supermarkets are increasingly implementing their own food safety standards that require their produce suppliers to provide evidence of their compliance with GAPs. Tobin, Thomson, LaBorde, and Bagdonis (2011) reported that in Pennsylvania, different supermarkets require various forms of evidence of GAP compliance from their produce suppliers. Examples of different forms of evidence include a written food safety plan for farm operations or third party-certification (TPC) verifying growers' compliance with on-farm food safety practices. Failing to provide evidence of GAP compliance to their produce buyers as a precondition of purchase may affect growers' market viability (Hatanaka, Bain, & Busch, 2005).Despite the uncertainty in food safety policies, produce growers still need educational training and technical assistance on GAP skills—not only to document and implement GAPs on their farms (Eggers, Ackerlund, Thorne, & Butte, 2010)—but also to comply with current and future food safety policy requirements (Tobin, Thomson, LaBorde, & Radhakrishna, 2013). Responding to the growing concerns of food safety issues related to fresh produce and the growers' need to carry out food safety regulations to maintain market viability, Penn State Extension offered food safety workshops for these growers. These educational programs are intended to provide growers with the knowledge and skills needed to comply with and document GAPs, conduct a food safety self-inspection on their farms, and apply for a TPC.Evaluations of these food safety workshops were carried out to ensure that the food safety programming was serving the participating produce growers' GAPs information needs. Tobin et al. (2013) indicated that evaluation is essential for Extension to ensure that on-farm food safety programming is addressing the different requirements and priorities of produce growers and their buyers. Systematic evaluation is valuable to indicate program strengths and limitations, as well as identify possibilities to improve programming (Radhakrishna & Relado, 2009). The evaluation findings can also be used to identify programming content that needs more attention (Chapman-Novakofski et al., 2004). The purpose of the study reported here was to assess the impact of the on-farm food safety workshops offered by Penn State Extension for participating growers.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การปนเปื้อนของจุลินทรีย์พืชผลได้รับการระบุว่าเป็นแหล่งที่มาของการระบาดของโรคที่เกิดจากอาหาร จำนวนการระบาดของโรคที่เกี่ยวข้องกับการปนเปื้อนของการผลิตได้เพิ่มขึ้น 1973-1997 (ที่ Sivapalasingam ฟรีดแมนโคเฮนและ Tauxe, 2004) อ้างข้อมูลจากศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค (CDC) ในการระบาดของโรคที่เกี่ยวข้องกับสินค้าโภคภัณฑ์ผักผลไม้สดอาหารและยาของสหรัฐ (FDA) ประมาณ 131 รายงานการระบาดของโรคที่เกี่ยวข้องกับการผลิต 1996-2010 (องค์การอาหารและยา, 2013a) cdc ที่รายงานว่าในช่วงปี 2012 การเจ็บป่วยที่เกิดจากอาหาร multistate ต่างๆที่เกี่ยวข้องด้วยผักกาดหอมปนเปื้อน (CDC 2012), ผักขมอินทรีย์และฤดูใบไม้ผลิผสมผสานผสมเช่นเดียวกับแคนตาลูปมีผลในการรักษาในโรงพยาบาลและแม้กระทั่งการเสียชีวิต (CDC 2013) ในปี 1998 องค์การอาหารและยาที่นำเสนอชุดของการปฏิบัติการผลิตทางการเกษตรเพื่อลดความเสี่ยงการปนเปื้อนของเชื้อจุลินทรีย์ของผลิตผลสด (องค์การอาหารและยา, 1998) เหล่านี้ปฏิบัติด้านความปลอดภัยอาหารที่เป็นที่รู้จักดีปฏิบัติการเกษตร (ช่องว่าง) สุขภาพคนงานในไร่ที่อยู่ 'และสุขอนามัย; คุณภาพของน้ำทางการเกษตร; การใช้งานที่โดดเด่นของสัตว์; การปนเปื้อนที่อาจเกิดขึ้นจากสัตว์ป่า มาตรฐานด้านสุขอนามัยสำหรับเครื่องจักรอุปกรณ์เครื่องมือและอาคาร และตรวจสอบย้อนกลับ / เรียกคืน. พระราชบัญญัติการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ ความปลอดภัยด้านอาหาร (FSMA) ของปี 2011 ได้รับคำสั่งองค์การอาหารและยาที่จะใช้มาตรการป้องกันเพื่อให้แน่ใจว่าแหล่งอาหารที่ปลอดภัย กฎความปลอดภัยของอาหารที่นำเสนอสำหรับวัตถุดิบสดใหม่ภายใต้ FSMA (องค์การอาหารและยา, 2013b) จะสร้างแนวทางความปลอดภัยของอาหารที่บังคับสำหรับเกษตรกรผู้ปลูกผลิต (เทย์เลอร์ 2011) ในขณะเดียวกันผู้ค้าปลีกเอกชนเช่นซูเปอร์มาร์เก็ตที่มีมากขึ้นการใช้มาตรฐานความปลอดภัยของอาหารของตัวเองที่ต้องมีซัพพลายเออร์ของพวกเขาในการผลิตเพื่อให้มีหลักฐานของการปฏิบัติตามช่องว่าง โทบินทอมสัน Laborde และ Bagdonis (2011) รายงานว่าในเพนซิล, ซูเปอร์มาร์เก็ตที่แตกต่างกันจำเป็นต้องมีรูปแบบต่างๆของหลักฐานของการปฏิบัติตาม GAP จากซัพพลายเออร์ของพวกเขาผลิต ตัวอย่างของรูปแบบที่แตกต่างกันของหลักฐานรวมถึงแผนความปลอดภัยของอาหารที่เขียนขึ้นสำหรับการดำเนินงานฟาร์มหรือของบุคคลที่สามรับรอง (TPC) ตรวจสอบการปฏิบัติตามเกษตรกรผู้ปลูกกับฟาร์มในการปฏิบัติความปลอดภัยของอาหาร ล้มเหลวในการให้หลักฐานของการปฏิบัติตาม GAP ให้กับผู้ซื้อการผลิตของพวกเขาเป็นสิ่งที่จำเป็นในการซื้ออาจส่งผลกระทบต่อศักยภาพในตลาดเกษตรกรผู้ปลูก (Hatanaka, Bain & Busch, 2005). แม้จะมีความไม่แน่นอนในนโยบายความปลอดภัยของอาหารที่ผลิตเกษตรกรผู้ปลูกยังคงต้องฝึกอบรมการศึกษาและความช่วยเหลือด้านเทคนิค ใน GAP ทักษะไม่เพียง แต่จะเอกสารและใช้ช่องว่างในฟาร์มของพวกเขา (Eggers, Ackerlund, ธ อร์นและบุต 2010) -but ยังเพื่อให้สอดคล้องกับปัจจุบันและความปลอดภัยของอาหารในอนาคตความต้องการนโยบาย (โทบินทอมสัน Laborde และ Radhakrishna 2013 ) การตอบสนองต่อความกังวลที่เพิ่มขึ้นของปัญหาความปลอดภัยของอาหารที่เกี่ยวข้องกับวัตถุดิบสดใหม่และความต้องการของเกษตรกรผู้ปลูก 'ที่จะดำเนินการตามกฎระเบียบความปลอดภัยของอาหารที่จะรักษาศักยภาพในตลาดรัฐเพนน์ขยายนำเสนอการประชุมเชิงปฏิบัติการความปลอดภัยด้านอาหารสำหรับเกษตรกรผู้ปลูกเหล่านี้ เหล่านี้โปรแกรมการศึกษาที่มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เกษตรกรผู้ปลูกมีความรู้และทักษะที่จำเป็นเพื่อให้สอดคล้องกับเอกสารช่องว่างดำเนินการความปลอดภัยของอาหารการตรวจสอบตัวเองในฟาร์มของพวกเขาและใช้สำหรับ TPC. การประเมินเหล่านี้การฝึกอบรมความปลอดภัยของอาหารได้ดำเนินการเพื่อให้แน่ใจว่า การเขียนโปรแกรมความปลอดภัยของอาหารที่ให้บริการได้รับช่องว่างการผลิตเกษตรกรผู้ปลูกที่เข้าร่วมโครงการ 'ข้อมูลความต้องการ โทบิน et al, (2013) ชี้ให้เห็นว่าการประเมินผลเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการขยายเพื่อให้แน่ใจว่าในฟาร์มการเขียนโปรแกรมความปลอดภัยของอาหารเป็นที่อยู่ที่แตกต่างกันความต้องการและความสำคัญของเกษตรกรที่ปลูกผลิตและผู้ซื้อของพวกเขา การประเมินผลอย่างเป็นระบบที่มีคุณค่าเพื่อแสดงให้เห็นจุดแข็งและข้อ จำกัด ของโปรแกรมรวมทั้งระบุความเป็นไปได้ในการปรับปรุงการเขียนโปรแกรม (Radhakrishna และ Relado 2009) ผลการวิจัยประเมินผลนอกจากนี้ยังสามารถใช้ในการระบุเนื้อหาการเขียนโปรแกรมที่ต้องการความสนใจมากขึ้น (แชปแมน-Novakofski et al., 2004) วัตถุประสงค์ของการศึกษารายงานที่นี่คือการประเมินผลกระทบของฟาร์มในการประชุมเชิงปฏิบัติการความปลอดภัยของอาหารที่นำเสนอโดยรัฐเพนน์ขยายการมีส่วนร่วมปลูก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การปนเปื้อนของจุลินทรีย์ในฟาร์มผลิต ถูกระบุว่าเป็นแหล่งที่มาของโรคอาหารเป็นพิษระบาด หมายเลขของการระบาด ที่เกี่ยวข้องกับการผลิตเพิ่มขึ้นจากปี 1973 ถึง 1997 ( sivapalasingam ฟรีดแมน , โคเฮน , & tauxe , 2004 ) โดยอ้างข้อมูลจากศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค ( CDC ) ในการระบาดที่เกี่ยวข้องกับสินค้าอาหารสด , สหรัฐอเมริกา .อาหารและยา ( FDA ) รายงานประมาณ 131 ผลิตที่เกี่ยวข้องกับการระบาดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 ( FDA , ที่มีมากกว่า ) CDC รายงานว่าในช่วงปี 2012 หลายโรคอาหารเป็นพิษและเกี่ยวข้องกับผักกาดหอมปนเปื้อน ( CDC , 2012 ) , ผักขมอินทรีย์ และฤดูใบไม้ผลิผสมกลมกลืนเช่นเดียวกับแคนตาลูป ( หัวใจและเสียชีวิตแม้กระทั่ง ( CDC , 2013 ) ในปี 1998