Elephants are the last survivors of

Elephants are the last survivors of the Proboscidea, an Order
that originated in Africa some 60 million years ago (Mya) and subsequently radiated to all continents except Australia and
Antarctica (Shoshani, 1998). Proboscidean diversity flourished
between the Miocene (24e5 Mya) and the Pliocene (5 to 2 Mya)
and declined sharply toward the end of the Pleistocene (2 Mya to
w12,000 BP; Sukumar, 2003). Late Pleistocene/early Holocene
proboscidean extinctions were largely driven by human hunting
(Surovell et al., 2005) and include the mammoths in Eurasia and
North America, stegodons in Asia, mastodons in North America, and
gomphoteres in South America (Shoshani, 1998; Sukumar, 2003;
Corlett, 2010).
Current taxonomy recognizes two extant species of elephant,
the African elephant (Loxodonta africana) and the Asian elephant
(Elephas maximus). Within African elephants, strong morphological,
behavioural, ecological and genetic differences exist between
African forest (L. a. cyclotis) and savannah (L. a. africana) elephants,
and their taxonomic status remains debated (Roca et al., 2001;
Eggert et al., 2002; Debruyne, 2005; Johnson et al., 2007;
Rohland et al., 2010). Here, we treat them as separate taxa on
ecological grounds following Blake and Hedges (2004), who suggested
that African forest elephants and Asian elephants living in
forests are more ecologically equivalent than African forest and
savannah elephants.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ช้างมีผู้รอดชีวิตล่าสุดของอันดับช้าง ใบต้นกำเนิดในแอฟริกาบาง 60 ล้านปีที่ผ่านมา (Mya) และ radiated ต่อไปทุกทวีปยกเว้นออสเตรเลีย และแอนตาร์กติกา (Shoshani, 1998) ความหลากหลาย proboscidean เจริญรุ่งเรืองระหว่าง Miocene (24e5 Mya) และสมัยไพลโอซีน (5 กับ 2 Mya)และปฏิเสธอย่างรวดเร็วไปสิ้นสุด Pleistocene (2 Mya เพื่อw12, 000 BP Sukumar, 2003) โฮโลซีน Pleistocene/ต้น สายproboscidean extinctions ถูกขับเคลื่อน ด้วยมนุษย์ล่าสัตว์ใหญ่(Surovell et al., 2005) และรวมการ mammoths ในยูเรเซีย และอเมริกาเหนือ เอเชีย mastodons ในอเมริกาเหนือ stegodons และgomphoteres ในอเมริกาใต้ (Shoshani, 1998 Sukumar, 2003Corlett, 2010)ระบบภาษีปัจจุบันรู้จักพันธุ์ยังสองช้างช้างเอเชียและช้างแอฟริกา (Loxodonta africana)(Maximus สกุลช้างเอเชีย) ภายในช้างแอฟริกา แข็งแรง สัณฐานความแตกต่างของพฤติกรรม นิเวศวิทยา และพันธุกรรมที่มีอยู่ระหว่างป่าแอฟริกา (L. a. cyclotis) และสวันนาห์ (L. a. africana) ช้างและสถานะของอนุกรมวิธาน ยังคง (โรกาและ al., 2001Eggert et al., 2002 Debruyne, 2005 Al. และ Johnson, 2007Rohland et al., 2010) ที่นี่ เราคิดว่าเป็น taxa แยกต่างหากบนจากระบบนิเวศต่อเบลกและประเมินค่าเฮดจ์ (2004), ผู้แนะนำช้างป่าแอฟริกาและช้างเอเชียที่อาศัยอยู่ในนั้นป่าไม้เป็นระบบนิเวศวิทยาเหมือนกว่าป่าแอฟริกา และสวันนาห์ช้าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ช้างเป็นผู้รอดชีวิตคนสุดท้ายของ Proboscidea
การสั่งซื้อสินค้าที่มีต้นกำเนิดในทวีปแอฟริกาบางส่วน60 ล้านปีที่ผ่านมา (ม)
และแผ่ต่อมาทุกทวีปยกเว้นออสเตรเลียและทวีปแอนตาร์กติกา(Shoshani, 1998) ความหลากหลายงวงเจริญรุ่งเรืองระหว่างยุค (24e5 ม) และ Pliocene (5-2 ม) และลดลงอย่างรวดเร็วในช่วงปลาย Pleistocene ที่ (2 มเพื่อw12,000 BP; Sukumar, 2003) สาย Pleistocene / ต้นโฮโลซีนสูญพันธุ์งวงถูกขับส่วนใหญ่มาจากการล่าของมนุษย์และรวมถึงมม็อธ ในยูเรเซียและ (Surovell et al, 2005). นอร์ทอเมริกา stegodons ในเอเชียมาสโตดอนในทวีปอเมริกาเหนือและgomphoteres ในอเมริกาใต้ (Shoshani, 1998; Sukumar 2003;. Corlett, 2010) อนุกรมวิธานปัจจุบันตระหนักถึงสองสายพันธุ์ที่ยังหลงเหลืออยู่ของช้างช้างแอฟริกา (Loxodonta แอฟริกา) และช้างเอเชีย (Elephas สังฆ) ภายในช้างแอฟริก้านแข็งแรงพฤติกรรมที่แตกต่างกันของระบบนิเวศและพันธุกรรมอยู่ระหว่างป่าแอฟริกัน(แอล cyclotis.) และวานนาห์ (แอลแอฟริกา.) ช้างและสถานะการจัดหมวดหมู่ของพวกเขายังคงถกเถียงกัน(Roca et al, 2001;. Eggert et al, 2002;. Debruyne 2005; จอห์นสัน, et al, 2007;. Rohland et al, 2010). ที่นี่เรารักษาพวกเขาเป็นแท็กซ่าแยกพื้นที่ระบบนิเวศต่อไปนี้เบลคและพุ่มไม้ (2004) ที่ชี้ให้เห็นว่าช้างป่าแอฟริกาและช้างเอเชียที่อาศัยอยู่ในป่ามีมากขึ้นกว่าเทียบเท่าระบบนิเวศป่าแอฟริกาและช้างสะวันนา