Memory-True or False : In the 1980s

Memory-True or False : In the 1980s in the United States, there were many cases of adults who suddenly remembered, with the help of a psychologist, things that had happened to them in childhood. These memories had been repressed held back for many years. Some of these newly discovered memories have sent people to prison. As people remember crimes (such as murder or rape) that they saw or experienced as children, the police have re-opened and investigated old criminal cases. In fact, over 700 cases have been filed that are based on these repressed memories. However, studies in the 1990s suggested that many of these might be false memories. At a 1994 conference at Harvard Medical School, neuroscientists discussed how memory is believed to work is known It that small pieces of a memory (sound, sight, feeling, and so on) are kept in different parts of the brain; the limbic system, in the middle of the brain pulls these pieces together into one complete memory. But it's certain that people can "remember" things that have never happened. Even a small suggestion can leave a piece of memory in the brain. Most frightening, according to Dr. Michael Nash of the University of Tennessee, is that "there may be no structural difference" in the brain between a false memory and a true one.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หน่วยความจำจริง หรือเท็จ: ในทศวรรษ 1980 ในสหรัฐอเมริกา มีหลายกรณีของผู้ใหญ่ที่จำได้ทันที ด้วยความช่วยเหลือของนักจิตวิทยา สิ่งที่ได้เกิดขึ้นกับพวกเขาในวัยเด็ก ความทรงจำเหล่านี้ได้ถูกอัดอั้นเก็บไว้หลายปี บางส่วนของเหล่านี้เพิ่งค้นพบความทรงจำส่งคนติดคุก ขณะที่คนจำผิด (เช่นฆาตกรรมหรือการข่มขืนกระทำชำเรา) ที่พวกเขาเห็น หรือมีประสบการณ์เป็นเด็ก ตำรวจมีเปิด และตรวจสอบคดีอาชญากรรมที่เก่า ในความเป็นจริง 700 กว่ากรณีมีการยื่นขอที่ขึ้นอยู่กับความทรงจำเหล่านี้ repressed อย่างไรก็ตาม การศึกษาในปี 1990 แนะนำว่า หลายเหล่านี้อาจเป็นความทรงจำปลอม ที่ประชุม 1994 ที่โรงเรียนการแพทย์ฮาร์วาร์ด นักประสาทวิทยากล่าวว่าเชื่อว่าหน่วยความจำในการทำงานเรียกมันว่า ชิ้นเล็ก ๆ ของความทรงจำ (เสียง สายตา ความรู้สึก และอื่น ๆ) จะถูกเก็บไว้ในส่วนต่าง ๆ ของสมอง ระบบลิมบิก กลางสมองดึงชิ้นส่วนเหล่านี้เข้าด้วยกันลงในหน่วยความจำที่สมบูรณ์หนึ่ง แต่ก็แน่นอนว่า ท่านสามารถ "จำ" สิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้น แม้แต่คำแนะนำขนาดเล็กสามารถปล่อยให้ชิ้นส่วนของหน่วยความจำในสมอง ส่วนใหญ่น่ากลัว ตามดร.ไมเคิลแนชของมหาวิทยาลัยเทนเนสซี ได้ว่า "อาจมีความแตกต่างโครงสร้าง" ในสมองระหว่างหน่วยความจำเท็จและอันที่จริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หน่วยความจำจริงหรือเท็จในช่วงปี 1980 ในประเทศสหรัฐอเมริกามีอยู่หลายกรณีของผู้ใหญ่ที่จู่ ๆ ก็จำได้ด้วยความช่วยเหลือของนักจิตวิทยาสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาในวัยเด็ก ความทรงจำเหล่านี้ได้รับการจัดขึ้นอัดอั้นมาหลายปีแล้ว บางส่วนของความทรงจำที่เพิ่งค้นพบใหม่เหล่านี้ได้ส่งคนไปยังเรือนจำ ในฐานะที่เป็นคนจำอาชญากรรม (เช่นการฆาตกรรมหรือถูกข่มขืน) ที่พวกเขาเห็นหรือมีประสบการณ์เป็นเด็กตำรวจได้เปิดใหม่และสอบสวนคดีอาญาเก่า ในความเป็นจริงกว่า 700 กรณีที่ได้รับการยื่นที่อยู่บนพื้นฐานของความทรงจำเหล่านี้อัดอั้น อย่างไรก็ตามการศึกษาในปี 1990 ชี้ให้เห็นว่าหลายเหล่านี้อาจจะเป็นความทรงจำที่ผิดพลาด ที่ประชุม 1994 ที่ Harvard Medical School, นักประสาทวิทยากล่าวถึงวิธีการหน่วยความจำที่มีความเชื่อในการทำงานเป็นที่รู้จักกันว่าชิ้นเล็ก ๆ ของหน่วยความจำ (Sound สายตาความรู้สึกและอื่น ๆ ) จะถูกเก็บไว้ในส่วนต่างๆของสมอง ระบบ limbic ในช่วงกลางของสมองดึงชิ้นส่วนเหล่านี้เข้าด้วยกันเป็นหนึ่งหน่วยความจำที่สมบูรณ์ แต่มันเป็นบางอย่างที่ผู้คนสามารถ "จำ" สิ่งที่ยังไม่เคยเกิดขึ้น แม้จะเป็นข้อเสนอแนะที่มีขนาดเล็กสามารถออกจากชิ้นส่วนของหน่วยความจำในสมอง ที่น่ากลัวที่สุดตามที่ดร. ไมเคิลแนชของมหาวิทยาลัยของรัฐเทนเนสซีเป็นว่า "อาจจะไม่มีความแตกต่างของโครงสร้าง" ในสมองระหว่างหน่วยความจำเท็จและจริงอย่างใดอย่างหนึ่ง