In this research, the relationship

In this research, the relationship between problematic Internet use levels of distance
education university students and their demographic characteristics and loneliness
levels. Initial research findings showed that problematic Internet use levels of male
students are higher than problematic Internet use levels of female students.
This finding is compatible with several findings of the previous literature (Balta &
Horzum, 2008; Çuhadar 2012; Kim & Davis, 2009; Li & Chung, 2006; Odacı & Kalkan,
2010; Tahiroğlu, Çelik, Uzel, Özcan & Avcı, 2008; Tekinarslan & Gürer, 2011) but not
compatible with the studies indicating that there is no significance difference between
male and female students concerning problematic Internet use (Batıgün & Hasta, 2010;
Odacı, 2011; Subrahmanyam & Lin, 2007). According to this finding, the Internet, for
male students may be considered as a medium through which they can communicate
with other people more easily and better express themselves and prefer an online
communication to face-to-face interaction. Similarly, Ceyhan (2008) states that males
can better express their feelings on the initial stages of relationship, therefore they
prefer the Internet rather than face to face communication.
84
On the other hand, it was thought that in our patriarchal society males can easily spent
more time in the Internet cafes where they can play online games in comparison to
females. This can explain higher levels of problematic Internet use of the males.
Another finding obtained from the research is that the increase of the frequency of
Internet use causes a linear increase in the scores of problematic Internet use. This
finding is compatible with the findings of the previous literature (Acier & Kern, 2010;
Chou & Hsiao, 2000; Çuhadar 2012; Kim & Davis, 2009; Mazhari, 2012; Morahan-Martin
& Schumacher, 2000; Tahiroğlu, Çelik, Uzel, Özcan & Avcı, 2008; Yang & Tung, 2007). It
is considered that problematic use of Internet is connected to students’ quest for
relieving from daily life troubles, establishing social relations, watching video or visuals,
playing games and spending time with entertainment activities in an unrestrained way.
The study also found that problematic Internet use levels of single students are higher
than problematic Internet use levels of married ones. This finding is supported by some
research in the literature (Ghamari, Mohammadbeigi, Mohammadsalehi & Hashiani,
2011) but it is not compatible with some studies as well (Mazhari, 2012). The
responsibilities and liabilities of marriage lead individuals to an organized and regular
daily life and eventually limit several activities like Internet use. However, individuals’
need for establishing social relations with new people may diminish with marriage.
Therefore, it is considered that the frequency of Internet use and consequently
problematic Internet use level can decrease. Cultural factors may play a role in
differences between the findings of the current research and previous literature. Further
comparative, qualitative and quantitative studies are needed to analyse these differences
in a more accurate way.
The study identified that there is no significant difference between the ages of distance
education students and problematic Internet use. In other words, the change in
students’ ages does not affect problematic Internet use. These finding parallels the
findings of some studies in the literature (Tutgun, Deniz & Moon, 2011), however it does
not coincide with research findings of some studies as well (Mazhari, 2012; Mesudoğlu,
Aydın & Yerin-Güneri, 2011).
This difference may stem from the fact that the average age of the participants to this
study (25 years old) is higher than the participants (21-23 years old) at the above
mentioned research. It is considered that senior individuals use Internet more
consciously and purposefully. In his thesis, Çağır (2010) compares problematic Internet
use of high school and university students. Accordingly, students whose ages are
between 18 and 23 have higher problematic Internet use levels than the ones who are
over 23 years old. Similarly, Lee (2009) found that teenagers have higher problematic
Internet use levels than adults and identified a negative correlation between problematic
Internet use and age.
Another finding of the research is that loneliness level is a moderate level predictor of
problematic Internet use. Previous research on this issue supports this finding (Caplan,
2007; Ceyhan & Ceyhan, 2008; Çağır, 2010; Kim, LaRose, & Peng, 2009; Lavin, Yuen,
Weinman, & Kozak, 2004; Chak, & Leung, 2004; Morahan-Martin & Schumacher, 2003).
Individuals with problematic social lives can express themselves more freely in the
virtual world, communicate better with other people and gradually become more isolated
and lonely individuals.
85
These unbounded efforts in the Internet may turn individuals into problematic Internet
users. Similarly Koç (2011) states that individuals, who seek social support, try to satisfy
this need thought Internet. This causes results in psychological problems such as
depression and loneliness and leads individuals to become problematic Internet users
and even to show indications of addiction.
In this research it was found that problematic Internet use level of distance education
students are moderate and male students use the Internet in a more problematic way in
comparison to female students. It was also found that the increase in the frequency of
Internet use leads to an increase in problematic Internet use level. Marital status
influences problematic Internet use. There is no significant relationship between age and
problematic Internet use level.
Besides, it was identified that there is a significant relationship between loneliness level
and problematic Internet use level and loneliness is predictor of problematic Internet
use. With regards to the spread of Internet use and diminishing age of Internet users,
awareness of the students, who consider the Internet as a way to relieve from daily
troubles, should be raised before they turn into problematic Internet users. They may be
directed to several social activities to become sociable. The students, who have become
problematic Internet users, should be assisted by several advisors and counsellors in
order to overcome this problem.
