This was truly shameless.It was Luo

This was truly shameless.

It was Luo Luo who took down the masks and uncovered everyone’s shameless faces under the light of the Nightly Pearls.

She did not hide her contempt and anger. She looked at the people in the palace and said, “Do you even care about honor at all?”

The Southerners sitting in the fronts seats could no longer hold their anger. Guan Fei Bai who had held it in for so long suddenly stood up and said, “Don’t you dare!”

Luo Luo glimpsed at him and wanted to curse back but after thinking about Chen Chang Sheng, she held herself back. Instead, she murmured to herself.

Chen Chang Sheng rubbed her head, laughed and said, “There’s no point in arguing with these people.”

Tang Thirty Six shook his head said, “Since we want to fight, we can’t lose in the verbal combat.”

Chen Chang Sheng thought a bit and said, “True, but I am not good at this.”

“If you want to learn, let me teach you.”

Tang Thirty Six looked at him said. He then turned around and looked at where the Southern ambassadors were sitting. His vision fell on Guan Fei Bai and he scolded, “I am talking to you guys! Even a little girl knows that you are shameless, how can you not feel that yourself? Don’t you dare? Don’t your mom dare?!”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นี่คือไร้ยางอายอย่างแท้จริง. มันเป็น Luo Luo ที่เอาลงมาสก์และเปิดใบหน้าไร้ยางอายของทุกคนภายใต้แสงของไข่มุกยามค่ำคืน. เธอไม่ได้ซ่อนดูถูกและความโกรธของเธอ เธอมองไปที่คนในพระราชวังและกล่าวว่า "คุณไม่ได้ดูแลเกี่ยวกับเกียรติที่ทั้งหมดหรือไม่" ชาวใต้นั่งอยู่ในที่นั่งเสื้อผ้าไม่สามารถที่จะถือความโกรธของพวกเขา กวนเฟตากใบที่เคยจัดขึ้นในมานานจู่ ๆ ก็ลุกขึ้นและกล่าวว่า "คุณไม่กล้า!" Luo Luo เห็นที่เขาและอยากจะสาปแช่งกลับ แต่หลังจากคิดเกี่ยวกับเฉินช้าง Sheng เธออุ้มตัวเองกลับมา แต่เธอก็พากันบ่นกับตัวเอง. เฉินช้าง Sheng ลูบหัวของเธอหัวเราะและกล่าวว่า "มีจุดในการโต้เถียงกับคนเหล่านี้ไม่ได้." Tang สามสิบหกส่ายหัวกล่าวว่า "เนื่องจากเราต้องการที่จะต่อสู้เราไม่สามารถสูญเสียใน ต่อสู้ด้วยวาจา. " เฉินช้าง Sheng คิดเล็กน้อยและกล่าวว่า" จริง แต่ผมไม่ได้เป็นสิ่งที่ดีที่นี้. " " ถ้าคุณต้องการที่จะเรียนรู้ให้ฉันสอน. " ตั้งสามสิบหกมองไปที่เขากล่าวว่า จากนั้นเขาก็หันไปรอบ ๆ และมองไปที่ที่ทูตภาคใต้กำลังนั่งอยู่ วิสัยทัศน์ของเขาลงบนเฟกวนตากใบและเขาดุ "ฉันกำลังพูดคุยกับพวกคุณ! แม้จะเป็นสาวน้อยที่รู้ว่าคุณมีความไร้ยางอายวิธีที่คุณสามารถไม่รู้สึกว่าตัวเอง? คุณไม่กล้า? อย่าแม่ของคุณกล้า ?! "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นี่มันหน้าด้านจริงๆมันคือ Luo หลัวที่เอาลงหน้ากากและเปิดเผย ทุกคนหน้าไร้ยางอายภายใต้แสงของไข่มุกในตอนกลางคืนเธอไม่ได้ซ่อนดูถูกเธอ และความโกรธ เธอมองคนในวังและกล่าวว่า " คุณเคยดูแลเกี่ยวกับเกียรติทั้งหมด "ชาวใต้ที่นั่งอยู่ด้านหน้าที่นั่งไม่สามารถถือความโกรธของพวกเขา กวนอูเตียวหุย ใบที่เคยกอดมันไว้นานก็ยืนขึ้นและกล่าวว่า " อย่าบังอาจ ! "หลัวหลัว มองผ่านๆ เขาอยากจะด่าคืน แต่หลังจากคิดเฉินฉาง เซิง เธออุ้มตัวเธอกลับมา แทน เธอพึมพำกับตัวเองเฉินฉาง เซิง ลูบหัวเธอ หัวเราะและกล่าวว่า " ไม่มีประโยชน์ที่จะเถียงกับคนเหล่านี้ . "ตั้งสามสิบหกส่ายศีรษะกล่าวว่า " เราต้องการที่จะต่อสู้ เราไม่สามารถสูญเสียในการต่อสู้ด้วยวาจา "เฉินฉาง เซิง คิดนิดนึงแล้วบอกว่า " จริง แต่ผมไม่เก่งเรื่องนี้ ." ถ้าคุณต้องการที่จะเรียนรู้ให้ฉันสอนคุณ "ตั้งสามสิบหกมองเขากล่าวว่า จากนั้นเขาก็หันไปรอบ ๆและมองไปที่ทูตภาคใต้ นั่ง อยู่ วิสัยทัศน์ของเขาตกลงมากวนเฟยป๋าย เขาต่อว่า " ฉันพูดกับพวกนาย ! แม้แต่เด็กก็รู้ว่าคุณมันหน้าด้าน เธอไม่รู้สึกว่าตัวเอง ? กล้าดียังไง ? ไม่แม่ของคุณกล้า ? ! "