October 1,1987,was a terrifying day

October 1,1987,was a terrifying day for me. It was 7:30 on a Thursday morning in Mexico. I was alone because my parents were out of town. Suddenly,the room started to shake. Some dishes fell to the floor. I did not know what to do,so I got under a table. A few minutes later,I came out and tried to turn on the television ,but the electricity was off. After that,I tried the telephone,but it did not work. Shortly after,the neighbors came to see of I was all right. Finally, at about 9:00 A.M.,the telephone rang. It was my mother from Mexico City. She was more frightened than I was.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตุลาคม 1,1987 เป็นวันน่ากลัวสำหรับฉัน เรื่อง 7:30 ในเช้าวันพฤหัสบดีในเม็กซิโก ผมคนเดียว เพราะพ่อก็ไม่ ทันใดนั้น ห้องเริ่มจับ อาหารบางอย่างตกพื้น ผมไม่รู้จะทำอย่างไร ดังนั้นผมภายใต้ตาราง ไม่กี่นาทีต่อมา ฉันออกมา และพยายามที่จะเปิดเครื่องรับโทรทัศน์ แต่ไฟฟ้าออก หลังจากนั้น ฉันพยายามโทรศัพท์ แต่มันไม่ทำงาน หลังจาก เพื่อนบ้านมาดูของผมถูกต้องทั้งหมด สุดท้าย เวลาประมาณ 9:00 โทรศัพท์ A.M.,the รัง ก็แม่จากเม็กซิโกซิตี้ เธอกลัวยิ่งกว่าผม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตุลาคม 1,1987, เป็นวันที่น่ากลัวสำหรับฉัน มันเป็น 07:30 ในเช้าวันพฤหัสบดีในเม็กซิโก ผมเป็นคนเดียวเพราะพ่อแม่ของฉันก็ออกจากเมือง ทันใดนั้นห้องพักเริ่มต้นที่จะสั่นคลอน อาหารบางอย่างลดลงไปกองกับพื้น ผมไม่ทราบว่าจะทำอย่างไรเพื่อให้ฉันได้อยู่ใต้โต๊ะ ไม่กี่นาทีต่อมาผมออกมาและพยายามที่จะเปิดโทรทัศน์ แต่ไฟฟ้าที่ถูกปิด หลังจากนั้นฉันพยายามโทรศัพท์ แต่มันไม่ได้ทำงาน หลังจากนั้นไม่นานเพื่อนบ้านมาดูของผมเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ในที่สุดเวลาประมาณ 09:00, โทรศัพท์ดังขึ้น มันเป็นแม่ของฉันจากเม็กซิโกซิตี้ เธอเป็นคนที่กลัวมากกว่าที่ฉันเป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

11987 ตุลาคมเป็นวันที่น่ากลัวสำหรับฉัน มันคือ 7.30 น. ในเช้าวันพฤหัสบดีในเม็กซิโก ผมอยู่คนเดียวเพราะพ่อแม่ของฉันถูกออกจากเมือง จู่ๆ ในห้องก็เริ่มสั่น อาหารบางอย่างล้มลงกับพื้น ผมไม่รู้จะทำยังไง เลยได้ตามตาราง ไม่กี่นาทีต่อมา ฉันออกมา พยายามจะเปิดทีวี แต่ฟ้าปิด หลังจากที่ผมพยายามโทรศัพท์แต่มันไม่ทำงาน หลังจากนั้นไม่นาน เพื่อนบ้านมาเห็นผมก็ได้ ในที่สุด ประมาณเก้าโมง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นแม่ของฉันจากเมืองเม็กซิโก เธอตกใจมากกว่าฉัน