cause. However, these aetiologies a

cause. However, these aetiologies are not necessarily mutually exclusive, as demonstrated in the Study of Men Born in 1913 [l] and the Framingham study [16, 171. Valvular diseases, cardiomyopathy, cor pul- monale, and congenital heart diseases also contribute to a small proportion of cases of heart failure. A recent large data base is the SOLVD registry data [27], which consists of data collected in 1988 and 1989 on more than 6000 patients with heart failure or left ventricular dysfunction or both. Of these, 1322 patients met the criteria for a diagnosis of heart failure. Fifty-three per cent of the men and 42% of the women with heart failure had ischaemic heart disease as the underlying cause : 15 % of the men and 22 % of the women had hypertension as the under- lying cause; and 7% of the men and 14% of the women had aortic or valvular disease as the under- lying cause. Idiopathic cardiomyopathy (included in the ‘other or unknown’ category) accounted for 18 % and 17% of the underlying diagnoses in men and women, respectively. Because of the various underlying causes of heart failure, the number of risk factors is potentially large but similar to those for coronary artery disease and hypertension. Results from the Framingham study [8] and the Study of Men Born in 1913 [6] indicate that primary risk factors for heart failure include high blood pressure, smoking, obesity (especially abdominally distributed), excess alcohol consump- tion, psychological stress, and metabolic disturbances such as diabetes mellitus. Some risk factors may be early predictors of left ventricular dysfunction (some asymptomatic). Left ventricular hypertrophy on the electrocardiogram with or without roentgenographic evidence of car- diac enlargement, was a grave prognostic sign of impending heart failure in the Framingham study, and the combined findings further increased the risk [16]. Other predictors of an early dysfunction are high resting heart rate, low heart-rate variability, low vital capacity, and low peak expiratory flow.
Diagnosis of heart failure In medical practice, the diagnosis has to be based on patient history, clinical findings, and a limited number of investigations. The medical history is most important in assessing a patient’s risk for heart failure. A history of longstanding hypertension, angina pectoris, previous myocardial infarction, or

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทำให้ อย่างไรก็ตาม aetiologies เหล่านี้ไม่จำเป็นนั่น ดังที่แสดงในการศึกษาผู้ชายบอร์น 2456 [l] และการศึกษา Framingham [16, 171 โรคลิ้น cardiomyopathy ประกอบ pul monale และโรคหัวใจแต่กำเนิดร่วมสัดส่วนเล็ก ๆ ของกรณีและปัญหาหัวใจล้มเหลว ฐานข้อมูลขนาดใหญ่ล่าสุดมีข้อมูลรีจิสทรี SOLVD [27], ซึ่งประกอบด้วยข้อมูลที่เก็บรวบรวมในปี 1988 และ 1989 ในผู้ป่วยมากกว่า 6000 ที่ มีหัวใจล้มเหลว หรือผิดปกติของหัวใจห้องล่างซ้ายหรือทั้งสองอย่าง เหล่านี้ 1322 ผู้ป่วยตามเกณฑ์สำหรับวินิจฉัยหัวใจล้มเหลว ร้อยละสามสิบของคนและ 42% ของผู้หญิงที่มีหัวใจล้มเหลวมีโรคหัวใจขาดเลือดเป็นสาเหตุ: 15% ของผู้ชายและ 22% ของผู้หญิงที่มีความดันโลหิตสูงเป็นที่ใต้ - โกหกทำ และ 7% ของผู้ชายและ 14% ของผู้หญิงที่มีโรคเอออร์ตา หรือลิ้นเป็นที่ใต้-สาเหตุการโกหก Idiopathic cardiomyopathy (รวมอยู่ในประเภท 'อื่น ๆ หรือไม่รู้จัก') คิดเป็น 18% และ 17% ของการวิเคราะห์แบบผู้ชายและผู้หญิง ตามลำดับ เนื่องจากอยู่ภายใต้สาเหตุต่าง ๆ ของภาวะหัวใจวาย จำนวนปัจจัยเสี่ยงคืออาจใหญ่ แต่คล้ายกับโรคหลอดเลือดหัวใจและความดันโลหิตสูง ผลจากการศึกษา Framingham [8] และการศึกษาของคนเกิดในปี 1913 [6] บ่งชี้ว่า ปัจจัยเสี่ยงหลักสำหรับหัวใจล้มเหลวมีความดันเลือดสูง สูบบุหรี่ โรคอ้วน (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง abdominally กระจาย), ส่วนเกิน consump-สเตรชันของแอลกอฮอล์ ความเครียดทางจิตใจ และเผาผลาญสิ่งรบกวนเช่นเบาหวาน ปัจจัยเสี่ยงบางอย่างอาจจะช่วง predictors ของชวนที่หัวใจห้องล่างซ้าย (แสดงอาการบางอย่าง) Hypertrophy หัวใจห้องซ้ายบน electrocardiogram มี หรือไม่ มีหลักฐาน roentgenographic ของ diac รถขยาย ถูกเครื่อง prognostic ภัยใกล้หัวใจล้มเหลวในการศึกษา Framingham และค้นพบรวมเพิ่มเติมเพิ่มความเสี่ยง [16] อื่น ๆ predictors ของการผิดปกติของต้นสูงพักอัตราการเต้นหัวใจ สำหรับความผันผวนอัตราหัวใจต่ำ ต่ำชีพกำลัง และกระแส expiratory สูงสุดต่ำสุดได้ Diagnosis of heart failure In medical practice, the diagnosis has to be based on patient history, clinical findings, and a limited number of investigations. The medical history is most important in assessing a patient’s risk for heart failure. A history of longstanding hypertension, angina pectoris, previous myocardial infarction, or

