The trees of the Japanese Tea Garde

The trees of the Japanese Tea Garden have a century-long history. The garden consists of a variety of trees, of both Japanese and American origin, including flowering cherry trees, azaleas, Oriental magnolias, camellias, Japanese maples, dwarf and Monterey pines, cedars and cypresses.[17] The dwarf trees were planted by the Hagiwara family in the years following the Midwinter Exposition of 1894.[18] However, when Japanese-Americans were thrown into internment camps in 1942, the dwarf trees left with the Hagiwara family. These trees were then sold to Dr. Hugh and Audrey Fraser, whom in her will, entrusted the trees back to the Japanese Tea Garden. Samuel Newsom, an expert on Japanese Gardens and Japanese trees, redesigned the dwarf trees in 1965 after the dwarf trees returned to the garden.[19] Newsom designed the dwarf trees onto the conifer hillside, next to the waterfall, and, in 1966 planted more below the Temple Gate. Most of these dwarf trees originated in Japan, brought over by the Hagiwara family. The oldest tree was a Japanese black pine, which is now on a bamboo frame next to the Tea House.[20] In 2005, the San Francisco Parks Trust and the San Francisco Recreation and Park Development repaired additional landscape and recognized the history of the trees via plaques.[21]

Today, the Monterey pine trees are among the more labor-intensive in the garden, according to previous landscape supervisor of Golden Gate Park, Ed Schuster. Every three years, the pines are layered into zig-zagged planes, creating an artistic designed favored by traditional Japanese landscape. These pines average to be sixty feet tall, so city arborists can spend up to six days pruning each tree.[22] Two of the tallest pines are found near the South Gate of the Tea Garden.[23] All of the Monterey pines in the garden are a symbol of longevity.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ต้นไม้ของญี่ปุ่นชาสวนมีประวัติยาวเซ็นจูรี่ สวนประกอบด้วยความหลากหลายของต้นไม้ ญี่ปุ่น และสหรัฐอเมริกาต้นกำเนิด ต้นไม้ดอกเชอร์รี่ azaleas เดอะแม็กโนเลียส์ที่โอเรียนเต็ล camellias, maples ญี่ปุ่น แคระ และมอนเทอเรย์ไพน์ ซีดาร์ และ cypresses [17] ต้นไม้แคระที่ปลูก โดยครอบครัว Hagiwara ในปีต่อไปนี้แสดงช่วงกลางฤดูหนาวของ 1894 [18] อย่างไรก็ตาม เมื่อญี่ปุ่นอเมริกันถูกโยนเข้าไปในค่าย internment ในปี 1942 ต้นไม้แคระซ้ายกับครอบครัว Hagiwara ต้นไม้เหล่านี้ถูกขายให้ดร.ฮิวจ์ และ Audrey เฟรเซอร์ ที่เธอจะ มอบหมายต้นไม้กลับไปญี่ปุ่นชาสวน Samuel Newsom ผู้เชี่ยวชาญญี่ปุ่นสวนและต้นไม้ญี่ปุ่น ออกแบบใหม่ต้นแคระในปี 1965 หลังจากต้นไม้แคระกลับสวน [19] Newsom ออกแบบต้นไม้แคระบนเนินเขาสน ติดน้ำตก และ ใน 1966 ปลูกเพิ่มเติมด้านล่างประตูวัด ส่วนใหญ่เหล่านี้แคระต้นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น นำ โดยครอบครัว Hagiwara ต้นไม้เก่าแก่ที่สุดญี่ปุ่นสีดำสน ซึ่งเป็นกรอบไม้ไผ่ข้างบ้านชา ได้ [20] ในปี 2005, San Francisco สวนใจ และ San Francisco พักผ่อนหย่อนใจ และสวนพัฒนาซ่อมแซมภูมิทัศน์เพิ่มเติม และรู้จักประวัติของต้นผ่าน plaques [21]วันนี้ มอนเทอเรย์สนมี labor-intensive ขึ้นในสวน ตามหัวหน้างานภูมิทัศน์ก่อนหน้านี้ของ Golden Gate Park, Ed Schuster ทุกสามปี ไพน์มีชั้นใน zagged ชนำเครื่องบิน สร้างเป็นศิลปะออกแบบปลอดแนวญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม ไพน์เหล่านี้เฉลี่ยจะ หกสิบฟุตสูง เพื่อเมือง arborists สามารถใช้เวลาถึงหกวัน pruning ต้นไม้แต่ละต้น [22] สองไพน์สูงที่สุดอยู่ใกล้ประตูใต้สวนชา [23] ไพน์มอนเทอเรย์ในสวนเป็นสัญลักษณ์ของลักษณะการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ต้นไม้ของสวนชาญี่ปุ่นมีประวัติศตวรรษที่ยาว สวนประกอบด้วยความหลากหลายของต้นไม้ทั้งต้นกำเนิดจากญี่ปุ่นและอเมริการวมทั้งต้นเชอร์รี่ดอกเลีย, แม็กโนเลียโอเรียนเต็ลคามีเลียเมเปิ้ญี่ปุ่น, คนแคระและต้นสนเนยแข็งต้นสนและต้นไซเปรส. [17] ต้นไม้แคระถูกนำมาปลูกโดย ครอบครัว Hagiwara ในปีต่อ ๆ ไปของฤดูหนาวนิทรรศการ 1894 [18] แต่เมื่อญี่ปุ่นชาวอเมริกันที่ถูกโยนลงไปในค่ายกักกันในปี 1942, ต้นไม้แคระทิ้งให้อยู่กับครอบครัว Hagiwara ต้นไม้เหล่านี้ถูกขายให้กับดร. ฮิวจ์และออเดรย์เฟรเซอร์ซึ่งในพินัยกรรมของเธอได้รับมอบหมายต้นไม้กลับไปที่สวนชาญี่ปุ่น ซามูเอลนิวซัมผู้เชี่ยวชาญในสวนญี่ปุ่นและต้นไม้ที่ญี่ปุ่น, การออกแบบต้นไม้แคระในปี 1965 หลังจากที่ต้นไม้แคระกลับไปที่สวน. [19] นิวซัมออกแบบต้นไม้แคระบนเนินเขาต้นสนติดกับน้ำตกและในปี 1966 ปลูก เพิ่มเติมด้านล่างประตูวัด ส่วนใหญ่ของต้นไม้แคระเหล่านี้เกิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่นนำมาโดยครอบครัว Hagiwara ต้นไม้ที่เก่าแก่ที่สุดเป็นสนดำญี่ปุ่นซึ่งขณะนี้อยู่ในกรอบไม้ไผ่ติดกับ Tea House. [20] ในปี 2005 ที่ซานฟรานซิสสวนสาธารณะเชื่อถือและสันทนาการซานฟรานซิสและอุทยานการพัฒนาซ่อมแซมภูมิทัศน์เพิ่มเติมและได้รับการยอมรับประวัติศาสตร์ของ ต้นไม้ผ่านโล่. [21] วันนี้ต้นสนเนยแข็งอยู่ในหมู่ผู้ใช้แรงงานเข้มข้นมากขึ้นในสวนตามที่ผู้บังคับบัญชาภูมิทัศน์ก่อนหน้าของ Golden Gate Park, เอ็ดชูสเตอร์ ทุกสามปีต้นสนจะเข้าสู่ชั้นฟันปลา zagged เครื่องบินสร้างศิลปะการออกแบบภูมิทัศน์รับการสนับสนุนจากญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม ต้นสนเหล่านี้เฉลี่ยจะเป็นหกสิบฟุตสูงดังนั้นเมือง arborists สามารถใช้จ่ายได้ถึงหกวันตัดแต่งกิ่งต้นไม้แต่ละต้น. [22] สองต้นสนที่สูงที่สุดที่พบใกล้ประตูทางทิศใต้ของสวนชา. [23] ทั้งหมดของต้นสนเนยแข็งใน สวนเป็นสัญลักษณ์ของการมีอายุยืนยาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ต้นไม้จากสวนชาของญี่ปุ่นมีประวัติศตวรรษที่ยาว สวนประกอบด้วยต้นไม้มากมาย ที่มาจากทั้ง ญี่ปุ่นและอเมริกา รวมทั้งต้นไม้ดอกเชอร์รี่ , azaleas , Oriental Magnolias camellias , ญี่ปุ่น , เมเปิ้ล , แคระ และเนยแข็ง Pines , ไม้สนสีดาร์และ cypresses [ 17 ] คนแคระต้นไม้ไปปลูก โดยครอบครัววาระในปีต่อไปนี้ฤดูหนาว การแสดงออกของ 1894 .[ 18 ] อย่างไรก็ตามเมื่อญี่ปุ่นอเมริกันถูกโยนลงในค่ายกักกันใน 1942 , แคระต้นไม้ด้านซ้าย กับครอบครัว ฮากิวาระ ต้นไม้เหล่านี้มีขายแล้ว ดร. ฮิวจ์ และออเดรย์ เฟรเซอร์ ที่เธอจะมอบให้ต้นไม้กลับสวนชาของญี่ปุ่น ซามูเอลนูเซิ่ม ผู้เชี่ยวชาญด้านชาวญี่ปุ่นสวนและต้นไม้ญี่ปุ่นออกแบบต้นไม้แคระในปี 1965 หลังจากแคระต้นไม้กลับไปยังสวน [ 19 ] นูเซิ่มออกแบบต้นไม้จำพวกสนแคระบนเนินเขา ติดกับน้ำตก และ ในปี 1966 ที่ปลูกเพิ่มเติมด้านล่างประตูวัด มากที่สุดของเหล่าคนแคระต้นไม้ที่มาในประเทศญี่ปุ่น นำโดย ครอบครัว ฮากิวาระ ต้นไม้ที่เก่าแก่ที่สุดคือต้นสนดำของญี่ปุ่น ซึ่งตอนนี้บนโครงไม้ไผ่ข้างบ้านชา[ 20 ] ในปี 2005 ซานฟรานซิสโกสวนสาธารณะไว้ใจและซานฟรานซิสโกนันทนาการและสวนสาธารณะพัฒนาซ่อมแซมภูมิทัศน์เพิ่มเติม และรู้จักประวัติของต้นไม้ผ่านโล่ [ 21 ]

วันนี้ เนยแข็งต้นสนอยู่ในหมู่มากกว่าที่ใช้แรงงานในสวนตามหัวหน้างานภูมิทัศน์เดิมของสวนสาธารณะโกลเด้นเกท ชูสเตอร์ด . ทุกสามปีต้นสนเป็นชั้นเป็นฟันปลา zagged เครื่องบิน การสร้างศิลปะ ออกแบบ ชอบแนวญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม ต้นสนเหล่านี้เฉลี่ยเป็นฟุต หกสิบ ดังนั้นเมืองรุกขกรสามารถใช้เวลาถึง 6 วัน ตัดแต่งกิ่ง ต้นไม้แต่ละ [ 22 ] สองของต้นสนที่สูงที่สุดที่พบใกล้ประตูทิศใต้ของสวนชา [ 23 ] ทั้งหมดของเนยแข็งต้นสนในสวน เป็นสัญลักษณ์ของการมีอายุยืนยาว