When her grandmother’s health began

When her grandmother’s health began to deteriorate in the fall of 1994,
Mary would make the drive from Washington, DC to Winchester, VA every
few days.
She hated highway driving, finding it ugly and monotonous. She preferred to
take meandering back roads to her grandmother’s hospital. When she drove
through the rocky town of Harpers Ferry, the beauty of the rough waters churning
at the intersection of the Shenandoah and Potomac rivers always captivated
her.
Toward the end of her journey, Mary had to get on highway 81. It was here that
she discovered a surprising bit of beauty during one of her trips. Along the
median of the highway, there was a long stretch of wildflowers. They were thin
and delicate and purple, and swayed in the wind as if whispering poems to each
other.
The first time she saw the flowers, Mary was seized by an uncontrollable urge to
pull over on the highway and yank a bunch from the soil. She carried them into
her grandmother’s room when she arrived at the hospital and placed them in a
water pitcher by her bed.
For a moment her grandmother seemed more lucid than usual. She thanked
Mary for the flowers, commented on their beauty and asked where she had
gotten them. Mary was overjoyed by the ability of the flowers to wake something
up inside her ailing grandmother.
Afterwards, Mary began carrying scissors in the car during her trips to visit her
grandmother. She would quickly glide onto the shoulder, jump out of the car, and
clip a bunch of flowers. Each time Mary placed the flowers in the pitcher, her
grandmother’s eyes would light up and they would have a splendid conversation.
One morning in late October, Mary got a call that her grandmother had taken a
turn for the worse. Mary was in such a hurry to get to her grandmother that she
sped past her flower spot. She decided to turn around, head several miles back,
and cut a bunch.
Mary arrived at the hospital to find her grandmother very weak and unresponsive.
She placed the flowers in the pitcher and sat down to hold her grandmother’s
hand. She felt a squeeze on her fingers. It was the last conversation they had.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อสุขภาพของยายเริ่มร่อยหรอในฤดูใบไม้ร่วงของปี 1994 แมรีจะทำให้ไดรฟ์จากวอชิงตัน DC กับวินเชสเตอร์ VA ทุก ไม่กี่วันเธอขี้เกียจขับรถทางหลวง การค้นหาน่าเกลียด และน่าเบื่อ เธอต้องการ ใช้ถนนหลังโรงแรมโรงพยาบาลของยายของเธอ เมื่อเธอขับรถ ผ่านหินเมืองของเพอร์เรือ ความงามของน้ำหยาบปั่น บริเวณแม่น้ำ Potomac และ Shenandoah เสมอหลงเธอไปทางส่วนท้ายของการเดินทางของเธอ แมรีได้รับบน 81 มันเป็นที่นี่ที่ เธอค้นพบเล็กน้อยน่าแปลกใจความสวยงามระหว่างการเดินทางของเธอ ตาม มัธยฐานของทางหลวง มีความยืดยาวของ wildflowers พวกเขาบาง และละเอียดอ่อน และสี ม่วง และ swayed ลมประหนึ่งบทกวีแต่ละวิสเปอริ่ง อื่น ๆครั้งแรกที่เธอเห็นดอกไม้ แมรี่ถูกยึด โดยการกระตุ้น uncontrollable