จอร์จ เป็นหนุ่มนักศึกษาคณะวิทยาศาสต

จอร์จ เป็นหนุ่มนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เขากำลังศึกษาวิจัยเกี่ยวกับเรื่องรังสีเอ็กซเรย์ แต่การวิจัยของเขานั้นแตกต่างไปจากคนอื่นๆที่เขาทำกัน มันแปลกประหลาดและพิสดารมาก เพราะเขาได้คิดดัดแปลงแว่นกันแดดอันหนึ่งให้แตกต่างไปจากแว่นกันแดดธรรมดาๆ ทั่วๆไป นั่นก็คือ

เขาได้คิดประดิษฐ์เครื่องเอ็กซเรย์ขนาดจิ๋วติดไว้ที่แว่นกันแดดอันนั้น ด้วยจุดประสงค์เพื่อให้ผู้ที่สวมใส่สามารถมองเห็นส่วนประกอบภายในร่างกายมนุษย์ที่เขากำลังมองอยู่ ที่สำคัญ จอร์จต้องการจะใช้แว่นนี้มองแต่ร่างกายของผู้ชายเท่านั้น เขาจึงใช้เวลาศึกษาวิจัยอยู่นานหลายปี

" มันน่าจะมีวิธีสิน่า "

จอร์จคิด

ในที่สุด เขาก็ได้ค้นพบว่า ในตัวคนแต่ละคนนั้นมีคลื่นไฟฟ้าที่แตกต่างกัน ในตัวผู้ชายและผู้หญิงก็จะมีลักษณะของคลื่นไฟฟ้าที่ไม่เหมือนกัน ทั้งนี้ก็ด้วยปัจจัยทางสรีระ ฮอร์โมนเพศ โครโมโซม ยีนส์ และอื่นๆ

ดังนั้น เขาจึงวางระบบคลื่นไฟฟ้าในแว่นกันแดดให้ตรงและสัมพันธ์กับคลื่นไฟฟ้าในตัวของผู้ชาย เขาจึงสามารถเอ็กซเรย์แต่เฉพาะผู้ชายได้ แต่เพียงแค่นั้นยังไม่พอ เพราะจอร์จเป็นเกย์ ดังนั้น เขาจึงต้องการใช้แว่นนี้กับคนที่เป็นเกย์เท่านั้น ด้วยจุดประสงค์เพื่อดูว่าบรรดาคนมากมายที่เขาพบปะมีใครบ้างที่เป็นเกย์ แต่เขาก็มิได้มีจุดประสงค์เพื่อที่จะทำลายหรือเปิดโปงความลับของบุคคลเหล่านั้นแต่อย่างใด มันเป็นเพียงความรู้สึกลึกๆส่วนตัวที่เขาอยากจะรับรู้เพียงเท่านั้น

จอร์จได้ประสบความสำเร็จอีกครั้ง เขาค้นพบและประดิษฐ์แว่นดังกล่าวได้ ด้วยกลักการที่ว่า คนที่เป็นเกย์จะมีโครโมโซมที่แตกต่างไปจากคนปกติธรรมดาทั่วๆไป ซึ่งในโครโมโซมนี้จะมีระบบคลื่นไฟฟ้าที่ปรวนแปร เขาจึงใช้จุดนี้มาประดิษฐ์และปรับปรุงแว่นของเขาให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

" ใช่แล้ว... มันทำได้จริงๆ "

แว่นเอ็กซเรย์ของจอร์จจะใช้ได้ก็ต่อเมื่อผู้สวมใส่เป็นเกย์ และใช้แว่นจ้องมองดูเฉพาะคนที่เป็นเกย์เหมือนกันเท่านั้น เพราะถ้าใช้มองคนที่ไม่ได้เป็นเกย์ ก็จะเห็นภาพเหมือนกับสวมแว่นกันแดดธรรมดาๆ แต่ถ้าใช้มองคนที่เป็นเกย์ คลื่นไฟฟ้าภายในตัวผู้สวมใส่ก็จะกระตุ้นให้เครื่องมืออิเลคโทรนิคส์บนตัวแว่นทำงานแล้วส่งรังสีเอ็กซ์เรย์ไปยังจุดเป้าหมาย และสะท้อนกลับมาปรากฏเป็นภาพบนเลนส์ของแว่น ให้ผู้ที่สวมใส่ได้เห็นภาพ ภาพที่ปรากฏนั้นจะเป็นรูปโครงกระดูกภายในร่างกายของชายผู้ที่ถูกจับตามองอยู่

" ให้ตายเถอะ...มันเยี่ยมยอดจริงๆ "