This study has several limitations. One major limitation is that the research findings are
restricted to distance education students who constituted the research’s population. As
each university has a distinctive academic and social structure, it would be better to
conduct future studies with distance education students of different universities and
findings should be evaluated in this context. Another limitation of the study is that
findings are based on students’ own opinions and choices. Further studies analyzing the
interaction between problematic Internet use of distance education students and their
loneliness levels by adding different variables or scales would add a new dimension to
the current study.
BIODATA and CONTACT ADDRESSES of the AUTHORS
Hasan OZGUR was born in Burgaz, Bulgaria, in 1980. He graduated from
Marmara University, Faculty of Education, Department of Computer and
Instructional Technology (CEIT) in 2002. In 2005, he received his M.S

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในงานวิจัยนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างปัญหาอินเทอร์เน็ตใช้ระดับของระยะทางนักศึกษามหาวิทยาลัย และลักษณะทางประชากร และความเหงาระดับการ พบครั้งแรกที่แสดงให้เห็นว่ามีปัญหาที่เน็ตใช้ระดับของเพศชายนักเรียนจะสูงกว่าระดับการใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหานักเรียนหญิงค้นหานี้จะเข้ากันได้กับการค้นพบต่าง ๆ ของวรรณกรรมก่อนหน้า (Balta &Horzum, 2008 Çuhadar 2012 คิม & Davis, 2009 หลี่และ Chung, 2006 Odacı แอนด์คัลคัน2010 Tahiroğlu, Çelik, Uzel, Özcan และ Avcı, 2008 Tekinarslan และ Gürer, 2011) แต่ไม่เข้ากันได้กับการศึกษาที่บ่งชี้ว่า มีความแตกต่างระหว่างความสำคัญไม่นักเรียนชาย และหญิงที่เกี่ยวข้องกับการใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา (Batıgün และ Hasta, 2010Odacı, 2011 Subrahmanyam & Lin, 2007) ตามนี้หา Internetนักเรียนชายอาจถือว่าเป็นสื่อที่พวกเขาสามารถสื่อสารกับคนอื่นได้ง่ายขึ้น และดีกว่า express ด้วยตนเอง และต้องการออนไลน์การสื่อสารการโต้ตอบแบบพบปะ ในทำนองเดียวกัน Ceyhan (2008) ระบุว่า ชายสามารถแสดงความรู้สึกของพวกเขาในระยะเริ่มต้นของความสัมพันธ์ ดังนั้นพวกเขาดีกว่าชอบอินเทอร์เน็ตแทนที่เป็นการสื่อสารแบบเผชิญหน้า84ในทางกลับกัน มันถูกคิดว่า ในสังคมของเรา patriarchal ชายสามารถเดินใช้เวลาเพิ่มเติมในเน็ตที่พวกเขาสามารถเล่นเกมออนไลน์เปรียบเทียบหญิง นี้สามารถอธิบายระดับที่สูงขึ้นของอินเทอร์เน็ตมีปัญหาใช้ของตัวค้นหาอื่นที่ได้รับจากการวิจัยคือ การเพิ่มขึ้นของความถี่ของใช้อินเทอร์เน็ตทำให้เกิดการเพิ่มขึ้นเชิงในคะแนนการใช้งานอินเทอร์เน็ตมีปัญหา นี้ค้นหาจะเข้ากันได้กับผลการวิจัยวรรณกรรมก่อนหน้า (Acier & Kern, 2010โชวและ Hsiao, 2000 Çuhadar 2012 คิม & Davis, 2009 Mazhari, 2012 มาร์ติน Morahan& ชูมาเกอร์ 2000 Tahiroğlu, Çelik, Uzel, Özcan และ Avcı, 2008 ยางและตุง 2007) มันถือว่า เป็นปัญหาการใช้อินเทอร์เน็ตเชื่อมต่อกับนักแสวงหาการปลดปล่อยจากปัญหาชีวิตประจำวัน สร้างความสัมพันธ์ทางสังคม ดูวิดีโอหรือภาพเล่นเกม และใช้เวลากับกิจกรรมความบันเทิงในทางในเมื่อการศึกษายังพบว่าระดับใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหานักเรียนเดี่ยวสูงกว่าอินเทอร์เน็ตมีปัญหาใช้ระดับของคนแต่ง ค้นหานี้ได้รับการสนับสนุน โดยบางวิจัยในวรรณคดี (Ghamari, Mohammadbeigi, Mohammadsalehi และ Hashiani2011) แต่มันไม่เข้ากันได้กับบางการศึกษาด้วย (Mazhari, 2012) ที่หนี้สินของการแต่งงานและความรับผิดชอบนำบุคคล