The removal of uranium (U) onto nan

The removal of uranium (U) onto nanoscale zero-valent iron particles has been studied for uranium-bearing mine water and synthetic uranyl solutions in the presence and absence of dissolved oxygen. The work has been conducted in order to investigate the differential nanoparticle corrosion behaviour and associated mechanisms of U removal behaviour in conditions representative of near-surface and deep groundwater systems. Batch systems were analysed over a 28-day reaction period during which the liquid and nanoparticulate solids were periodically analysed to determine chemical evolution of the solutions and particulates. Analysis of aqueous samples using inductively coupled plasma mass spectrometry recorded near-total U removal after 1 hour of reaction in all systems studied. However, in the latter stages of the reaction (after 48 hours), significant rerelease of uranium was recorded for the mine water batch system with dissolved O2 present. In contrast, less than 2% uranium rerelease was recorded for the anoxic batch system. Concurrent analysis of extracted nanoparticle solids using X-ray diffraction recorded significantly slower corrosion of the nanoparticles in the anoxic batch system, with residual metallic iron maintained until after 28 days of reaction compared to only 7 days of reaction in systems with dissolved O2 present. Results provide clear evidence that the corrosion lifespan and associated U6+ removal efficacy of nanoscale zero-valent iron replace enhanced in the absence of dissolved oxygen.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ศึกษาการกำจัดของยูเรเนียม (U) บนอนุภาคเหล็กศูนย์ valent nanoscale น้ำเหมืองยูเรเนียมแบริ่งและโซลูชั่น uranyl สังเคราะห์ในสถานะการขาดงานของออกซิเจนละลาย มีการดำเนินงานเพื่อตรวจสอบพฤติกรรมการกัดกร่อน nanoparticle ที่แตกต่างและกลไกที่เกี่ยวข้องของ U เอาพฤติกรรมในตัวแทนสภาพของระบบน้ำบาดาลใกล้พื้นผิว และลึก ชุดงานระบบอยู่ analysed ช่วงระยะเวลา 28 วันปฏิกิริยาที่ของแข็งของเหลวและ nanoparticulate ได้เป็นระยะ ๆ analysed กำหนดวิวัฒนาการทางเคมีของโซลูชั่นและฝุ่นละออง วิเคราะห์ตัวอย่างสเอาท์ที่ท่านใช้ควบคู่พลาโตรเมทบันทึกเอา U ใกล้รวมหลังจาก 1 ชั่วโมงของปฏิกิริยาในระบบทั้งหมดที่ศึกษา อย่างไรก็ตาม ในระยะหลังของปฏิกิริยา (หลังจาก 48 ชั่วโมง), rerelease สำคัญของยูเรเนียมถูกบันทึกน้ำเหมืองชุดระบบ มี O2 ละลายอยู่ ในทางตรงกันข้าม น้อยกว่า 2% ยูเรเนียม rerelease ถูกบันทึกในระบบชุด anoxic วิเคราะห์พร้อมกันของของแข็งแยก nanoparticle ที่ใช้การเลี้ยวเบนเอ็กซ์เรย์บันทึกกัดกร่อนช้าลงอย่างมีนัยสำคัญของการเก็บกักในระบบชุด anoxic มีเหล็กโลหะตกค้างรักษาจนกระทั่งหลังจาก 28 วันของปฏิกิริยาเมื่อเทียบกับปฏิกิริยาเพียง 7 วันในระบบส่วนยุบ O2 อยู่ ผลให้หลักฐานที่ชัดเจนว่า การกัดกร่อนอายุและสัมพันธ์ U6 + เอาประสิทธิภาพของ nanoscale valent ศูนย์เหล็กแทนเพิ่มของส่วนยุบออกซิเจน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การกำจัดของยูเรเนียม (U) บนอนุภาคนาโนเหล็กศูนย์ Valent ได้รับการศึกษาสำหรับน้ำเหมืองยูเรเนียมแบริ่งและการแก้ปัญหา uranyl สังเคราะห์ในการแสดงตนและการขาดออกซิเจนที่ละลายในน้ำ การทำงานได้รับการดำเนินการในการตรวจสอบการสั่งซื้อที่แตกต่างกันมีพฤติกรรมการกัดกร่อนของอนุภาคนาโนและกลไกที่เกี่ยวข้องของพฤติกรรมการกำจัดยูในสภาพที่เป็นตัวแทนของพื้นผิวใกล้และระบบน้ำใต้ดินลึก ระบบรุ่นที่ถูกนำมาวิเคราะห์ในช่วงระยะเวลาการเกิดปฏิกิริยา 28 วันในระหว่างที่เป็นของแข็งของเหลวและอนุภาคนาโนที่ได้มาวิเคราะห์เป็นระยะ ๆ เพื่อกำหนดวิวัฒนาการทางเคมีของโซลูชั่นและอนุภาค วิเคราะห์ตัวอย่างน้ำโดยใช้พลาสม่า inductively คู่มวลสารบันทึกการกำจัด U ใกล้รวมหลัง 1 ชั่วโมงของการเกิดปฏิกิริยาในทุกระบบการศึกษา อย่างไรก็ตามในระยะหลังของการเกิดปฏิกิริยา (หลังจาก 48 ชั่วโมง), rerelease สำคัญของยูเรเนียมที่ถูกบันทึกไว้สำหรับน้ำเหมืองระบบชุดกับละลาย O2 ปัจจุบัน ในทางตรงกันข้ามน้อยกว่า 2% rerelease ยูเรเนียมถูกบันทึกไว้สำหรับระบบชุดซิก การวิเคราะห์พร้อมกันของการเลี้ยวเบนสกัดของแข็งอนุภาคนาโนโดยใช้ X-ray บันทึกการกัดกร่อนช้าลงอย่างมีนัยสำคัญของอนุภาคนาโนในระบบชุดซิกกับโลหะเหล็กที่เหลือไว้จนกระทั่งหลังจาก 28 วันของการเกิดปฏิกิริยาเมื่อเทียบกับเพียง 7 วันของการเกิดปฏิกิริยาในระบบที่มีการละลาย O2 ปัจจุบัน ผลการให้หลักฐานที่ชัดเจนว่าอายุการใช้งานและการกัดกร่อน U6 เกี่ยวข้อง + ประสิทธิภาพการกำจัดของนาโนเหล็กศูนย์ Valent แทนที่เพิ่มขึ้นในกรณีที่ไม่มีออกซิเจนละลาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การกำจัดของยูเรเนียม ( U ) บนนาโนสเกลศูนย์วาเลนท์เหล็กอนุภาคได้ศึกษาเรืองน้ำเหมืองยูเรเนียมและโซลูชั่นยูเรนิลสังเคราะห์ในการแสดงและการขาดออกซิเจนที่ละลายงานมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบพฤติกรรมการกัดกร่อน และกลไกที่เกี่ยวข้องสำหรับ U เอาพฤติกรรมในเงื่อนไขตัวแทนใกล้ผิวและระบบใต้ดินลึกระบบชุดวิเคราะห์มากกว่า 28 วัน ระยะเวลาการเกิดปฏิกิริยาระหว่างของแข็งและของเหลว ซึ่งมีการตรวจสอบเป็นระยะ ๆ nanoparticulate วิเคราะห์วิวัฒนาการทางเคมีของโซลูชั่นและอนุภาค การวิเคราะห์ตัวอย่างน้ำโดยใช้อุปนัยคู่พลาสมามวลสารรวมบันทึกใกล้ U หลังจาก 1 ชั่วโมงของการเกิดปฏิกิริยาในระบบทั้งหมดที่ศึกษา อย่างไรก็ตามในขั้นตอนต่อมาของปฏิกิริยา ( หลังจาก 48 ชั่วโมง ) ที่สำคัญ rerelease ของยูเรเนียมถูกบันทึกไว้สำหรับเหมืองน้ำชุดระบบ O2 ละลายอยู่ ในทางตรงกันข้ามน้อยกว่า 2% ยูเรเนียม rerelease ถูกบันทึกไว้สำหรับระบบชุดซิก .การวิเคราะห์การดึงสำหรับของแข็งโดยใช้การเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์ที่บันทึกไว้อย่างช้าลงการกัดกร่อนของอนุภาคในระบบชุดซิกกับเหล็กโลหะที่เหลือยังคงจนกว่าหลังจาก 28 วันของปฏิกิริยาเมื่อเทียบกับเพียง 7 วันของการเกิดปฏิกิริยาในระบบกับ O2 ละลายอยู่ผลให้หลักฐานชัดเจนว่า การกัดกร่อนอายุขัยที่ u6 เอาประสิทธิภาพของนาโนสเกลศูนย์วาเลนท์เหล็กแทนที่เพิ่มในการขาดออกซิเจนที่ละลาย