The child is presented using emotiv

The child is presented using emotive language, reflective of the compassion and sympathy the speaker feels for his injured son: "White blisters beaded on his tender skin". The alliteration using the 'b' sounds suggests the swelling, painful injuries, and the child's skin is "tender", a strong contrast to the language used to describe the nettles. The "watery grin" is another emotive description, implying the child is being helped to get over his painful experience by loving parents.
The father's reaction to the nettles is as violent as the nettles' stings. He explains the process of dealing with the nettles in a very careful, calculating manner: "I took my hook and honed the blade". First he selected his weapon (a scythe), then sharpened it; then he "slashed in fury" until "not a nettle ... / Stood upright any more". The father takes revenge in his strong desire

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เด็กจะแสดงการใช้ภาษามาก รู้สึกลำโพงที่ให้ความเมตตาและเห็นใจ สำหรับลูกชายของเขาบาดเจ็บ: "ขาวแผลลูกปัดบนผิวของเขาชำระเงิน" Alliteration ใช้เสียง 'b' แนะนำบาดเจ็บเจ็บปวด บวม และผิวของเด็กคือ "ชำระเงิน" คมชัดแข็งแรงภาษาที่ใช้เพื่ออธิบายการ nettles "รอบ ๆ ไร้น้ำ" เป็นอื่นอธิบายมาก หน้าที่เด็กได้รับความช่วยเหลือจะผ่านประสบการณ์ความเจ็บปวดจากรักพ่อแม่ปฏิกิริยาของพ่อไป nettles เป็นความรุนแรงที่ไร้ nettles' เขาอธิบายกระบวนการในการจัดการกับการ nettles อย่างระมัดระวังมาก คำนวณ: "ผมเอาเบ็ดของฉัน และได้พัฒนาใบมีด" ครั้งแรกเขาเลือกอาวุธของเขา (พร้า), แล้วรุนแรงขึ้นนั้น แล้วเขา "เฉือนในโกรธ" จนถึง "ไม่มีเน็ทเทิล... / ยืนตรงอีก" พ่อจะแก้แค้นเขาปรารถนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เด็กนำเสนอโดยใช้ภาษาอารมณ์สะท้อนของผู้พูดรู้สึกสงสารและเห็นใจลูกชายบาดเจ็บของเขา : " ตุ่มลูกปัดบนผิว " อ่อนโยนของเขา การใช้โดยใช้ ' B ' เสียงที่บ่งบอกอาการบวม อาการเจ็บปวด และผิวของเด็ก " อ่อนโยน " ความคมชัดที่แข็งแกร่งกับภาษาที่ใช้อธิบายตำแย . " ยิ้ม " น้ำเป็นอีกอารมณ์บรรยายบอกว่า เด็กจะถูกช่วยได้ผ่านประสบการณ์ที่เจ็บปวดของเขา โดยพ่อแม่ที่รัก .
ปฏิกิริยาของพ่อกับตำแยเป็นรุนแรงเป็นตำแย ' ต่อย เขาอธิบายถึงกระบวนการจัดการกับ nettles ในระมัดระวัง การคำนวณลักษณะ : " ฉันเอาตะขอของฉันและฝึกฝนดาบ " ตอนแรกเขาเลือกอาวุธ ( เคียว ) แล้วลับมันเขาก็ " ฟันของเรา " จน " ไม่แย . . . / ยืนตัวตรง ๆ " พ่อจะแก้แค้นในความปรารถนาดีของเขา