เพื่อ ดึงผ่านบนทางหลวง และดึงเอาพวงจากดิน เธอทำลงใน ห้องของยายของเธอเมื่อเธอมาถึงที่โรงพยาบาล และวางไว้ใน เหยือกน้ำ ด้วยเตียงของเธอช่วง ที่ยายประจักษ์ lucid มากขึ้นกว่าปกติ เธอขอบคุณ แมรี่สำหรับดอกไม้ ข้อคิดเห็นเกี่ยวกับความงามของพวกเขา และถามที่นั่นเธอได้ รับพวกเขา แมรี่เป็นปลื้ม ด้วยความสามารถของดอกไม้ปลุกบางสิ่งบางอย่าง ค่าภายในยาย ailingภายหลัง แมรี่เริ่มดำเนินกรรไกรในรถระหว่างการเดินทางของเธอไปเธอ ยาย เธอจะเหินบนไหล่ได้อย่างรวดเร็ว กระโดดออกจากรถ และ คลิปพวงดอกไม้ แต่ละครั้งที่แมรี่ทำดอกไม้ในเหยือก เธอ ของยายตาจะสว่างขึ้น และจะมีการสนทนาที่สวยงามเช้าวันหนึ่งในปลายเดือนตุลาคม แมรีได้รับโทรที่ยายได้ดำเนินการ เปิดเลว แมรี่ถูกเร่งรีบเพื่อไปยายของเธอที่เธอ sped ผ่านจุดดอกไม้ของเธอ เธอตัดสินใจที่จะหันไปรอบ ๆ ไมล์การหลายหัวกลับ และตัดพวงแมรี่มาถึงโรงพยาบาลหายายอ่อนมาก และไม่ตอบสนอง เธอวางดอกไม้ในเหยือก และนั่งลงกุมของยายของเธอ มือ เธอรู้สึกบีบบนนิ้วมือของเธอ บทสนทนาสุดท้ายที่พวกเขาได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อสุขภาพของคุณยายของเธอเริ่มที่จะลดลงในฤดูใบไม้ร่วงปี 1994
แมรี่จะทำให้ไดรฟ์จาก Washington, DC วินเชสเตอร์, เวอร์จิเนียทุก
ไม่กี่วัน
เธอเกลียดทางหลวงขับรถพบว่ามันน่าเกลียดและน่าเบื่อ เธอชอบที่จะ
ใช้เวลาคดเคี้ยวถนนกลับไปที่โรงพยาบาลคุณยายของเธอ เมื่อเธอขับรถ
ผ่านเมืองหินของเปอร์สเฟอร์รี่, ความงามของน้ำหยาบ churning
ที่จุดตัดของ Shenandoah และโปโตแมคแม่น้ำหลงรักเสมอ
ของเธอ
ในช่วงท้ายของการเดินทางของเธอแมรี่ได้รับบนทางหลวง 81 มันอยู่ที่นี่
เธอพบบิตน่าแปลกใจของความงามในช่วงหนึ่งของการเดินทางของเธอ พร้อม
ค่ามัธยฐานของทางหลวงมีการยืดยาวของดอกไม้ป่า พวกเขามีความบาง
และละเอียดอ่อนและสีม่วงและเปี่ยมไปในลมราวกับกระซิบบทกวีให้กับแต่ละ
อื่น ๆ
เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นดอกไม้แมรี่ถูกยึดโดยกระตุ้นที่ควบคุมไม่ได้ที่จะ
ดึงไปบนทางหลวงและดึงเอาพวงจากดิน เธอพาพวกเขาเข้าไปใน
ห้องคุณยายของเธอเมื่อเธอมาถึงที่โรงพยาบาลและวางไว้ใน
เหยือกน้ำเตียงของเธอ
สำหรับช่วงเวลาคุณยายของเธอดูเหมือนจะชัดเจนมากขึ้นกว่าปกติ เธอขอบคุณ
แมรี่สำหรับดอกไม้แสดงความเห็นเกี่ยวกับความงามของพวกเขาและถามว่าเธอได้
รับพวกเขา แมรี่ปลื้มด้วยความสามารถของดอกไม้บางสิ่งบางอย่างที่จะตื่น
ขึ้นภายในยายป่วยของเธอ
หลังจากนั้นแมรี่เริ่มถือกรรไกรอยู่ในรถระหว่างการเดินทางของเธอไปเยี่ยมเธอ
ยาย เธอได้อย่างรวดเร็วจะร่อนลงบนไหล่กระโดดออกจากรถและ
คลิปช่อดอกไม้ เวลาแมรี่วางดอกไม้ในเหยือกแต่ละเธอ
ตายายจะสว่างขึ้นและพวกเขาจะมีการสนทนาที่สวยงาม
เช้าวันหนึ่งในปลายเดือนตุลาคม, แมรี่ได้รับโทรศัพท์ที่คุณยายของเธอได้รับ
กลับแย่ลง แมรี่อยู่ในดังกล่าวรีบร้อนที่จะได้รับคุณยายของเธอว่าเธอ
วิ่งผ่านมาจุดดอกไม้ของเธอ เธอตัดสินใจที่จะหันไปรอบ ๆ มุ่งหน้าไปหลายไมล์กลับ
และตัดพวง
แมรี่มาถึงที่โรงพยาบาลเพื่อพบกับคุณยายของเธอมากที่อ่อนแอและไม่ตอบสนอง
เธอวางดอกไม้ในเหยือกและนั่งลงที่จะถือคุณยายของเธอ
มือ เธอรู้สึกบีบที่นิ้วของเธอ มันเป็นการสนทนาครั้งสุดท้ายที่พวกเขามี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อสุขภาพของคุณยายก็เริ่มเสื่อมลงในฤดูใบไม้ร่วงของปี 1994
แมรี่จะทำให้ไดรฟ์จากวอชิงตัน ดีซี เพื่อ วินเชสเตอร์ และทุกคน

