Chitosan is a ß -(1 ,4)-D-glucosami

Chitosan is a ß -(1 ,4)-D-glucosamine polymer (M.W. range 1.2 X 104 - 1.7 X 1O6 D)
that is found as a natural constituent in the cell walls of many fungi (Araki and Ito,
1975). It is produced from a chitin (ß -(1,4)-N-acetylglucosamine polymers) component
of both fungal cell walls and arthropod exoskeleton that has been deacetylated to
provide sufficient free amino groups to render the polymer readily soluble in dilute
organic acids (Filar et al., 1978). The industrial and laboratory chitosan obtained from
shellfish chitin by deacetylation carries about 70% free amino groups while the remaining
30% of the amino groups are acetylated, with a resultant pK value between 6
and 7 (Filar et al., 1978). Chitosan is known to interfere with growth of a wide range of
fungi (Allan and Hadwiger, 1979, Stossel and Leuba, 1984, Hirano et al., 1984), to
induce a multitude of biological processes in host tissue(Walker-Simmons et al., 1984,
Mauch et al., 1984, Kendra et al., 1989) and to form a semi-permeable film.
In recent years, there has been an increasing interest in the use of chitosan as a
speciality chemical in several fields including agriculture, and several potential biological
functions have been identified (Hirano et al., 1984, Hadwiger et al., 1984,
Benhamou, 1992). Attempts to exploit the filmogenic and biological properties of
chitosan were recently made with several postharvest commodities. Chitosan when
applied as a coating was found to delay ripening by acting as a barrier to gas diffusion,
reduce the incidence of decay, and stimulate several defense responses in plant tissue
(El Ghaouth et al., 1992a-e). Coating tomato, cucumber, bell pepper, and strawberry
fruits with chitosan reduced their respiration rate, weight loss, improved their appearance
and extended the shelf-life (El Ghaouth et al., 1991a, 1991b, and 1992b). Coated
fruits were firmer and higher in titrable acidity than control fruits indicating an overall
delay of ripening. In tomato fruit, delay of ripening by a chitosan coating was associated
with its ability to modify the internal atmosphere (El Ghaouth et al., 1992b). The
518 AHMED EL GHAOUTH et al.
coating provided a greater barrier for the efflux of CO2 than for the influx of O2. Delay of
ripening by chitosan coating was also reported on apple fruits and attributed the
defferential permeability of N,O-carboxymethylchitosan film (Elson et al., 1985)). Elson
et al. (1985) reported that the permeability of N,O-carboxymethylchitosan film was
highly sensitive to the relative humidity of the air; at relative humidity below 70%, the
films were somewhat impermeable to O2 and CO2, but at RH above 90% the permeability
of the film to both gases increased dramatically with a higher perrneation rate for O2
than for CO2. While instances of interference with normal fruit ripening have been
reported with other edible coatings (Elson et al., 1985, Meheriuk and Lau, 1988), chitosan
coatings neither altered the ripening capacity of the fruit nor caused any apparent
phytotoxicity.
In addition, to mimicking the beneficial effect of modified atmosphere, chitosan
coatings offer the added advantage of reducing postharvest decay. When applied as a
coating, chitosan was effective in reducing decay of tomato, Bell pepper, cucumber,
and strawberry caused by B. cinerea and R. stolonifer (El Ghaouth et al., 1991a,
1991b, 1992a, 1992b) . In strawberry fruit stored at 13°C, a chitosan treatment was as
effective as Rovral in controlling decay caused by B. cinerea (El Ghaouth et al., 1991b).
Reduction of decay by chitosan was also observed in tomato and bell pepper fruits
stored at 20°C (El Ghaouth et al., 1991a, 1992b). Chitosan, when applied as a stem
scar treatment of bell pepper, markedly reduced lesion development caused by B. cinerea
(El Ghaouth et al., 1994). By the end of a 14-day storage period, less than 20 %
of the chitosan treated fruits developed small lesions, whereas all the inoculated control
had reached an advanced stage of decay.
Control of decay by chitosan coatings was also observed with apple, lemon,
and oranges (El Ghaouth et al., 1998b). In laboratory tests, chitosan treatment controlled
postharvest decay caused by B. cinerea and P. expansum on apple, and P.
