Background: A relapse prevention pr

Background: A relapse prevention program called the Information Technology Aided Relapse Prevention Programme
in Schizophrenia (ITAREPS) has been developed and is reported to be highly effective. However the
effectiveness was influenced by user adherence to the protocol of the program, the exact effectiveness and the
role of the ITAREPS have been partially uncertain.
Objective: The purpose of this study is to evaluate the effectiveness of the ITAREPS excluding the effect of user
adherence to the protocol of the program.
Method: We attempted to perform a randomized controlled trial by the devised method with visiting nurse service.
Outpatients with schizophrenia were randomized to the ITAREPS (n = 22) or control group (n = 23) and
were observed for 12 months.
Results: The risk of rehospitalization was reduced in the ITAREPS group (2 [9.1%]) compared with the control
group (8 [34.8%]) (hazard ratio = 0.21, 95% CI 0.04–0.99, p = 0.049; number needed to treat (NNT) = 4, 95%
CI 2.1–35.5). The mean number of inpatient days was significantly lower in the ITAREPS group (18.5 days) compared
with the control group (88.8 days) (p = 0.036). The ratio of the number of rehospitalizations to that of
relapses was significantly lower (p = 0.035) and the mean change in total BPRS scores at relapse from baseline
was significantly less in the ITAREPS group (p = 0.019).
Conclusions: The relapse prevention effectiveness of the ITAREPS was high, and we confirmed that the ITAREPS,
i.e., detecting signs of relapse and increasing medication during the warning state, is an effective intervention
during the early stages of relapse

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พื้นหลัง: โปรแกรมป้องกันการกลับไปเสพข้อมูลเทคโนโลยีช่วยกลับไปเสพป้องกันโปรแกรมที่เรียกว่าในโรคจิตเภท (ITAREPS) ได้รับการพัฒนา และมีรายงานให้มีประสิทธิภาพสูง อย่างไรก็ตามการประสิทธิภาพที่ได้รับ โดยผู้ใช้ติดกับโพรโทคอลโปรแกรม ประสิทธิภาพแน่นอนและบทบาทของ ITAREPS ที่มีบางส่วนที่ไม่แน่นอนวัตถุประสงค์: วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือการ ประเมินประสิทธิภาพของ ITAREPS ที่รวมผลของผู้ใช้ติดกับโพรโทคอลโปรแกรมวิธีการ: เราพยายามทำการทดลองควบคุม randomized โดย devised วิธีบริการพยาบาลมาOutpatients กับโรคจิตเภทได้ randomized การ ITAREPS การ (n = 22) หรือกลุ่มควบคุม (n = 23) และสุภัคสำหรับ 12 เดือนผลลัพธ์: ความเสี่ยงของ rehospitalization ถูกลดลงในกลุ่ม ITAREPS (2 [9.1%]) เปรียบเทียบกับตัวควบคุมกลุ่ม (8 [34.8%]) (อัตราส่วนอันตราย = 0.21, 95% CI 0.04 – 0.99, p = 0.049 หมายเลขที่จำเป็นในการรักษา (NNT) = 4, 95%CI 2.1 – 35.5) จำนวนเฉลี่ยของห้องคลอดวันไม่ต่ำกว่าอย่างมีนัยสำคัญในกลุ่ม ITAREPS (18.5 วัน) เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม (88.8 วัน) (p = 0.036) อัตราส่วนของจำนวนของ rehospitalizations ที่relapses ต่ำกว่าอย่างมีนัยสำคัญ (p = 0.035) และค่าเฉลี่ยที่เปลี่ยนแปลงจากพื้นฐานรวมคะแนน BPRS ในการกลับไปเสพมีน้อยมากในกลุ่ม ITAREPS (p = 0.019)บทสรุป: ประสิทธิภาพการป้องกันการกลับไปเสพของ ITAREPS ถูกสูง และเรายืนยันว่า ITAREPSเช่น ตรวจหาสัญญาณของการกลับไปเสพ และเพิ่มยาระหว่างรัฐเตือน เป็นการแทรกแซงที่มีประสิทธิภาพในช่วงระยะต้นของการกลับไปเสพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พื้นหลัง: โปรแกรมการป้องกันการกำเริบของโรคที่เรียกว่าเทคโนโลยีช่วยข้อมูลโครงการป้องกันการกำเริบของโรค
ในโรคจิตเภท (ITAREPS) ได้รับการพัฒนาและมีรายงานว่ามีประสิทธิภาพสูง แต่
มีประสิทธิภาพได้รับอิทธิพลจากการยึดมั่นกับผู้ใช้โปรโตคอลของโปรแกรมที่มีประสิทธิภาพที่แน่นอนและ
บทบาทของ ITAREPS ที่ได้รับความไม่แน่นอนบางส่วน.
วัตถุประสงค์: วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือการประเมินประสิทธิภาพของ ITAREPS ไม่รวมผลกระทบของผู้ใช้
ยึดมั่น โปรโตคอลของโปรแกรม.
วิธีการ: เราพยายามที่จะดำเนินการสุ่มทดลองโดยวิธีการวางแผนที่มีการเยี่ยมชมการบริการพยาบาล.
ผู้ป่วยนอกโรคจิตเภทถูกสุ่มให้ ITAREPS (n = 22) หรือกลุ่มควบคุม (n = 23) และ
ถูกตั้งข้อสังเกต 12 เดือน.
ผลการศึกษา: ความเสี่ยงของการ rehospitalization ลดลงในกลุ่ม ITAREPS (2 [9.1%]) เมื่อเทียบกับการควบคุม
กลุ่ม (8 [34.8%]) (ค่า hazard ratio = 0.21, 95% CI 0.04-0.99, p = 0.049; จำนวนจำเป็นในการรักษา (NNT) = 4, 95%
CI 2.1-35.5) จำนวนเฉลี่ยของวันที่ผู้ป่วยในลดลงอย่างมีนัยสำคัญในกลุ่ม ITAREPS (18.5 วัน) เมื่อเทียบ
กับกลุ่มควบคุม (88.8 วัน) (p = 0.036) อัตราส่วนของจำนวน rehospitalizations กับที่
อาการกำเริบลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (p = 0.035) และการเปลี่ยนแปลงในค่าเฉลี่ยคะแนนรวม BPRS การกำเริบของโรคที่มาจากพื้นฐาน
อย่างมีนัยสำคัญน้อยกว่าในกลุ่ม ITAREPS (p = 0.019).
สรุป: ประสิทธิภาพการป้องกันการกำเริบของโรค ของ ITAREPS อยู่ในระดับสูงและเรายืนยันว่า ITAREPS,
เช่นการตรวจจับสัญญาณของการกำเริบของโรคและเพิ่มยาในระหว่างรัฐเตือนคือการแทรกแซงที่มีประสิทธิภาพ
ในระยะแรกของการกำเริบของโรค

