1. การรักษาโรคนี้ผู้ป่วยจำต้องมีควา

1. การรักษาโรคนี้ผู้ป่วยจำต้องมีความอดทน และปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์ อย่าเชื่อชาวบ้านด้วยกันอย่างผิด ๆ อย่าเปลี่ยนหมอเปลี่ยนโรงพยาบาลบ่อย และอย่าหันไปพี่งยาหม้อหรือไสยศาสตร์แทนการแพทย์แผนปัจจุบัน วิธีการดังกล่าวอาจช่วยให้เกิดกำลังใจดีขึ้น แต่ยังไม่มีหลักฐานยืนยันว่าจะรักษาโรคนี้ให้หายขาดได้ 2. ทั้งผู้ป่วยและญาติ ควรหาทางเสริมสร้างกำลังใจ ด้วยการยอมรับความจริง, ทำใจให้อยู่กับปัจจุบัน และใช้เวลาปัจจุบันให้มีคุณค่าที่สุด, ระหว่างการรักษากับแพทย์และยังสามารถทำกิจกรรมต่าง ๆ ได้ดี ก็ทำหน้าที่การงานที่รับผิดชอบให้ดีที่สุด, หาโอกาสช่วยเหลือผู้อื่น, ทำสมาธิ หรือเจริญสติ สวดมนต์ภาวนาตามหลักศาสนาที่นับถือ, เจริญมรณสติ และเตรียมพร้อมที่จะเผชิญวาระสุดท้ายของชีวิต, หาทางเข้ากลุ่ม พูดคุยปรับทุกข์ และให้กำลังใจร่วมกันกับผู้ที่ป่วยเป็นมะเร็งด้วยกัน (เช่น การเข้ากลุ่มหรือชมรมช่วยเพื่อน) 3. มะเร็งเป็นโรคที่สามารถรักษาให้หายได้ ถ้าตรวจพบและรักษาตั้งแต่ระยะเริ่มแรกที่เป็น ดังนั้นจึงควรแนะนำให้ประชาชนทั่วไปทราบถึง " สัญญาณอันตราย 7 ประการ" ของโรคนี้ หากสงสัย ควรปรึกษาแพทย์เสียแต่เนิ่น ๆ เมื่อแพทย์ตรวจแล้วว่าไม่เป็นมะเร็ง ก็สบายใจได้อย่าได้วิตกกังวลจนเกินเหตุ 4. ถึงแม้จะไม่มีอาการผิดปกติ ก็ควรหมั่นปรึกษาแพทย์ เพื่อตรวจเช็กมะเร็งในระยะเริ่มแรก (ก่อนปรากฏอาการ) โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เคยมีญาติพี่น้องเป็นมะเร็ง ตามแนวทางดังนี้ 4.1 ทั้งชาย และหญิง - อายุ 50 ปีขึ้นไป ควรตรวจมะเร็งทวารหนักด้วยวิธีส่องกล้อง (sigmoidoscope) ทุก 3-5 ปี และตรวจอุจจาระดูว่า มีเลือดออกหรือไม่ โดยวิธีที่เรียกว่า "Occult blood test" ทุกปี - อายุ 40 ปีขึ้นไป ควรตรวจมะเร็งทวารหนัก ด้วยการใช้นิ้วตรวจภายในทวารหนัก (digital rectal examination) ทุกปี 4.2 เฉพาะผู้ชาย อายุ 50 ปีขึ้นไป ควรตรวจหามะเร็งต่อมลูกหมาก ด้วยการใช้นิ้วตรวจภายในทวารหนัก และตรวจเลือดหาสารพีเอสเอ (PSA/Prostate-specific antigen) 4.3 เฉพาะผู้หญิง - อายุ 18 ปีขึ้นไป ทั้งโสดและแต่งงานแล้ว หรืออายุต่ำกว่านี้ที่มีเพศสัมพันธ์บ่อย (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อายุ 35-60 ปี ที่แต่งงานแล้ว) ควรตรวจหามะเร็งปากมดลูกระยะเริ่มแรก ด้วยวิธีแพ็ปสเมียร์ (Pap smear/Papanicolaou test) ปีละครั้ง ติดต่อกันอย่างน้อย 3 