digitatum on citrus fruit. In a series of semi-commercial tests, chitosan was very effective
in controlling natural decay of major apple and citrus varieties (El Ghaouth et al.,
1998b).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไคโตซานเป็นโพลิ-(1,4)-D-glucosamine ß (M.W. ช่วง 1.2 X 104 - 1.7 X 1O6 D)ที่พบเป็นองค์ประกอบธรรมชาติในผนังเซลล์ของเชื้อรามากมาย (Araki และอิโตะ1975) ผลิตจากไคทิน (ß - โพลีเมอร์ acetylglucosamine - N- (1,4)) ส่วนประกอบผนังเซลล์เชื้อราและโครงกระดูกสัตว์ขาปล่องภายนอกที่ได้รับ deacetylated การมีกลุ่มอะมิโนเพียงพอฟรีทำให้พอลิเมอร์ละลายได้ใน diluteกรดอินทรีย์ (Filar et al. 1978) ไคโตซานอุตสาหกรรมและห้องปฏิบัติการได้จากไคทินหอย โดย deacetylation มี%ประมาณ 70 กลุ่มอะมิโนฟรีในขณะที่เหลือ30% ของกลุ่มอะมิโนถูก acetylated มีค่า pK ผลลัพธ์ระหว่าง 6และ 7 (Filar et al. 1978) เรียกว่าการรบกวนการเจริญเติบโตของความหลากหลายของไคโตซานเชื้อรา (Allan และ Hadwiger, 1979, Stossel และ Leuba, 1984 โน่ et al. 1984), การก่อให้เกิดความหลากหลายของกระบวนการทางชีวภาพในเนื้อเยื่อของโฮสต์ (Walker Simmons et al. 1984Mauch et al. 1984 เคนดรา et al. 1989) และแบบฟิล์มได้กึ่งในปีล่าสุด ได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นในการใช้ไคโตซานเป็นการเฉพาะสารเคมีในการเกษตร และศักยภาพทางชีวภาพหลายฟิลด์หลายฟิลด์มีระบุฟังก์ชัน (โน่ et al. 1984, Hadwiger et al. 1984Benhamou, 1992) พยายามใช้ประโยชน์จากคุณสมบัติ filmogenic และทางชีวภาพของไคโตซานเพิ่งทำกับสินค้าหลังการเก็บเกี่ยวหลาย ไคโตซานเมื่อใช้กับเคลือบที่พบจะชะลอการสุก โดยเป็นการป้องกันการแพร่กระจายของก๊าซลดอุบัติการณ์ของการสลายตัว และกระตุ้นการตอบสนองการป้องกันต่าง ๆ ในเนื้อเยื่อพืช(El Ghaouth et al. 1992a e) เคลือบสีมะเขือเทศ แตงกวา พริกหยวก และสตรอเบอร์รี่ผลไม้ที่ มีไคโตซานลดลงของอัตราการหายใจ ลดน้ำหนัก ปรับปรุงลักษณะของพวกเขาและขยายชั้นชีวิต (El Ghaouth et al. 1991a, 1991b และ 1992b) เคลือบผลไม้ได้กระชับ และสูงในกรด titrable กว่าผลไม้ควบคุมบ่งชี้ว่า โดยรวมมีความล่าช้าของสุก ในมะเขือเทศผลไม้ การสุกโดยการเคลือบไคโตซานถูกเชื่อมโยงมีความสามารถในการปรับเปลี่ยนบรรยากาศภายใน (El Ghaouth et al. 1992b) การ518 อาเหม็ดเอล GHAOUTH et alเคลือบมีอุปสรรคมากสำหรับ efflux ของ CO2 มากกว่าสำหรับการไหลเข้าของ O2 ล่าช้าสุก โดยเคลือบไคโตซานในผลไม้แอปเปิ้ลยัง และเกิดจากการdefferential ซึมผ่านของ N, O-carboxymethylchitosan ฟิล์ม (Elson et al. 1985)) Elsonet al. (1985) รายงานว่า การซึมผ่านของ N, O-carboxymethylchitosan ฟิล์มไม่การความชื้นสัมพัทธ์ของอากาศ ที่ความชื้นสัมพัทธ์ต่ำกว่า 70% การภาพยนตร์ค่อนข้างดิบ O2 และ CO2 แต่ ที่ RH เหนือ 90% การซึมผ่านของแผ่นฟิล์มทั้งก๊าซเพิ่มอัตรา perrneation สูงสำหรับ O2กว่าสำหรับ CO2 ในขณะที่อินสแตนซ์รบกวนปกติผลไม้ที่สุกแล้วรายงาน มีการเคลือบอื่น ๆ กิน (Elson et al. 1985, Meheriuk และ Lau, 1988), ไคโตซานเคลือบความสุกของผลไม้การเปลี่ยนแปลง ไม่เกิดชัดเจนใด ๆphytotoxicityนอกจากนี้ การนั่งผลประโยชน์แก้ไขบรรยากาศ ไคโตซานเคลือบมีประโยชน์เพิ่มของลดผุหลังการเก็บเกี่ยว เมื่อใช้เป็นเคลือบ ไคโตซานมีประสิทธิภาพในการลดการผุของมะเขือเทศ พริกหยวก แตงกวาและเกิดจาก B. cinerea และ R. stolonifer (El Ghaouth et al. 