3.1.3. Thermogravimetric analysis (

3.1.3. Thermogravimetric analysis (TGA)
Thermogravimetric analysis of lignin extracted from different
catalysts and solvent at 90 C for 4 h was demonstrated in Fig. 3.
Thermal degradation of different constituents contaminated in
extracted lignin molecules was observed from the first derivative
peak where the slope was significantly changed. From the previous
study, hemicellulose was decomposed most easily among all constituents
in lignocellulosic biomass i.e. cellulose, hemicellulose and
lignin as it is consisted of various saccharides (xylose, mannose,
glucose, galactose, etc.) and appears a random, amorphous structure,
rich of branches. The branching structures of hemicellulose
are very easy to remove from the main stem and to degrade to
volatiles evolving out at low temperatures (Yang, Yan, Chen, Lee, &
Zheng, 2007). As illustrated in Fig. 3, the weight loss of hemicellulose
was mainly detected at 180e220 C that slightly differed
from the previous report when xylan, the main polysaccharide
found in sugarcane bagasse’s hemicellulose, was pyrolyzed and
degradation happened at 220e315 C (Yang et al., 2007). The
diminutive differences in thermal decomposition temperature of
hemicellulose between dissimilar extraction approaches may occur

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็น 3.1.3 วิเคราะห์ Thermogravimetric (TGA)วิเคราะห์ Thermogravimetric lignin สกัดจากแตกต่างกันสิ่งที่ส่งเสริมและตัวทำละลายที่ 90 C สำหรับ 4 h ถูกแสดงใน Fig. 3ลดความร้อนของ constituents ต่าง ๆ ที่ปนเปื้อนในlignin แยกโมเลกุลถูกตรวจสอบจากอนุพันธ์แรกสูงสุดที่ลาดถูกเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ จากก่อนหน้านี้ศึกษา hemicellulose สลายตัวได้ง่ายสุดระหว่าง constituents ทั้งหมดในชีวมวล lignocellulosic เช่นเซลลูโลส hemicellulose และlignin เป็นมันเป็นประกอบด้วย saccharides ต่าง ๆ (xylose, mannoseกลูโคส กาแล็กโทส ฯลฯ) และปรากฏโครงสร้างแบบสุ่ม ไปริชสาขา โครงสร้างโยงหัวข้อของ hemicelluloseง่ายมากเอาจากต้นกำเนิดหลัก และย่อยสลายไปvolatiles ที่พัฒนาออกมาที่อุณหภูมิต่ำ (ยาง ย่าน เฉิน Lee, &เจิ้ง 2007) เป็นภาพประกอบใน Fig. 3 น้ำหนักของ hemicelluloseส่วนใหญ่พบที่ 180e220 C ที่แตกต่างเล็กน้อยจากก่อนหน้านี้รายงานเมื่อ xylan, polysaccharide หลักพบในอ้อยชานอ้อย hemicellulose ถูก pyrolyzed และสลายตัวที่เกิดขึ้นที่ 220e315 C (Yang et al., 2007) ที่ความแตกต่างแคระในอุณหภูมิความร้อนแยกส่วนประกอบของhemicellulose ระหว่างวิธีสกัดไม่เหมือนอาจเกิดขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.1.3 การวิเคราะห์สมบัติทางความร้อน (TGA)
การวิเคราะห์สมบัติทางความร้อนของลิกนินที่สกัดได้จากที่แตกต่างกันตัวเร่งปฏิกิริยาและตัวทำละลายที่ 90 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 4 ชั่วโมงก็แสดงให้เห็นในรูป
3.
การย่อยสลายทางความร้อนขององค์ประกอบที่แตกต่างกันที่ปนเปื้อนในโมเลกุลของลิกนินที่สกัดได้สังเกตได้จากอนุพันธ์แรกสูงสุดที่ลาดชันที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ จากก่อนหน้านี้การศึกษา, เฮมิเซลลูโลสถูกย่อยสลายได้ง่ายที่สุดในหมู่ประชาชนในเขตเลือกตั้งทั้งหมดในชีวมวลลิกโนเซลลูโลสเฮมิเซลลูโลสเช่นเซลลูโลสและลิกนินที่เป็นที่ประกอบไปด้วยนํ้าตาลต่างๆ(ไซโลส, แมนโนส, กลูโคสกาแลคโต ฯลฯ ) และปรากฏสุ่มโครงสร้างรูปร่างที่อุดมไปด้วย สาขา โครงสร้างแยกของเฮมิเซลลูโลสเป็นเรื่องง่ายมากที่จะลบออกจากลำต้นหลักและเพื่อลดการระเหยการพัฒนาออกมาที่อุณหภูมิต่ำ(ยางแยนเฉินลีและเจิ้งเหอ, 2007) ดังแสดงในรูปที่ 3, การสูญเสียน้ำหนักของเฮมิเซลลูโลสที่ตรวจพบส่วนใหญ่ที่180e220 องศาที่แตกต่างกันเล็กน้อยจากรายงานก่อนหน้านี้เมื่อไซแลนที่polysaccharide หลักที่พบในเฮมิเซลลูโลสชานอ้อยของถูกเผาและย่อยสลายที่เกิดขึ้นที่220e315? C (Yang et al., 2007) . ความแตกต่างเล็ก ๆ ในการสลายตัวที่อุณหภูมิความร้อนของเฮมิเซลลูโลสระหว่างวิธีการสกัดที่แตกต่างกันอาจจะเกิดขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.1.3 . การวิเคราะห์เทอร์โมกราวิเมตริก ( TGA )
การวิเคราะห์เทอร์โมกราวิเมตริกของลิกนิน จากสารสกัดของตัวเร่งปฏิกิริยาและตัวทำละลายที่แตกต่างกัน
90  C 4 H ได้แสดงไว้ในรูปที่ 3 .
การสลายตัวทางความร้อนขององค์ประกอบต่างๆที่ปนเปื้อนในน้ำ โมเลกุล พบว่าสารสกัด