เพื่อความเป็นระเบียบ และสม่ำเสมอชีวิตประจำวัน และจำกัดกิจกรรมต่าง ๆ เช่นการใช้อินเทอร์เน็ตก็ อย่างไรก็ตาม ของแต่ละบุคคลจำเป็นสำหรับการสร้างความสัมพันธ์ทางสังคมกับคนใหม่อาจลดน้อยลง ด้วยการแต่งงานดังนั้น ก็ถือว่าให้ใช้ความถี่ของอินเทอร์เน็ต และจากนั้นสามารถลดระดับการใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา ปัจจัยทางวัฒนธรรมอาจมีบทบาทในความแตกต่างระหว่างวรรณกรรมก่อนหน้าและค้นพบของการวิจัยปัจจุบัน เพิ่มเติมการศึกษาเปรียบเทียบ เชิงคุณภาพ และเชิงปริมาณเป็นการวิเคราะห์ความแตกต่างเหล่านี้ในทางที่ถูกต้องมากขึ้นการศึกษาระบุว่า มีความไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างอายุระยะนักศึกษาและใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา ในคำอื่น ๆ การเปลี่ยนแปลงในนักเรียนวัยมีผลต่อการใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา เหล่านี้หา parallelsผลการวิจัยของบางการศึกษาวรรณคดี (Tutgun, Deniz และ มูน 2011), แต่ มันไม่ไม่ทับกันกับพบบางศึกษาด้วย (Mazhari, 2012 MesudoğluAydın & Yerin-Güneri, 2011)ความแตกต่างนี้อาจเกิดจากการที่อายุเฉลี่ยของผู้เรียนนี้ศึกษา (25 ปี) จะสูงกว่าผู้เข้าร่วม (21-23 ปี) ที่ด้านบนกล่าวถึงงานวิจัย จะถือว่า บุคคลผู้ใช้อินเทอร์เน็ตมากขึ้นสติ และทุก ในวิทยานิพนธ์ของเขา Çağır (2010) เปรียบเทียบอินเทอร์เน็ตมีปัญหาใช้ของโรงเรียนมัธยมและนักศึกษามหาวิทยาลัย ดังนั้น มีนักเรียนที่มีอายุระหว่าง 18 และ 23 ได้สูงมีปัญหาใช้อินเทอร์เน็ตระดับมากกว่าคนที่มีกว่า 23 ปี ในทำนองเดียวกัน Lee (2009) พบว่า วัยรุ่นมีสูงเป็นปัญหาอินเทอร์เน็ตใช้ระดับกว่าผู้ใหญ่ และระบุความสัมพันธ์เชิงลบระหว่างปัญหาใช้อินเทอร์เน็ตและอายุค้นหาอื่นของงานวิจัยคือ ระดับความเหงาเป็นผู้ทายผลระดับปานกลางของใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา งานวิจัยก่อนหน้าเรื่องนี้สนับสนุนการค้นหานี้ (Caplan2007 Ceyhan & Ceyhan, 2008 Çağır, 2010 คิม LaRose, & เป็ง 2009 Lavin ยืนWeinman, & Kozak, 2004 จาก และเหลียง 2004 Morahan-Martin และชูมาเกอร์ 2003)บุคคลที่ มีชีวิตมีปัญหาทางสังคมสามารถแสดงได้อย่างอิสระมากขึ้นในการโลกเสมือนจริง ติดต่อสื่อสารที่ดีกับผู้อื่น และค่อย ๆ ถูกโดดเดี่ยวมากขึ้นและบุคคลที่โดดเดี่ยว85ความพยายามเหล่านี้งที่ในอินเทอร์เน็ตอาจเปิดบุคคลในอินเทอร์เน็ตมีปัญหาผู้ใช้ Koç (2011) ในทำนองเดียวกันรัฐที่พยายามตอบสนองผู้ใช้ ค้นหาการสนับสนุนทางสังคมความต้องการนี้คิดว่า อินเตอร์เน็ต ทำให้ผลลัพธ์เกิดปัญหาทางจิตวิทยาเช่นภาวะซึมเศร้าและความเหงาและเป้าหมายบุคคลจะเป็น ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหาและแม้ว่าจะต้องแสดงบ่งชี้ของยาเสพติดในงานวิจัยนี้ พบระดับใช้อินเทอร์เน็ตที่มีปัญหาของการศึกษาทางไกลนักเรียนเป็นกันเอง และนักศึกษาชายใช้อินเทอร์เน็ตในปัญหามากขึ้นในเปรียบเทียบกับนักเรียนหญิง ก็ยัง พบว่าการเพิ่มขึ้นในความถี่ของเป้าหมายการใช้อินเทอร์เน็ตขึ้นในอินเทอร์เน็ตมีปัญหาใช้ระดับ สถานภาพการสมรสมีผลต่อการใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา มีไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างอายุ และอินเทอร์เน็ตมีปัญหาใช้ระดับจึง มันก็ระบุไว้ว่า มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างระดับความเหงาอินเทอร์เน็ตมีปัญหาใช้ระดับ และความเหงาคือ จำนวนประตูของอินเทอร์เน็ตมีปัญหาใช้งาน เกี่ยวกับการแพร่กระจายของการใช้อินเทอร์เน็ตและอายุของผู้ใช้อินเทอร์เน็ต การลดลงความรู้ของนักเรียน ผู้พิจารณาอินเทอร์เน็ตเป็นวิธีการถอดทุกวันควรจะยกปัญหา ก่อนจะเปลี่ยนเป็นผู้ใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา พวกเขาอาจจะโดยตรงกับกิจกรรมต่าง