Statistical Analysis We compared th

Statistical Analysis
We compared the two treatment groups on all demographic, illness history, and medication variables listed in Table 1. Site and pretreatment variables that were imbalanced or that predicted earlier study termination were included as covariates in the statistical models. Time to recovery was calculated as the number of weeks from randomization until weekly Psychiatric Status Rating Scale scores were #2 for at least 8 consecutive weeks for depression, mania/hypomania, or both. Time to recurrence was computed as weeks from the point of recovery to the point when the patient had Psychiatric Status Rating Scale scores $5 for at least 1 week for mania/hypomania or at least 2 weeks for depression. All randomized patients were included in the at-risk sample; those who did not recover and those who left the study early were censored at the point of their final research assessment. Survival curves for time to recovery or recurrence were compared across groups using the Kaplan-Meier product-limit equation (22). Cox proportional hazards models (23) were used to control for covariates (site, baseline symptom severity and polarity, and weeks of follow-up, as well as any variables identified in the attrition analyses). With a sample size of 145, a two-sided log-rank test had 90% power to detect a 25% difference in survival proportions, assuming 20% attrition (p,0.05).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิเคราะห์ทางสถิติ เราเปรียบเทียบกลุ่มรักษาสองในประชากรทั้งหมด ประวัติการเจ็บป่วย และตัวแปรยาแสดงไว้ในตารางที่ 1 ไซต์และ pretreatment ตัวแปรที่ถูก imbalanced หรือที่คาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้ศึกษาจ้างเป็น covariates ในแบบจำลองทางสถิติได้ มีคำนวณเวลาในการกู้คืนเป็นจำนวนสัปดาห์จาก randomization จนกว่าคะแนนระดับการจัดอันดับสถานะทางจิตเวชรายสัปดาห์ถูก #2 สัปดาห์อย่างน้อย 8 สำหรับภาวะซึมเศร้า บ้า/hypomania หรือทั้งสอง เวลาการเกิดซ้ำถูกคำนวณเป็นสัปดาห์จากจุดการกู้คืนไปเมื่อผู้ป่วยมีคะแนนระดับการจัดอันดับสถานะทางจิตเวช $5 บ้า/hypomania น้อย 1 สัปดาห์หรืออย่างน้อย 2 สัปดาห์สำหรับโรคซึมเศร้า ผู้ป่วย randomized ทั้งหมดรวมอยู่ในตัวอย่างมีความเสี่ยง ผู้ที่ไม่ได้กู้และที่เหลือศึกษาก่อนถูก censored ณขณะที่ประเมินการวิจัยขั้นสุดท้าย โค้งสำหรับเวลาในการกู้คืนหรือเกิดมีการเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มโดยใช้สมการข้อจำกัดผลิตภัณฑ์มุนเช่น Kaplan (22) รูปแบบสัดส่วนอันตรายค็อกซ์ (23) ถูกใช้ในการควบคุมสำหรับ covariates (ไซต์ ความรุนแรงของอาการพื้นฐาน และขั้ว สัปดาห์ และติดตามผล เป็นเหมือนตัวแปรใด ๆ ที่ระบุในวิเคราะห์ attrition) ตัวอย่างขนาด 145 ล็อกตำแหน่งทดสอบแบบสองหน้ามีอำนาจ 90% ตรวจพบความแตกต่าง 25% ในสัดส่วนการอยู่รอด การสมมติ attrition 20% (p, 0.05)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การวิเคราะห์ทางสถิติ