ครั้ง เมื่อพบว่าปกติ ก็เว้นไปตรวจทุก 3-5 ปี หรือตามคำแนะนำของแพทย์ - อายุ 20 ปีขึ้นไป ควรตรวจเต้านมด้วยตนเอง ทุกเดือน - อายุ 20-40 ปี ควรพบแพทย์เพื่อตรวจเต้านมทุก 3 ปี และอายุ 40 ปีขึ้นไป ควรตรวจปีละครั้ง - อายุ 40-50 ปี ควรตรวจหามะเร็งเต้านมระยะเริ่มแรก ด้วยการถ่ายภาพรังสี ที่เรียกว่า แมมโมกราฟี (mammography) ทุก 1-2 ปี และอายุ 50 ปีขึ้นไป ควรตรวจทุกปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. การรักษาโรคนี้ผู้ป่วยจำต้องมีความอดทนและปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์อย่าเชื่อชาวบ้านด้วยกันอย่างผิดๆ อย่าเปลี่ยนหมอเปลี่ยนโรงพยาบาลบ่อยและอย่าหันไปพี่งยาหม้อหรือไสยศาสตร์แทนการแพทย์แผนปัจจุบันวิธีการดังกล่าวอาจช่วยให้เกิดกำลังใจดีขึ้นแต่ยังไม่มีหลักฐานยืนยันว่าจะรักษาโรคนี้ให้หายขาดได้ 2 ทั้งผู้ป่วยและญาติควรหาทางเสริมสร้างกำลังใจด้วยการยอมรับความจริง ทำใจให้อยู่กับปัจจุบันและใช้เวลาปัจจุบันให้มีคุณค่าที่สุด ระหว่างการรักษากับแพทย์และยังสามารถทำกิจกรรมต่างๆ ได้ดีก็ทำหน้าที่การงานที่รับผิดชอบให้ดีที่สุด หาโอกาสช่วยเหลือผู้อื่น ทำสมาธิหรือเจริญสติสวดมนต์ภาวนาตามหลักศาสนาที่นับถือ เจริญมรณสติและเตรียมพร้อมที่จะเผชิญวาระสุดท้ายของชีวิต หาทางเข้ากลุ่มพูดคุยปรับทุกข์และให้กำลังใจร่วมกันกับผู้ที่ป่วยเป็นมะเร็งด้วยกัน (เช่นการเข้ากลุ่มหรือชมรมช่วยเพื่อน) 3 มะเร็งเป็นโรคที่สามารถรักษาให้หายได้ถ้าตรวจพบและรักษาตั้งแต่ระยะเริ่มแรกที่เป็นดังนั้นจึงควรแนะนำให้ประชาชนทั่วไปทราบถึง "สัญญาณอันตราย 7 ประการ" ของโรคนี้หากสงสัยควรปรึกษาแพทย์เสียแต่เนิ่นๆ เมื่อแพทย์ตรวจแล้วว่าไม่เป็นมะเร็งก็สบายใจได้อย่าได้วิตกกังวลจนเกินเหตุ4. ถึงแม้จะไม่มีอาการผิดปกติก็ควรหมั่นปรึกษาแพทย์เพื่อตรวจเช็กมะเร็งในระยะเริ่มแรก (ก่อนปรากฏอาการ) โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เคยมีญาติพี่น้องเป็นมะเร็งตามแนวทางดังนี้ 4.1 ทั้งชายและหญิง - อายุ 50 ปีขึ้นไปควรตรวจมะเร็งทวารหนักด้วยวิธีส่องกล้อง (sigmoidoscope) ทุก 3-5 ปีและตรวจอุจจาระดูว่ามีเลือดออกหรือไม่โดยวิธีที่เรียกว่าทุกปี "ไสยตรวจเลือด" - อายุ 40 ปีขึ้นไปควรตรวจมะเร็งทวารหนักด้วยการใช้นิ้วตรวจภายในทวารหนัก (ตรวจดิจิตอลไส้) ทุกปี 4.2 เฉพาะผู้ชายอายุ 50 ปีขึ้นไปควรตรวจหามะเร็งต่อมลูกหมากด้วยการใช้นิ้วตรวจภายในทวารหนักและตรวจเลือดหาสารพีเอสเอ (antigen เฉพาะ PSA/ต่อม ลูกหมาก) 