Robert Reich - Member of Clinton Ca

Robert Reich - Member of Clinton Cabinet 1993-1997 - Ronald Reagan and Margaret Thatcher both embraced an economic philosophy that says the unit of judgment was not only the individual but it was the individual's personal satisfaction, the individual's own unique happiness and well being. It was in a sense the triumph of regarding individuals as purely emotional beings who have needs and wants and desires that need to be satisfied and can be satisfied unconsciously. It goes way back to the early part of the 20th century to Freud, to notions of the unconscious, the assumptions that in terms of our rational minds we are little corks bobbing around on this great sea of hopes and fears and desires of which we are only thinly aware and that the world of a marketer, the role of somebody selling something, including a politician is to appeal to this great swamp of desire, of unconscious desire.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โรเบิร์ต Reich -สมาชิกของคลินตันรัฐมนตรี 1993-1997 - โรนัลด์เรแกนและมาร์กาเร็ต Thatcher ทั้งกอดปรัชญาเศรษฐกิจว่าหน่วยคำพิพากษาไม่เฉพาะแต่ละบุคคล แต่ความพึงพอใจส่วนบุคคลของแต่ละบุคคล ความสุขเฉพาะของบุคคล และความเป็นอยู่ ได้ในความรู้สึกที่ชัยชนะของเกี่ยวกับบุคคลสิ่งมีชีวิตทางอารมณ์เพียงอย่างเดียวที่มีความต้องการ และปรารถนาที่ต้องพอใจ และน่าพอใจโดยไม่รู้ตัว มันวิธีกลับไปในช่วงแรก ๆ ของศตวรรษ 20 เพื่อ Freud เพื่อความเข้าใจของอสัญ สมมติฐานว่า ในจิตใจของเราเชือด เราเป็น corks น้อย bobbing สถานในทะเลความหวังและความกลัวนี้ และปรารถนาซึ่งเรามีเพียงประปรายและโลกของนักการตลาด บทบาทของคนขายบางสิ่งบางอย่าง รวมทั้งนักการเมืองที่จะดึงดูดในบึงนี้ดีของปรารถนา ความต้องการจนหมดสติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โรเบิร์ตรีค - กรรมการคลินตันคณะรัฐมนตรี 1993-1997 - โรนัลด์เรแกนและมาร์กาเร็ตแทตเชอทั้งกอดปรัชญาเศรษฐกิจว่าหน่วยของการตัดสินไม่ได้เป็นเพียงบุคคล แต่มันก็เป็นความพึงพอใจส่วนตัวของแต่ละบุคคลมีความสุขที่ไม่ซ้ำกันของแต่ละบุคคลของตัวเองและความเป็นอยู่ มันเป็นในความหมายที่เกี่ยวกับชัยชนะของบุคคลเป็นสิ่งมีชีวิตทางอารมณ์อย่างหมดจดที่มีความต้องการและความต้องการและความปรารถนาที่จะต้องมีความพึงพอใจและสามารถพอใจโดยไม่รู้ตัว มันจะไปทางกลับไปช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 ฟรอยด์เพื่อให้ความคิดของสติสมมติฐานที่ว่าในแง่ของความคิดที่มีเหตุผลของเราที่เรามีจุกเล็ก ๆ น้อย ๆ ผลุบ ๆ โผล่ ๆ รอบนี้น้ำทะเลที่ดีของความหวังและความกลัวและความต้องการของที่เรามี เพียงบาง ๆ และตระหนักว่าโลกของการตลาดบทบาทของใครบางคนที่ขายสิ่งรวมทั้งนักการเมืองที่จะอุทธรณ์ไปยังบึงนี้ที่ดีของความปรารถนาของความปรารถนาที่หมดสติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

Robert Reich - สมาชิกของคลินตันรัฐมนตรีอยู่ - โรนัลด์ เรแกน และมาร์กาเร็ต แธตเชอร์ ทั้งสองสวมกอดเศรษฐกิจปรัชญาว่า หน่วยของการตัดสินใจไม่เพียง แต่บุคคล แต่มันคือความพอใจส่วนตัวของแต่ละคน ของแต่ละคนเองเฉพาะความสุขและถูกดีมันอยู่ในความรู้สึกชัยชนะของเกี่ยวกับบุคคลเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความต้องการทางอารมณ์ล้วนๆ และต้องการและความปรารถนาที่จะต้องมีความพึงพอใจและสามารถพอใจ โดยไม่รู้ตัว มันจะไปกลับไปที่ส่วนต้นของศตวรรษที่ 20 เพื่อให้ความคิดของฟรอยด์ , สติสมมติฐานว่า ในแง่ของจิตใจที่มีเหตุผลของเราที่เราเป็น corks กระดกรอบทะเลนี้มากของความหวังและความกลัว และความปรารถนา ซึ่งเรามีเพียงบาง ๆ ทราบและโลกของการตลาดบทบาทของคนขายอะไร รวมทั้งนักการเมืองที่จะอุทธรณ์ไปยังบึงใหญ่นี้ความปรารถนาของอสัญความปรารถนา