I was very surprised, because I was

I was very surprised, because I was in the middle of a sentence.
I always had to sit with my back to the window. Was something going on outside? I had an idea and the next day I hid a small mirror in my hand. Mr. Rucastle was telling his funny stories and I was laughing. I put my hand to my eyes and looked in the mirror. A man was standing on the road, looking at the house. He was a small man with a beard and he was wearing a grey suit. Then Mrs. Rucastle saw the mirror.
Jephro, she said to her husband, there is a man on the road, looking at Miss Hunter.
Is he a friend of yours, Miss Hunter? Asked Mr. Rucastle.
No, I said. I know nobody here.
Then give him a sign to go away.
I did that. Then Mrs Rucastle told me to leave the room. That was a week ago. That is the last time that I wore the blue dress. It is also the last time that I saw the man on the road.
Are there any other strange things about the family or the house? Asked Holmes.
Well continued Miss Hunter, there is a small building near the house. Mr. Rucastle showed it to me. It has a small window.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผมประหลาดใจมาก เนื่องจากผมกลางประโยคแบบนั้น
เสมอผมจะนั่งกลับไปหน้าต่างของฉัน มีบางสิ่งบางอย่างไปในภายนอกหรือไม่ ผมมีความคิดและในวันถัดไปที่ฉันซ่อนกระจกขนาดเล็กในมือ นาย Rucastle บอกเรื่องราวของเขาตลก และฉันถูกหัวเราะ ใส่มือตา และมองในกระจก คนยืนอยู่บนถนน บ้าน เขาเป็นคนเล็ก ด้วยความเครา และเขาสวมชุดสีเทา แล้วนาง Rucastle เห็นกระจก.
Jephro เธอบอกว่า สามี มีคนบนถนน มองที่นางสาวล่าสุด
คือเพื่อนของคุณ นางสาวฮันเตอร์หรือไม่ ถามนาย Rucastle.
ไม่ ผมพูด รู้ว่าไม่มีใครที่นี่.
แล้ว ให้เขาเครื่องพ้นไป
ไม่ได้ที่ จากนั้น นาง Rucastle บอกฉันจะออกจากห้อง ซึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาได้ นั่นคือครั้งสุดท้ายที่ฉันสวมชุดสีน้ำเงิน มันเป็นยังในครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นคนบนถนน
มีใด ๆ อื่น ๆ สิ่งแปลกเกี่ยวกับครอบครัวหรือบ้าน ถามโฮลมส์.
ดีต่อนางสาวฮันเตอร์ มีอาคารขนาดเล็กใกล้บ้าน นาย Rucastle แสดงให้เห็นว่ามันกับผม มีหน้าต่างขนาดเล็ก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันรู้สึกประหลาดใจมากเพราะผมอยู่ในช่วงกลางของประโยคที่
ฉันมักจะต้องนั่งอยู่กับหลังของฉันไปที่หน้าต่าง เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นนอก ฉันมีความคิดและในวันถัดไปฉันซ่อนกระจกเล็ก ๆ ในมือของฉัน นาย rucastle บอกเรื่องตลกของเขาและผมหัวเราะ ฉันใส่มือของฉันที่ตาของฉันและมองในกระจก คนที่กำลังยืนอยู่บนถนนที่กำลังมองหาที่บ้าน เขาเป็นคนขนาดเล็กที่มีเคราและเขาก็สวมสูทสีเทา จากนั้นนาง rucastle เห็นกระจก
Jephro เธอกล่าวว่าสามีของเธอมีผู้ชายคนหนึ่งบนถนนที่กำลังมองหาที่นางสาวฮันเตอร์
เขาเพื่อนของคุณนางสาวฮันเตอร์หรือไม่ ถามนาย rucastle
ไม่ฉันกล่าวว่า ฉันรู้ว่าไม่มีใครที่นี่
แล้วให้เขาเป็นสัญญาณที่จะไปออกไป
ผมว่า จากนั้นนาง rucastle บอกให้ผมออกจากห้องพัก นั่นคือสัปดาห์ที่ผ่านมา นั่นคือครั้งสุดท้ายที่ฉันสวมชุดสีฟ้า นอกจากนี้ยังเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นคนที่อยู่บนท้องถนน
มีสิ่งแปลกอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับครอบครัวหรือบ้านได้หรือไม่ โฮล์มส์ถาม
ดีอย่างต่อเนื่องนางสาวฮันเตอร์มีอาคารขนาดเล็กที่อยู่ใกล้บ้าน นาย rucastle แสดงให้ฉัน มันมีหน้าต่างเล็ก ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมตกใจมาก เพราะผมอยู่ตรงกลางของประโยค .
ผมต้องนั่งหันหลังให้กระจก มีบางอย่างเกิดขึ้นข้างนอก ผมมีความคิดและวันต่อไปฉันซ่อนกระจกขนาดเล็กในมือของฉัน นาย rucastle กำลังเล่าเรื่องตลกของเขา และฉันก็หัวเราะ ฉันใส่มือของฉันในสายตาของฉัน และมองในกระจก ชายคนหนึ่งยืนอยู่บนถนน มองบ้านเขาเป็นผู้ชายที่เล็ก มีเคราและเขาสวมสูทสีเทา แล้วคุณนาย rucastle เห็นกระจก .
jephro เธอบอกว่าสามีของเธอมีผู้ชายบนถนน ดู ฮันเตอร์ นางสาว
เขาเป็นเพื่อนคุณ คุณ ฮันเตอร์ ? ถามคุณ rucastle .
ผมกล่าว ฉันรู้ว่าไม่มีใคร แล้วให้เขาเซ็น

หายไป ฉันทำอย่างนั้น แล้วคุณนาย rucastle บอกฉันให้ออกไปจากห้อง นั่นมันเมื่อสัปดาห์ก่อนนั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันใส่ชุดสีฟ้า มันเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันได้เห็นผู้ชายบนถนน
มีสิ่งแปลกเกี่ยวกับครอบครัวหรือบ้าน ? ถาม โฮล์มส์
ดีต่อคุณ ฮันเตอร์ มีขนาดเล็ก อาคาร ใกล้ บ้าน นาย rucastle ให้ฉันดู จะมีหน้าต่างเล็ก ๆ .