CONCLUSIONThe analysis of spatial p

CONCLUSION
The analysis of spatial pattern of drought using spatial SPI and temporal SPI from rainfall data is useful to
determine the spatial distribution, characteristics of drought, evaluate drought affected areas and drought frequency
in the Northeast of Thailand. By analyzing spatial pattern of rainfall data in the region was found that spatial pattern
of mean annual rainfall for 29 years periods increased from the Southwest to the Northeast. A measurement of
reliability of rainfall at each station for the study periods using CV analysis indicated that the high values of CV 6
months and 12 months were found in the Western part of the region. Multi-temporal SPI at various time scales was
used to indicate drought occurrences at the station and its severity. From the observation of decadal variety of
rainfall since 1976 by looking at number of dry rainfall station (SPI < -1) it was indicated that drought in the region
was more severe in the 10 year period from 1988 to 1999. For spatial variation of drought in the region during the
study periods, the most affected area of drought was found in the western and southern part of the region and its
severity, which associated with the pattern of rainfall, decreased from Southwest to Northeast. The worst dry year
from spatial SPI was in 1979, 1981, 1986, 1997, and 2001 which drought affected areas are more severe and extend
larger for SPI 6 months. The frequency, area extent and severity of drought assessed from SPI could benefit for
sustainable water resources management and the development of mitigation strategies of drought events in the

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทสรุปการวิเคราะห์รูปแบบพื้นที่ภัยแล้งใช้ SPI ปริภูมิและ SPI ขมับจากข้อมูลปริมาณน้ำฝนมีประโยชน์ในการกำหนดการจัดสรรพื้นที่ ลักษณะของภัยแล้ง ประเมินพื้นที่ได้รับผลกระทบภัยแล้งและภัยแล้งถี่ในภาคอีสานของไทย โดยการวิเคราะห์รูปแบบพื้นที่ของข้อมูลปริมาณน้ำฝนในภูมิภาคมีการค้นพบรูปแบบพื้นที่ที่ของค่าเฉลี่ย ปริมาณน้ำฝนประจำปีสำหรับรอบระยะเวลา 29 ปีเพิ่มขึ้นจากตะวันตกเฉียงใต้ภาคอีสาน การประเมินของความน่าเชื่อถือของปริมาณน้ำฝนที่สถานีแต่ละสถานีสำหรับรอบระยะเวลาการศึกษาที่ใช้ CV วิเคราะห์บ่งชี้ที่ค่าสูงของ CV 6เดือนและ 12 เดือนพบฝั่งตะวันตกของภูมิภาค SPI หลายชั่วคราวที่ระดับเวลาต่าง ๆ ได้ใช้เพื่อบ่งชี้ภัยแล้งเกิดขึ้นที่สถานีและความรุนแรงของ จากการสังเกตของ decadalปริมาณน้ำฝนตั้งแต่ 1976 โดยดูที่จำนวนสถานีปริมาณน้ำฝนแห้ง (SPI < -1) ที่ระบุว่า ภัยแล้งในภูมิภาครุนแรงมากขึ้นในระยะเวลา 10 ปีตั้งแต่ปี 1988 ถึง 1999 สำหรับการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ของภัยแล้งในภูมิภาคในช่วงศึกษาระยะเวลา ที่สุดพบพื้นที่ได้รับผลกระทบของภัยแล้งในภาคตะวันตก และภาคใต้ของภูมิภาคและความรุนแรง ซึ่งเกี่ยวข้องกับรูปแบบของปริมาณน้ำฝน ลดลงจากตะวันตกเฉียงใต้ไปตะวันออกเฉียงเหนือ ร้ายแห้งปีจากปริภูมิ SPI ได้ ในปีค.ศ. 1979, 1981, 1986, 1997, 2001 พื้นที่ภัยแล้งที่ได้รับผลกระทบจะรุนแรงมากขึ้น และขยายใหญ่กว่า SPI 6 เดือน ความถี่ ตั้งขอบเขต และความรุนแรงของภัยแล้งที่ประเมินจาก SPI ได้ประโยชน์สำหรับจัดการทรัพยากรน้ำอย่างยั่งยืนและการพัฒนายุทธศาสตร์การลดปัญหาเหตุการณ์ภัยแล้งในการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สรุปการวิเคราะห์รูปแบบทางพื้นที่ของ
ความแห้งแล้งโดยใช้ SPI พื้นที่และเวลา SPI จากข้อมูลน้ำฝนมีประโยชน์
ศึกษาการกระจายทางพื้นที่ ลักษณะของภัยแล้งประเมินพื้นที่ประสบภัยแล้งและความถี่
แล้งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย โดยการวิเคราะห์รูปแบบทางพื้นที่ของข้อมูลน้ำฝนในพื้นที่พบว่า
รูปแบบเชิงพื้นที่of mean annual rainfall for 29 years periods increased from the Southwest to the Northeast. A measurement of
reliability of rainfall at each station for the study periods using CV analysis indicated that the high values of CV 6
months and 12 months were found in the Western part of the region. Multi-temporal SPI at various time scales was
used to indicate drought occurrences at the station and its severity. From the observation of decadal variety of
rainfall since 1976 by looking at number of dry rainfall station (SPI < -1) it was indicated that drought in the region
was more severe in the 10 year period from 1988 to 1999. For spatial variation of drought in the region during the
study periods,ผลกระทบมากที่สุดพื้นที่ภัยแล้ง พบในภาคตะวันตกและภาคใต้ของภูมิภาคและของ
ความรุนแรงที่เกี่ยวข้องกับแบบแผนของปริมาณน้ำฝนลดลงจากตะวันตกเฉียงใต้ไปตะวันออกเฉียงเหนือ ที่เลวร้ายที่สุดบริการปี
จากพื้นที่ SPI คือในปี 1979 , 1981 , 1986 , 2540 และ 2544 ซึ่งมีพื้นที่ประสบภัยแล้งจะรุนแรงมากขึ้นและขยาย
ขนาดใหญ่สำหรับ SPI 6 เดือน ความถี่ area extent and severity of drought assessed from SPI could benefit for
sustainable water resources management and the development of mitigation strategies of drought events in the