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สาเหตุ อย่างไรก็ตาม aetiologies เหล่านี้จะไม่ได้พิเศษร่วมกัน ดังที่แสดงในการศึกษาของคนเกิดในปี 1913 [ L ] และเฟรมิงศึกษา [ 16 , 171 . หลอดเลือด , โรคกล้ามเนื้อหัวใจพิการ , สี Pul - monale โรคหัวใจพิการแต่กำเนิด และยังส่งผลให้สัดส่วนเล็ก ๆของผู้ป่วยหัวใจล้มเหลว ล่าสุดของฐานข้อมูลขนาดใหญ่เป็น solvd รีจิสทรีข้อมูล [ 27 ]ซึ่งประกอบด้วยข้อมูลในปี 1988 และ 1989 มากกว่า 6 , 000 ผู้ป่วยหัวใจล้มเหลว หรือภาวะหัวใจห้องล่างซ้าย หรือ ทั้งสอง ของเหล่านี้ 1322 ผู้ป่วยพบเกณฑ์การวินิจฉัยโรคหัวใจวาย ห้าสิบสามเปอร์เซ็นต์ของผู้ชาย และ 42% ของผู้หญิงที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวมีอัตราการเกิดโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด เช่น สาเหตุ :15 % ของผู้ชาย และ 22% ของผู้หญิงมีความดันโลหิตสูงเป็นใต้ - โกหกเพราะ และ 7% ของผู้ชาย และ 14 % ของผู้หญิงมีหลอดเลือด หรือลิ้น โรคภายใต้โกหกสาเหตุ จำหน่าย ( รวมอยู่ในประเภท ' อื่น ๆ ' หรือที่ไม่รู้จัก ) คิดเป็นร้อยละ 18 และ 17 % ของต้นแบบการวินิจฉัยในผู้ชายและผู้หญิง ตามลำดับ เนื่องจากหลายๆ สาเหตุของความล้มเหลวของหัวใจจำนวนของปัจจัยความเสี่ยงที่อาจใหญ่แต่คล้ายคลึงกับโรคหลอดเลือดหัวใจและความดันโลหิตสูง ผลลัพธ์จากการศึกษาฟรามิงแฮม [ 8 ] และการศึกษาของคนเกิดในปี 1913 [ 6 ] ระบุว่าหลักปัจจัยเสี่ยงหัวใจวาย ได้แก่ ความดันโลหิตสูง การสูบบุหรี่ โรคอ้วน ( โดยเฉพาะ abdominally กระจาย ) ส่วนเกิน แอลกอฮอล์ consump - tion , ความเครียดทางจิตใจและการรบกวนการเผาผลาญ เช่น โรคเบาหวาน บางปัจจัยความเสี่ยงที่อาจจะส่งผลต่อภาวะหัวใจห้องล่างซ้ายก่อน ( บางกลุ่ม ) หัวใจห้องล่างซ้ายยั่วยวนบนคลื่นไฟฟ้าหัวใจมี หรือ ไม่มีหลักฐาน roentgenographic รถยนต์ - ไดแอกขยาย เป็นป้ายหลุมศพของผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวใกล้ในเฟรมิงศึกษาและสรุปรวมเพิ่มเติมเพิ่มความเสี่ยง [ 16 ] ตัวแปรอื่น ๆของต้นความผิดปกติสูงพักอัตราหัวใจแปรปรวนอัตราการเต้นหัวใจต่ำ ต่ำ ต่ำ สูงสุด ความจุปอด กลุ่มไหล
การวินิจฉัยภาวะหัวใจล้มเหลวในการปฏิบัติทางการแพทย์ การวินิจฉัยได้จากประวัติ พบผู้ป่วยทางคลินิก และจำนวน จำกัด ของการตรวจสอบประวัติทางการแพทย์เป็นสำคัญในการประเมินความเสี่ยงของผู้ป่วยหัวใจล้มเหลว ประวัติของความดันโลหิตสูงที่ยาวนาน angina pectoris ก่อนหน้านี้ กล้ามเนื้อหัวใจตาย หรือ