ๆ ทางสังคมเป็นกันเอง นักเรียน ซึ่งได้กลายเป็นควรช่วยผู้ใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา ปรึกษาและให้คำปรึกษาในหลายสั่งเพื่อเอาชนะปัญหานี้การศึกษานี้มีข้อจำกัดหลายประการ ข้อจำกัดหนึ่งที่สำคัญคือผลการศึกษาวิจัยจำกัดนักศึกษาห่างจากที่พักที่ทะลักประชากรของการวิจัย เป็นแต่ละมหาวิทยาลัยมีความโดดเด่นทางวิชาการ และสังคมโครงสร้าง มันจะดีกว่าดำเนินการในอนาคตการศึกษากับนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ และควรมีประเมินผลการวิจัยในบริบทนี้ อีกข้อจำกัดของการศึกษาคือผลการวิจัยจะขึ้นอยู่กับความคิดเห็นของนักเรียนเองและตัวเลือก ศึกษาวิเคราะห์ต่อไป นี้โต้ตอบระหว่างการใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหานักศึกษาห่างจากที่พัก และการระดับความเหงา โดยเพิ่มตัวแปรอื่นหรือเครื่องชั่งน้ำหนักจะเพิ่มมิติใหม่ให้การศึกษาปัจจุบันประวัติและที่อยู่ติดต่อของผู้เขียนHasan OZGUR เกิดใน Burgaz บัลแกเรีย ในปี 1980 เขาจบศึกษาจากมาร์มาร่ามหาวิทยาลัย คณะศึกษาศาสตร์ ภาควิชาคอมพิวเตอร์ และเทคโนโลยีสอน (CEIT) ในปี 2545 ในปี 2005 เขาได้รับเขา M.S

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในงานวิจัยนี้ความสัมพันธ์ระหว่างระดับที่มีปัญหาการใช้งานอินเทอร์เน็ตของระยะทาง
นักศึกษามหาวิทยาลัยและการศึกษาลักษณะทางประชากรของพวกเขาและความเหงา
ระดับ ผลการวิจัยเบื้องต้นแสดงให้เห็นว่าระดับการใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหาของชาย
นักเรียนจะสูงกว่าระดับที่มีปัญหาการใช้งานอินเทอร์เน็ตของนักเรียนหญิง.
การค้นพบนี้สามารถทำงานร่วมกับหลายผลการวิจัยของวรรณกรรมก่อนหน้า (Balta และ
Horzum 2008; Çuhadar 2012; & คิมเดวิส 2009; Li & จุง 2006 Odacıและคัลคัน,
2010; Tahiroglu, Çelik, Uzel, Özcan Avci & 2008; & Tekinarslan Gurer 2011) แต่ไม่
เข้ากันได้กับการศึกษาแสดงให้เห็นว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่าง
นักเรียนชายและหญิงที่มีปัญหาเกี่ยวกับ การใช้งานอินเทอร์เน็ต (Batıgünและ Hasta 2010;
Odacı 2011; Subrahmanyam และหลิน, 2007) ตามที่การค้นพบนี้อินเทอร์เน็ตสำหรับ
นักเรียนชายอาจได้รับการพิจารณาเป็นสื่อกลางผ่านที่พวกเขาสามารถสื่อสาร
กับคนอื่น ๆ ได้ง่ายขึ้นและดีกว่าที่แสดงออกและชอบออนไลน์
การสื่อสารที่จะเผชิญเพื่อใบหน้าปฏิสัมพันธ์ ในทำนองเดียวกัน Ceyhan (2008) ระบุว่าเพศ
ที่ดีขึ้นสามารถแสดงความรู้สึกของพวกเขาในระยะเริ่มต้นของความสัมพันธ์ดังนั้นพวกเขาจึง
ต้องการที่อินเทอร์เน็ตมากกว่าใบหน้าที่จะเผชิญกับการสื่อสาร.
84
ในขณะที่คนอื่น ๆ ก็คิดว่าในเพศชายสังคมปิตาธิปไตของเราได้อย่างง่ายดาย การใช้จ่าย
เวลามากขึ้นในอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ที่พวกเขาสามารถเล่นเกมออนไลน์ในการเปรียบเทียบกับ
เพศหญิง นี้สามารถอธิบายได้ในระดับที่สูงขึ้นของการใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหาของเพศชาย.
การค้นพบอีกประการหนึ่งที่ได้จากการวิจัยคือการเพิ่มขึ้นของความถี่ของ
การใช้งานอินเทอร์เน็ตที่ทำให้เกิดการเพิ่มขึ้นในเชิงเส้นคะแนนของการใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหา ซึ่ง
การค้นพบที่เข้ากันได้กับผลการวิจัยของวรรณกรรมที่ผ่านมา (Acier และเคอร์, 2010;
โจวและ Hsiao, 2000; Çuhadar 2012; & คิมเดวิส 2009; Mazhari 2012; Morahan มาร์ติน
และชูมัคเกอร์ 2000 Tahiroglu, Çelik, Uzel , Özcan Avci & 2008; & ยางตุง, 2007) มัน
คือการพิจารณาว่าการใช้อินเทอร์เน็ตที่มีปัญหาการเชื่อมต่อกับการแสวงหาของนักเรียนสำหรับ
การบรรเทาจากปัญหาในชีวิตประจำวัน, การสร้างความสัมพันธ์ทางสังคมดูวิดีโอหรือภาพ,
การเล่นเกมและการใช้เวลากับกิจกรรมความบันเทิงในทางที่ไม่ถูก จำกัด .
