However, it was only since the end

However, it was only since the end of 1987 that such reformist intentions had been consolidated—when high inflation and food shortages threatened people’s living standards and eroded the state’s resources. Besides, it was clear by 1988 that Soviet aid would soon decline, implying that more domestic resources and changes in investment priority from heavy industry to agriculture and light industry were needed for economic growth. A soft budget policy could no longer be sustained.
In agriculture, Resolution No. 10 (popularly known as Contract 10 or Khoan Muoi), issued by the VCP in 1988, initiated the process of decollectivization and revived the development of the peasant household economy in rural areas. Resolution 10 obliged the agricultural cooperatives to contract land to peasant households for 15 years for annual crops and 40 years for perennial crops. Although the terms of land allocation varied across Vietnam, in most instances land was allocated on the basis of family size. With decollectivization, cooperatives no longer controlled capital stock, working capital, and other means of production. Instead, they retained ownership of these elements, but were obliged to rent them out to peasant households. Moreover, peasant households were allowed to buy their own capital stock and working capital irrespective of the supply available from the cooperatives. They could thus buy and sell animals, equipment, and machinery.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อย่างไรก็ตาม มันก็นับตั้งแต่สิ้นสุดของความตั้งใจชอบเปลี่ยนรูปใหม่ 1987 ที่ดังกล่าวได้ถูกรวม — เมื่อขาดแคลนอาหารและอัตราเงินเฟ้อสูงคุกคามคุณภาพชีวิตของผู้คน และกัดเซาะทรัพยากรของรัฐ เห็นได้ชัด โดย 1988 ที่ช่วยโซเวียตจะเร็วปฏิเสธ กล่าวคืออยู่อาจว่า ทรัพยากรในประเทศมากขึ้นและการเปลี่ยนแปลงระดับความสำคัญลงทุนหนักในอุตสาหกรรมการเกษตรอุตสาหกรรมเบาจำเป็นสำหรับการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ไม่คงนโยบายงบประมาณนุ่มในการเกษตร ความละเอียดหมายเลข 10 (รู้จักกันในชื่อสัญญา 10 หรือแห่ง Khoan), VCP ที่ออกในปี 1988 เริ่มต้นกระบวนการของ decollectivization และฟื้นฟูพัฒนาเศรษฐกิจครัวเรือนชาวนาในชนบท ความละเอียด 10 หน้าที่สหกรณ์เกษตรทำสัญญาที่ดินครัวเรือนชาวนา 15 ปีสำหรับพืชประจำปีและ 40 ปีสำหรับพืชยืนต้น แม้ว่าเงื่อนไขการจัดสรรที่ดินที่แตกต่างกันในเวียดนาม ในกรณีส่วนใหญ่ ที่ดินถูกปันส่วนตามขนาดครอบครัว มี decollectivization สหกรณ์ไม่ควบคุมทุนจดทะเบียน ทุนทำงาน และอื่น ๆ วิธีการผลิต แทน เก็บไว้เป็นเจ้าขององค์ประกอบเหล่านี้ แต่ถูกบังคับให้ออกเรือนชาวนา นอกจากนี้ ครัวเรือนชาวนาได้รับอนุญาตให้ซื้อทุนจดทะเบียนและเงินทุนหมุนเวียนโดยไม่คำนึงถึงการจัดบริการจากสหกรณ์ที่ตนเอง นอกจากนี้พวกเขาจึงสามารถซื้อ และขายสัตว์ เครื่องจักร และอุปกรณ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แต่มันก็เป็นเพียงตั้งแต่ปลายปี 1987 ที่ความตั้งใจปฏิรูปดังกล่าวได้รับการรวมเมื่ออัตราเงินเฟ้อและอาหารสูงขาดแคลนขู่ว่ามาตรฐานการดำรงชีวิตของผู้คนและการกัดเซาะทรัพยากรของรัฐ นอกจากนี้ยังเป็นที่ชัดเจน 1988 โดยที่ความช่วยเหลือของสหภาพโซเวียตในเร็ว ๆ นี้จะลดลงหมายความว่าทรัพยากรในประเทศมากขึ้นและการเปลี่ยนแปลงในลำดับความสำคัญของการลงทุนจากอุตสาหกรรมหนักเพื่อการเกษตรและอุตสาหกรรมเบาเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ นโยบายงบประมาณนุ่มไม่สามารถจะยั่งยืน.
