This paper presents the evaluation

This paper presents the evaluation of titanium dioxide and zinc oxide nano-particulate aqueous facade
emulsions for water repellent and thermal insulation applications. Treated bricks were assessed by; thermal
conductivity, water contact angle (WCA), water vapour permeation, water absorption and treatment
depth measurements. In addition, a theoretical model was produced which was used to evaluate possible
financial and energy saving potential of such treatments. Nano-particulate emulsions showed a 5% water
beading improvement over the emulsion control. Thermal insulation of the treated samples improved significantly
in wet conditions and was attributed to reduced water ingress. The titanium dioxide treatment
showed approximately 45% lower sorptivity values compared to the emulsion control. Each emulsion
achieved 13–14 mm treatment penetration while still allowing water vapour permeation to occur. Theoretical
modelling showed that all emulsions reduced energy consumption considerably allowing real
financial savings to be made. Nano-particulate emulsions improved saving potential against the emulsion
control by approximately 32%.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เอกสารนี้นำเสนอการประเมินของไททาเนียมไดออกไซด์และซิงค์ออกไซด์นาโนฝุ่นอควีซุ้มemulsions สำหรับการใช้งานฉนวนความร้อน และน้ำ อิฐบำบัดถูกประเมิน โดย ความร้อนนำ น้ำติดต่อมุม (WCA), ไอน้ำซึม ดูดซับน้ำ และรักษาวัดความลึก นอกจากนี้ แบบจำลองทฤษฎีถูกผลิตที่ใช้ในการประเมินได้การเงิน และพลังงานศักยภาพของการรักษาดังกล่าว Emulsions ฝุ่นนาโนแสดงให้เห็นว่าน้ำ 5%beading ปรับปรุงผ่านการควบคุมของอิมัลชัน ฉนวนความร้อนของตัวอย่างการบำบัดปรับปรุงอย่างมีนัยสำคัญในสภาพเปียก และเกิดจากการซึมผ่านของน้ำลดลง รักษาไทเทเนียมไดออกไซด์พบประมาณ 45% ล่าง sorptivity ค่าเปรียบเทียบกับตัวควบคุมอิมัลชัน อิมัลชันแต่ละรับเจาะรักษา 13 – 14 มม.ในขณะที่ยังคง ให้การซึมผ่านไอน้ำที่เกิดขึ้น ทฤษฎีแบบจำลองแสดงให้เห็นว่า ทั้งหมด emulsions ลดการใช้พลังงานที่มากทำให้จริงประหยัดเงินไปได้ Emulsions นาโนฝุ่นปรับปรุงบันทึกศักยภาพกับอิมัลชันควบคุม โดยประมาณ 32%

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทความนี้นำเสนอการประเมินผลของไทเทเนียมไดออกไซด์และซิงค์ออกไซด์นาโนอนุภาคซุ้มน้ำ
อิมัลชันสำหรับกันน้ำและการใช้ฉนวนกันความร้อน อิฐได้รับการรักษาได้รับการประเมินโดย; ความร้อน
การนำมุมสัมผัสน้ำ (WCA), การซึมผ่านไอน้ำ, การดูดซึมน้ำและการรักษา
วัดความลึก นอกจากนี้ยังมีรูปแบบทางทฤษฎีถูกผลิตซึ่งถูกนำมาใช้ในการประเมินความเป็นไปได้
ทางการเงินและศักยภาพในการประหยัดพลังงานของการรักษาดังกล่าว อิมัลชันนาโนอนุภาคแสดงให้เห็นว่าน้ำ 5%
การปรับปรุงประดับด้วยลูกปัดควบคุมอิมัลชัน ฉนวนกันความร้อนของกลุ่มตัวอย่างได้รับการรักษาที่ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
ในสภาพเปียกและได้รับสิทธิในการเข้ามาประกอบกับน้ำที่ลดลง การรักษาไทเทเนียมไดออกไซด์
แสดงให้เห็นว่าประมาณ 45% ต่ำกว่าค่า sorptivity เมื่อเทียบกับการควบคุมอิมัลชัน อิมัลชันแต่ละ
ประสบความสำเร็จ 13-14 มมรุกการรักษาในขณะที่ยังให้การซึมผ่านไอน้ำที่จะเกิดขึ้น ทฤษฎี
การสร้างแบบจำลองแสดงให้เห็นว่าอิมัลชันทั้งหมดใช้พลังงานลดลงอย่างมากช่วยให้จริง
เงินฝากออมทรัพย์ทางการเงินที่จะทำ อิมัลชันอนุภาคนาโนที่มีศักยภาพดีขึ้นประหยัดกับอิมัลชัน
ควบคุมโดยประมาณ 32%

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทความนี้นำเสนอผลของไทเทเนียมไดออกไซด์และสังกะสีออกไซด์นาโนอนุภาคน้ำซุ้ม
อิมัลชันน้ำขับไล่และฉนวนกันความร้อนประยุกต์ อิฐที่ถูกประเมิน โดยการนําความร้อน
; มุมสัมผัสของน้ำ ( wca ) , การซึมผ่านของไอน้ำ ดูดซับน้ำและการรักษา
วัดความลึก นอกจากนี้แบบจำลองทางทฤษฎีที่ผลิตซึ่งถูกใช้เพื่อประเมินความเป็นไปได้
ทางการเงินและศักยภาพการประหยัดพลังงานของการรักษาดังกล่าว อนุภาคนาโนอิมัลชันพบว่า 5% น้ำ
ลูกปัดการปรับปรุงการควบคุมอิมัลชัน ฉนวนกันความร้อนของตัวอย่างได้รับการรักษาดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
ในสภาพเปียกและประกอบกับการลดน้ำ ทางเข้า ไทเทเนียมไดออกไซด์รักษา
พบได้ประมาณร้อยละ 45 เมื่อเทียบกับการควบคุมค่าราคา sorptivity อิมัลชัน แต่ละชนิดได้โดยการเจาะการรักษา
13 14 มม. ในขณะที่ยังช่วยให้การซึมผ่านของไอน้ำจะเกิดขึ้น แบบจำลองทางทฤษฎี
พบว่าอิมัลชันลดใช้พลังงานมากให้ออมเงินจริง
ที่ต้องทำ อนุภาคนาโนอิมัลชันอิมัลชัน
ปรับปรุงศักยภาพการประหยัดกับการควบคุมโดยประมาณ 32 %