การศึกษายังพบว่าอินเทอร์เน็ตมีปัญหา ระดับการใช้งานของนักเรียนเดียวที่สูง
กว่าระดับที่มีปัญหาการใช้งานอินเทอร์เน็ตของคนที่แต่งงานแล้ว การค้นพบนี้ได้รับการสนับสนุนโดย
การวิจัยในวรรณคดี (Ghamari, Mohammadbeigi, Mohammadsalehi และ Hashiani,
2011) แต่ก็ไม่ได้เข้ากันได้กับการศึกษาบางส่วนเช่นกัน (Mazhari 2012)
ความรับผิดชอบและหนี้สินของบุคคลที่นำไปสู่การแต่งงานกับการจัดระเบียบและปกติ
ในชีวิตประจำวันและในที่สุดก็ จำกัด กิจกรรมต่างๆเช่นการใช้งานอินเทอร์เน็ต อย่างไรก็ตามบุคคลที่
จำเป็นในการสร้างความสัมพันธ์ทางสังคมกับผู้คนใหม่ ๆ อาจลดน้อยลงกับการแต่งงาน.
ดังนั้นจึงเห็นว่าความถี่ของการใช้งานอินเทอร์เน็ตและทำให้มี
ระดับการใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหาสามารถลดลง ปัจจัยทางวัฒนธรรมอาจมีบทบาทสำคัญใน
ความแตกต่างระหว่างผลการวิจัยในปัจจุบันและวรรณกรรมที่ผ่านมา นอกจากนี้
การเปรียบเทียบการศึกษาเชิงปริมาณและคุณภาพที่มีความจำเป็นในการวิเคราะห์ความแตกต่างเหล่านี้
ในทางที่ถูกต้องมากขึ้น.
การศึกษาระบุว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างอายุของระยะทาง
นักเรียนศึกษาและการใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหา ในคำอื่น ๆ การเปลี่ยนแปลงใน
ทุกเพศทุกวัยของนักเรียนไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหา การค้นพบเหล่านี้สอดคล้องกับ
ผลการศึกษาบางส่วนในวรรณคดี (Tutgun, Deniz & Moon 2011) แต่มันไม่
ไม่ตรงกับผลการวิจัยของการศึกษาบางส่วนเช่นกัน (Mazhari 2012; Mesudoğlu,
Aydınและ Yerin-Güneri 2011)
ความแตกต่างนี้อาจเกิดจากความจริงที่ว่าอายุเฉลี่ยของผู้เข้าร่วมในการนี้
การศึกษา (25 ปี) สูงกว่าผู้เข้าร่วมประชุม (21-23 ปี) ที่ดังกล่าวข้างต้น
ที่กล่าวถึงการวิจัย จะพิจารณาว่าบุคคลระดับสูงใช้อินเทอร์เน็ตมากขึ้น
รู้ตัวและเด็ดเดี่ยว ในวิทยานิพนธ์ของเขาÇağır (2010) เปรียบเทียบอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหา
การใช้งานของโรงเรียนมัธยมและนักศึกษามหาวิทยาลัย ดังนั้นนักเรียนที่มีทุกเพศทุกวัยมี
ระหว่างวันที่ 18 และ 23 มีระดับการใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหาสูงกว่าคนที่มี
มากกว่า 23 ปี ในทำนองเดียวกันลี (2009) พบว่าวัยรุ่นมีปัญหาสูงกว่า
ระดับการใช้งานอินเทอร์เน็ตกว่าผู้ใหญ่และมีการระบุความสัมพันธ์ทางลบระหว่างที่มีปัญหา
การใช้งานอินเทอร์เน็ตและอายุ.
ผลการวิจัยก็คือว่าระดับความเหงาเป็นปัจจัยบ่งชี้ในระดับปานกลางของ
การใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหา วิจัยก่อนหน้านี้เกี่ยวกับเรื่องนี้สนับสนุนการค้นพบนี้ (Caplan,
2007; & Ceyhan Ceyhan 2008; Çağır 2010; คิม LaRose และเพ้ง 2009; Lavin, Yuen,
Weinman และ Kozak 2004; บางจากและเหลียง, 2004; Morahan มาร์ตินและชูมัคเกอร์, 2003).
บุคคลที่มีชีวิตทางสังคมที่มีปัญหาสามารถแสดงออกอย่างอิสระมากขึ้นใน
โลกเสมือนจริง, การสื่อสารที่ดีกับคนอื่น ๆ และค่อยๆกลายเป็นเมืองมากขึ้น
บุคคลและเหงา.
85
ความพยายามเหล่านี้มากมายในอินเทอร์เน็ตอาจจะเปิดเข้าไปในบุคคลที่มีปัญหา อินเทอร์เน็ต
ผู้ใช้ ในทำนองเดียวกันราศีเมษ (2011) ระบุว่าบุคคลที่แสวงหาการสนับสนุนทางสังคมพยายามที่จะตอบสนองความ
ต้องการนี้คิดว่าอินเทอร์เน็ต นี่เป็นสาเหตุที่ส่งผลให้เกิดปัญหาทางจิตใจเช่น
ภาวะซึมเศร้าและความเหงาและนำไปสู่บุคคลที่จะกลายเป็นผู้ใช้อินเทอร์เน็ตที่มีปัญหา
และแม้กระทั่งการที่จะแสดงตัวชี้วัดของการติดยาเสพติด.