จอร์จภูมิใจกับประดิษฐกรรมของตนเองเป็นอันมาก เขาสวมใส่แว่นเอ็กซ์เรย์แล้วเดินไปตามท้องถนนในเมืองเพื่อทดสอบประสิทธิภาพการใช้งานของแว่น เขามองดูผู้คนมากมายทั้งชายหญิง เด็ก และคนแก่ ที่เดินไปเดินมาแล้วก็พบว่าแว่นเอ็กซ์เรย์นี้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่ง เพราะยามที่เขามองดูผู้คนทั่วไปจะเห็นว่าส่วนใหญ่นั้นเป็นปกติ แต่จะมีบางคนที่เขามองเห็นเป็นโครงกระดูกเดินไปเดินมา ซึ่งจอร์จก็แน่ใจได้ว่า โครงกระดูกที่มีชีวิตเหล่านั้นคือชายที่เป็นเกย์นั่นเอง

จอร์จหยุดยืนมองดูชายชราผู้หนึ่งซึ่งนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่หน้าร้านตัดผม ภาพของชายชราที่ปรากฏผ่านแว่นของจอร์จนั้นเป็นภาพโครงกระดูกที่กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ ซึ่งเขาก็รู้ได้ทันทีว่า ชายชราผู้นี้ต้องเป็นเกย์อย่างแน่นอน

แต่ความปรารถนาของจอร์จยังไม่สิ้นสุด เพราะการมองเห็นโครงกระดูกเดินไปเดินมานั้น มันเป็นภาพที่ไม่ค่อยน่าดู สิ่งที่เขาต้องการหาใช่การมองเห็นคนที่เป็นเกย์เป็นโครงกระดูกไม่ เขาต้องการเพียงแค่มองเห็นคนที่เป็นเกย์อยู่ในสภาพเปลือยกายล่อนจ้อน ไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ปกปิดเท่านั้น

" นั่นสิ... มันน่าจะทำเช่นนั้นได้ "

จอร์จเริ่มติดประดิษฐ์และปรับปรุงแว่นเอ็กซเรย์ของเขาอีกครั้ง แต่ดูเหมือนว่าการศึกษาและวิจัยครั้งนี้จะยากลำบากมากกว่าที่ผ่านมาหลายเท่านัก เขาครุ่นคิดอยู่หลายวิธีก็ติดไม่ออก เขาเปิดตำราทางวิทยาศาสตร์หลายแขนงก็ตีคำถามไม่แตกว่า ทำอย่างไรจึงจะให้เสื้อผ้าที่มองเห็นนั้น เลือนลางหรือจางหายไปได้เลย

" มันคงเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะ "

จอร์จรู้สึกผิดหวังและท้อแท้เป็นที่สุด มันเหมือนกับว่าสิ่งที่เขาพากเพียรพยายามและลงทุนลงแรงมาหลายปีนั้นมันไร้ค่า จอร์จเกือบจะตัดสินใจล้มเลิกโครงการนี้ไปแล้ว แต่...

ในวันหนึ่ง สิ่งมหัศจรรย์ก็ได้บังเกิดขึ้นกับจอร์จอย่างที่เขาไม่คาดคิด วันนั้น ด้วยความงัวเงียและอ่อนเพลีย เขาเผลอวางแว่นเอ็กซเรย์ไว้บนโต๊ะซึ่งมีอุปกรณ์การทดลองทางวิทยาศาสตร์และสารเคมีมากมายหลายชนิดเรียงรายอยู่เต็ม เขาหันไปหยิบของบนชั้นด้านบนและหนังสือเล่มหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมาบนขวดสารเคมีต่างๆบนโต๊ะจนล้มแตกกระจาย น้ำยาเคมีมากมายหกผสมปนเปกันและเจิ่งนองท่วมแว่นเอ็กซเรย์จนชุ่มโชก

" โอ... พระเจ้า !!! "

เขาอุทานพลางหยิบแว่นนั้นขึ้นมาแล้วรีบใช้ผ้าสะอาดซับน้ำยาเคมีที่เลอะอย่างฉับพลัน เขาไม่สามารถจะนำมันไปล้างได้เพราะจะทำให้เครื่องอิเลคโทรนิคส์เสียหาย

จอร์จสวมใส่แว่นเอ็กซเรย์ดู แต่ก็ยังไม่เห็นความผิดปกติหรือเสียหายแต่อย่างใด ถึงกระนั้น ความกังวลก็ยังไม่หายไปจากจิตใจของเขา

" โอ... ไม่น่ะ มันต้องใช้การได้เหมือนเดิมสิ "

เขาตื่นตระหนก ก่อนจะตัดสินใจใส่แว่นออกไปข้างนอกบ้าน

และแล้ว ในทันใดกันนั้นเอง จอร์จก็ต้องตะลึงงันในสิ่งมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้นกับเขา เพราะแว่นเอ็กซเรย์นั้นมันเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมแล้ว มันไม่ใช่แว่นที่มองเห็นคนที่เป็นเกย์เป็นเพียงโครงกระดูก แต่เขามองเห็นคนที่เป็นเกย์ไม่ใส่เสื้อผ้า...!!!

