In UML, system functional requirements are specified with a use-case model that contains the use cases and use- case diagrams [4,5,10]. As for the non-functional requirements, also called constraints, textual comments are generally used with UML diagrams. OCL (Object Constraint Language) [8], in a form of first order logic, is used as an extension mechanism of UML for a kind of formal description of such constraints. However, without a formal semantics for use cases and class diagrams, the use of OCL is very much limited and cannot be fully formalized. In the paper, we use the formalization in [9,10] given for the UML models used in requirement analysis to describe these constraints as well as the functional requirements. After analyzing the system requirements, we can use a unified use-case driven, iterative and incremental software development process to develop the system [5]. That is to say static and dynamic design step by step according to use- case driven analysis [5]. In UML, the static structure of the system is modeled as class diagrams, and the dynamic behavior of the system is described by interaction dia- grams(sequence diagrams, collaboration diagrams, state diagrams and activity diagrams). The deployment and component diagrams of UML are used to describe the system architecture models and management. The correct- ness of system design is mainly concerned with whether the class diagrams with interaction diagrams can realize use cases and satisfy constraints.
ใน UML, ระบบต้องการการทำงานที่มีการระบุด้วยรูปแบบการใช้งานกรณีที่มีกรณีการใช้งานและไดอะแกรมกรณีการใช้งาน [4,5,10] เป็น non-functional requirements ที่เรียกว่าข้อ จำกัด , ความเห็นต้นฉบับโดยทั่วไปจะใช้กับแผนภาพ UML OCL (ภาษาข้อ จำกัด วัตถุ) [8] ในรูปแบบของตรรกะลำดับแรก,ถูกนำมาใช้เป็นกลไกส่วนหนึ่งของ UML สำหรับชนิดของรายละเอียดอย่างเป็นทางการของข้อ จำกัด ดังกล่าว แต่ไม่มีความหมายอย่างเป็นทางการสำหรับกรณีการใช้งานและไดอะแกรมชั้นใช้ OCL จำกัด เป็นอย่างมากและไม่สามารถกรงเล็บอย่างเต็มที่ ในกระดาษที่เราใช้เป็นทางการใน [9,10] ได้รับสำหรับรูปแบบ UML ใช้ในการวิเคราะห์ความต้องการที่จะอธิบายถึงข้อ จำกัด เหล่านี้เช่นเดียวกับที่ต้องการทำงาน หลังจากการวิเคราะห์ความต้องการของระบบเราสามารถใช้แบบครบวงจรกรณีการใช้งานที่ขับเคลื่อนด้วยซ้ำและซอฟต์แวร์ที่เพิ่มขึ้นการพัฒนากระบวนการในการพัฒนา [5] ระบบ กล่าวคือขั้นตอนการออกแบบแบบคงที่และแบบไดนามิกโดยขั้นตอนตามการใช้งานในกรณีที่การวิเคราะห์ขับเคลื่อนด้วย [5] ใน UML,คงโครงสร้างของระบบจำลองเป็นแผนภาพชั้นเรียนและพฤติกรรมพลวัตของระบบจะอธิบายโดยการปฏิสัมพันธ์เส้นผ่าศูนย์กลางกรัม (แผนภาพลำดับแผนภาพความร่วมมือไดอะแกรมรัฐและไดอะแกรมกิจกรรม) แผนภาพการใช้งานและส่วนประกอบของ UML ถูกนำมาใช้ในการอธิบายถึงรูปแบบสถาปัตยกรรมและการจัดการระบบลักษณะที่ถูกต้องของการออกแบบระบบส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับว่าแผนภาพชั้นด้วยไดอะแกรมปฏิสัมพันธ์สามารถตระหนักถึงกรณีการใช้งานและตอบสนองข้อ จำกัด
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)