Businesses employ a variety of methods to report on sustainability, including “product labels, packaging, press/media relations, newsletters, issue related events, reports, posters, flyers, leaflets, brochures, websites, advertisements, information packs and word-of mouth” (European Commission, n.d.). A decade ago Bowen (2003) reported that a growing number of large organisations were employing the internet to report their sustainable development and sustainability commitments and achievements. This led the authors to conduct a digital internet search using the keywords “sustainability annual report”, and if that failed to produce any information, then the word “sustainability”, on the website of each of the top ten hotel chains. The information through this search provided the empirical information for this paper. This information is already in the public domain and consequently the authors took the considered view that they did not need to contact the hotel chains to obtain formal permission prior to conducting the particular study.
ธุรกิจที่ใช้ความหลากหลายของวิธีการที่จะรายงานเกี่ยวกับความยั่งยืนรวมทั้ง "ฉลากผลิตภัณฑ์บรรจุภัณฑ์กด / สื่อประชาสัมพันธ์จดหมายข่าวฉบับที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรายงานโปสเตอร์, ใบปลิว, แผ่นพับ, โบรชัวร์, เว็บไซต์, โฆษณา, ชุดข้อมูลและคำจากปาก "(คณะกรรมาธิการยุโรป ND)ทศวรรษที่ผ่านมาเวน (2003) รายงานว่าตัวเลขการเติบโตขององค์กรขนาดใหญ่ที่มีการใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อรายงานการพัฒนาและความยั่งยืนของพวกเขามีความมุ่งมั่นที่ยั่งยืนและความสำเร็จ นี้ทำให้ผู้เขียนในการดำเนินการค้นหาทางอินเทอร์เน็ตดิจิตอลโดยใช้คำหลักที่ "รายงานประจำปีของการพัฒนาอย่างยั่งยืน" และถ้าที่ล้มเหลวในการผลิตข้อมูลใด ๆ แล้วคำว่า "ยั่งยืน",บนเว็บไซต์ของแต่ละสิบกลุ่มโรงแรม ข้อมูลผ่านการค้นหานี้ให้ข้อมูลเชิงประจักษ์สำหรับบทความนี้ ข้อมูลนี้มีอยู่แล้วในโดเมนสาธารณะและจึงเขียนเอามุมมองของการพิจารณาว่าพวกเขาไม่จำเป็นต้องติดต่อกับกลุ่มโรงแรมที่จะได้รับการอนุญาตอย่างเป็นทางการก่อนที่จะมีการดำเนินการศึกษาโดยเฉพาะอย่างยิ่ง.
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)