The Mid-Atlantic Ridge (MAR) is a m

The Mid-Atlantic Ridge (MAR) is a mid-ocean ridge, a divergent tectonic plate or constructive plate boundary located along the floor of theAtlantic Ocean, and part of the longest mountain range in the world. In the North Atlantic, it separates the Eurasian and North American Plates, whereas in the South Atlantic it separates the African and South American Plates. The Ridge extends from a junction with the Gakkel Ridge (Mid-Arctic Ridge) northeast of Greenland southward to the Bouvet Triple Junction in the South Atlantic. Although the Mid-Atlantic Ridge is mostly an underwater feature, portions of it have enough elevation to extend above sea level. The section of the ridge that includes the island of Iceland is also known as the Reykjanes Ridge. The ridge has an average spreading rate of about 2.5 cm per year.[1]
Discovery
A ridge under the Atlantic Ocean was first inferred by Matthew Fontaine Maury in 1850. The ridge was discovered during the expedition of HMS Challenger in 1872.[2] A team of scientists on board, led by Charles Wyville Thomson, discovered a large rise in the middle of the Atlantic while investigating the future location for a transatlantic telegraph cable.[3] The existence of such a ridge was confirmed by sonar in 1925[4] and was found to extend around the Cape of Good Hope into the Indian Ocean by the German Meteor expedition.[5]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ริดจ์แอตแลนติกตอนกลาง (MAR) คือกลางสมุทร แผ่นธรณีขันติธรรม หรือขอบจานสร้างสรรค์ที่อยู่ตามพื้นทะเล theAtlantic และส่วนหนึ่งของภูเขาที่ยาวที่สุดในโลก ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ มันแยกนกและแถบอเมริกาเหนือแผ่น ในขณะที่ในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ มันแยกแอฟริกาและอเมริกาใต้แผ่น ริดจ์ขยายจากการเชื่อมต่อกับสันเขา Gakkel (อาร์กติกกลางริดจ์) อีสานตอนใต้ของกรีนแลนด์จะแยกทริบูเวในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ แม้ริดจ์แอตแลนติกตอนกลางคือ ส่วนใหญ่มีคุณลักษณะอันเดอร์วอเตอร์ บางส่วนของมันมีเพียงพอยกขยายเหนือระดับน้ำทะเล ส่วนของสันเขาที่มีเกาะไอซ์แลนด์จะเป็นสันเขา Reykjanes สันเขามีค่าเฉลี่ยการกระจายอัตราประมาณ 2.5 ซม.ต่อปี [1]การค้นพบริดจ์ภายใต้มหาสมุทรแอตแลนติกก่อนถูกสรุป โดย Matthew Maury ฟงแตงใน 1850 สันเขาถูกค้นพบในระหว่างการเดินทางของผู้ท้าชิงเฮชเอ็มเอ็สในเนียร์ช [2] ทีมงานนักวิทยาศาสตร์บนกระดาน นำ โดยชาร์ลส์ Wyville ทอม ค้นพบเพิ่มขึ้นขนาดใหญ่อยู่ตรงกลางของมหาสมุทรแอตแลนติกขณะตรวจสอบที่ตั้งในอนาคตสำหรับสายโทรเลขที่มหาสมุทรแอตแลนติก [3] การดำรงอยู่ของริดจ์ที่ยืนยัน โดยน่าร์ใน 1925 [4] และพบการขยายสถานแหลมกู๊ดโฮปในมหาสมุทร ด้วยความรีบเร่งของเยอรมันดาวตก [5]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สันเขากลางมหาสมุทรแอตแลนติก (MAR) เป็นสันเขากลางมหาสมุทรเป็นแผ่นเปลือกโลกที่แตกต่างกันหรือขอบจานที่สร้างสรรค์ที่ตั้งอยู่ตามพื้นของ theAtlantic มหาสมุทรและเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาที่ยาวที่สุดในโลก ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือก็แยกแผ่นยูเรเชียและอเมริกาเหนือในขณะที่ในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้แยกแอฟริกันและภาคใต้แผ่นอเมริกัน ริดจ์ยื่นออกมาจากจุดเชื่อมต่อกับ Gakkel สัน (กลางอาร์กติกริดจ์) ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะกรีนแลนด์ใต้ทางสามแพร่งบูเวตในภาคใต้มหาสมุทรแอตแลนติก แม้ว่าสันเขากลางมหาสมุทรแอตแลนติกส่วนใหญ่จะเป็นคุณลักษณะที่ใต้น้ำบางส่วนของมันมีความสูงมากพอที่จะขยายเหนือระดับน้ำทะเล ส่วนของสันเขาที่มีเกาะไอซ์แลนด์ยังเป็นที่รู้จักในฐานะ Reykjanes Ridge สันเขามีค่าเฉลี่ยอัตราการแพร่กระจายของประมาณ 2.5 ซม. ต่อปี. [1]
การค้นพบสันเขาใต้มหาสมุทรแอตแลนติกที่ถูกอ้างถึงเป็นครั้งแรกโดยแมทธิว Fontaine โมรีในปี ค.ศ. 1850 สันที่ถูกค้นพบในระหว่างการเดินทางของรชาเลนเจอร์ใน 1872 [2] ทีมนักวิทยาศาสตร์ในคณะกรรมการนำโดยชาร์ลส์ Wyville ทอมสันค้นพบการเพิ่มขึ้นของขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงกลางของมหาสมุทรแอตแลนติกขณะที่การสืบสวนสถานที่ในอนาคตสำหรับสายเคเบิลโทรเลขข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก. [3] การดำรงอยู่ของเช่นสันได้รับการยืนยันจากโซนาร์ในปี 1925 [ 4] และได้พบว่าขยายรอบแหลมกู๊ดโฮลงสู่มหาสมุทรอินเดียโดยการเดินทางดาวตกเยอรมัน. [5]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สันเขากลางมหาสมุทรแอตแลนติก ( มี.ค. ) แนวสันเขากลางมหาสมุทร , ซึ่งแผ่นธรณีแปรสัณฐานหรือขอบจานที่สร้างสรรค์อยู่ตามพื้นของ theatlantic มหาสมุทร และส่วนหนึ่งของเทือกเขาที่ยาวที่สุดในโลก ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ มันแยกยูเรเชียและแผ่นอเมริกา ในขณะที่ในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ มันแยกแผ่นแอฟริกาและอเมริกาใต้สันเขาขยายจากชุมทางกับ gakkel ริดจ์ ( Mid อาร์กติก Ridge ) ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของกรีนแลนด์ใต้กับบูเวต์สามแพร่งในใต้มหาสมุทรแอตแลนติก ถึงแม้ว่าสันเขากลางมหาสมุทรแอตแลนติกเป็นส่วนใหญ่คุณสมบัติใต้น้ำ ส่วนมันมีความสูงเพียงพอที่จะขยายเหนือระดับน้ำทะเล ส่วนของหลังคาที่ประกอบด้วยเกาะไอซ์แลนด์จะเรียกว่าเรกยะเนสสันสันเขาที่มีค่าเฉลี่ยการกระจายอัตราประมาณ 2.5 ซม. ต่อปี การค้นพบ [ 1 ]

สันเขาใต้มหาสมุทร แอตแลนติก เป็นครั้งแรกที่สรุปโดยแมทธิวฟอนเทนโมรีใน 1850 เขาถูกค้นพบระหว่างการเดินทางของ HMS ผู้ท้าชิงใน 1872 . [ 2 ] ทีมนักวิทยาศาสตร์ของคณะกรรมการ นำโดย ชาร์ล wyville ทอมสันพบการเพิ่มขึ้นขนาดใหญ่กลางมหาสมุทรแอตแลนติกระหว่างสืบสวนสถานที่ในอนาคตสำหรับสายโทรเลขข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก . [ 3 ] การมีอยู่ของเช่นสันเขาที่ได้รับการยืนยันโดยโซนาร์ใน 1925 [ 4 ] และพบว่าขยายรอบแหลมกู๊ดโฮปในมหาสมุทรอินเดีย โดยเยอรมันเดินทางดาวตก [ 5 ]