ไม่กี่วัน เธอเกลียดการขับรถทางหลวง พบว่ามันน่าเกลียดและน่าเบื่อ เธอต้องการที่จะใช้ถนนที่คดเคี้ยว
กลับไปโรงพยาบาลคุณยายของเธอ . เมื่อเธอขับรถ
ผ่านเมืองหินของ Harpers Ferry , ความงามของน้ำปั่น
หยาบที่จุดตัดของ Shenandoah Potomac แม่น้ำเสมอและหลงรัก
.
ไปยังจุดสิ้นสุดของการเดินทางของเธอแมรี่ได้รับบนทางหลวง 81 มันคือที่นี่ที่
เธอค้นพบบิตที่น่าแปลกใจของความงามในช่วงหนึ่งของการเดินทางของเธอ ตาม
ค่ามัธยฐานของทางหลวง มียืดยาวของดอกไม้ป่า พวกเขาบาง
และละเอียดอ่อนสีม่วง และโอนเอนในลมกระซิบบทกวีแต่ละ
อื่น ๆ .
ครั้งแรกที่เธอได้เห็นดอกไม้ แมรี่ ถูกยึดโดยมีแรงกระตุ้นที่ควบคุมไม่ได้

จอดบนทางหลวงและกระชากพวงจากดิน เธอนำพวกเขาเข้าไปในห้อง
ยายของเธอ เมื่อเธอมาถึงโรงพยาบาลและวางไว้ในเหยือกน้ำเตียงของเธอ
.
สักครู่ยายของเธอดูชัดเจนกว่าปกติ เธอขอบคุณ
แมรี่สำหรับดอกไม้ความเห็นเกี่ยวกับความงามของพวกเขาและถามว่าเธอมี
ได้รับพวกเขา แมรี่มีความสุข โดยความสามารถของดอกไม้ที่ปลุกบางอย่างขึ้นภายในของเธอไม่สบาย

หลังจากนั้นคุณยายแมรี่เริ่มถือกรรไกรอยู่ในรถระหว่างเดินทางไปเยี่ยมคุณยายของเธอ

เธอจะรีบร่อนลงบนไหล่ กระโดดออกจากรถและ
คลิปพวงของดอกไม้แต่ละเวลา แมรี่ เอาดอกไม้ใส่ในเหยือก ดวงตา
ยายจะสว่างขึ้นและพวกเขาจะมีการสนทนาที่วิจิตร
เช้าวันหนึ่งในปลายเดือนตุลาคม แมรี่ ได้รับโทรศัพท์แจ้งว่า คุณยายของเธอได้
ย่ำแย่ แมรี่รีบพาคุณยายของเธอที่เธอ
เร่งผ่านจุดดอกไม้ของเธอ เธอตัดสินใจที่จะหันไปรอบ ๆหัว หลายกิโลเมตรกลับ

และตัดพวงแมรี่มาถึงโรงพยาบาลหาคุณย่าของเธออ่อนแอมาก และไม่ตอบสนอง
เธอเอาดอกไม้ใส่ในเหยือก และนั่งจับมือยายของเธอ

เธอรู้สึกบีบบนนิ้วของเธอ มันเป็นบทสนทนาครั้งสุดท้ายที่พวกเขาได้