1991a1991b, 1992a, 1992b) ในสตรอเบอร์รี่ผลไม้ที่เก็บไว้ที่ 13° C ไคโตซานรักษาได้เป็นมีประสิทธิภาพเป็น Rovral ควบคุมผุเกิดจาก B. cinerea (El Ghaouth et al. 1991b)ลดการสลายตัวโดยไคโตซานยังถูกย่อยในผลไม้มะเขือเทศและพริกหยวกเก็บไว้ที่ 20° C (El Ghaouth et al. 1991a, 1992b) ไคโตซาน เมื่อใช้เป็นแบบก้านพริกหยวก แผลลดลงอย่างเด่นชัดพัฒนาเกิดจาก B. cinerea แผลรักษา(El Ghaouth et al. 1994) โดยสิ้นสุดระยะเวลาการเก็บรักษา 14 วัน น้อยกว่า 20%ของไคโตซานกับ ผลไม้บำบัดพัฒนาแผลเล็ก ในขณะที่การควบคุม inoculatedได้มาถึงขั้นตอนการขั้นสูงของการสลายตัวควบคุมการสลายตัวโดยไคโตซานเคลือบยังสังเกต ด้วยแอปเปิ้ล มะนาวและส้ม (El Ghaouth et al. 1998b) ห้องปฏิบัติการทดสอบ ไคโตซานรักษาควบคุมหลังการเก็บเกี่ยวจาก B. cinerea และ P. expansum แอปเปิ้ล และ P. ผุdigitatum บนส้ม ในชุดการทดสอบกึ่งพาณิชย์ ไคโตซานเป็นมีประสิทธิภาพมากในการควบคุมธรรมชาติผุใหญ่แอปเปิ้ลและพันธุ์ส้ม (El Ghaouth et al.,1998b)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไคโตซานเป็นเอสเอส - (1, 4) พอลิเมอ -D-glucosamine (MW ช่วง 1.2 X 104-1.7 X 1O6 D)
ที่พบเป็นส่วนประกอบธรรมชาติในผนังเซลล์ของเชื้อราจำนวนมาก (Araki และ Ito,
1975) ผลิตจากสารไคติน A (เอสเอส - (1,4) โพลีเมอ -N-acetylglucosamine) องค์ประกอบ
ของผนังเซลล์ทั้งเชื้อราและแมลงรพที่ได้รับการ deacetylated เพื่อ
ให้เพียงพอกลุ่มอะมิโนอิสระที่จะทำให้พอลิเมอละลายเจือจาง
กรดอินทรีย์ ( Filar et al., 1978) อุตสาหกรรมและห้องปฏิบัติการที่ได้รับจากไคโตซาน
หอยไคตินโดยสิดำเนินการกลุ่มอะมิโนอิสระประมาณ 70% ส่วนที่เหลืออีก
30% ของกลุ่มอะมิโนที่มี acetylated กับผลที่คุ้มค่าเภสัชจลนศาสตร์ระหว่างวันที่ 6
และ 7 (Filar et al., 1978) ไคโตซานเป็นที่รู้จักกันเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเจริญเติบโตของความหลากหลายของ
เชื้อรา (อัลลันและ Hadwiger 1979 โทสและ Leuba 1984 Hirano et al., 1984) ที่จะ
ทำให้เกิดความหลากหลายของกระบวนการทางชีวภาพในเนื้อเยื่อของโฮสต์ (วอล์คเกอร์ซิมมอนส์ et al, . 1984
Mauch et al., 1984 Kendra et al., 1989) และในรูปแบบภาพยนตร์กึ่งดูดซึม.
ในปีที่ผ่านมาได้มีการเพิ่มความสนใจในการใช้ไคโตซานเป็นที่
สารเคมีพิเศษในหลายสาขารวมทั้ง เกษตรและชีวภาพที่มีศักยภาพหลาย
ฟังก์ชั่นได้รับการระบุ (Hirano et al., 1984 Hadwiger et al., 1984
เบน, 1992) ความพยายามที่จะใช้ประโยชน์จากคุณสมบัติที่ filmogenic และชีวภาพของ
ไคโตซานที่ถูกสร้างขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้มีสินค้าหลายหลังการเก็บเกี่ยว ไคโตซานเมื่อ
นำไปใช้เป็นสารเคลือบผิวถูกพบที่จะชะลอการสุกโดยทำหน้าที่เป็นอุปสรรคต่อการแพร่กระจายก๊าซ
ลดอุบัติการณ์ของการสลายตัวและกระตุ้นให้เกิดการตอบสนองการป้องกันในหลายเนื้อเยื่อพืช
(El Ghaouth et al., 1992a-E) เคลือบมะเขือเทศ, แตงกวา, พริกหยวก, สตรอเบอร์รี่และ
ผลไม้ที่มีไคโตซานลดอัตราการหายใจ, การสูญเสียน้ำหนักของพวกเขาดีขึ้นลักษณะของพวกเขา
และการขยายอายุการเก็บรักษา (El Ghaouth et al., 1991a, 1991b และ 1992b) เคลือบ
ผลไม้มีความกระชับและความเป็นกรดสูงกว่าผลไม้ titrable การควบคุมโดยรวมแสดงให้เห็น
ความล่าช้าของการทำให้สุก ในผลไม้มะเขือเทศ, ความล่าช้าของการทำให้สุกโดยการเคลือบไคโตซานมีความสัมพันธ์
กับความสามารถในการปรับเปลี่ยนบรรยากาศภายใน (El Ghaouth et al., 1992b)
