-Must the individual be involved to

-Must the individual be involved to reach sustainability? The individual takes more responsibility if
one can see the residues, as in source separating systems.
It seems to that the visibility of the residue product after use is affecting or shape the
accommodators perception of their own role in the flow and recycling. It would be said according to
Drangert, (2004) that the more visible the residue product is, the more responsibility is on the
household. The electricity is an exception since the residue product is invisible. The wastes of
household are the other extreme to be visible, both at home and when the refuse truck is coming.
The accommodators would see their responsibility for wastes essential larger than for the electrical
use. Is this practicable for sludge residues as well? Does the individual need to know what happens after used the flush at the toilet? However, the end-of-pipe solutions do not mean that the individual
needs not to take responsibility; instead it is still important to source separate at the households to
make the processes work in the WWTP.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

-บุคคลต้องเกี่ยวข้องถึงความยั่งยืนหรือไม่ แต่ละคนใช้ความรับผิดชอบเพิ่มเติมหนึ่งสามารถดูตก ในแหล่งแยกระบบเหมือนกับที่มองเห็นได้ของผลิตภัณฑ์ตกค้างหลังจากใช้มีผลต่อการทรงตัวaccommodators รับรู้บทบาทของตนเองในการไหล และรีไซเคิล จะว่า ตามDrangert, (2004) ว่า ผลิตภัณฑ์ตกค้างมากขึ้นมองเห็นได้ มีความรับผิดชอบเพิ่มเติมในการครัวเรือน ไฟฟ้าเป็นข้อยกเว้นเนื่องจากผลิตภัณฑ์สารตกค้างไม่สามารถมองเห็น เสียของครัวเรือนอื่น ๆ สุดจะมองเห็นได้ ทั้งที่บ้าน และเมื่อมารถปฏิเสธAccommodators ที่จะดูความรับผิดชอบสำหรับการระเหยเสียมากกว่าสำหรับการไฟฟ้าใช้งาน มี practicable นี้สำหรับการตกตะกอนด้วย บุคคลจำเป็นต้องทราบสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากใช้ล้างในห้องน้ำ อย่างไรก็ตาม แก้ปัญหาปลายท่อไม่ได้หมายถึง ที่แต่ละต้องไม่รับผิดชอบ แทน เป็นยังต้องมาแยกที่ครัวเรือนจะทำให้กระบวนการทำงานใน WWTP

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

-Must บุคคลที่จะมีส่วนร่วมในการเข้าถึงการพัฒนาอย่างยั่งยืน? บุคคลที่รับผิดชอบมากขึ้นถ้า
เราสามารถมองเห็นสิ่งตกค้างในขณะที่แหล่งที่มาการแยกระบบ.
ดูเหมือนว่าการแสดงผลของผลิตภัณฑ์สารตกค้างหลังจากการใช้งานมีผลกระทบต่อหรือรูปร่างของ
การรับรู้ accommodators บทบาทของตัวเองในการไหลและการรีไซเคิล มันจะได้รับการกล่าวว่าเป็นไปตาม
Drangert, (2004) ที่มองเห็นได้มากขึ้นผลิตภัณฑ์สารตกค้างที่เป็นความรับผิดชอบมากขึ้นอยู่ใน
ครัวเรือน ไฟฟ้าเป็นข้อยกเว้นเนื่องจากสินค้าที่เหลือจะมองไม่เห็น ของเสียจาก
ครัวเรือนอื่น ๆ ที่รุนแรงที่จะสามารถมองเห็นได้ทั้งที่บ้านและเมื่อรถบรรทุกขยะที่กำลังจะมา.
accommodators จะเห็นความรับผิดชอบของพวกเขาสำหรับของเสียที่มีขนาดใหญ่กว่าที่จำเป็นสำหรับไฟฟ้า
ใช้ ปฏิบัติสำหรับตะกอนตกค้างนี้เช่นกันคืออะไร? ไม่แต่ละคนจำเป็นที่จะต้องรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมาใช้หลังจากล้างห้องน้ำที่? แต่ปลายของท่อแก้ปัญหาไม่ได้หมายความว่าบุคคลที่
ต้องการที่จะไม่ใช้ความรับผิดชอบ แต่มันก็ยังคงเป็นสิ่งสำคัญที่จะมาแยกต่างหากจากผู้ประกอบการที่จะ
ทำให้กระบวนการทำงานใน WWTP

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

- บุคคลจะเกี่ยวข้องไปถึงความยั่งยืน ? บุคคล รับผิดชอบมากขึ้น ถ้า
หนึ่งสามารถดูที่ตกค้าง เช่น แหล่งแยกระบบ .
ดูเหมือนว่าที่มองเห็นได้ของผลิตภัณฑ์กากหลังใช้จะมีผลต่อรูปร่างหรือการรับรู้
accommodators บทบาทของตัวเองในการไหลและการรีไซเคิล จะบอกว่าตาม drangert

,( 2004 ) ที่มองเห็นได้มากขึ้น ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ ความรับผิดชอบมากขึ้นใน
ของใช้ในครัวเรือน ไฟฟ้าเป็นข้อยกเว้นเนื่องจากสินค้าตกค้างจะมองไม่เห็น . ของเสียจากครัวเรือนเป็น
รุนแรงอื่น ๆ สามารถมองเห็นได้ทั้งในบ้าน และเมื่อปฏิเสธที่บรรทุกมา accommodators
อยากเห็นความรับผิดชอบของพวกเขา สำหรับของเสียที่สำคัญกว่าสำหรับไฟฟ้า
ใช้ .นี้เป็นส่วนสำหรับตะกอนที่ตกค้างด้วย ไม่ต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากใช้ตัวล้างที่ห้องน้ำ อย่างไรก็ตาม ตอนท้ายของโซลูชั่นท่อไม่ได้หมายความว่าบุคคล
ไม่ต้องรับผิดชอบ แต่มันยังคงเป็นแหล่งที่แยกต่างหากในครอบครัว

ให้กระบวนการทำงานใน wwtp .