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประวัติ : เป็นโปรแกรมป้องกันการกำเริบของโรคเรียกว่า เทคโนโลยีสารสนเทศช่วยในการป้องกันการกำเริบของโรค (
) ( itareps ) ได้ถูกพัฒนาขึ้น และรายงานให้มีประสิทธิภาพสูง อย่างไรก็ตาม
ประสิทธิผลได้รับอิทธิพลจากการใช้โปรโตคอลของโปรแกรม ผลที่แน่นอน และบทบาทของ itareps มีความไม่แน่นอนบางส่วน .
วัตถุประสงค์ :การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของ itareps ไม่รวมผลกระทบของการผู้ใช้
พิธีสารของโปรแกรม .
: วิธีที่เราพยายามที่จะทำการทดลอง โดยวางแผนการควบคุมโดยวิธีการเยี่ยมบริการพยาบาลผู้ป่วยนอกโรคจิตเภท .
สุ่มไป itareps ( N = 22 ) หรือกลุ่มควบคุม ( n = 23 ) และ

พบเป็นเวลา 12 เดือน ผล :ความเสี่ยงของ rehospitalization ลดลงใน itareps GROUP ( 2 [ 9.1 % ] ) เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม ( 34.8 %
8 [ ] ) ( อันตราย ) = 0.21 , 95% CI 0.04 ( 0.99 , p = 0.049 ; เลขที่ต้องการเยียวยา ( nnt ) = 4 , 95 % CI 2.1 – 35.5
) ค่าเฉลี่ยของจำนวนผู้ป่วยในวันลดลงใน itareps กลุ่ม ( 18 วัน ) เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม ( ร้อยละ
วัน ) ( p = 0.036 )อัตราส่วนของจำนวนของ rehospitalizations
จำนวนที่ลดลง ( p = 0.035 ) และค่าเฉลี่ยการเปลี่ยนแปลงทั้งหมด bprs คะแนนที่ซ้ำจาก baseline
อย่างมีนัยสำคัญน้อยกว่าใน itareps อย่างมีนัยสำคัญ ( P = 0.019 ) .
สรุป : ประสิทธิผลของการป้องกันการกำเริบของโรค itareps สูง , และเราได้รับการยืนยันว่า itareps
, เช่นการตรวจหาอาการกำเริบ และเพิ่มยาในระหว่างเตือนรัฐเป็น
แทรกแซงที่มีประสิทธิภาพในระหว่างระยะแรก ๆกำเริบ