ในงานวิจัยนี้พบว่าระดับที่มีปัญหาการใช้งานอินเทอร์เน็ตของการศึกษาทางไกล
นักเรียนนักศึกษาในระดับปานกลางและชายใช้อินเทอร์เน็ต ในทางที่มีปัญหามากขึ้นใน
การเปรียบเทียบกับนักเรียนหญิง นอกจากนี้ยังพบว่าการเพิ่มขึ้นของความถี่ของ
การใช้งานอินเทอร์เน็ตนำไปสู่การเพิ่มขึ้นในระดับที่มีปัญหาการใช้งานอินเทอร์เน็ต สถานภาพ
ที่มีอิทธิพลต่อการใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหา ไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างอายุและ
ระดับการใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหา.
นอกจากนี้ยังถูกระบุว่ามีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างระดับความเหงา
และระดับการใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหาและความเหงาคือการทำนายของอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหา
การใช้งาน ด้วยการไปถึงการแพร่กระจายของการใช้งานอินเทอร์เน็ตและอายุที่ลดลงของผู้ใช้อินเทอร์เน็ต,
การรับรู้ของนักเรียนที่คิดว่าอินเทอร์เน็ตเป็นวิธีการบรรเทาจากชีวิตประจำวัน
ปัญหาควรจะยกก่อนที่พวกเขาจะกลายเป็นผู้ใช้อินเทอร์เน็ตที่มีปัญหา พวกเขาอาจจะ
นำไปกิจกรรมทางสังคมหลายที่จะกลายเป็นเข้ากับคนง่าย นักเรียนที่ได้กลายเป็น
ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตที่มีปัญหาควรได้รับการช่วยเหลือจากที่ปรึกษาหลายและที่ปรึกษาใน
เพื่อที่จะเอาชนะปัญหานี้.
การศึกษาครั้งนี้มีข้อ จำกัด หลายประการ ข้อ จำกัด ที่สำคัญคือผลการวิจัยจะถูก
จำกัด ให้ห่างนักศึกษาที่ประกอบด้วยประชากรของการวิจัย ขณะที่
แต่ละมหาวิทยาลัยมีโครงสร้างทางวิชาการและทางสังคมที่โดดเด่นก็จะดีกว่าที่จะ
ดำเนินการศึกษาในอนาคตกับนักเรียนการศึกษาทางไกลของมหาวิทยาลัยที่แตกต่างกันและ
ผลการวิจัยที่ควรได้รับการประเมินในบริบทนี้ ข้อ จำกัด ของการศึกษาก็คือว่า
การค้นพบอยู่บนพื้นฐานของนักเรียนมีความคิดเห็นของตัวเองและทางเลือก การศึกษาต่อการวิเคราะห์
ปฏิสัมพันธ์ระหว่างการใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มีปัญหาของนักเรียนการศึกษาทางไกลของพวกเขาและ
ระดับความเหงาโดยการเพิ่มตัวแปรที่แตกต่างกันหรือเครื่องชั่งน้ำหนักจะเพิ่มมิติใหม่ให้กับ
การศึกษาในปัจจุบัน.
BIODATA และที่อยู่ติดต่อของผู้เขียน
ฮะซัน Ozgur เกิดใน Burgaz, บัลแกเรียใน ปี 1980 เขาจบการศึกษาจาก
มหาวิทยาลัย Marmara คณะครุศาสตร์ภาควิชาคอมพิวเตอร์และ
เทคโนโลยีการเรียนการสอน (Ceit) ในปี 2002 ในปี 2005 เขาได้รับ MS ของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในการวิจัยนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างปัญหาการใช้อินเทอร์เน็ตของนักศึกษาทางไกล ระดับการศึกษาและ

ลักษณะประชากรศาสตร์และความเหงาที่ระดับ ผลการวิจัยเบื้องต้นพบว่าปัญหาการใช้อินเทอร์เน็ตของนักศึกษาชาย ระดับปัญหาการใช้อินเทอร์เน็ตสูงกว่า

ระดับของนักเรียนหญิงการค้นพบนี้เข้ากันได้กับผลการวิจัยหลายของวรรณกรรมก่อนหน้า ( บัลตา&
horzum , 2008 ; Ç uhadar 2012 ; คิม&เดวิส , 2009 ; ลี &ชุง , 2006 ; odac ı& Kalkan
2010 tahiro ğลู่ Ç elik uzel Ö , , zcan & AVC ı , 2008 ; tekinarslan & G üเรอ , 2011 ) แต่ไม่ใช่
เข้ากันได้กับการศึกษาแสดงให้เห็นว่าไม่มีความแตกต่างระหว่าง
นักเรียนชายและหญิงที่มีปัญหาเกี่ยวกับการใช้อินเตอร์เน็ต ( ค้างคาวı G ü n &ฮาส , 2010 ;
odac ı 2011 ; subrahmanyam &หลิน , 2007 ) ตาม หา นี้อินเทอร์เน็ต สำหรับ
นักเรียนชายอาจจะถือว่าเป็นสื่อผ่านที่พวกเขาสามารถสื่อสารกับคนอื่นได้ง่ายขึ้น
และดีกว่าแสดงออกและชอบการสื่อสารออนไลน์
การปฏิสัมพันธ์แบบตัวต่อตัว ในทํานองเดียวกันceyhan ( 2551 ) ระบุว่าผู้ชาย
ดีขึ้นสามารถแสดงความรู้สึกในขั้นเริ่มต้นของความสัมพันธ์จึง
ชอบอินเทอร์เน็ตมากกว่าหน้าการสื่อสาร .
