วิวัฒนาการด้านการแต่งกาย การแสดงโจเ

วิวัฒนาการด้านการแต่งกาย การแสดงโจเก็ต
การแต่งกายของชุดการแสดงรองเง็งตันหยงใช้ชุดพื้นเมืองซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของคนไทยเชื้อสายมลายู ได้แก่ ผู้ชายสวมหมวกไม่มีปีก สวมเสื้อแขนยาว กางเกงขายาว ใช้ผ้าสโร่งคาดทับ ผู้หญิง สวมเสื้อบานง ผ้าปาเต๊ะ มีผ้าคล้องไหล่


วิวัฒนาการด้านเครื่องดนตรีและเพลง
เครื่องดนตรีในอดีตใช้เพียงรำมะนา ๒ ลูก คือ ลูกเขื่องและลูกนุ้ย และไวโอลิน โดยนักดนตรีจะเรียกว่า ซอ คนบรรเลงเรียกว่า ช่างซอ ในการบรรเลงผู้บรรเลงจะยึดหลักฉบับของตนไม่มีการไล่เสียง บรรเลงตามโน้ตเพลง เพลงที่ใช้เรียกว่า ลาฮู ซึ่งเป็นเพลงบรรเลงอย่างเดียว นอกจากนี้การแสดงที่จัดเป็นรอบๆ นักแสดงรองเง็งจะต้องร้องและเต้นคู่กับผู้ชมที่เป็นผู้ชายโดยมากมักเปรียกว่า ปารี๑
เครื่องดนตรีในปัจจุบัน ลักษณะเดียวกับในอดีตคือมีรำมะนา ๒ ลูก มีไวโอลิน ๑ ตัว แต่เพิ่มโหม่ง ๑ ใบ การบรรเลงเพลงโดยเฉพาะปี่ ยังคงเป็นลักษณะเดิมคือ บรรเลงแบบท่องจำทำนองและในการแสดงแต่ละครั้งผู้บรรเลงจะบรรเลงไปเรื่อยๆไม่มีการกำหนดว่าเพลงนี้ใช้กี่ห้องเพลงจึงจะต้องมีผู้บอกเวลาหรือส่งสัญญาณจบให้แก่ช่างซอ (คนสีไวลิน)๒
สำหรับเพลงบรรเลงลาฮูที่ถือเป็นเพลงไหว้ครูคือ ลาฮูยาโง้ง ส่วนลาฮูที่นิยมในปัจจุบันคือ ลาฮูดูวอ ลาฮูมะอินัง และลาฮูกีตาซายัง ซึ่งลาฮูเหล่านี้จะไม่มีเนื้อร้องและไม่มีการกำหนดเวลาที่ชัดเจนในแต่ละเพลง ส่วนเพลงที่ใช้สำหรับการร้องคือ ปารีจะมีจำนวนมาก ได้แก่ ปารีหาดยาว ปารีเจ๊ะมะหมาด ปารีอาเนาะอีกัน ปารีภูเก็ต เป็นต้น แต่ในปัจจุบันปารีเหล่านี้ไม่ค่อยได้รับความนิยมเพราะคู่เต้นที่สามารถร้องโต้ตอบกันได้หายาก๓

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิวัฒนาการด้านการแต่งกาย
ได้แก่ ผู้ชายสวมหมวกไม่มีปีกสวมเสื้อแขนยาวกางเกงขายาวใช้ผ้าสโร่งคาดทับผู้หญิงสวมเสื้อบานงผ้าปาเต๊ะ 2 ลูกคือลูกเขื่องและลูกนุ้ยและไวโอลินโดยนักดนตรีจะเรียกว่าซอคนบรรเลงเรียกว่าช่างซอ บรรเลงตามโน้ตเพลงเพลงที่ใช้เรียกว่าลาฮูซึ่งเป็นเพลงบรรเลงอย่างเดียวนอกจากนี้การแสดงที่จัดเป็นรอบ ๆ ปารี 1 เครื่องดนตรีในปัจจุบันลักษณะเดียวกับในอดีตคือมีรำมะนา 2 ลูกมีไวโอลิน 1 ตัว แต่เพิ่มโหม่ง 1 ใบการบรรเลงเพลงโดยเฉพาะปี่ยังคงเป็นลักษณะเดิมคือ ลาฮูยาโง้งส่วนลาฮูที่นิยมในปัจจุบันคือลาฮูดูวอลาฮูมะอินังและลาฮูกีตาซายัง ส่วนเพลงที่ใช้สำหรับการร้องคือปารีจะมีจำนวนมาก ได้แก่ ปารีหาดยาวปารีเจ๊ะมะหมาดปารีอาเนาะอีกันปารีภูเก็ตเป็นต้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิวัฒนาการด้านการแต่งกายการแสดงโจเก็ต
การแต่งกายของชุดการแสดงรองเง็งตันหยงใช้ชุดพื้นเมืองซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของคนไทยเชื้อสายมลายูได้แก่ผู้ชายสวมหมวกไม่มีปีกสวมเสื้อแขนยาวกางเกงขายาวใช้ผ้าสโร่งคาดทับผู้หญิงสวมเสื้อบานงผ้าปาเต๊ะ



วิวัฒนาการด้านเครื่องดนตรีและเพลงเครื่องดนตรีในอดีตใช้เพียงรำมะนา๒ลูกความลูกเขื่องและลูกนุ้ยและไวโอลินโดยนักดนตรีจะเรียกว่าซอคนบรรเลงเรียกว่าช่างซอในการบรรเลงผู้บรรเลงจะยึดหลักฉบับของตนไม่มีการไล่เสียงบรรเลงตามโน้ตเพลงลาฮูซึ่งเป็นเพลงบรรเลงอย่างเดียวนอกจากนี้การแสดงที่จัดเป็นรอบๆนักแสดงรองเง็งจะต้องร้องและเต้นคู่กับผู้ชมที่เป็นผู้ชายโดยมากมักเปรียกว่าปารี๑
เครื่องดนตรีในปัจจุบันลักษณะเดียวกับในอดีตคือมีรำมะนา๒ลูกมีไวโอลิน๑ตัวแต่เพิ่มโหม่ง๑ใบการบรรเลงเพลงโดยเฉพาะปี่ยังคงเป็นลักษณะเดิมคือ( คนสีไวลิน ) ๒
สำหรับเพลงบรรเลงลาฮูที่ถือเป็นเพลงไหว้ครูคือลาฮูยาโง้งส่วนลาฮูที่นิยมในปัจจุบันคือลาฮูดูวอลาฮูมะอินังและลาฮูกีตาซายังซึ่งลาฮูเหล่านี้จะไม่มีเนื้อร้องและไม่มีการกำหนดเวลาที่ชัดเจนในแต่ละเพลงปารีจะมีจำนวนมากได้แก่ปารีหาดยาวปารีเจ๊ะมะหมาดปารีอาเนาะอีกันปารีภูเก็ตเป็นต้นแต่ในปัจจุบันปารีเหล่านี้ไม่ค่อยได้รับความนิยมเพราะคู่เต้นที่สามารถร้องโต้ตอบกันได้หายาก๓