Target region amplification polymor

Target region amplification polymorphism
(TRAP) markers were used to estimate the
genetic similarity (GS) among 53 sugarcane varieties
and five species of the Saccharum complex. Seven
fixed primers designed from candidate genes involved
in sucrose metabolism and three from those involved
in drought response metabolism were used in combination
with three arbitrary primers. The clustering of
the genotypes for sucrose metabolism and drought
response were similar, but the GS based on Jaccard’s
coefficient changed. The GS based on polymorphism
in sucrose genes estimated in a set of 46 Brazilian
varieties, all of which belong to the three Brazilian
breeding programs, ranged from 0.52 to 0.9, and that
based on drought data ranged from 0.44 to 0.95. The results suggest that genetic variability in the evaluated
genes was lower in the sucrose metabolism genes than
in the drought response metabolism ones

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โพลิมอร์ฟิซึมขยายพื้นที่เป้าหมายเครื่องหมาย (TRAP) ใช้ในการประเมินการ(GS) ความคล้ายกันทางพันธุกรรมระหว่างสายพันธุ์อ้อย 53และพันธุ์เชิงกำแพงแสนห้า เจ็ดไพรเมอร์คงมาจากยีนผู้เกี่ยวข้องในการเผาผลาญของซูโครสและสามจากผู้ที่เกี่ยวข้องในการเผาผลาญการตอบสนองภัยแล้งใช้ร่วมมีไพรเมอร์กำหนด 3 คลัสเตอร์ของการศึกษาจีโนไทป์ในเมแทบอลิซึมของซูโครสและภัยแล้งตอบสนองคล้ายกัน แต่ GS ที่ตามของ Jaccardสัมประสิทธิ์การเปลี่ยนแปลง GS ตามโพลีมอร์ฟิซึมในยีนซูโครสประมาณในชุดของบราซิล 46สายพันธุ์ ซึ่งทั้งหมดเป็นของบราซิล 3โปรแกรมการผสมพันธุ์ อยู่ในช่วงจาก 0.52 0.9 และที่ตามข้อมูลภัยแล้งอยู่ในช่วงจาก 0.44 ถึง 0.95 ผลแนะนำว่า ความแปรผันทางพันธุกรรมในการค่ายีนที่ถูกล่างในยีนซูโครสเผาผลาญมากกว่าในการเผาผลาญการตอบสนองภัยแล้งคน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เป้าหมายการขยายความแตกต่างภูมิภาค
(TRAP)
เครื่องหมายถูกนำมาใช้ในการประมาณความคล้ายคลึงกันทางพันธุกรรม(แม็ก) หมู่ 53
พันธุ์อ้อยและห้าชนิดที่ซับซ้อนSaccharum เซเว่นไพรเมอร์ได้รับการแก้ไขที่ออกแบบมาจากยีนที่เกี่ยวข้องกับในการเผาผลาญน้ำตาลซูโครสและสามจากผู้ที่เกี่ยวข้องในการเผาผลาญการตอบสนองต่อภัยแล้งถูกนำมาใช้ในการรวมกันกับสามไพรเมอร์โดยพลการ การจัดกลุ่มของยีนสำหรับการเผาผลาญน้ำตาลซูโครสและภัยแล้งการตอบสนองที่มีความคล้ายคลึงกันแต่ GS ขึ้นอยู่กับ Jaccard ของค่าสัมประสิทธิ์การเปลี่ยนแปลง จีเอสอยู่บนพื้นฐานของความแตกต่างในยีนซูโครสประมาณในชุดของบราซิล 46 พันธุ์ซึ่งทั้งหมดอยู่ในสามบราซิลโปรแกรมพันธุ์อยู่ในช่วง 0.52-0.9 และที่อยู่บนพื้นฐานของข้อมูลที่อยู่ในช่วงฤดูแล้ง0.44-0.95 ผลการชี้ให้เห็นว่าความแปรปรวนทางพันธุกรรมในการประเมินยีนต่ำในการเผาผลาญน้ำตาลซูโครสยีนกว่าในคนที่เผาผลาญการตอบสนองภัยแล้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ภูมิภาค ( เป้าหมาย )
( กับดัก ) เครื่องหมายที่ใช้เพื่อประเมิน
ความเหมือนทางพันธุกรรม ( GS ) ระหว่าง 53 อ้อยพันธุ์
และห้าชนิดของอ้อยที่ซับซ้อน ไพรเมอร์ที่ออกแบบมาจากยีนถาวร 7

ในเมแทบอลิซึมของน้ำตาลซูโครสและผู้สมัครที่เกี่ยวข้องกับสามจากผู้ที่เกี่ยวข้องในการเผาผลาญ การตอบสนองภัยแล้ง
ถูกใช้ในการรวมกัน
3 ไพรเมอร์โดยพลการ กลุ่มของ
โดยน้ำหนักสำหรับการเผาผลาญซูโครสและภัยแล้ง
คำตอบเหมือนกัน แต่ใช้ของ GS Jaccard
สัมประสิทธิ์การเปลี่ยนแปลง GS จาก polymorphism
น้ำตาลซูโครสในชุดของยีนประมาณ 46 พันธุ์บราซิล
ซึ่งทั้งหมดเป็นของสามบราซิล
โปรแกรมการผสมพันธุ์ระหว่าง 0.52 , 0.9 และ
ขึ้นอยู่กับข้อมูลภัยแล้งตั้งแต่ 0.44 ถึง 0.95 วิเคราะห์ข้อมูลพบว่าในการประเมินความแปรปรวนทางพันธุกรรมของยีนซูโครสลดลงใน

) ยีนมากกว่าในการตอบสนองภัยแล้งการเผาผลาญที่