พูดด้วยน้ำเสียงไพเราะเป็นธรรมชาติ ไ

พูดด้วยน้ำเสียงไพเราะเป็นธรรมชาติ ไม่ต้องดัดเสียง ไม่ต้องทำเสียงสูงเสียงต่ำเหมือนดีเจ ไม่ต้องทำเสียงแอ๊บแบ๊ว หรือเสียงขึ้นจมูก เหมือนนางเอกละคร ไม่ทำเสียงแปร๋นเหมือนนางร้าย รวมทั้งไม่ต้องเสียงดัง เพื่อเรียกร้องความสนใจ แต่พูดอย่างที่มนุษย์ธรรมดาทั่วไปเขาพูดกัน พูดจากความรู้สึกจริงๆ จริงใจ แจ่มใส และสุภาพ พูดด้วยจังหวะที่ไม่ช้าหรือเร็วเกินไป เสียงดังพอเหมาะแก่การฟัง มีหางเสียง ค่ะ ครับ ทุกครั้งที่สนทนา ยกเว้นเพื่อนสนิทจริงๆ ที่เขาไม่ต้องการหางเสียงเหล่านี้ พูดให้ชัดเจน วรรคตอน ต้องถูกต้อง เพื่อให้การสื่อสารไม่ผิดพลาด และต้องพูดให้รื่นหูคน

ที่สำคัญพูดแล้วต้องมีประเด็น ไม่ใช่พูดเรื่อยเปื่อย หรือพูดเพียงเพื่อจะรักษามารยาท จนคู่สนทนารู้สึกได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พูดด้วยน้ำเสียงไพเราะเป็นธรรมชาติไม่ต้องดัดเสียงไม่ต้องทำเสียงสูงเสียงต่ำเหมือนดีเจไม่ต้องทำเสียงแอ๊บแบ๊วหรือเสียงขึ้นจมูกเหมือนนางเอกละครไม่ทำเสียงแปร๋นเหมือนนางร้ายรวมทั้งไม่ต้องเสียงดัง แต่พูดอย่างที่มนุษย์ธรรมดาทั่วไปเขาพูดกันพูดจากความรู้สึกจริง ๆ จริงใจแจ่มใสและสุภาพพูดด้วยจังหวะที่ไม่ช้าหรือเร็วเกินไปเสียงดังพอเหมาะแก่การฟังมีหางเสียงค่ะครับทุกครั้งที่สนทนา ที่เขาไม่ต้องการหางเสียงเหล่านี้พูดให้ชัดเจนวรรคตอนต้องถูกต้องเพื่อให้การสื่อสารไม่ผิดพลาดและต้องพูดให้รื่นหูคน

ที่สำคัญพูดแล้วต้องมีประเด็นไม่ใช่พูดเรื่อยเปื่อยหรือพูดเพียงเพื่อจะรักษามารยาทจนคู่สนทนารู้สึกได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พูดด้วยน้ำเสียงไพเราะเป็นธรรมชาติไม่ต้องดัดเสียง ไม่ต้องทำเสียงแอ๊บแบ๊วหรือเสียงขึ้นจมูกเหมือนนางเอกละครไม่ทำเสียงแปร๋นเหมือนนางร้ายรวมทั้งไม่ต้องเสียงดังเพื่อเรียกร้องความสนใจ พูดจากความรู้สึกจริงๆจริงใจแจ่มใสและสุภาพ เสียงดังพอเหมาะแก่การฟังมีหางเสียงค่ะครับทุกครั้งที่สนทนายกเว้นเพื่อนสนิทจริงๆที่เขาไม่ต้องการหางเสียงเหล่านี้พูดให้ชัดเจนวรรคตอนต้องถูกต้องเพื่อให้การสื่อสารไม่ผิดพลาด ไม่ใช่พูดเรื่อยเปื่อยหรือพูดเพียงเพื่อจะรักษามารยาทจนคู่สนทนารู้สึกได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พูดด้วยน้ำเสียงไพเราะเป็นธรรมชาติไม่ต้องดัดเสียงไม่ต้องทำเสียงสูงเสียงต่ำเหมือนดีเจไม่ต้องทำเสียงแอ๊บแบ๊วหรือเสียงขึ้นจมูกเหมือนนางเอกละครไม่ทำเสียงแปร๋นเหมือนนางร้ายรวมทั้งไม่ต้องเสียงดังแต่พูดอย่างที่มนุษย์ธรรมดาทั่วไปเขาพูดกันพูดจากความรู้สึกจริงๆจริงใจแจ่มใสและสุภาพพูดด้วยจังหวะที่ไม่ช้าหรือเร็วเกินไปเสียงดังพอเหมาะแก่การฟังมีหางเสียงค่ะครับทุกครั้งที่สนทนาที่เขาไม่ต้องการหางเสียงเหล่านี้พูดให้ชัดเจนวรรคตอนต้องถูกต้องเพื่อให้การสื่อสารไม่ผิดพลาดและต้องพูดให้รื่นหูคน
ไม่ใช่พูดเรื่อยเปื่อยหรือพูดเพียงเพื่อจะรักษามารยาทจนคู่สนทนารู้สึกได้

ที่สำคัญพูดแล้วต้องมีประเด็น