Architecture[edit]
Main article: Pakistani architecture
The Lahore Fort, a landmark built during the Mughal era, is a UNESCO World Heritage Site
The architecture of the areas now constituting Pakistan can be traced to four distinct periods: pre-Islamic, Islamic, colonial, and post-colonial. With the beginning of the Indus civilization around the middle of the 3rd millennium[2] B.C., an advanced urban culture developed for the first time in the region, with large structural facilities, some of which survive to this day.[3] Mohenjo Daro, Harappa and Kot Diji belong to the pre-Islamic era settlements. The rise of Buddhism, Guptas, Mouryas, and the Persian and Greek influence led to the development of the Greco-Buddhist style, starting from the 1st century CE. The high point of this era was reached with the culmination of the Gandhara style. An example of Buddhist architecture is the ruins of the Buddhist monastery Takht-i-Bahi in Khyber-Pakhtunkhwa.
The arrival of Islam in today's Pakistan introduced the classical Islamic construction techniques into Pakistan's architectural landscape.[4] However, a smooth transition to predominantly picture-less Islamic architecture occurred. The town of Uch Sharif contains the tombs of Bibi Jawindi, Baha'al-Halim, and Jalaluddin Bukhari, which are considered some of the earliest examples of Islamic architecture in Pakistan and are on the UNESCO Tentative World Heritage Site list since 2004.[5] One of the most important of the few examples of the Persian style of architecture is the tomb of the Shah Rukn-i-Alam in Multan. During the Mughal era, design elements of Islamic-Persian architecture were fused with, and often produced playful forms of, local art. Lahore, occasional residence of Mughal rulers, exhibits a multiplicity of important buildings from the empire, among them the Badshahi mosque, the fortress of Lahore with the famous Alamgiri Gate, the colourful, still strongly Persian seeming Wazir Khan Mosque as well as numerous other mosques and mausoleums. The Shahjahan Mosque of Thatta in Sindh also originates from the epoch of the Mughals, as does the Mohabbat Khan Mosque in Peshawar.
In the British colonial age, the buildings developed were predominantly of the Indo-European style, with a mixture of European and Indian-Islamic components. Post-colonial national identity is expressed in modern structures like the Faisal Mosque, the Minar-e-Pakistan and the Mazar-e-Quaid.
สถาปัตยกรรม [แก้ไข]
บทความหลักสถาปัตยกรรมปากีสถาน
ลาฮอร์ฟอร์ทสถานที่สำคัญสร้างขึ้นในช่วงยุคโมกุลเป็นมรดกโลก
สถาปัตยกรรมของพื้นที่ในขณะนี้ประกอบปากีสถานสามารถโยงไปถึงสี่รอบระยะเวลาที่แตกต่างกันก่อน อิสลามอิสลามอาณานิคมและหลังอาณานิคม กับจุดเริ่มต้นของอารยธรรมอินดัประมาณกลางของสหัสวรรษที่ 3 [2] bc,วัฒนธรรมเมืองขั้นสูงที่พัฒนาขึ้นเป็นครั้งแรกในภูมิภาคนี้ที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกโครงสร้างขนาดใหญ่บางส่วนที่รอดมาได้จนถึงวันนี้. [3] Mohenjo Daro Harappa และกด Diji อยู่ในการตั้งถิ่นฐานยุคก่อนอิสลาม การเพิ่มขึ้นของพุทธศาสนาที่ guptas, mouryas และอิทธิพลของเปอร์เซียและกรีกนำไปสู่การพัฒนาของสไตล์กรีกพุทธศาสนาโดยเริ่มจากศตวรรษที่ ce 1จุดสูงของยุคนี้ได้ถึงกับสุดยอดของสไตล์คันธาระ ตัวอย่างของสถาปัตยกรรมพุทธเป็นซากปรักหักพังของวัดพุทธ takht-i-Bahi ในก้น.
การมาถึงของศาสนาอิสลามในปากีสถานวันนี้เปิดตัวคลาสสิกเทคนิคการก่อสร้างอิสลามเป็นภูมิสถาปัตยกรรมของปากีสถาน. [4] อย่างไรก็ตามราบรื่นไปภาพที่น้อยลงส่วนใหญ่เป็นสถาปัตยกรรมอิสลามที่เกิดขึ้น เมืองมูฮัมหมัด uch มีหลุมฝังศพของ bibi jawindi, baha'al-Halim และ Jalaluddin บุคอรีซึ่งได้รับการพิจารณาบางส่วนของตัวอย่างแรกของสถาปัตยกรรมอิสลามในปากีสถานและอยู่ในรายชื่อมรดกโลกยูเนสโกตั้งแต่ปี 2004 เบื้องต้น[5] หนึ่งที่สำคัญที่สุดของการไม่กี่ตัวอย่างของรูปแบบของสถาปัตยกรรมเปอร์เซียเป็นหลุมฝังศพของกษัตริย์ Rukn-i-alam ใน multan ในยุคโมกุล, องค์ประกอบของการออกแบบของสถาปัตยกรรมอิสลาม-เปอร์เซียถูกผสมกับและมักจะมีการผลิตในรูปแบบขี้เล่นของศิลปะท้องถิ่น ลาฮอร์, ที่อยู่อาศัยเป็นครั้งคราวของผู้ปกครองโมกุลแสดงหลายหลากของอาคารที่สำคัญจากจักรวรรดิ,ในหมู่พวกเขามัสยิด Badshahi ป้อมปราการของลาฮอร์กับประตูที่มีชื่อเสียง alamgiri มีสีสันตามที่เห็นอัลวายังคงเปอร์เซียขอข่านมัสยิดเป็นมัสยิดอื่น ๆ อีกมากและสุสาน มัสยิด Shahjahan ของ Thatta ดฮ์ยังมาจากยุคของ mughals เช่นเดียวกับ Mohabbat ข่านมัสยิดใน peshawar.
ในยุคอาณานิคมอังกฤษ,อาคารส่วนใหญ่ได้รับการพัฒนาของรูปแบบอินโดยุโรปที่มีส่วนผสมของส่วนประกอบในยุโรปและอินเดีย-อิสลาม เอกลักษณ์ประจำชาติโพสต์โคโลเนียลจะแสดงในโครงสร้างที่ทันสมัยเช่นมัสยิด faisal, Minar-e-ปากีสถานและ Mazar-e-เควด
.
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)