By the 1990s, place research entere

By the 1990s, place research entered a stage where there
appears to have been a substantial erosion of consensus. In
the last decade, numerous authors have raised questions
about lack of conceptual clarity. Various authors have
noted a proliferation of specific concepts (e.g. genius loci,
place, sense of place, place attachment, place identity, place
dependence, rootedness, topophilia) which they perceive to

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โดยปี 1990 สถานวิจัยป้อนระยะที่มีปรากฏมีการ กัดเซาะที่พบของมติ ในทศวรรษที่ผ่านมา ผู้เขียนจำนวนมากได้ยกคำถามเกี่ยวกับการขาดความชัดเจนแนวคิด เขียนต่าง ๆ ได้สังเกตการแพร่หลายของแนวความคิดที่เฉพาะ (เช่นจีเนียสสถานที่ ความรู้สึกของสถานที่ วางแนบ ทำตัว วางตัวพึ่งพา rootedness, topophilia) ซึ่งผู้สังเกตการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โดยปี 1990, การวิจัยสถานที่เข้าสู่ขั้นตอนที่มี
ดูเหมือนจะได้รับการกัดเซาะที่สำคัญของฉันทามติ ใน
ทศวรรษที่ผ่านมาผู้เขียนจำนวนมากได้ยกคำถาม
เกี่ยวกับการขาดความชัดเจนในความคิด ผู้เขียนต่างๆได้
ตั้งข้อสังเกตการขยายของแนวคิดที่เฉพาะเจาะจง (เช่นตำแหน่งอัจฉริยะ,
สถานที่, สถานที่ความรู้สึกของสิ่งที่แนบมาที่ตัวตนที่วาง
พึ่งพาหยั่งรากลึก, topophilia) ที่พวกเขารับรู้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โดย 1990 , การวิจัยสถานที่ป้อนเวทีที่ไหน
ปรากฏขึ้นได้มีการกัดเซาะให้เกิดฉันทามติ ใน
ทศวรรษที่ผ่านมาผู้เขียนมากมายได้ยกคำถามเกี่ยวกับการขาดแนวคิด
ชัดเจน ผู้เขียนได้หลากหลาย
สังเกต proliferation ของแนวคิดเฉพาะ ( เช่น จีเนียส โลไซ
, สถานที่ , ความรู้สึกของสถานที่ ที่แนบมา สถานที่ เอกลักษณ์ของสถานที่การ rootedness
, ,topophilia ) ซึ่งพวกเขารับรู้ที่จะ