1) The nature of student-teacher in

1) The nature of student-teacher interaction changes within the lesson and over time.
2) Sometimes the students are assertive, as when they are having a conversation.
3) When the students are assertive, the teacher facilitates their ability to express themselves in the target language. He physically removes himself from the circle, thereby encouraging students to interact with one another.
4) At other times in the lesson, the teacher is very obviously in charge and providing direction.
5) At all times initially, the teacher structures the class; at later stages, the students may assume more responsibility for this.
6) The Community Language Learning Method is neither student-centered, nor teacher-centered, but rather teacher-student-centered, with both being decisionmakers in the class.
7) Building a relationship with and among students is very important.
8) In a trusting relationship, any debilitating anxiety that students feel can be reduced, thereby helping students to stay open to the learning process.
9) Students can learn from their interaction with each other as well as their interaction with the teacher. A spirit of cooperation, not competition, can prevail.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1) ธรรมชาติของนักเรียนครูโต้ตอบเปลี่ยนแปลงภาย ในบทเรียน และ ช่วงเวลา2) บางครั้งนักเรียนทำ เมื่อพวกเขาได้มีการสนทนา3) เมื่อนักเรียนที่ทำ ครูที่ช่วยความสามารถในการแสดงในภาษาเป้าหมาย เขาจริงเอาเองจากวงกลม จึงส่งเสริมให้นักเรียนสามารถโต้ตอบกับคนอื่น4 ครั้งในบทเรียน ครูได้มากแน่นอนค่าและให้ทิศทาง5) ตลอดเวลาเริ่มต้น โครงสร้างครูชั้น ในขั้นตอนต่อไป นักเรียนอาจคิดว่าความรับผิดชอบมากกว่านี้6)วิธีการเรียนรู้ภาษาของชุมชนเป็นทั้งนักเรียน แปลก หรือครูแปลก แต่เป็นครูนักเรียนเป็นศูนย์ มีทั้งถูก decisionmakers ในชั้นเรียน7) สร้างความสัมพันธ์ด้วย และใน หมู่นักเรียนเป็นสิ่งสำคัญมาก8) ในความสัมพันธ์ที่เชื่อถือ ความวิตกกังวลใด ๆ debilitating ที่นักเรียนรู้สึกสามารถลดลง จึงช่วยให้นักเรียนเปิดการเรียนการ9) นักเรียนสามารถเรียนรู้จากการโต้ตอบกันรวมทั้งการโต้ตอบกับครู จิตวิญญาณของความร่วมมือ ไม่แข่งขัน สามารถเหนือกว่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1) ลักษณะของการปฏิสัมพันธ์ของครูและนักเรียนมีการเปลี่ยนแปลงที่อยู่ในบทเรียนและเมื่อเวลาผ่านไป.
2) บางครั้งนักเรียนกล้าแสดงออกอย่างเหมาะสมเช่นเมื่อพวกเขาจะมีการสนทนา.
3) เมื่อนักเรียนมีความกล้าแสดงออก, ครูอำนวยความสะดวกในความสามารถของพวกเขาที่จะแสดงตัวเองใน ภาษาเป้าหมาย . เขาเอาร่างกายตัวเองจากวงกลมจึงส่งเสริมให้นักเรียนที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น
4) ในเวลาอื่น ๆ ในบทเรียนครูเป็นอย่างมากอย่างเห็นได้ชัดในค่าใช้จ่ายและให้ทิศทาง.
5) ทุกครั้งที่เริ่มต้นโครงสร้างครูชั้น; ขั้นตอนต่อมานักเรียนอาจรับผิดชอบมากขึ้นสำหรับการนี้.
6) ภาษาชุมชนวิธีการเรียนรู้จะไม่เน้นนักเรียนเป็นศูนย์กลางหรือครูเป็นศูนย์กลาง แต่ครูนักเรียนเป็นศูนย์กลางที่มีทั้ง decisionmakers อยู่ในชั้นเรียน.
7) อาคาร ความสัมพันธ์กับและในหมู่นักเรียนเป็นสิ่งสำคัญมาก.
8) ในความสัมพันธ์ไว้วางใจ, ความวิตกกังวลใด ๆ ที่รุมเร้าให้นักเรียนรู้สึกว่าจะลดลงจึงช่วยให้นักเรียนที่จะอยู่เปิดให้กระบวนการเรียนรู้.
9) นักเรียนสามารถเรียนรู้จากการมีปฏิสัมพันธ์กับแต่ละอื่น ๆ เช่น รวมทั้งการมีปฏิสัมพันธ์กับครู จิตวิญญาณของความร่วมมือระหว่างการแข่งขันไม่สามารถเหนือกว่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 ) ธรรมชาติของครู นักเรียน การปฏิสัมพันธ์ในบทเรียน และในช่วงเวลา .
2 ) บางครั้งนักเรียนกล้าแสดงออก เช่นเมื่อพวกเขากำลังสนทนากัน .
3 ) เมื่อนักเรียนได้แสดงออกในความสามารถของครูที่จะแสดงออกในภาษาเป้าหมาย เขาจริงเอาเอง จากวง เพื่อส่งเสริมให้นักเรียนสามารถโต้ตอบกับอีกคนหนึ่ง . . .
4 ) ในเวลาอื่น ๆในบทเรียน ครูจะเห็นได้ชัดว่าในค่าใช้จ่ายและให้ทิศทาง
5 ) ตลอดเวลา ตอนแรกครูโครงสร้างคลาส ในขั้นตอนต่อมา ให้นักเรียนรับผิดชอบมากกว่านี้ .
6 ) โดยใช้ภาษาการเรียนรู้ชุมชน ไม่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ และครูเป็นศูนย์กลาง แต่ แต่ครูนักเรียนเป็นศูนย์กลางมีทั้งการ decisionmakers ในชั้นเรียน .
7 ) และสร้างสัมพันธภาพกับนักเรียนเป็นสิ่งสำคัญมาก .
8 ) ในความสัมพันธ์ไว้วางใจ ความวิตกกังวล debilitating ที่นักเรียนรู้สึกจะลดลง ซึ่งจะช่วยนักศึกษาเข้าพักเปิดให้กระบวนการเรียนรู้ .
9 ) ผู้เรียนสามารถเรียนจากการโต้ตอบกับแต่ละอื่น ๆ ทั้งของพวกเขามีปฏิสัมพันธ์กับครูจิตวิญญาณของความร่วมมือ ไม่ใช่การแข่งขันสามารถชนะ