จากครั้งแรกที่ลาดอนุพันธ์สูงสุดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่เปลี่ยนไป จากการศึกษาก่อนหน้า
,เฮมิเซลลูโลสถูกย่อยสลายได้ง่ายที่สุดในบรรดาองค์ประกอบ
ใน lignocellulosic ชีวมวล ได้แก่ เซลลูโลส เฮมิเซลลูโลส และลิกนินเป็น
ประกอบด้วยโพลีแซคคาร์ไรด์ต่างๆ ( ไซโลสแมน
กลูโคส กาแลกโทส ฯลฯ ) และดูเหมือนจะเป็นแบบสุ่ม ซึ่งโครงสร้าง
รวยของกิ่ง การแยกโครงสร้างของเฮมิเซลลูโลส
ง่ายมากที่จะเอาออกจากลำต้นหลักและย่อยสลาย

การพัฒนาสารระเหยที่อุณหภูมิต่ำ ( หยาง หยาง เฉิน ลี &
เจิ้ง , 2007 ) ตามที่แสดงในรูปที่ 3 , การสูญเสียน้ำหนักของเฮมิเซลลูโลส
ส่วนใหญ่ที่ตรวจพบ 180e220  C ที่แตกต่างกันเล็กน้อยจากรายงานก่อนหน้านี้
เมื่อไซ , หลักไรด์
พบในชานอ้อยของเฮมิเซลลูโลส คือการสลายตัวที่เกิดขึ้นที่ถูกเผาในบรรยากาศและ
220e315  C ( หยาง et al . , 2007 )
ความแตกต่างในอุณหภูมิการสลายตัวทางความร้อนของจิ๋ว
เฮมิเซลลูโลสระหว่างวิธีการสกัดที่แตกต่างกันอาจจะเกิดขึ้น