0
บนมืออื่น ๆที่คิดว่ามันเป็นสังคมชายเป็นใหญ่ในตัวของเราได้อย่างง่ายดายสามารถใช้เวลา
เวลามากขึ้นในอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ที่พวกเขาสามารถเล่น เกมออนไลน์ในการเปรียบเทียบกับ
ผู้หญิงนี้สามารถอธิบายระดับที่สูงขึ้นของการใช้อินเทอร์เน็ตที่มีปัญหาของเพศชาย .
อีกหาที่ได้จากการวิจัยคือ การเพิ่มขึ้นของปริมาณการใช้อินเทอร์เน็ตเพิ่มขึ้น
สาเหตุเชิงเส้นในคะแนนของการใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา นี้
การเข้ากันได้กับข้อมูลจากวรรณกรรมก่อนหน้า ( เหล็ก&เคิร์น , 2010 ;
โจว&เซา , 2000 ; Ç uhadar 2012 ; คิม&เดวิส mazhari 2009 ; ,2012 ; morahan มาร์ติน
&ชูมัคเกอร์ , 2000 ; tahiro ğลู่ Ç elik uzel Ö , , zcan & AVC ı , 2008 ; ยาง&ตุง , 2007 ) มัน
ถือว่าที่ใช้ปัญหาของอินเทอร์เน็ตที่เชื่อมต่อกับเควสของนักศึกษา
บรรเทาจากปัญหาในชีวิตประจําวัน , การสร้างความสัมพันธ์ทางสังคม , ดูวิดีโอหรือภาพ
เล่นเกมและใช้เวลากับกิจกรรมความบันเทิงในทาง อยากไปไหนก็ไป .
การศึกษายังพบว่า ปัญหาการใช้อินเทอร์เน็ตของนักเรียนสูงกว่าระดับเดียว
กว่าปัญหาอินเตอร์เน็ตใช้ระดับของคนที่แต่งงานแล้ว การค้นพบนี้ได้รับการสนับสนุนโดยงานวิจัย
ในวรรณคดี ( ghamari mohammadbeigi , mohammadsalehi & hashiani
, , 2011 ) แต่มันไม่เข้ากันได้กับบางการศึกษาเช่นกัน ( mazhari , 2012 )
หน้าที่และความรับผิดชอบของบุคคลที่นำ การแต่งงาน การจัดระเบียบ และปกติ
ชีวิตประจําวัน และในที่สุดขีดจำกัดหลายกิจกรรมเช่นการใช้อินเทอร์เน็ต อย่างไรก็ตาม ความต้องการของบุคคลในการสร้างความสัมพันธ์ทางสังคมด้วยคน

ใหม่อาจลดด้วยการแต่งงาน จึงพิจารณาว่า ความถี่ของการใช้อินเทอร์เน็ตและใช้อินเทอร์เน็ต ปัญหาจึง
ระดับสามารถลด .ปัจจัยทางวัฒนธรรมที่อาจมีบทบาทใน
ความแตกต่างระหว่างผลจากการวิจัยในปัจจุบันและวรรณคดีเก่า
เปรียบเทียบเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ศึกษาเพิ่มเติม จะต้องวิเคราะห์ความแตกต่างเหล่านี้

ในทางที่ถูกต้องมากขึ้น ผลการศึกษาระบุว่า ไม่พบความแตกต่างระหว่างวัยของระยะทาง
นักศึกษาการศึกษาและการใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา ในคำอื่น ๆการเปลี่ยนแปลงใน
นักเรียนอายุไม่มีผลต่อการใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา ค้นหาเหล่านี้สอดคล้องกับผลการวิจัยของการศึกษา
ในวรรณคดี ( tutgun Mar & , ดวงจันทร์ , 2011 ) แต่มันไม่สอดคล้องกับผลการวิจัยของ
บางการศึกษาเช่นกัน ( mazhari , 2012 ; mesudo ğลู่
turkey . kgm & yerin-g üเนรี , 2011 ) .
ความแตกต่างนี้อาจเกิดจากความเป็นจริงว่า อายุเฉลี่ยของผู้เข้าร่วมนี้
การศึกษา ( อายุ 25 ปี ) สูงกว่าผู้เข้าร่วม ( 24 ปี ) ที่กล่าวถึงข้างบน
) ก็ถือว่าบุคคลอาวุโสใช้อินเทอร์เน็ตมากขึ้น
มีสติล่ะ ในวิทยานิพนธ์ของเขา Çเป็นğı R ( 2010 ) เปรียบเทียบการใช้อินเทอร์เน็ต
ที่มีปัญหาของนักเรียนโรงเรียนมัธยมและมหาวิทยาลัย ทั้งนี้นักศึกษาที่มีอายุ
ระหว่าง 18 และ 23 มีอินเตอร์เน็ตใช้ปัญหาระดับที่สูงกว่าคนที่
กว่า 23 ปี ในทำนองเดียวกัน ลี ( 2552 ) พบว่า วัยรุ่นมีปัญหาการใช้อินเทอร์เน็ตในระดับที่สูง
มากกว่าผู้ใหญ่และระบุความสัมพันธ์ระหว่างการใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา

อีกและอายุ ผลการวิจัยคือความเหงาที่ระดับเป็นทำนายระดับ
ใช้อินเตอร์เน็ตมีปัญหาก่อนหน้างานวิจัยเกี่ยวกับปัญหานี้สนับสนุนนี้หา ( แคปแลน
, 2007 ; ceyhan & ceyhan , 2008 ; Çเป็นğı R , 2010 ; คิมส์ ลา โรส& , เผิง , 2009 ;
ไวน์เมิ่นหยวน ลาวิน , , , & Kozak , 2004 ; - & Leung , 2004 ; morahan มาร์ติน&ชูมัคเกอร์ , 2003 ) .