" โอ... พระเจ้า พระเจ้า ??? "

เขาอุทานด้วยความตะลึงพลางจ้องมองไปยังชายหนุ่มหลายคนที่เปลือยกายล่อนจ้อนเดินไปเดินมาตามที่ต่างๆ บางคนก็กำลังขึ้นรถโดยสาร บางคนก็กำลังเรียกรถแท็กซี่ บางคนกำลังรับประทานอาหาร บางคนกำลังอ่านหนังสือ และบางคนก็กำลังเดินไปกับเพื่อนที่ไม่ใช่เกย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมโยเป็นหนุ่มนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งเขากำลังศึกษาวิจัยเกี่ยวกับเรื่องรังสีเอ็กซเรย์แต่การวิจัยของเขานั้นแตกต่างไปจากคนอื่นๆที่เขาทำกันมันแปลกประหลาดและพิสดารมากเพราะเขาได้คิดดัดแปลงแว่นกันแดดอันหนึ่งให้แตกต่างไปจากแว่นกันแดดธ รรมดาๆทั่วๆไปนั่นก็คือเขาได้คิดประดิษฐ์เครื่องเอ็กซเรย์ขนาดจิ๋วติดไว้ที่แว่นกันแดดอันนั้นด้วยจุดประสงค์เพื่อให้ผู้ที่สวมใส่สามารถมองเห็นส่วนประกอบภายในร่างกายมนุษย์ที่เขากำลังมองอยู่ที่สำคัญจอร์จต้องการจะใช้แว่นนี้มองแต่ร่างกายของผู้ชายเท่านั้นเขาจึงใช้เวลาศึกษาวิจัยอยู ่นานหลายปี" มันน่าจะมีวิธีสิน่า "จอร์จคิดในที่สุดเขาก็ได้ค้นพบว่าในตัวคนแต่ละคนนั้นมีคลื่นไฟฟ้าที่แตกต่างกันในตัวผู้ชายและผู้หญิงก็จะมีลักษณะของคลื่นไฟฟ้าที่ไม่เหมือนกันทั้งนี้ก็ด้วยปัจจัยทางสรีระฮอร์โมนเพศโครโมโซมยีนส์และอื่นๆดังนั้นเขาจึงวางระบบคลื่นไฟฟ้าในแว่นกันแดดให้ตรงและสัมพันธ์กับคลื่นไฟฟ้าในตัวของผู้ชายเขาจึงสามารถเอ็กซเรย์แต่เฉพาะผู้ชายได้แต่เพียงแค่นั้นยังไม่พอเพราะจอร์จเป็นเกย์ดังนั้นเขาจึงต้องการใช้แว่นนี้กับคนที่เป็นเกย์เท่านั้นด้วยจุดประสงค์เพื่อดูว่าบรรด าคนมากมายที่เขาพบปะมีใครบ้างที่เป็นเกย์แต่เขาก็มิได้มีจุดประสงค์เพื่อที่จะทำลายหรือเปิดโปงความลับของบุคคลเหล่านั้นแต่อย่างใดมันเป็นเพียงความรู้สึกลึกๆส่วนตัวที่เขาอยากจะรับรู้เพียงเท่านั้นจอร์จได้ประสบความสำเร็จอีกครั้งเขาค้นพบและประดิษฐ์แว่นดังกล่าวได้ด้วยกลักการที่ว่าคนที่เป็นเกย์จะมีโครโมโซมที่แตกต่างไปจากคนปกติธรรมดาทั่วๆไปซึ่งในโครโมโซมนี้จะมีระบบคลื่นไฟฟ้าที่ปรวนแปรเขาจึงใช้จุดนี้มาประดิษฐ์และปรับปรุงแว่นของเขาให้มีประสิทธิภาพ ยิ่งขึ้น" ใช่แล้ว . . . . . . . มันทำได้จริงๆ "แว่นเอ็กซเรย์ของจอร์จจะใช้ได้ก็ต่อเมื่อผู้สวมใส่เป็นเกย์และใช้แว่นจ้องมองดูเฉพาะคนที่เป็นเกย์เหมือนกันเท่านั้นเพราะถ้าใช้มองคนที่ไม่ได้เป็นเกย์ก็จะเห็นภาพเหมือนกับสวมแว่นกันแดดธรรมดาๆแต่ถ้าใ