4.3 เฉพาะผู้หญิง - อายุ 18 ปีขึ้นไปทั้งโสดและแต่งงานแล้วหรืออายุต่ำกว่านี้ที่มีเพศสัมพันธ์บ่อย (โดยเฉพาะอย่างยิ่งอายุ 35-60 ปีที่แต่งงานแล้ว) ควรตรวจหามะเร็งปากมดลูกระยะเริ่มแรกด้วยวิธีแพ็ปสเมียร์ (ตรวจภาย ใน/Papanicolaou test) ปีละครั้งติดต่อกันอย่างน้อย 3 ครั้งเมื่อพบว่าปกติก็เว้นไปตรวจทุก 3-5 ปีหรือตามคำแนะนำของแพทย์ -ทุกเดือนควรตรวจเต้านมด้วยตนเองปีขึ้นไปอายุ 20 - อายุ 20-40 ปีควรพบแพทย์เพื่อตรวจเต้านมทุก 3 ปีและอายุ 40 ปีขึ้นไปควรตรวจปีละครั้ง - อายุ 40-50 ปีควรตรวจหามะเร็งเต้านมระยะเริ่มแรกด้วยการถ่ายภาพรังสีที่เรียกว่าแมมโมกราฟี (แมมโมแกรม) ทุก 1-2 ปีและอายุ 50 ปีขึ้นไปควรตรวจทุกปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1 และปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์อย่าเชื่อชาวบ้านด้วยกันอย่างผิด ๆ 2. ทั้งผู้ป่วยและญาติควรหาทางเสริมสร้างกำลังใจด้วยการยอมรับความจริง, ทำใจให้อยู่กับปัจจุบัน ๆ ได้ดี หาโอกาสช่วยเหลือผู้อื่น, ทำสมาธิหรือเจริญสติสวดมนต์ภาวนาตามหลักศาสนาที่นับถือ, เจริญมรณสติ หาทางเข้ากลุ่มพูดคุยปรับทุกข์ (เช่นการเข้ากลุ่มหรือชมรมช่วยเพื่อน) 3 "สัญญาณอันตราย 7 ประการ" ของโรคนี้หากสงสัยควรปรึกษาแพทย์เสีย แต่เนิ่น ๆ 4. ถึงแม้จะไม่มีอาการผิดปกติก็ควรหมั่นปรึกษาแพทย์เพื่อตรวจเช็กมะเร็งในระยะเริ่มแรก (ก่อนปรากฏอาการ) ตามแนวทางดังนี้ 4.1 ทั้งชายและหญิง - อายุ 50 ปีขึ้นไป (sigmoidoscope) ทุก 3-5 ปีและตรวจอุจจาระดูว่ามีเลือดออกหรือไม่โดยวิธีที่เรียกว่า "การทดสอบเลือดไสย" ทุกปี - อายุ 40 ปีขึ้นไปควรตรวจมะเร็งทวารหนั​​กด้วยการใช้นิ้วตรวจภายในทวารหนั​​ก ( ตรวจทางทวารหนั​​กดิจิตอล) ทุกปี 4.2 เฉพาะผู้ชายอายุ 50 ปีขึ้นไปควรตรวจหามะเร็งต่อมลูกหมากด้วยการใช้นิ้วตรวจภายในทวารหนั​​กและตรวจเลือดหาสารพีเอสเอ (PSA / เฉพาะต่อมลูกหมากแอนติเจน) 4.3 เฉพาะผู้หญิง - อายุ 18 ปีขึ้นไปทั้งโสดและแต่งงานแล้ว (โดยเฉพาะอย่างยิ่งอายุ 35-60 ปีที่แต่งงานแล้ว) ด้วยวิธีแพ็ปสเมียร์ (Pap smear / Papanicolaou Test) ปีละครั้งติดต่อกันอย่างน้อย 3 ครั้งเมื่อพบว่าปกติก็เว้นไปตรวจทุก 3-5 ปีหรือตามคำแนะนำของแพทย์ - อายุ 20 ปีขึ้นไปควรตรวจ เต้านมด้วยตนเองทุกเดือน - อายุ 20-40 ปีควรพบแพทย์เพื่อตรวจเต้านมทุก 3 ปีและอายุ 40 ปีขึ้นไปควรตรวจปีละครั้ง - อายุ 40-50 ปีควรตรวจหามะเร็งเต้านมระยะเริ่มแรกด้วยการ ถ่ายภาพรังสีที่เรียกว่าแมมโมกราฟี (เต้านม) ทุก 1-2 ปีและอายุ 50 ปีขึ้นไปควรตรวจทุกปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . การรักษาโรคนี้ผู้ป่วยจำต้องมีความอดทนและปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์อย่าเชื่อชาวบ้านด้วยกันอย่างผิดจะอย่าเปลี่ยนหมอเปลี่ยนโรงพยาบาลบ่อยและอย่าหันไปพี่งยาหม้อหรือไสยศาสตร์แทนการแพทย์แผนปัจจุบันวิธีการดังกล่าวอาจช่วยให้เกิดกำลังใจดีขึ้นแต่ยังไม่มีหลักฐา นยืนยันว่าจะรักษาโรคนี้ให้หายขาดได้ 2 ทั้งผู้ป่วยและญาติควรหาทางเสริมสร้างกำลังใจด้วยการยอมรับความจริงทำใจให้อยู่กับปัจจุบันและใช้เวลาปัจจุบันให้มีคุณค่าที่สุด , , ไม่มีระหว่างการรักษากับแพทย์และยังสามารถทำกิจกรรมต่างได้ดีก็ทำหน้าที่การงานที่รับผิดชอบให้ดีที่สุดหาโอกาสช่วยเหลือผู้อื่นทำสมาธิ , , หรือเจริญสติสวดมนต์ภาวนาตามหลักศาสนาที่นับถือเจริญมรณสติและเตรียมพร้อมที่จะเผชิญวาระสุดท้ายของชีวิต , , พูดคุยปรับทุกข์หาทางเข้ากลุ่มและให้กำลังใจร่วมกันกับผู้ที่ป่วยเป็นมะเร็งด้วยกัน ( เช่นการเข้ากลุ่มหรือชมรมช่วยเพื่อน ) 3 . มะเร็งเป็นโรคที่สามารถรักษาให้หายได้ถ้าตรวจพบและรักษาตั้งแต่ระยะเริ่มแรกที่เป็นดังนั้นจึงควรแนะนำให้ประชาชนทั่วไปทราบถึง " สัญญาณอันตราย 7 ประการ " ของโรคนี้หากสงสัยควรปรึกษาแพทย์เสียแต่เนิ่นจะเมื่อแพทย์ตรวจแล้วว่าไม่เป็นมะเร็งก็สบายใจได้อย่าได้วิตกกังวล จนเกินเหตุ 4 ถึงแม้จะไม่มีอาการผิดปกติก็ควรหมั่นปรึกษาแพทย์เพื่อตรวจเช็กมะเร็งในระยะเริ่มแรก ( ก่อนปรากฏอาการ ) โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เคยมีญาติพี่น้องเป็นมะเร็งตามแนวทางดังนี้ 4.1 ทั้งชายและหญิง - Place of Birth 50 ปีขึ้นไปควรตรวจมะเร็งทวารหนักด้วยวิธีส่องกล้อง ( ซิกมอยด์โดสโคป ) ทุกและตรวจอุ 3-5 . จจาระดูว่ามีเลือดออกหรือไม่โดยวิธีที่เรียกว่า " ทดสอบ " การตรวจหาเลือดในอุจจาระทุกปี - Place of Birth 40 ปีขึ้นไปควรตรวจมะเร็งทวารหนักด้วยการใช้นิ้วตรวจภายในทวารหนัก ( Digital rectal สอบ ) ทุกปี 4.2 เฉพาะผู้ชาย Place of Birth 50 ปีขึ้นไปควรตรวจหามะเร็งต่อมลูกหมากด้วยการใช้นิ้วตรวจภายในทวารหนักและตรวจเลือดหาสารพีเอสเอ ( สดด / prostate เฉพาะ antigen ) 4.3 เฉพาะผู้หญิง - Place of Birth 18 ปีขึ้นไปทั้งโสดและแต่งงานแล้วหรืออายุต่ำกว่านี้ที่มีเพศสัมพันธ์บ่อย ( Place of Birth โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 35-60 . ที่แต่งงานแล้ว ) ควรตรวจหามะเร็ง