ในการเกษตรมติฉบับที่ 10 (ที่รู้จักกันแพร่หลายเป็นสัญญา 10 หรือสว่าน Muoi) ที่ออกโดย VCP ในปี 1988 เริ่มต้นกระบวนการของการ decollectivization และฟื้นขึ้นมาการพัฒนาเศรษฐกิจของชาวนาในครัวเรือน พื้นที่ชนบท. ความละเอียด 10 ภาระผูกพันที่สหกรณ์การเกษตรเพื่อทำสัญญาที่ดินให้กับครัวเรือนชาวนาเป็นเวลา 15 ปีสำหรับพืชประจำปีและ 40 ปีสำหรับพืชยืนต้น แม้ว่าแง่ของการจัดสรรที่ดินที่แตกต่างกันทั่วเวียดนามในกรณีส่วนใหญ่ถูกจัดสรรที่ดินบนพื้นฐานของขนาดครอบครัว ด้วย decollectivization สหกรณ์ควบคุมไม่สต็อกทุนเงินทุนหมุนเวียนและวิธีการอื่น ๆ ของการผลิต แต่พวกเขาไว้เป็นเจ้าของขององค์ประกอบเหล่านี้ แต่ถูกบังคับให้เช่าพวกเขาออกไปยังครัวเรือนชาวนา นอกจากนี้ผู้ประกอบการที่ชาวนาได้รับอนุญาตให้ซื้อหุ้นทุนของตัวเองและเป็นเงินทุนหมุนเวียนโดยไม่คำนึงถึงอุปทานที่มีอยู่จากสหกรณ์ พวกเขาจึงสามารถซื้อและขายสัตว์, อุปกรณ์และเครื่องจักร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อย่างไรก็ตาม , มันเป็นเพียง ตั้งแต่ปลายปี 1987 ที่เช่นปฏิรูปเจตนาได้รวมเมื่ออัตราเงินเฟ้อสูง และขาดแคลนอาหาร ขู่ประชาชนมาตรฐานความเป็นอยู่และกัดเซาะ ทรัพยากรของรัฐ อีกอย่าง ชัดเจน โดยสหภาพโซเวียต 1988 ที่ช่วยเหลือก็จะลดลง หมายความว่า ภายในประเทศมากขึ้นและการเปลี่ยนแปลงลำดับความสำคัญการลงทุนจากอุตสาหกรรมหนักและอุตสาหกรรมเกษตรกรรมแสงที่จำเป็นสำหรับการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ นโยบายงบประมาณนุ่มอาจไม่ยั่งยืนในการเกษตร ความละเอียด หมายเลข 10 ( นิยมเรียกว่า สัญญา ๑๐ หรือ โคน เม่ย ) ซึ่งออกโดย vcp ในปี 1988 , เริ่มต้นกระบวนการของ decollectivization และฟื้นขึ้นมาพัฒนาเศรษฐกิจในครัวเรือนของชาวนาในชนบท ความละเอียด 10 มีหน้าที่สหกรณ์การเกษตร สัญญาที่ดิน ครอบครัวชาวนาเป็นเวลา 15 ปีสำหรับพืชล้มลุกและ 40 ปีสำหรับไม้ยืนต้นพืช แม้ว่าเงื่อนไขของที่ดินจัดสรรหลากหลายทั่วเวียดนาม ในส่วนใหญ่กรณีที่ดินจัดสรรบนพื้นฐานของขนาดครอบครัว กับ decollectivization สหกรณ์ไม่ควบคุมทุนหุ้นทุน และวิธีการอื่น ๆของการผลิต แทน พวกเขารักษาความเป็นเจ้าของขององค์ประกอบเหล่านี้ แต่ต้องเช่าพวกเขาออก ครอบครัวชาวนา นอกจากนี้ ครัวเรือนชาวนาได้รับอนุญาตให้ซื้อหุ้นทุนของตนเองและเงินทุนหมุนเวียนไม่จัดหาบริการจากสหกรณ์ พวกเขาจึงซื้อและขายสัตว์ อุปกรณ์ และเครื่องจักร