เราเมื่อเทียบกับทั้งสองกลุ่มการรักษาในกลุ่มผู้เข้าชมทั้งหมดประวัติการเจ็บป่วยและตัวแปรยาที่ระบุไว้ในตารางที่ 1 เว็บไซต์และตัวแปรที่มีการปรับสภาพสมดุลหรือที่คาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้การเลิกจ้างการศึกษาถูกรวมเป็นตัวแปรในแบบจำลองทางสถิติ ใช้เวลาในการกู้คืนที่คำนวณได้เป็นจำนวนของสัปดาห์ที่ผ่านมาจากการสุ่มจนถึงการจัดอันดับสถานะจิตเวชรายสัปดาห์ชั่งคะแนนเป็นอันดับที่ 2 เป็นเวลาอย่างน้อย 8 สัปดาห์ติดต่อกันสำหรับภาวะซึมเศร้าบ้า / hypomania หรือทั้งสองอย่าง ใช้เวลาในการเกิดซ้ำคำนวณเป็นสัปดาห์ที่ผ่านมาจากจุดของการกู้คืนไปยังจุดเมื่อผู้ป่วยจิตเวชมีสถานะการจัดอันดับคะแนนชั่ง $ 5 สำหรับอย่างน้อย 1 สัปดาห์เพื่อความบ้าคลั่ง / hypomania หรืออย่างน้อย 2 สัปดาห์สำหรับภาวะซึมเศร้า สุ่มผู้ป่วยทั้งหมดถูกรวมอยู่ในกลุ่มตัวอย่างที่มีความเสี่ยง; ผู้ที่ยังไม่ฟื้นตัวและผู้ที่ออกจากการศึกษาในช่วงต้นได้รับการตรวจสอบที่จุดของการประเมินผลการวิจัยสุดท้ายของพวกเขา เส้นโค้งการอยู่รอดสำหรับเวลาในการกู้คืนหรือการกำเริบถูกนำมาเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มโดยใช้สมการ จำกัด ผลิตภัณฑ์ Kaplan-Meier (22) ค็อกซ์รุ่นสัดส่วนอันตราย (23) ถูกนำมาใช้ในการควบคุมสำหรับตัวแปร (เว็บไซต์ความรุนแรงอาการพื้นฐานและขั้วและสัปดาห์ของการติดตามเช่นเดียวกับตัวแปรใด ๆ ที่ระบุไว้ในการวิเคราะห์การขัดสี) ด้วยขนาดของกลุ่มตัวอย่าง 145 การทดสอบสองด้านเข้าสู่ระบบยศมีอำนาจ 90% ในการตรวจสอบความแตกต่าง 25% ในสัดส่วนที่อยู่รอดสมมติว่าการขัดสี 20% (p, 0.05)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สถิติวิเคราะห์
เราเปรียบเทียบสองกลุ่ม ในทุกทาง ประวัติความเจ็บป่วย และตัวยาที่ระบุไว้ในตารางที่ 1 เว็บไซต์และหาตัวแปรที่ไม่สมดุลหรือที่คาดการณ์ก่อนหน้านี้การศึกษาสิ้นสุดถูกรวมเป็นความรู้ในรูปแบบสถิติเวลาที่จะกู้คืนถูกคำนวณเป็นจำนวนของสัปดาห์จากการสุ่มจนรายสัปดาห์จิตเวชสถานะระดับคะแนน# 2 อย่างน้อย 8 สัปดาห์ติดต่อกันสำหรับอาการซึมเศร้า , Mania / hypomania หรือทั้งสองอย่างเวลาเกิดคือคำนวณเป็นสัปดาห์จากจุดกู้คืนไปยังจุดเมื่อผู้ป่วยมีภาวะทางจิต ระดับคะแนน 5 $ อย่างน้อย 1 สัปดาห์สำหรับความบ้าคลั่ง / hypomania หรืออย่างน้อย 2 สัปดาห์สำหรับภาวะซึมเศร้า สุ่มผู้ป่วยทั้งหมดรวมอยู่ในความเสี่ยง ตัวอย่างผู้ที่ไม่หายและผู้ที่ออกจากการศึกษาก่อน เซ็นเซอร์ที่จุดของการวิจัยประเมินขั้นสุดท้ายของพวกเขา การอยู่รอดของเส้นโค้งเวลาการกู้คืนหรือการเปรียบเทียบในกลุ่ม โดยใช้สมการ Kaplan Meier ผลิตภัณฑ์จำกัด ( 22 ) ผู้ที่สำคัญต่อรูปแบบ ( 23 ) ใช้ในการควบคุมสำหรับความรู้ ( เว็บไซต์พื้นฐานความรุนแรงของอาการและขั้วและสัปดาห์ของการติดตามผลเช่นเดียวกับตัวแปรในการระบุวิเคราะห์ ) ด้วยขนาดของกลุ่มตัวอย่าง 145 , สอง Log rank ทดสอบได้ 90% พลังงานเพื่อตรวจสอบความแตกต่างในสัดส่วน 25 เปอร์เซ็นต์การอยู่รอด สมมติว่า 20% การขัดสี ( p ,
2 )