บุคคล สังคม ปัญหา สามารถแสดงออกได้อย่างอิสระมากขึ้นใน
โลกเสมือนจริงการสื่อสารที่ดีกับคนอื่น ๆและค่อยๆกลายเป็นโดดเดี่ยวและเหงา


85 บุคคลทั่วไป ไม่จำกัด ความพยายามเหล่านี้ในอินเทอร์เน็ตอาจเปลี่ยนบุคคลที่เป็นผู้ใช้อินเทอร์เน็ต
มีปัญหา ในทำนองเดียวกัน โค 5 ( 2011 ) ระบุว่าบุคคลที่แสวงหาการสนับสนุนทางสังคม พยายามที่จะตอบสนอง
นี้ต้องคิดว่าอินเทอร์เน็ต นี้ก่อให้เกิดผลลัพธ์ในปัญหาทางด้านจิตใจเช่น
ภาวะซึมเศร้าและความเหงา และนำบุคคลที่จะกลายเป็นปัญหา และแม้จะ
ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อแสดงข้อบ่งชี้ของการติดยาเสพติด .
ในงานวิจัยนี้พบว่า ปัญหาการใช้อินเทอร์เน็ตของนักศึกษาทางไกล ระดับปานกลาง และชาย
นักเรียนใช้อินเทอร์เน็ตในทางมีปัญหามากกว่า
เปรียบเทียบกับนักเรียนหญิง นอกจากนี้ยังพบว่าเพิ่มขึ้นในความถี่ของ
การใช้อินเทอร์เน็ตนำไปสู่เพิ่มขึ้นในระดับที่มีอินเทอร์เน็ตใช้ สถานภาพ
อิทธิพลใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างอายุและระดับปัญหาการใช้อินเทอร์เน็ต
.
นอกจากนี้ มันถูกระบุว่ามีความสัมพันธ์ระหว่างระดับและระดับการใช้อินเทอร์เน็ต
ความเหงา ความเหงาเป็นปัญหา และทำนายการใช้อินเทอร์เน็ต
มีปัญหาเกี่ยวกับการแพร่กระจายของการใช้อินเทอร์เน็ตและ diminishing อายุของผู้ใช้อินเทอร์เน็ต ,
ความตระหนักของนักเรียน ที่ พิจารณาอินเทอร์เน็ตเป็นวิธีการบรรเทาจากปัญหารายวัน
, ควรยก ก่อนที่พวกเขาจะกลายเป็นผู้ใช้อินเทอร์เน็ตมีปัญหา พวกเขาอาจจะ
เข้าสู่กิจกรรมทางสังคมต่าง ๆ เพื่อจะเข้ากับคนง่าย . นักเรียน ที่กลายเป็น
ผู้ใช้อินเทอร์เน็ต ปัญหาควรได้รับการช่วยเหลือจากอาจารย์และที่ปรึกษาในหลาย ๆเพื่อที่จะเอาชนะปัญหานี้
.
การศึกษานี้มีข้อจำกัดหลายประการ หนึ่งที่สำคัญเป็นที่รวบรวมข้อมูลเป็น
จำกัดนักศึกษาทางไกล ที่ประกอบด้วยประชากรของการวิจัย โดยแต่ละมหาวิทยาลัยมีความโดดเด่นทางวิชาการ
และโครงสร้างทางสังคม มันคงจะดีกว่า

ศึกษาอนาคตกับนักศึกษาทางไกลของมหาวิทยาลัยที่แตกต่างกันและ
ผลการวิจัยควรได้รับการประเมินในบริบทนี้ อีกข้อ จำกัด ของการศึกษาคือ
สรุปตามความคิดเห็นของนักเรียนเอง และเลือก การศึกษาวิเคราะห์
ปฏิสัมพันธ์ระหว่างใช้อินเทอร์เน็ตที่มีปัญหาของนักศึกษาทางไกล และตน
ความเหงาระดับโดยการเพิ่มตัวแปรที่แตกต่างกันหรือระดับจะเพิ่มมิติใหม่ให้กับการศึกษาในปัจจุบัน
.
ข้อมูลและที่อยู่ติดต่อของผู้เขียน
6 ozgur เกิดใน burgaz , บัลแกเรีย , 2523 . เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย
มาร์ คณะศึกษาศาสตร์ ภาควิชาคอมพิวเตอร์และ
เทคโนโลยีการสอน ( ศนท. ในปี 2002 ในปี 2005 เขาได้รับของเขา M S