518 AHMED EL GHAOUTH et al.
เคลือบให้อุปสรรคมากขึ้นสำหรับการไหลของ CO2 มากกว่าการไหลเข้าของ O2 ที่ ความล่าช้าของ
การทำให้สุกโดยการเคลือบไคโตซานยังได้รับรายงานเกี่ยวกับผลไม้แอปเปิ้ลและมาประกอบ
การซึมผ่านของ defferential N, ภาพยนตร์ O-carboxymethylchitosan (เอลสัน et al., 1985)) เอลสัน
, et al (1985) รายงานว่าการซึมผ่านของ N, ภาพยนตร์ O-carboxymethylchitosan คือ
มีความไวสูงเพื่อความชื้นสัมพัทธ์ของอากาศ; ความชื้นสัมพัทธ์ต่ำกว่า 70% ของ
หนังค่อนข้างจะผ่าน O2 และ CO2 แต่ใน RH สูงกว่า 90% การซึมผ่าน
ของภาพยนตร์ก๊าซเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทั้งที่มีอัตราที่สูงขึ้นสำหรับ perrneation O2
กว่า CO2 ในขณะที่กรณีของการรบกวนกับผลไม้สุกปกติได้รับ
รายงานมีการเคลือบกินอื่น ๆ (เอลสัน et al., 1985 Meheriuk และ Lau, 1988), ไคโตซาน
เคลือบไม่เปลี่ยนแปลงความสามารถในการสุกของผลไม้หรือก่อให้เกิดความชัดเจนใด ๆ
พิษ.
นอกจากนี้ในการ ลอกเลียนแบบผลประโยชน์ของสภาพบรรยากาศดัดแปลง, ไคโตซาน
เคลือบมีประโยชน์เพิ่มของการลดการสลายตัวหลังการเก็บเกี่ยว เมื่อนำมาใช้เป็น
สารเคลือบผิวไคโตซานมีประสิทธิภาพในการลดการสลายตัวของมะเขือเทศพริกแตงกวา
และสตรอเบอร์รี่ที่เกิดจากบีซีเนเรียและอาร์ stolonifer (El Ghaouth et al., 1991a,
1991b, 1992a, 1992b) ในผลไม้สตรอเบอร์รี่เก็บไว้ที่ 13 ° C, การรักษาไคโตซานเป็น
ที่มีประสิทธิภาพเป็น Rovral ในการควบคุมการสลายตัวที่เกิดจากบีซีเนเรีย (El Ghaouth et al., 1991b).
การลดลงของการสลายตัวโดยไคโตซานยังพบว่าในมะเขือเทศและพริกหยวกผลไม้
ที่เก็บไว้ ที่ 20 ° C (El Ghaouth et al., 1991a, 1992b) ไคโตซานเมื่อนำไปใช้เป็นลำต้น
รักษารอยแผลเป็นของพริกอย่างเห็นได้ชัดลดการพัฒนาแผลที่เกิดจากบีซีเนเรีย
(El Ghaouth et al., 1994) ในตอนท้ายของระยะเวลาการเก็บ 14 วันน้อยกว่า 20%
ของผลไม้ไคโตซานได้รับการรักษาพัฒนาแผลขนาดเล็กในขณะที่ทุกการควบคุมเชื้อ
ได้ถึงขั้นสูงของการสลายตัว.
การควบคุมของการสลายตัวโดยการเคลือบไคโตซานยังเห็นได้ด้วยแอปเปิ้ล, มะนาว ,
และส้ม (El Ghaouth et al., 1998b) ในการทดสอบในห้องปฏิบัติการรักษาไคโตซานควบคุม
การสลายตัวหลังการเก็บเกี่ยวที่เกิดจากซีเนเรียบีพี expansum แอปเปิ้ลและ P.
digitatum ผลไม้ที่มีรสเปรี้ยว ในชุดของการทดสอบกึ่งเชิงพาณิชย์, ไคโตซานเป็นที่มีประสิทธิภาพมาก
ในการควบคุมการสลายตัวตามธรรมชาติของแอปเปิ้ลที่สำคัญและส้มพันธุ์ (El Ghaouth et al.,
1998b)